Δίκην… μπαμπούσκας

Eκεί που σχε­διά­ζαμε πώς θα ανοίξει η οικο­νο­μία, συζη­τάμε πώς θα εφαρ­μο­στεί στη χώρα νέο –σκλη­ρό­τερο, λέει- lockdown! Και όλα αυτά χωρίς καμία εξήγηση, τι πήγε τόσο λάθος, παρά μόνο με τη γενική επί­κληση της κόπωσης των πολιτών που δεν τηρούν τα μέτρα. Για να τηρού­νται τα μέτρα πρέπει να υπάρχει εμπι­στο­σύνη μεταξύ αυτών που τα υφί­στα­νται και εκείνων που τα επι­βάλ­λουν. Και για να υπάρχει εμπι­στο­σύνη πρέπει να έχουν νόημα. Να έχουν μετρή­σιμη απόδοση. Να ελέγ­χε­ται η εφαρ­μογή τους. Να είναι κατα­νοητή η σημασία τους. Aυτή η τρα­γε­λα­φική κατά­σταση «εμείς θα κάνουμε δήθεν σκληρό λοκντά­ουν κι εσείς ότι το εφαρ­μό­ζετε», δεν μπορεί εκ φύσεως να απο­δώ­σει, καθι­στώ­ντας περίπου άχρη­στες τις σχε­τι­κές νου­θε­σίες προς τους πολίτες, ιδιαί­τερα εκεί­νους που είτε συνω­στί­ζο­νται στα Μέσα Μαζικής Μετα­φο­ράς είτε εργά­ζο­νται σε συν­θή­κες συγ­χρω­τι­σμού, σε κλει­στούς χώρους .Ετσι, οι απο­φά­σεις για λοκντά­ουν 2-3 εβδο­μά­δων, που κατα­λή­γουν να κρατάνε μήνες, για σκληρά λοκντά­ουν μέσα στο «χαλαρό» λοκντά­ουν, δίκην… μπα­μπού­σκας, η λήξη των οποίων ανα­κοι­νώ­νε­ται για να παρα­τα­θεί με όρους… κολο­κυ­θιάς, περισ­σό­τερο εκνευ­ρί­ζουν και απο­προ­σα­να­το­λί­ζουν την κοινή γνώμη παρά την κατευ­νά­ζουν ή τη συστρα­τεύ­ουν, αντί­θετα με όσα ενδε­χο­μέ­νως πιστεύ­ουν κάποιοι επι­κοι­νω­νιο­λό­γοι. Τα «έξυπνα» μέτρα προ­σπα­θούν να κρα­τή­σουν την πίττα αφάγωτη και το σκύλο χορτάτο .