Ειδική Αγωγή στη Ρόδο: Ελπίδα φέρνει η εξαγγελία για νέο ενιαίο σχολείο

Κραυγή αγωνίας από τον Σύλλογο ΑμεΑ Ρόδου – Δρα­μα­τική η κατά­σταση στα ειδικά σχολεία του νησιού – Απαι­τεί­ται άμεση χρη­μα­το­δό­τηση και στήριξη από την Πολι­τεία

Με αφορμή την πρό­σφατη εξαγ­γε­λία του Δημάρ­χου Ρόδου, κ. Αλέ­ξαν­δρου Κολιάδη, και των αντι­δη­μάρ­χων κ. Σταύρου Τσού­βαλη και κας. Ματίνας Για­νέλλη, για τη δημιουρ­γία ενιαίου ειδικού σχο­λείου στο νησί, ο Σύλ­λο­γος Ατόμων με Ανα­πη­ρίες Επαρ­χίας Ρόδου χαι­ρε­τί­ζει την απόφαση αλλά δεν κρύβει την ανη­συ­χία του για την τραγική κατά­σταση στην οποία έχει περιέλ­θει η ειδική αγωγή.

Σε ανα­κοί­νωση που εξέδωσε ανα­φέ­ρο­νται τα εξής:

«Με ιδιαί­τερη ικα­νο­ποί­ηση ακού­σαμε κατά τη διάρ­κεια του Δημο­τι­κού Συμ­βου­λίου του Δήμου μας στις 31/07/2025, το  Δήμαρχο κύριο Αλέ­ξαν­δρο Κολιάδη, τον Αντι­δή­μαρχο Τεχνι­κών Υπη­ρε­σιών κ. Τσού­βαλη Σταύρο, και την Αντι­δή­μαρχο   Διοι­κη­τι­κών Υπη­ρε­σιών & Παι­δείας και Δια Βίου Μάθησης κ. Για­νέλλη Ματίνα , να ενη­με­ρώ­νουν και να παρου­σιά­ζουν την ειλημ­μένη απόφαση  του Δήμου μας, να δοθεί λύση στο μεγάλο ζήτημα που υπάρχει στα Ειδικά σχολεία όλων των εκπαι­δευ­τι­κών βαθ­μί­δων του νησιού μας, για πολλές δεκα­ε­τίες. Η αιτία είναι η δια­χρο­νική πολι­τική υπο­χρη­μα­το­δό­τη­σης, που ακο­λου­θεί­ται από όλες τις κυβερ­νή­σεις για πολλά χρόνια. Υπαι­τιό­τητα όμως δια­κρί­ναμε και στις προη­γού­με­νες διοι­κή­σεις του Δήμου μας  που ιεράρ­χη­σαν  τις προ­τε­ραιό­τη­τές τους με κρι­τή­ρια όχι τις ανάγκες των μαθητών με ανα­πη­ρία ή/και ειδικές εκπαι­δευ­τι­κές ανάγκες, με απο­τέ­λε­σμα να φτά­σουμε στη σημε­ρινή τραγική κατά­σταση.

Οι Σχο­λι­κές Μονάδες Ειδικής Αγωγής κι Εκπαί­δευ­σης (ΣΜΕΑΕ) απο­τε­λούν το πιο ευαί­σθητο κομμάτι του εκπαι­δευ­τι­κού μας συστή­μα­τος. Οι ΣΜΕΑΕ και των δύο βαθ­μί­δων αριθ­μούν περισ­σό­τε­ρες από 500 σε σύνολο περίπου 15.000 σχο­λείων στην επι­κρά­τεια. Σε αυτές φοιτούν μαθητές με ανα­πτυ­ξια­κές δια­τα­ρα­χές, καθώς και ανα­πη­ρίες και σοβαρά υπο­κεί­μενα νοσή­ματα, επο­μέ­νως χρήζουν ιδιαί­τε­ρης προ­στα­σίας. Η Διεθνής Σύμβαση για τα Δικαιώ­ματα του Παιδιού, που έχει κυρωθεί εδώ και 30 χρόνια με τον νόμο 2101/1992 και απο­τε­λεί κείμενο υπερ­νο­μο­θε­τι­κής ισχύος προ­βλέ­πει την πρό­σβαση όλων των παιδιών στην εκπαί­δευση, οποιο­δή­ποτε πρό­βλημα υγείας και αν αντι­με­τω­πί­ζουν. Στο άρθρο 23 ορί­ζε­ται ότι «τα συμ­βαλ­λό­μενα κράτη οφεί­λουν να εξα­σφα­λί­ζουν στα πνευ­μα­τι­κώς ή σωμα­τι­κώς ανάπηρα παιδιά μια αξιο­πρεπή ζωή και ουσια­στική συμ­με­τοχή τους στα δρώμενα της κοι­νω­νίας».

Η εντα­ξιακή εκπαί­δευση που επι­χει­ρεί­ται να εφαρ­μο­στεί στη χώρα βάσει του Νόμου 4823/2021 απαιτεί επα­να­προσ­διο­ρι­σμό του ρόλου και της δομής των ειδικών σχο­λείων. Παρά την ανάγκη για ένταξη, τα γενικά σχολεία δεν είναι ακόμη έτοιμα να υπο­στη­ρί­ξουν μαθητές με ανα­πη­ρία, ανα­γκά­ζο­ντας οικο­γέ­νειες να στρα­φούν στις ειδικές δομές. Ωστόσο,  τα ειδικά σχολεία υπο­φέ­ρουν από ελλι­πείς υπο­δο­μές αφή­νο­ντας πολλά  παιδιά χωρίς πρό­σβαση στην εκπαί­δευση

Στη συνο­λική εικόνα που υπάρχει στη Ρόδο με την έλλειψη σχο­λι­κών κτιρίων και αιθου­σών, με παμπά­λαια, γερα­σμένα, και υπο­συ­ντη­ρη­μένα σχολικά κτίρια, ξεχω­ρί­ζει ιδιαί­τερα η τραγική κατά­σταση που υπάρχει στην Ειδική Αγωγή.

Στο νησί της Ρόδου και τα επτά Ειδικά Σχολεία όλων των βαθ­μί­δων, (Ειδικό Νηπια­γω­γείο Ρόδου, 1^ο Ειδικό  Δημο­τικό Ρόδου, Ειδικό Πει­ρα­μα­τικό Δημο­τικό Ρόδου, 2^ο Ειδικό  Δημο­τικό Κρε­μα­στής, Ειδικό Δημο­τικό Λίνδου-Λάρδος , Ειδικό Εργα­στή­ριο Επαγ­γελ­μα­τι­κής Εκπαί­δευ­σης και Κατάρ­τι­σης (Ε.Ε.Ε.Ε.Κ) Ρόδου, Ενιαίο Ειδικό Επαγ­γελ­μα­τικό Γυμνάσιο-Λύκειο (ΕΝ.Ε.Ε.ΓΥ.Λ.) Ρόδου) ,  παρου­σιά­ζουν σοβαρά κτι­ριακά και λει­τουρ­γικά προ­βλή­ματα, συν­θέ­το­ντας μαζί με τις ελλεί­ψεις σε εξει­δι­κευ­μένο επι­στη­μο­νικό και βοη­θη­τικό προ­σω­πικό και της δυσκο­λίας μετα­κί­νη­σης των παιδιών, μια εικόνα απα­ξί­ω­σης και περι­φρό­νη­σης στο δικαί­ωμα για μόρφωση των παιδιών με ανα­πη­ρία ή/και ειδικές εκπαι­δευ­τι­κές ανάγκες.

Η κατά­σταση στην ειδική αγωγή στο νησί μας παρα­μέ­νει επιει­κώς τραγική και απα­ρά­δε­κτη, με σοβαρές επι­πτώ­σεις για δεκάδες παιδιά με ανα­πη­ρίες και τις οικο­γέ­νειές τους. Παρά τις γνω­μα­τεύ­σεις από τα ΚΕΔΑΣΥ που επι­βε­βαιώ­νουν την ανα­γκαιό­τητα φοί­τη­σης σε ειδικά σχολεία, τα περισ­σό­τερα από αυτά αδυ­να­τούν να δεχτούν νέους μαθητές είτε λόγω πλη­ρό­τη­τας, είτε κυρίως ,λόγω ακα­τάλ­λη­λων και ανε­παρ­κών υπο­δο­μών. Το απο­τέ­λε­σμα είναι ότι πολλά παιδιά, ακόμη και κάτω των 8 ετών, μένουν στο σπίτι, χωρίς καμία εκπαι­δευ­τική ή υπο­στη­ρι­κτική παρέμ­βαση, παρότι η πολι­τεία έχει ανα­γνω­ρί­σει την ανάγκη τους μέσω των επί­ση­μων δια­γνώ­σεων του ΚΕΔΑΣΥ. Επι­πλέον, ούτε τα ΚΔΑΠ-ΜΕΑ, ούτε τα Κέντρα Ημε­ρή­σιας Φρο­ντί­δας δέχο­νται παιδιά αυτής της ηλικίας, δημιουρ­γώ­ντας ένα απόλυτο κενό φρο­ντί­δας και εκπαί­δευ­σης σε μια κρίσιμη ανα­πτυ­ξιακή περίοδο. Πρέπει λοιπόν να στα­μα­τή­σει η ιδιό­τυπη “ομηρία” στην οποία βρί­σκο­νται πολλές  οικο­γέ­νειες στο νησί μας. Η συγκε­κρι­μένη κατά­σταση δεν είναι μόνο κοι­νω­νικά άδικη και ψυχο­λο­γικά επώδυνη για τα παιδιά και τις οικο­γέ­νειές τους – είναι και παρά­νομη, καθώς παρα­βιά­ζει ευθέως το δικαί­ωμα όλων των παιδιών στην ισότιμη εκπαί­δευση.

Συνο­λικά σε όλο το νησί της Ρόδου, φοιτούν περισ­σό­τε­ροι από 220  μαθητές/μαθή­τριες  σε όλα τα  ειδικά σχολεία όλων των βαθ­μί­δων.  Με αυξα­νό­με­νες κάθε χρόνο τάσεις.

Η εικόνα που παρα­τη­ρεί­ται στα Ειδικά σχολεία του νησιού μας  :  

– Υπερ­πληθή τμήματα

– Περισ­σό­τερα τμήματα από αυτά που μπορούν να υπο­στη­ρί­ξουν οι υπάρ­χου­σες κτι­ρια­κές υπο­δο­μές.

– Πεπα­λαιω­μέ­νες , ακατάλληλες-επικίνδυνες κτι­ρια­κές υπο­δο­μές με κακές συν­θή­κες υγιει­νής (αερι­σμός, φωτι­σμός , αύληση μαθητών κ.λ.π.).

– Έλλειψη χώρων για τα εξα­το­μι­κευ­μένα προ­γράμ­ματα των μαθητών.

– Ελλεί­ψεις σύγ­χρο­νου εκπαι­δευ­τι­κού εξο­πλι­σμού.

– Σημα­ντι­κές ελλεί­ψεις σε προ­σω­πικό: εκπαι­δευ­τικό, επι­στη­μο­νικό, βοη­θη­τικό και νοση­λευ­τές.

– Το πρό­βλημα της μετα­φο­ράς των μαθητών που γίνεται από ιδιω­τι­κές εται­ρείες μετά από συμ­βά­σεις που υπο­γρά­φουν με την Περι­φέ­ρεια, αφή­νο­ντας ακά­λυ­πτα παιδιά κυρίως στα χωριά.

-Κάποια  από αυτά τα σχολεία , συστε­γά­ζο­νται με γενικά σχολεία, γεγονός που δημιουρ­γεί επι­πλέον περιο­ρι­σμούς στους χώρους, στη λει­τουρ­γι­κό­τητα, και στην εξα­το­μι­κευ­μένη υπο­στή­ριξη που απαιτεί η ειδική αγωγή.

-Δεν υπάρ­χουν δια­μορ­φω­μέ­νοι χώροι θερα­πευ­τι­κής παρέμ­βα­σης, αισθη­τη­ρια­κής ρύθ­μι­σης, ούτε καν κατάλ­λη­λες τουα­λέ­τες ή ράμπες για παιδιά με κινη­τι­κές δυσκο­λίες.

Όλα τα παρα­πάνω επη­ρε­ά­ζουν αρνη­τικά την ίδια την στήριξη, την ανά­πτυξη και την εξέλιξη των παιδιών με ανα­πη­ρία ή/και ειδικές εκπαι­δευ­τι­κές ανάγκες, τα οποία εάν τη λάβουν ολό­πλευρα,  μπορούν στην συντρι­πτική τους πλειο­ψη­φία να εντα­χθούν στην κοι­νω­νία και την εργασία, αυτό­νομα και ανε­ξάρ­τητα.

Χαρή­καμε ιδιαί­τερα ακού­γο­ντας τη πρόθεση του Δήμου για  τη δημιουρ­γία ενός Ενιαίου Ειδικού σχο­λείου για όλες τις βαθ­μί­δες εκπαί­δευ­σης , με όλες τις σύγ­χρο­νες και απαι­τού­με­νες προ­δια­γρα­φές . Είναι η ενδε­δειγ­μένη λύση που θα λύσει ορι­στικά το χρόνιο αυτό πρό­βλημα. Απαι­τεί­ται λοιπόν τώρα η συν­δρομή  της πολι­τείας με άμεση χρη­μα­το­δό­τηση  του Δήμου μας . Χρειά­ζο­νται άμεσα βήματα ώστε να στα­μα­τή­σει η απο­μό­νωση και η περι­θω­ριο­ποί­ηση μαθητών και εκπαι­δευ­τι­κών, δια­σφα­λί­ζο­ντας πραγ­μα­τική ισότητα ευκαι­ριών.

Παρά το γεγονός ότι η Ρόδος απο­τε­λεί έναν από τους σημα­ντι­κό­τε­ρους του­ρι­στι­κούς και οικο­νο­μι­κούς πυλώνες της χώρας και, παρότι οι κάτοι­κοί της φορο­λο­γού­νται ισότιμα – και συχνά περισ­σό­τερο – σε σχέση με κατοί­κους της ηπει­ρω­τι­κής Ελλάδας, η αντα­πό­δοση από την πλευρά της Πολι­τείας είναι ανε­παρ­κής. Οι κάτοι­κοι του νησιού συχνά νιώθουν πως δεν απο­λαμ­βά­νουν την κρατική μέριμνα που τους ανα­λο­γεί·,  αντι­θέ­τως βιώνουν καθη­με­ρινά την αίσθηση ότι το κράτος απο­μα­κρύ­νε­ται, αφαιρεί, αλλά σπάνια επι­στρέ­φει. Αυτό το έλλειμμα φρο­ντί­δας και ισό­τι­μης μετα­χεί­ρι­σης πρέπει να αρθεί. Η Ρόδος δεν ζητά χάρη – απαιτεί δικαιο­σύνη, επέν­δυση στο μέλλον των παιδιών της και ίσες ευκαι­ρίες για όλους.

Ο Σύλ­λο­γός μας , έχει ανα­δεί­ξει με το πλέον επίσημο τρόπο τα σοβαρά αυτά προ­βλή­ματα που υπάρ­χουν στην Ειδική Αγωγή στο νησί μας, προ­τεί­νο­ντας ταυ­τό­χρονα λύσεις. Στέ­κε­ται αρωγός και πολύ­τι­μος συνερ­γά­της σε κάθε στάδιο με τις αρμό­διες υπη­ρε­σίες του Δήμου μας σαν επί­ση­μος Κοι­νω­νι­κός εταίρος, σε συνερ­γα­σία  με τους συλ­λό­γους και τις διευ­θύν­σεις των ειδικών σχο­λείων.

Συμπε­ρα­σμα­τικά : Η συμπε­ρί­ληψη, χωρίς υπο­δο­μές και χωρίς τις σωστές προ­ϋ­πο­θέ­σεις  δεν δύναται να πραγ­μα­το­ποι­η­θεί με θετικά απο­τε­λέ­σματα στα παιδιά με ανα­πη­ρία ή/και ειδικές εκπαι­δευ­τι­κές ανάγκες

ΓΙΑ ΤΟ Δ.Σ.

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ                                     Η Γ. ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΦΩΝΙΑΔΑΚΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ         ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΜΑΡΙΑΜ»