Εμπορος καταμηνύθηκε για απάτη, υπεξαίρεση, απιστία και νομιμοποίηση εσόδων

Δεκτή έγινε η αίτηση εμπόρου της Ρόδου, που κατα­μη­νύ­θηκε από έναν Αγγλο υπήκοο, κάτοικο Ρόδου για απάτη, υπε­ξαί­ρεση, απιστία και νομι­μο­ποί­ηση εσόδων από εγκλη­μα­τική δρα­στη­ριό­τητα, για την ακύρωση του περιο­ρι­στι­κού όρου της κατα­βο­λής χρη­μα­τι­κής εγγύ­η­σης ύψους 5.000 ευρώ, που του επι­βλή­θηκε μετά την απο­λο­γία του ενώπιον της τακτι­κής Ανα­κρί­τριας Ρόδου.

Δια­τη­ρή­θηκε ωστόσο ο περιο­ρι­στι­κός όρος της απα­γό­ρευ­σης εξόδου από τη χώρα.

Ο Αγγλος δια­τεί­νε­ται ότι αγόρασε ένα σπίτι το οποίο όμως ήταν προ­ση­μειω­μένο και εν τέλει κατα­σχέ­θηκε.

Τον Ιούνιο του 2006 γνω­ρί­στηκε με τον μηνυό­μενο, ο οποίος, όπως υπο­στη­ρί­ζει, του συστή­θηκε ως κατα­σκευα­στής και του έδειξε συγκε­κρι­μένη τοπο­θε­σία και σχέδια κατα­σκευής πολυ­τε­λών ανε­ξάρ­τη­των κατοι­κιών (ορι­ζο­ντίων ιδιο­κτη­σιών) στη Νότια Ρόδο.

Συμ­φώ­νη­σαν να του πωλήσει μια κατοι­κία έναντι του συνο­λι­κού τιμή­μα­τος τών 135.000 ευρώ. Υπέ­γρα­ψαν την 15-5-07 ιδιω­τικό συμ­φω­νη­τικό το οποίο θα λει­τουρ­γούσε ως απο­δει­κτικό κατα­βο­λής και είσπρα­ξης, αντί­στοιχα, αρραβώνα-προκαταβολής.

Σε εκτέ­λεση της άνω άτυπης καταρ­χήν συμ­φω­νίας τους την 26-5-2007, του απέ­στειλε μέσω εμβά­σμα­τος το ποσό των 10.000 ευρώ, το οποίο του ζητή­θηκε, ως προ­κα­τα­βολή. Εν συνε­χεία, το φθι­νό­πωρο του ίδιου έτους ενη­με­ρώ­θηκε ότι επρό­κειτο να γίνει η μετα­βί­βαση και την 2-12-07 ήλθε στη Ρόδο κομί­ζο­ντας τρα­πε­ζική επιταγή εις διαταγή του ποσού 137.114,38 ευρώ.

Ο Ροδίτης φέρεται να τον ενη­μέ­ρωσε ότι δεν μπο­ρούσε να εισπρά­ξει όλη την επιταγή και ότι η πληρωμή θα πρέπει να γίνει στα­διακά και για το λόγο αυτό φέρεται να τον έπεισε να ανοί­ξουν ένα κοινό λογα­ρια­σμό από τον οποίο δεν θα μπο­ρούσε να γίνει ανάληψη, χωρίς την παρου­σία και συνυ­πο­γραφή αμφο­τέ­ρων.

Την 3-12-07 άνοιξαν το λογα­ρια­σμό και λίγες μέρες αργό­τερα, ενη­με­ρώ­θηκε από τον μηνυό­μενο ότι η κατα­σκευή ολο­κλη­ρώ­θηκε και ότι μπο­ρούσε πλέον να μπει κανο­νικά στο «νέο του σπίτι», όπως και συνέβη περί την 16-12-07.

Αμέσως, ζήτησε από τον μηνυό­μενο να ολο­κλη­ρώ­σουν κάθε δια­δι­κα­στικό θέμα προς μετα­βί­βαση του τίτλου στο όνομα του.

Κατόπιν επα­νει­λημ­μέ­νων οχλή­σεων και ερω­τή­σεων προς τον μηνυό­μενο, εκείνος φέρεται να του είπε ότι είχε ήδη ανα­λά­βει το πλήρες ποσό των 137.114,38 ευρώ από τον κοινό λογα­ρια­σμό χωρίς ασφαλώς να έχει συνυ­πο­γρά­ψει.

Ο μηνυό­με­νος φέρεται να τον καθη­σύ­χασε λέγο­ντάς του ότι στο μεταξύ τακτο­ποιού­νται με επι­μέ­λειά του και όλα τα θέματα της επί­ση­μης μετα­βί­βα­σης του ακι­νή­του.

Την 9-6-2008 εμφα­νί­στηκε σε συμ­βο­λαιο­γράφο κι εκεί, ενώ νόμιζε ότι υπέ­γραφε συμ­βό­λαιο, στην πορεία δια­πί­στωσε ότι είχε υπο­γρά­ψει ένα προ­σύμ­φωνο πωλή­σεως ορι­ζό­ντιας Ιδιο­κτη­σίας αντί τιμή­μα­τος 45.000 ευρώ, με κατα­βολή αρρα­βώνα 45.000 ευρώ.

Ελεγχος τίτλων που διε­νερ­γή­θηκε στο Κτη­μα­το­λό­γιο Ρόδου από τον πλη­ρε­ξού­σιο δικη­γόρο του δια­πί­στωσε ότι την 3/3/2005 ενε­γράφη στην οικεία μερίδα του πωλη­θέ­ντος ακι­νή­του απόφαση του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου για προ­ση­μεί­ωση υπο­θή­κης υπέρ τρά­πε­ζας για το ποσό των 181.200 ευρώ.

Την 3/3/2010 ενε­γράφη στην οικεία μερίδα απόφαση του ίδιου Δικα­στη­ρίου, με την οποία ανα­κλή­θηκε μερικά η άνω εγγρα­φείσα προ­ση­μεί­ωση μόνον για ένα άλλο δια­μέ­ρι­σμα της ορι­ζό­ντιας ιδιο­κτη­σίας το οποίο ο μηνυό­με­νος πώλησε σε τρίτο πρόσωπο.

Την 14/10/2011 ενε­γράφη ανα­γκα­στική κατά­σχεση σε βάρος του επί­δι­κου ακι­νή­του για ποσό 26.467,47 ευρώ. Την 6/12/2011 ενε­γράφη επα­να­λη­πτική περί­ληψη κατα­σχε­τή­ριας έκθεσης. Την 14/2/2012, ενε­γράφη περί­ληψη κατα­κυ­ρω­τι­κής έκθεσης σε έναν άλλο Ροδίτη.

Εντός του Φεβρουα­ρίου του έτους 2012 εμφα­νί­στηκε στο σπίτι δικα­στι­κός επι­με­λη­τής, ο οποίος τον διέταξε να απο­χω­ρή­σει και του είπε ότι θα άλλαζε τις κλει­δα­ριές, συνο­δευό­με­νος από τρίτο πρόσωπο, που παρου­σιά­στηκε ως «ο νέος ιδιο­κτή­της του σπιτιού», έχοντας αγο­ρά­σει αυτό σε πλει­στη­ρια­σμό!

Ο ίδιος υπο­στή­ριξε ότι είναι ψευδές ότι ο Αγγλος δεν είχε κατα­λά­βει ότι υπέ­γραψε προ­σύμ­φωνο και όχι ορι­στικό συμ­βό­λαιο. Υπο­στή­ριξε ότι ο Αγγλος επι­διώ­κει να ποι­νι­κο­ποι­ή­σει μία αστική υπόθεση προ­σθέ­το­ντας ότι δεν προέβη σε καμία ένσταση κατά του επι­σπεύ­δο­ντος τον πλει­στη­ρια­σμό, ούτε και κατά της απο­βο­λής του, ενώ είχε μισθω­τή­ριο συμ­βό­λαιο να του επι­δεί­ξει.

Επι­πλέον στο προ­σύμ­φωνο είδε και το ποσό που ανε­γράφη και ουδεμία αντίρ­ρηση έφερε, αφού αυτός ωφε­λείτο του φόρου μετα­βι­βά­σεως και όχι ο ίδιος.

Ο λόγος της απο­βο­λής του ήταν ότι ο ηλε­κτρο­λό­γος που συνερ­γα­ζό­ταν μαζί του, χωρίς τιμο­λό­για και βάσει συναλ­λαγ­μα­τι­κών, εξέδωσε διαταγή πλη­ρω­μής και δημο­σί­ευσε πρό­γραμμα πλει­στη­ρια­σμού.

Ο κατη­γο­ρού­με­νος τόνισε ότι δεν φαντά­στηκε ποτέ ότι ένας άνθρω­πος που τον είχε συνερ­γάτη και του είχε κατα­βάλ­λει χιλιά­δες ευρώ θα έφθανε στο σημείο να κτυ­πή­σει το ακίνητο κατα­βάλ­λο­ντας μάλιστα το ορισθέν για τον πλει­στη­ρια­σμό τίμημα.

Ο λόγος που πρό­σκαιρα αδυ­να­τούσε να εξο­φλή­σει την Τράπεζα, ήταν, όπως είπε, η αιφ­νί­δια οικο­νο­μική κρίση, η οποία έπληξε κατά ποσοστό 95% την οικο­δομή και τις εξο­χι­κές κατοι­κίες.

Ως συνή­γο­ρος υπε­ρά­σπι­σης του παρί­στα­ται ο δικη­γό­ρος κ. Ακης Δημη­τριά­δης.