Tα προαπαιτούμενα για… φως στο τούνελ

Εγκλω­βι­σμέ­νη σε ένα ιδιό­τυ­πο τέλμα βρί­σκε­ται η πραγ­μα­τι­κή οι­κο­νο­μία, όπως δεί­χνουν τα πε­ρισ­σό­τε­ρα στοι­χεία και όπως συ­νο­μο­λο­γούν οι πε­ρισ­σό­τε­ροι πα­ρά­γο­ντες της αγο­ράς. Και, καθώς το 2016 πλη­σιά­ζει στο τέλος του, χρειά­ζο­νται τολ­μη­ρές κι­νή­σεις για να αντι­στρα­φεί η κα­τά­στα­ση.

Οι εκτι­μή­σεις για επι­στρο­φή στην ανά­πτυ­ξη, ακόμα και μετά τον ανα­σχη­μα­τι­σμό, μοιά­ζουν με λόγια κενά πε­ριε­χο­μέ­νου, όταν στο επί­κε­ντρο του δη­μό­σιου λόγου είναι θέ­μα­τα όπως οι τη­λε­ο­πτι­κές άδειες ή οι πο­λι­τι­κές ισορ­ρο­πί­ες στην Ευ­ρώ­πη εν όψει (όποτε και εφό­σον) τεθεί το ζή­τη­μα του δη­μό­σιου χρέ­ους. Θα μπο­ρού­σε να πει κα­νείς ότι η χώρα κοι­τά­ζει το δάσος την ώρα που θα έπρε­πε να κοι­τά­ζει (και να φρο­ντί­ζει) το δέ­ντρο.

Δεν λεί­πουν, βέ­βαια, και οι αι­σιό­δο­ξες εκτι­μή­σεις, με τις απα­ραί­τη­τες -εδώ και… 7 χρό­νια- προ­ϋ­πο­θέ­σεις (όπως πο­λι­τι­κή στα­θε­ρό­τη­τα, άμε­σες κι­νή­σεις σε συ­γκε­κρι­μέ­να μέ­τω­πα κ.λπ.) και πα­ρό­τι το πο­τή­ρι μπο­ρεί να μοιά­ζει τώρα μι­σο­ά­δειο, όμως οι λύ­σεις υπάρ­χουν.

Τον κώ­δω­να του κιν­δύ­νου κρού­ουν πα­ρά­γο­ντες της αγο­ράς, κα­λώ­ντας το νέο κυ­βερ­νη­τι­κό σχήμα να ασχο­λη­θεί με τα τρέ­χο­ντα και καυτά προ­βλή­μα­τα της οι­κο­νο­μί­ας και όχι να πε­ριο­ρί­ζε­ται στις δια­πραγ­μα­τεύ­σεις με τους θε­σμούς και στα ζη­τή­μα­τα των τη­λε­ο­πτι­κών αδειών.

Τα τε­λευ­ταία νέα από την αγορά θέ­τουν εν αμ­φι­βό­λω τις προσ­δο­κί­ες όσων μι­λούν για ισχυ­ρή ανά­καμ­ψη από το 2017 και ει­δι­κό­τε­ρα προ­κα­λούν έντο­νο σκε­πτι­κι­σμό ει­δή­σεις όπως οι πα­ρα­κά­τω:

– Το συ­νε­χι­ζό­με­νο σί­ριαλ λου­κέ­των γνω­στών πα­ρα­γω­γι­κών μο­νά­δων, με τε­λευ­ταίο πα­ρά­δειγ­μα το ερ­γο­στά­σιο της εται­ρεί­ας Pepsico στα Οι­νό­φυ­τα.

– Οι έρευ­νες αγο­ράς που ανα­φέ­ρο­νται σε μια αξιο­ση­μεί­ω­τη μεί­ω­ση (και κατ’ όγκο και ακόμη πε­ρισ­σό­τε­ρο σε αξία) της ιδιω­τι­κής κα­τα­νά­λω­σης, η οποία επε­κτεί­νε­ται ακόμη και στα λε­γό­με­να είδη πρώ­της ανά­γκης.

– Τα στα­τι­στι­κά στοι­χεία, που δεί­χνουν πως τα μισά πε­ρί­που νοι­κο­κυ­ριά της χώρας έχουν λη­ξι­πρό­θε­σμες υπο­χρε­ώ­σεις προς το ελ­λη­νι­κό Δη­μό­σιο, ενώ πολλά από αυτά οφεί­λουν ταυ­τό­χρο­να ση­μα­ντι­κά ποσά στις τρά­πε­ζες και σε τρί­τους. Είναι πλέον προ­φα­νές ότι η φο­ρο­δο­τι­κή ικα­νό­τη­τα του μισού πλη­θυ­σμού έχει εξα­ντλη­θεί.

– Τα ευ­ρή­μα­τα σφυγ­μο­με­τρή­σε­ων που δεί­χνουν τη με­γά­λη πλειο­ψη­φία των συ­μπο­λι­τών μας να προ­βλέ­πει επι­δεί­νω­ση της οι­κο­νο­μι­κής του κα­τά­στα­σης κατά το επό­με­νο δω­δε­κά­μη­νο.

Το κυ­βερ­νη­τι­κό σε­νά­ριο μιλά για ολο­κλή­ρω­ση της δεύ­τε­ρης αξιο­λό­γη­σης μέσα στο Νο­έμ­βριο, για υιο­θέ­τη­ση των βρα­χυ­πρό­θε­σμων μέ­τρων για το χρέος πριν από το τέλος της χρο­νιάς και έντα­ξη στο πρό­γραμ­μα πο­σο­τι­κής χα­λά­ρω­σης της ΕΚΤ (QE) στις αρχές του 2017. Ωστό­σο, αν και εφι­κτό, χα­ρα­κτη­ρί­ζε­ται «φι­λό­δο­ξο» από αρ­μό­δια πηγή της ευ­ρω­ζώ­νης, καθώς το νέο κυ­βερ­νη­τι­κό σχήμα κα­λεί­ται να κι­νη­θεί πολύ γρή­γο­ρα.

Τι ζητά η αγορά

Τα αι­τή­μα­τα των πα­ρα­γω­γι­κών τά­ξε­ων μπο­ρούν να χω­ρι­στούν σε τρεις κυ­ρί­ως κα­τη­γο­ρί­ες.

– Η πρώτη αφορά το υπάρ­χον κα­θε­στώς υπερ­φο­ρο­λό­γη­σης του επι­χει­ρείν, μιας επι­βά­ρυν­σης που δεν αφορά μόνο τους εται­ρι­κούς φο­ρο­λο­γι­κούς συ­ντε­λε­στές, αλλά κυ­ρί­ως επε­κτεί­νε­ται και πε­ρι­λαμ­βά­νει το επι­χει­ρη­μα­τι­κό κό­στος. «Ας μας πει ότι θα φο­ρο­λο­γή­σει τα κέρδη μας με 50% και 60% για τα επό­με­να δύο-τρία και εμείς θα το δε­χτού­με. Τώρα όμως κάνει κάτι πολύ δια­φο­ρε­τι­κό, καθώς η υπερ­φο­ρο­λό­γη­ση επι­βα­ρύ­νει υπερ­βο­λι­κά το κό­στος μας, είτε μι­λά­με για καύ­σι­μα, είτε για ασφα­λι­στι­κές ει­σφο­ρές, είτε για ΕΝΦΙΑ και επι­τό­κια χο­ρη­γή­σε­ων. Και σαν να μην έφτα­νε αυτό, υπερ­φο­ρο­λο­γεί και τους πε­λά­τες μας με ΦΠΑ 24%, από τους υψη­λό­τε­ρους στην Ευ­ρώ­πη», ανα­φέ­ρε­ται χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά.

– Η δεύ­τε­ρη κα­τη­γο­ρία αι­τη­μά­των σχε­τί­ζε­ται με μια σειρά «έξυ­πνων» πο­λι­τι­κών που θα μπο­ρού­σαν να εφαρ­μο­στούν, τις οποί­ες η κυ­βέρ­νη­ση δεί­χνει να απο­δέ­χε­ται, αλλά τε­λι­κά φαί­νε­ται να σκο­ντά­φτουν στην τρόι­κα. Έτσι, ως τέ­τοια μέτρα προ­τεί­νο­νται σχέ­δια για δη­μιουρ­γία «ει­δι­κών οι­κο­νο­μι­κών ζωνών» ή η υιο­θέ­τη­ση σο­βα­ρών κι­νή­τρων για τον επα­να­πα­τρι­σμό των κα­τα­θέ­σε­ων και

– τέλος, οι επι­χει­ρη­μα­τί­ες ζη­τούν πολύ με­γα­λύ­τε­ρη τα­χύ­τη­τα από την κυ­βέρ­νη­ση σε θέ­μα­τα αντι­με­τώ­πι­σης της γρα­φειο­κρα­τί­ας, αλλά και υλο­ποί­η­σης διαρ­θρω­τι­κών αλ­λα­γών. «Αρ­κούν με­ρι­κές δο­μι­κές αλ­λα­γές στο θε­σμι­κό πλαί­σιο και η πο­λι­τι­κή στή­ρι­ξη στο θεσμό των ΣΔΙΤ (Συ­μπρά­ξεις Δη­μο­σί­ου και Ιδιω­τι­κού Τομέα) για να προ­σελ­κυ­στούν πολύ ση­μα­ντι­κές επεν­δύ­σεις», υπο­στη­ρί­ζει πρό­ε­δρος ει­σηγ­μέ­νης εται­ρεί­ας, συ­μπλη­ρώ­νο­ντας πως «όσο πε­ρισ­σό­τε­ρο η κυ­βέρ­νη­ση κα­θυ­στε­ρεί, τόσο η κα­τά­στα­ση στην οι­κο­νο­μία θα χει­ρο­τε­ρεύ­ει και τόσο η πο­λι­τι­κή της ει­κό­να θα φθεί­ρε­ται. Ακού­με πως τα δη­μο­σκο­πι­κά πο­σο­στά του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ υπο­χω­ρούν. Αν τα στε­λέ­χη τους θέ­λουν να ανα­κτή­σουν το χα­μέ­νο έδα­φος, δεν έχουν παρά να προ­χω­ρή­σουν στις απαι­τού­με­νες αλ­λα­γές, που θα δη­μιουρ­γή­σουν νέες δου­λειές και αι­σιο­δο­ξία στον κόσμο».

Το αι­σιό­δο­ξο σε­νά­ριο

Το ερώ­τη­μα που τί­θε­ται είναι κατά πόσο μέσα σ’ αυτό το πε­ρι­βάλ­λον θα μπο­ρού­σε να υπάρ­ξει θε­τι­κό σε­νά­ριο για την ελ­λη­νι­κή οι­κο­νο­μία. Και δεν είναι λίγοι εκεί­νοι που θε­ω­ρούν πως «κάτω από ορι­σμέ­νες προ­ϋ­πο­θέ­σεις, ναι». Τα δύο βα­σι­κό­τε­ρα επι­χει­ρή­μα­τά τους είναι η ύπαρ­ξη πο­λι­τι­κής βού­λη­σης από την πλευ­ρά των Ευ­ρω­παί­ων να δια­τη­ρή­σουν την Ελ­λά­δα στην ευ­ρω­ζώ­νη και επί­σης το πολύ χα­μη­λό ση­μείο της οι­κο­νο­μί­ας στο οποίο βρι­σκό­μα­στε σή­με­ρα.

«Αν κα­τα­φέ­ρου­με να τρέ­ξει το ΕΣΠΑ, να προ­χω­ρή­σου­με ορι­σμέ­νες ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σεις και να προ­σελ­κύ­σου­με λίγες με­γά­λες επεν­δύ­σεις, τότε η χώρα θα μπο­ρού­σε να κερ­δί­σει στοί­χη­μα της ανά­καμ­ψης», ανα­φέ­ρε­ται χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά.

Στο θέμα αυτό ανα­φέρ­θη­κε επί­σης και ο γνω­στός επι­χει­ρη­μα­τί­ας, κ. Ευάγ­γε­λος Μυ­τι­λη­ναί­ος, υπο­στη­ρί­ζο­ντας πως η ελ­λη­νι­κή οι­κο­νο­μία θα απο­γειω­θεί εφό­σον ολο­κλη­ρω­θούν τρία πα­ρα­κά­τω ορό­ση­μα: α) Η δεύ­τε­ρη αξιο­λό­γη­ση, β) Η επί­λυ­ση του ζη­τή­μα­τος του χρέ­ους, και γ) η αγορά ελ­λη­νι­κών ομο­λό­γων από την Ευ­ρω­παϊ­κή Κε­ντρι­κή Τρά­πε­ζα.

Σ’ αυτό το πε­ρι­βάλ­λον, ο Γε­νι­κός Δεί­κτης του Χ.Α. κι­νεί­ται σε ένα στενό πε­ρι­θώ­ριο δια­κυ­μάν­σε­ων με αρ­κε­τά χα­μη­λούς τζί­ρους, όπου οι ξένοι θε­σμι­κοί τη­ρούν στάση ανα­μο­νής, χωρίς τί­πο­τε να δεί­χνει πως θα μπο­ρού­σαν να με­τα­βά­λουν τη στάση τους αυτή στο ορατό μέλ­λον. Επί του πα­ρό­ντος, φαί­νε­ται να κρί­νουν πως τα ρίσκα δεί­χνουν να είναι με­γα­λύ­τε­ρα από τις προσ­δο­κώ­με­νες απο­δό­σεις (ιδίως σε μια πε­ρί­ο­δο έντο­νης διε­θνούς αβε­βαιό­τη­τας) και έτσι πε­ρι­μέ­νουν πε­ραι­τέ­ρω κυ­βερ­νη­τι­κές κι­νή­σεις προς τη σωστή κα­τεύ­θυν­ση.

Και από την άλλη πλευ­ρά, εξα­κο­λου­θούν να υπάρ­χουν κά­ποιοι μεσο-μα­κρο­πρό­θε­σμοι αγο­ρα­στές που χτί­ζουν θέ­σεις σε επι­λεγ­μέ­νες με­το­χές του Χ.Α. (λ.χ. ΟΠΑΠ, ΟΤΕ, Μυ­τι­λη­ναί­ος, Τιτάν, Folli Follie, Jumbo) και που θα τε­στά­ρουν τις επι­λο­γές τους μέσα στο Νο­έμ­βριο, όταν αρ­κε­τές από αυτές θα ανα­κοι­νώ­σουν απο­τε­λέ­σμα­τα εν­νε­α­μή­νου.

euro2day.gr