Τελευταία ομιλία Ευ. Βενιζέλου στη Βουλή: Είμαι και θα είμαι μάχιμος πολίτης

Με το μή­νυ­μα ότι αν και δεν θα είναι μέλος της επό­με­νης Βου­λής είναι και θα είναι μά­χι­μος πο­λί­της έκλει­σε την τε­λευ­ταία ομι­λία του στη Βουλή ο Ευάγ­γε­λος Βε­νι­ζέ­λος.

«Δεν θα είμαι μέλος της επό­με­νη Βου­λής αλλά θα είμαι μά­χι­μος και ενερ­γός πο­λί­της που είναι το ση­μα­ντι­κό­τε­ρο σε ένα δη­μο­κρα­τι­κό πο­λί­τευ­μα όπως το δικό μας», είπε χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά ο κ. Βε­νι­ζέ­λος από το βήμα της Βου­λής.

Σε άλλο ση­μείο της ομι­λί­ας του επι­τέ­θη­κε στον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ λέ­γο­ντας ότι εύ­χε­ται «στην επό­με­νη Βουλή ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ να αντι­λη­φθεί ως αξιω­μα­τι­κή αντι­πο­λί­τευ­ση τη ση­μα­σία της εθνι­κής ενό­τη­τας».

«Εύ­χο­μαι κα­ταρ­χάς στην επό­με­νη Βουλή, ως αντι­πο­λί­τευ­ση, ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ να αντι­λη­φθεί πλή­ρως τη ση­μα­σία της εθνι­κής ενό­τη­τας, όπως αντι­λή­φθη­κε εκ των πραγ­μά­των, έστω με με­γά­λη κα­θυ­στέ­ρη­ση, τη ση­μα­σία του αγώνα που δό­θη­κε από το 2010 για τη διά­σω­ση της χώρας. Εύ­χο­μαι να συ­νει­δη­το­ποι­ή­σει τη ση­μα­σία που έχουν τα δι­καιώ­μα­τα της αντι­πο­λί­τευ­σης ως προς τη λει­τουρ­γία της Βου­λής και των Επι­τρο­πών της, τη ση­μα­σία και την αξία του κοι­νο­βου­λευ­τι­κού ελέγ­χου, τώρα που δεν θα νέ­με­ται την εξου­σία. Να αντι­λη­φθεί την ανά­γκη προ­στα­σί­ας και ενί­σχυ­σης του κύ­ρους του Κοι­νο­βου­λί­ου ως συμ­βο­λι­κού τόπου της Δη­μο­κρα­τί­ας. Αλλά, φυ­σι­κά, αυτό ισχύ­ει και για το κόμμα της αξιω­μα­τι­κής αντι­πο­λί­τευ­σης που διεκ­δι­κεί να κα­τα­λά­βει την κυ­βέρ­νη­ση και για τα κόμ­μα­τα της ελάσ­σο­νος αντι­πο­λί­τευ­σης που διεκ­δι­κούν να παί­ξουν ρόλο στο θε­σμι­κό οι­κο­δό­μη­μα του τόπου. Πρέ­πει και αυτά να δι­δα­χθούν εξί­σου πολύ και να το απο­δεί­ξουν αυτό στην πράξη», ση­μεί­ω­σε.

Εξέ­φρα­σε επί­σης την ικα­νο­ποί­η­σή του για το γε­γο­νός ότι «ο νέος ποι­νι­κός κώ­δι­κας δεν κα­θι­στά επιει­κέ­στε­ρα τα άρθρα που είναι κρί­σι­μα για τη διε­ρεύ­νη­ση της σκευω­ρί­ας της Novartis» και υπο­στή­ρι­ξε ότι η ψή­φι­ση των κω­δί­κων θα έπρε­πε να έχει γίνει πολύ νω­ρί­τε­ρα.

«Η ψή­φι­ση των κω­δί­κων θα έπρε­πε να έχει γίνει πολύ νω­ρί­τε­ρα, σε πο­λι­τι­κά ανύ­πο­πτο χρόνο υπό συν­θή­κες πο­λι­τι­κής συ­ναί­νε­σης. Η κυ­βέρ­νη­ση θα έπει­θε τότε ότι σέ­βε­ται πραγ­μα­τι­κά τον ποι­νι­κό φι­λε­λευ­θε­ρι­σμό και το Κρά­τος Δι­καί­ου, γιατί, θα μου επι­τρέ­ψε­τε να πω ότι οι αντιρ­ρή­σεις μου, για το εάν πράγ­μα­τι σέ­βε­ται τους κα­νό­νες αυ­τούς, είναι πάρα πολύ με­γά­λες. Εί­δα­με τα τε­λευ­ταία χρό­νια να πα­ρα­βιά­ζε­ται συ­στη­μα­τι­κά στην αί­θου­σα αυτή από τον ίδιο τον Πρω­θυ­πουρ­γό το τεκ­μή­ριο αθω­ό­τη­τας. Εί­δα­με να πα­ρα­βιά­ζε­ται συ­στη­μα­τι­κά από κυ­βερ­νη­τι­κούς κύ­κλους η μυ­στι­κό­τη­τα της ποι­νι­κής προ­δι­κα­σί­ας, η ίδια η ανε­ξαρ­τη­σία της Δι­καιο­σύ­νης.

Η δε κά­λυ­ψη των θέ­σε­ων του Προ­έ­δρου και του Ει­σαγ­γε­λέα του Αρεί­ου Πάγου έχει τραυ­μα­τί­σει ούτως ή άλλως τη Δι­καιο­σύ­νη, διότι η αρ­μο­διό­τη­τα της κυ­βέρ­νη­σης γεν­νά­ται, η κατά χρό­νον αρ­μο­διό­τη­τα, με την κέ­νω­ση των θέ­σε­ων. Μόνο προ­πα­ρα­σκευα­στι­κές ενέρ­γειες μπο­ρούν να γί­νουν πριν οι οποί­ες προ­βλέ­πο­νται από απλό νόμο που έχει κρι­θεί αντι­συ­νταγ­μα­τι­κός με πρα­κτι­κό της Διοι­κη­τι­κής Ολο­μέ­λειας του Συμ­βου­λί­ου της Επι­κρα­τεί­ας. Άρα η κατά χρό­νον αρ­μο­διό­τη­τα του Υπουρ­γι­κού Συμ­βου­λί­ου γεν­νά­ται την 1η Ιου­λί­ου, αλλά την 1η Ιου­λί­ου είναι δια­λε­λυ­μέ­νη η Βουλή και άρα δεν υπάρ­χει νο­μι­μο­ποί­η­ση, δη­λα­δή δεν υπάρ­χει δε­σμός με τη λαϊκή κυ­ριαρ­χία που να νο­μι­μο­ποιεί το Υπουρ­γι­κό Συμ­βού­λιο να πα­ρέμ­βει στη δομή της ανε­ξαρ­τη­σί­ας της Δι­καιο­σύ­νης και της διά­κρι­σης των εξου­σιών. Το σχήμα είναι πάρα πολύ απλό και ο Πρό­ε­δρος της Δη­μο­κρα­τί­ας είμαι βέ­βαιος ότι το έχει υπόψη του».

Στη συ­νέ­χεια της ομι­λί­ας του ο κ. Βε­νι­ζέ­λος εξέ­φρα­σε τις ευ­χα­ρι­στί­ες του σε όλους τους βου­λευ­τές για τη συ­νερ­γα­σία αλλά και τις αντι­πα­ρα­θέ­σεις.

«Απο­χω­ρώ από τη Βουλή των Ελ­λή­νων μετά από 26 και πλέον χρό­νια συ­νε­χούς και αδιά­λει­πτης θη­τεί­ας στα έδρα­να αυτά. Εκλέ­χθη­κα βου­λευ­τής Θεσ­σα­λο­νί­κης, πολ­λές φορές πρώ­τος σε σταυ­ρούς προ­τί­μη­σης, σε δέκα δια­φο­ρε­τι­κές εκλο­γι­κές ανα­με­τρή­σεις. Υπη­ρέ­τη­σα 17 χρό­νια την κυ­βέρ­νη­ση και την κυ­βερ­νη­τι­κή πλειο­ψη­φία από διά­φο­ρες υπουρ­γι­κές θέ­σεις, έως και τη θέση του Αντι­προ­έ­δρου της κυ­βέρ­νη­σης και του κυ­βερ­νη­τι­κού εταί­ρου. Έχω δια­τε­λέ­σει αρ­χη­γός κόμ­μα­τος και βου­λευ­τής της αντι­πο­λί­τευ­σης εννέα χρό­νια και θέλω να ευ­χα­ρι­στή­σω την Ελ­λη­νι­κή Δη­μο­κρα­τία γιατί με τί­μη­σε με τόσο υψηλά αξιώ­μα­τα. Θέλω να ευ­χα­ρι­στή­σω όλους τους Βου­λευ­τές όλων των βου­λευ­τι­κών πε­ριό­δων –και της πα­ρού­σας– ανε­ξαρ­τή­τως κομ­μα­τι­κής το­πο­θέ­τη­σης, για τη συ­νερ­γα­σία και για τις αντι­πα­ρα­θέ­σεις, που είναι η ουσία της Δη­μο­κρα­τί­ας. Θεωρώ κο­ρυ­φαία κοι­νο­βου­λευ­τι­κή στιγ­μή την άσκη­ση των κα­θη­κό­ντων του Γε­νι­κού Ει­ση­γη­τή της ανα­θε­ώ­ρη­σης από το 1995 έως το 2001. Και λυ­πά­μαι γιατί έτυχε να είναι κο­λο­βή η ση­με­ρι­νή συ­νε­δρί­α­ση, λόγω της απο­χώ­ρη­σης της αντι­πο­λί­τευ­σης, της μεί­ζο­νος αλλά και άλλων κομ­μά­των.

Θα ήθελα, πραγ­μα­τι­κά, να απευ­θυν­θώ σή­με­ρα σε όλες και όλους τους Βου­λευ­τές, πρω­τί­στως όμως να απευ­θυν­θώ στην αί­θου­σα. Οι τοί­χοι της αί­θου­σας αυτής έχουν αυτιά και μνήμη. Η κοι­νο­βου­λευ­τι­κή ιστο­ρία είναι το πιο ση­μα­ντι­κό, ίσως, τμήμα της συ­νο­λι­κής ιστο­ρί­ας του έθνους τους δύο αιώ­νες ζωής του νέου ελ­λη­νι­κού κρά­τους. Στις κοι­νο­βου­λευ­τι­κές συ­ζη­τή­σεις και στα πρα­κτι­κά της Βου­λής των Ελ­λή­νων συ­μπυ­κνώ­νε­ται η αγω­νία, η εμπει­ρία, τα επι­τεύγ­μα­τα, οι ήττες και οι νίκες του έθνους. Είναι το corpus του συ­νο­λι­κού κε­κτη­μέ­νου του τόπου», είπε ο κ. Βε­νι­ζέ­λος.

Ανα­φε­ρό­με­νος στο απο­τέ­λε­σμα των ευ­ρω­ε­κλο­γών τό­νι­σε πως «ήταν ελα­φρώς κα­λύ­τε­ρο πα­νευ­ρω­παϊ­κά σε σχέση με την άνοδο του λαϊ­κι­σμού και της ακρο­δε­ξιάς αλλά δεν έχει αντι­με­τω­πι­στεί ο κίν­δυ­νος για την φι­λε­λεύ­θε­ρη δη­μο­κρα­τία».

«Το απο­τέ­λε­σμα των ευ­ρω­ε­κλο­γών σε πα­νευ­ρω­παϊ­κό επί­πε­δο ήταν ελα­φρώς κα­λύ­τε­ρο από το ανα­με­νό­με­νο, σε σχέση με την άνοδο του εθνι­κο­λαϊ­κι­σμού και της ακρο­δε­ξιάς, και δεί­χνει μία ενί­σχυ­ση του κέ­ντρου, κυ­ρί­ως των Φι­λε­λευ­θέ­ρων και των Πρά­σι­νων. Όμως δεν έχει εξα­λει­φθεί, το αντί­θε­το, η κρίση της ευ­ρω­παϊ­κής φι­λε­λεύ­θε­ρης δη­μο­κρα­τί­ας, ο κίν­δυ­νος της με­τάλ­λα­ξής της σε μη φι­λε­λεύ­θε­ρη, σε αυ­ταρ­χι­κή δη­μο­κρα­τία».

Το χει­ρο­κρό­τη­μα των βου­λευ­τών του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ στον Βε­νι­ζέ­λο – Μόνο ο Γρη­γο­ρά­κος στα έδρα­να του ΚΙΝΑΛ

Την απο­χαι­ρε­τι­στή­ρια ομι­λία του πρώην προ­έ­δρου του ΠΑΣΟΚ Ευάγ­γε­λου Βε­νι­ζέ­λου πα­ρα­κο­λού­θη­σε από τα έδρα­να της Βου­λής ο βου­λευ­τής του ΚΙΝΑΛ Λε­ω­νί­δας Γρη­γο­ρά­κος. Την ώρα που όλοι οι βου­λευ­τές του ΚΙΝΑΛ είχαν απο­χω­ρή­σει από την Ολο­μέ­λεια, ο στε­νός φίλος και συ­νερ­γά­της του κ. Βε­νι­ζέ­λου, πα­ρέ­μει­νε στην αί­θου­σα για να ακού­σει τον πρώην υπουρ­γό.

Μά­λι­στα, αί­σθη­ση προ­κά­λε­σε και το γε­γο­νός ότι τον πρώην πρό­ε­δρο του ΠΑΣΟΚ, χει­ρο­κρό­τη­σαν και οι βου­λευ­τές του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ που βρί­σκο­νταν στην Ολο­μέ­λεια, ενώ ο ίδιος εξερ­χό­με­νος της αί­θου­σας τους χαι­ρέ­τη­σε έναν- έναν δια χει­ρα­ψί­ας.