Η χαρά των Δημάρχων

Όταν οι υπεύ­θυ­νοι αδια­φο­ρούν, οι ευαι­σθη­το­ποι­η­μέ­νοι πολίτες ανα­λαμ­βά­νουν δράση, για να καλύ­ψουν τις αστο­χίες και την ολι­γω­ρία εκείνων που θα έπρεπε να κάνουν σωστά τη δουλειά τους έλεγε το ρεπορ­τάζ της «δ», με τους απε­γνω­σμέ­νους κατοί­κους της Μεσαιω­νι­κής πόλης , αφού οι εκκλή­σεις τους έπεσαν στο κενό και στην δικαιο­λο­γία της έλλει­ψης υπαλ­λή­λων (!)  πήραν οι ίδιοι το μυστρί για να καλύ­ψουν τις λακ­κού­βες. Στο δια­δί­κτυο συχνά πυκνά κυκλο­φο­ρούν φωτο­γρα­φίες άλλων απε­γνω­σμέ­νων κατοί­κων που μαζεύ­ουν  τα σκου­πί­δια και καθα­ρί­ζουν, βάφουν τα πάρκα της γει­το­νιάς τους. Μια χαρά! Φρο­ντί­ζουν οι εθε­λο­ντές , χωρίς να χρεια­στούν κρατικά έξοδα και όλα είναι μέλι γάλα! Ούτε ευθύνη ούτε λεφτά. Η χαρά του δημο­σίου. Η χαρά του  Δημάρ­χου. Και το πιο ωραίο. Να σου κουνούν και το δάχτυλο, γιατί δεν συμ­με­τέ­χεις σε δράσεις. Το έχουμε ξαναπεί -και έχουμε λοι­δο­ρη­θεί, ως αδιά­φο­ροι και του κανα­πέως. Ότι καλός ο εθε­λο­ντι­σμός αλλά δεν είναι δια πάσαν νόσον, ούτε για να καλύ­πτει κενά θέσεων, αδια­φο­ρίας, έλλει­ψης πολι­τι­κής. Τελεία και παύλα.- Και ν’ αγιάσει το στόμα του εφη­μέ­ριου του Ναού των Αγίων Απο­στό­λων, που μια χαρά τα έσουρε σε όποιους θεωρούν ότι οι πολίτες μπορούν να είναι υπάλ­λη­λοι του Δήμου. «Στο δήμαρχό μας απευ­θυν­θή­καμε και μας αντι­με­τω­πί­σατε στα κανάλια, στα οποία βγήκατε, με εγω­πά­θεια, ναρ­κισ­σι­σμό, ωχα­δελ­φι­σμό και ως ρίψα­σπις, μετα­κι­νή­σατε τις ευθύνες σας, αφού ζείτε στον απόλυτο ιδεατό σας κόσμο, στο κράτος, την Περι­φέ­ρεια, αλλά και σε μένα τον ταπεινό   και  φτωχό   ιερέα …Μήπως κύριε δήμαρχε μπλέ­ξατε τους ρόλους, αφού ο παππάς της ενορίας θέλετε να μαζεύει τους εμπό­ρους ναρ­κω­τι­κών, ο παππάς να μαζεύει τα σκου­πί­δια, ο παππάς να περι­ποιεί­ται το πράσινο, ο παππάς να αλλάζει τους φανούς της Δ.Ε.Η., ο παππάς να σιτίζει και να φρο­ντί­ζει τους πολίτες σας, ο παππάς να σιτίζει τα Κ.Η.Φ.Η. ηλι­κιω­μέ­νων της περιο­χής;»