Γ. Κεφαλογιάννης: «Γίνεται οργανωμένη προσπάθεια απαξίωσης της Δικαιοσύνης και εκφοβισμού των λειτουργών της»

Κύριε Κεφα­λο­γιάννη, θα ήθελα να ξεκι­νή­σουμε από τις τελευ­ταίες εξε­λί­ξεις και την θύελλα που έχει ξεσπά­σει με τις απο­κα­λύ­ψεις Βαρου­φάκη. Τελικά, ο Σύριζα είχε σχέδιο… εξό­ντω­σης της χώρας που παρου­σί­αζε σαν success story;

Είναι πια ξεκά­θαρο σε όλους ότι υπήρχε σχέδιο εξόδου από την Ευρω­ζώνη. Οι συνε­χι­ζό­με­νες απο­κα­λύ­ψεις Βαρου­φάκη επι­βε­βαιώ­νουν απλώς τον επι­κίν­δυνο τυχο­διω­κτι­σμό του συνόλου σχεδόν της ηγε­τι­κής ομάδας υπό τον κ. Τσίπρα η οποία φλέρ­ταρε με την κατα­στροφή, θα μου επι­τρέ­ψετε να πω, όχι απλώς της οικο­νο­μίας αλλά και του δημο­κρα­τι­κού πολι­τεύ­μα­τος. Το σχέδιο αυτό εγκα­τα­λεί­φθηκε μετά το δημο­ψή­φι­σμα, όταν ο κ. Τσίπρας αντι­λή­φθηκε ότι θα προ­κα­λού­νταν ανε­ξέ­λεγ­κτες κατα­στά­σεις, φοβή­θηκε την παρα­πο­μπή του στη Δικαιο­σύνη και άρχισε να μιλά για νέο «Γουδή». Θα πρέπει να πω ότι μου κάνει εξαι­ρε­τική εντύ­πωση το ό,τι δεν βρήκε να απα­ντή­σει τίποτε επί της ουσίας στα όσα συγκε­κρι­μένα ανα­φέ­ρε­ται τόσο ο κ. Βαρου­φά­κης όσο και άλλα στελέχη, πρώην και νυν του ΣΥΡΙΖΑ. Πιστεύω ότι η σιωπή του κ, Τσίπρα συνιστά τη μεγα­λύ­τερη από­δειξη ενοχής. Οι Έλληνες όμως δικαιού­νται να μάθουν ποιοι είναι οι απο­κλει­στι­κοί υπεύ­θυ­νοι των σχεδίων που οδή­γη­σαν σε κλει­στές τρά­πε­ζες, δύο αχρεί­α­στα Μνη­μό­νια, 100 δις ζημιά στην ελλη­νική οικο­νο­μία και ενε­χυ­ρί­αση του μέλ­λο­ντος της χώρας για πολλά χρόνια. Και θα το μάθουν μέσω μιας εξε­τα­στι­κής εκ των πραγ­μά­των επι­τρο­πής για τα πεπραγ­μένα της πρώτης δια­κυ­βέρ­νη­σης Τσίπρα, είτε το θέλει ο ΣΥΡΙΖΑ είτε όχι.

Πρό­σφατα, η Ν.Δ. απο­χώ­ρησε από την Βουλή κατά την συζή­τηση του νομο­σχε­δίου του υπουρ­γείου Οικο­νο­μι­κών. Θα ήθελα να ανα­φερ­θείτε στο συγκε­κρι­μένο ζήτημα καθώς τέθηκε θέμα ‘πολι­τι­κού αυτοσεβασμού’.

Θα μου επι­τρέ­ψετε να πω ότι αυτό που συμ­βαί­νει επί ημερών ΣΥΡΙΖΑ –ΑΝ.ΕΛ. δεν έχει προη­γού­μενο. Βιώ­νουμε μια νομο­θε­τική παρακμή. Και είναι πραγ­μα­τικά λυπηρό ότι αυτό γίνεται με την ανοχή του Προ­έ­δρου της Βουλής. Στο τελευ­ταίο νομο­σχέ­διο του Υπουρ­γείου Οικο­νο­μι­κών, σχεδόν ανά δέκα λεπτά η Κυβέρ­νηση κατέ­θετε τρο­πο­λο­γίες. Ψηφί­ζο­νται νόμοι όπου τα άρθρα των τρο­πο­λο­γιών είναι περισ­σό­τερα από τα κύρια άρθρα του νομο­σχε­δίου. Κατα­τί­θε­νται τρο­πο­λο­γίες ή ακόμη και ολό­κληρα νομο­σχέ­δια, όπως αυτό για τους ΟΤΑ, για τα οποία το Γενικό Λογι­στή­ριο του Κράτους δεν μπορεί να υπο­λο­γί­σει τις δημο­σιο­νο­μι­κές επι­πτώ­σεις. Έρχο­νται προς ψήφιση τρο­πο­λο­γίες της τελευ­ταίας στιγμής που περνούν και κλεί­νουν το μάτι σε διά­φο­ρες κοι­νω­νι­κές τάξεις με πολύ μεγάλο δημο­σιο­νο­μικό κόστος το οποίο κανείς δεν γνω­ρί­ζει – ούτε καν οι ίδιοι οι κυβερ­νώ­ντες. Η πρα­κτική αυτή συνιστά ασέβεια προς τους Βου­λευ­τές όλων των κομ­μά­των και την νομο­θε­τική λει­τουρ­γία του Κοι­νο­βου­λίου. Ποτέ στο παρελ­θόν δεν συνέ­βαινε κάτι τέτοιο και ούτε υπάρχει περί­πτωση να ξανα­συμ­βεί επί ημερών ΝΔ.

Όντας νομικός, πώς βλέπετε την αντι­με­τώ­πιση των δικα­στών και εισαγ­γε­λέων από την κυβέρ­νηση και την ‘κόντρα’ που έχει ξεσπά­σει με εκα­τέ­ρω­θεν ανα­κοι­νώ­σεις;

Θεωρώ πως βρί­σκε­ται εν εξε­λί­ξει μια οργα­νω­μένη προ­σπά­θεια απα­ξί­ω­σης της Δικαιο­σύ­νης και εκφο­βι­σμού των λει­τουρ­γών της. Η επι­χεί­ρηση αυτή ελά­χι­στα απέχει πια από αυταρ­χι­κές καθε­στω­τι­κές αντι­λή­ψεις. Φτάσαμε στο σημείο οι δικα­στι­κές απο­φά­σεις να χαρα­κτη­ρί­ζο­νται από τον σημε­ρινό υπουργό Δικαιο­σύ­νης ως δυσά­ρε­στες! Και είναι πραγ­μα­τικά λυπηρό που η τέως πρό­ε­δρος του Αρείου Πάγου, η κυρία Θάνου, έφτασε στο σημείο να πει, ούτε λίγο ούτε πολύ, ότι οι δικα­στές θα πρέπει να συντο­νί­ζουν τις δικα­νι­κές πεποι­θή­σεις τους με το «κοινό περί δικαίου αίσθημα». Τι είναι αυτό το «κοινό περί δικαίου αίσθημα»; Ποιος το ορίζει κάθε φορά; Οι χίλιοι αλλη­λέγ­γυοι που έκαναν τα κατα­στή­ματα της Ερμού γυαλιά καρφιά ή …ο Ρου­βί­κω­νας; Ας σοβα­ρευ­τούμε. Οι αντι­λή­ψεις των στε­λε­χών του ΣΥΡΙΖΑ για τη Δικαιο­σύνη μαρ­τυ­ρούν πόσο ιδε­ο­λο­γικά απο­ξε­νω­μένα είναι από τις αξίες και τις αρχές της φιλε­λεύ­θε­ρης δημο­κρα­τίας. Η Δικαιο­σύνη στις κοι­νο­βου­λευ­τι­κές δημο­κρα­τίες πράγ­ματι συνιστά ένα «θεσμικό εμπόδιο», όπως είπε ο πρω­θυ­πουρ­γός ή όπως σωστά λέγεται ένα θεσμικό αντί­βαρο. Και ευτυχώς. Οι δικα­στές δικά­ζουν υπα­γά­γο­ντας τα πραγ­μα­τικά περι­στα­τικά στις δια­τά­ξεις του νόμου. Η αρχή της διά­κρι­σης των εξου­σιών υπάρχει για να προ­στα­τεύει τα δικαιώ­ματα και τις ελευ­θε­ρίες μειο­νο­τή­των, μειο­ψη­φιών ακόμη και του ενός ατόμου ακριβώς από κατα­χρή­σεις της εκτε­λε­στι­κής εξου­σίας και από κάθε λογής αντι­λή­ψεις για το «κοινό περί δικαίου αίσθημα».

Οι δημο­σκο­πή­σεις φέρνουν μπροστά τη Ν.Δ. και μάλιστα με αρκετά μεγάλα ποσοστά από τον Σύριζα. Κατά την άποψή σας, θα κατα­φέ­ρει να πάρει αυτο­δυ­να­μία στην κάλπη όταν γίνουν εκλογές;

Η αυτο­δυ­να­μία είναι ένας καθ’ όλα επι­θυ­μη­τός στόχος που πρέπει να επι­διω­χθεί αλλά δεν πρέπει να είναι αυτο­σκο­πός. Εργα­ζό­μα­στε προς την κατεύ­θυνση της συσπεί­ρω­σης μιας ευρύ­τε­ρης κοι­νω­νι­κής συμ­μα­χίας της οποίας τα μέλη μπορεί να δια­φω­νούν ιδε­ο­λο­γικά, αλλά συμ­φω­νούν γύρω από ένα πλαίσιο πολι­τι­κών θέσεων και προ­τά­σεων που ορί­ζο­νται από τις αξίες της Ευρώπης και τις αρχές της φιλε­λεύ­θε­ρης δημο­κρα­τίας. Αυτή είναι η δικιά μας «διαι­ρε­τική τομή» και ταυ­τό­χρονα ο πολι­τι­κός μας προ­σα­να­το­λι­σμός. Αυτή τη συμ­μα­χία επι­θυ­μούμε να δια­μορ­φώ­σουμε και να εκφρά­σουμε τόσο εκλο­γικά όσο και με την κυβερ­νη­τική πολι­τική μας. Πάνω σε αυτή τη βάση έχει ξεκι­νή­σει η προ­γραμ­μα­τική, οργα­νω­τική και στε­λε­χιακή μας ανα­νέ­ωση. Έχουμε σχέδιο και θέλουμε να το συζη­τή­σουμε ανοιχτά με τους πολίτες. Θέλουμε όμως να ακού­σουμε και να ενσω­μα­τώ­σουμε και τα δικά τους σχέδια μέσα από μια δυνα­μική δια­δι­κα­σία που εξε­λίσ­σε­ται καθη­με­ρινά από την επαφή με χιλιά­δες πολίτες.

Η Ν.Δ. θα μπο­ρέ­σει να φέρει την οικο­νο­μική ανά­καμψη στην χώρα με σχέδιο όπως οι μεγάλες επεν­δύ­σεις, οι απο­κρα­τι­κο­ποι­ή­σεις και η μείωση της φορο­λο­γίας;

Είμαι πεπει­σμέ­νος πως ναι. Δεν έχει όμως μεγάλη σημασία το τι πιστεύω εγώ. Θα πρέπει να απο­κα­τα­στή­σουμε το έλλειμμα αξιο­πι­στίας που έχει συσ­σω­ρευ­τεί στην κοι­νω­νία τα τελευ­ταία τρία χρόνια – κάτι που κάθε άλλο παρά εύκολο είναι. Όμως από εκεί πρέπει να αρχί­σουμε. Ξέρετε, δεν δίνουμε μια μάχη απλώς για να κερ­δί­σουμε τις εκλογές αλλά για να κυβερ­νη­θεί ορθο­λο­γικά επι­τέ­λους η χώρα. Για να βγούμε ορι­στικά από τη κρίση. Δεν αρκεί σε κανέναν από εμάς να κερ­δί­σουμε τις εκλογές επειδή ο κόσμος έχει απο­φα­σί­σει να διώξει την σημε­ρινή Κυβέρ­νηση. Ούτε θέλουμε να πεί­σουμε ότι απλώς δεν θα είμαστε χει­ρό­τε­ροι από το ΣΥΡΙΖΑ – σιγά το κατόρ­θωμα εξάλλου. Θέλουμε να πεί­σουμε ότι θα είμαστε μία πολύ καλή Κυβέρ­νηση. Μια συνετή δια­κυ­βέρ­νηση λοιπόν δια­μορ­φώ­νει πρώτα τις κατάλ­λη­λες συμ­μα­χίες με εκείνες τις πολι­τι­κές, κοι­νω­νι­κές και παρα­γω­γι­κές δυνά­μεις που θα λει­τουρ­γή­σουν ως πολιορ­κη­τι­κός κριός του μηνύ­μα­τος της και θα υπε­ρα­σπι­στούν τις επι­λο­γές της. Έχουμε ήδη σύμμαχο μας την ελλη­νική κοι­νω­νία προς αυτή την κατεύ­θυνση. Η αλλαγή του μίγ­μα­τος οικο­νο­μι­κής πολι­τι­κής θα προ­έλ­θει στη συνέ­χεια μέσα από την οικο­δό­μηση σχέσεων εμπι­στο­σύ­νης με τους εταί­ρους, την τεκ­μη­ριω­μένη ανάλυση της πρό­τα­σης μας και τη συσ­σώ­ρευση αξιο­πι­στίας από τη εφαρ­μογή δομικών μεταρ­ρυθ­μί­σεων. Το όφελος από την αλλαγή πολι­τι­κής θα είναι τερά­στιο και θα είναι για όλους.