Μ. Κεφαλογιάννης: «Η Τουρκία συνεχίζει να λειτουργεί ως ένα κράτος ταραξίας»

Κύριε Κεφα­λο­γιάννη, η γείτων Τουρκία συνε­χί­ζει την προ­σφιλή τακτική της απέ­να­ντι στην χώρα μας με προ­κλή­σεις, Navtex, προ­σβο­λές και Casus Belli. Την ίδια ώρα, η Δύση και κυρίως η Ε.Ε. δεν έχουν προβεί σε κάποιες σοβαρές κινή­σεις ή κυρώ­σεις, πέραν των οχλή­σεων. Τι πρέπει να κάνει η Αθήνα;

Η Τουρκία στο πλαίσιο ενός ανι­στό­ρη­του νεο­ο­θω­μα­νι­κού ανα­θε­ω­ρη­τι­σμού συνε­χί­ζει να λει­τουρ­γεί ως ένα κράτος ταρα­ξίας. Ως παρά­γο­ντας απο­στα­θε­ρο­ποί­η­σης και ανα­σφά­λειας στην περιοχή του Αιγαίου και της Ανα­το­λι­κής Μεσο­γείου. Η Τουρκία παρα­μέ­νει, δυστυ­χώς, μία χώρα όχι μόνο υπόλογη στο Διεθνές Δίκαιο, αλλά μία χώρα που με τις παρά­νο­μες και άκυρες ενέρ­γειές της, όπως το τουρ­κο­λι­βυκό μνη­μό­νιο και με τις επι­θε­τι­κές της ενέρ­γειες εντός της ελλη­νι­κής και της κυπρια­κής Απο­κλει­στι­κής Οικο­νο­μι­κής Ζώνης στέ­κε­ται απέ­να­ντι στο Διεθνές Δίκαιο απέ­να­ντι στον Κατα­στα­τικό Χάρτη του Οργα­νι­σμού Ηνω­μέ­νων Εθνών. Μία χώρα που ακόμη έχει εν ισχύ την απειλή πολέμου κατά της χώρας αν επε­κτεί­νει τα χωρικά της ύδατα.

Κάτι που αφενός αντί­κει­ται στο Άρθρο 2 Παρ.4 του Κατα­στα­τι­κού Χάρτη του ΟΗΕ που ρητά δηλώνει ότι όλα τα Μέλη του Οργα­νι­σμού στις διε­θνείς τους σχέσεις θα απέχουν από την απειλή ή τη χρήση βίας, που εκδη­λώ­νε­ται ενα­ντίον της εδα­φι­κής ακε­ραιό­τη­τας ή της πολι­τι­κής ανε­ξαρ­τη­σίας οποιου­δή­ποτε κράτους είτε με οποια­δή­ποτε άλλη ενέρ­γεια ασυμ­βί­βα­στη προς τους Σκοπούς των Ηνω­μέ­νων Εθνών. Και αφε­τέ­ρου στο άρθρο 3 της Σύμ­βα­σης του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασ­σας που ρητά ορίζει ότι απο­τε­λεί ανα­φαί­ρετο δικαί­ωμα της κάθε χώρας να επε­κτεί­νει, χωρίς ενη­μέ­ρωση ή έγκριση από κανέναν, τα χωρικά της ύδατα. Μία χώρα που παρα­βιά­ζει συστη­μα­τικά τα κυριαρ­χικά δικαιώ­ματα της χώρας μας. Παρα­βιά­ζο­ντας το Άρθρο 121 του Δικαίου της Θάλασ­σας που δηλώνει ότι τα νησιά, όπως η Ρόδος, η Κρήτη, το Καστελ­λό­ριζο και τα υπό­λοιπα Δωδε­κά­νησα, που έχουν οικο­νο­μική ζωή έχουν το ίδιο δικαί­ωμα σε Απο­κλει­στική Οικο­νο­μική Ζώνη όπως και οι ηπει­ρω­τι­κές περιο­χές.

Η χώρα μας πάντα στέ­κε­ται στο πλευρό του Διε­θνούς Δικαίου. Λει­τουρ­γεί με βάση το Διεθνές Δίκαιο και το Δίκαιο της Θάλασ­σας. Και απο­τε­λεί παρά­γο­ντα ειρήνης, στα­θε­ρό­τη­τας και ασφά­λειας στο Αιγαίο και στην Ανα­το­λική Μεσό­γειο.

Η κυβέρ­νηση Μητσο­τάκη εδρά­ζο­ντας στο Διεθνές Δίκαιο συνήψε τρεις δια­κρα­τι­κές συμ­φω­νίες οριο­θέ­τη­σης ΑΟΖ. Με την Αίγυπτο, την Ιταλία και συμ­φώ­νησε με τη γει­το­νική Αλβανία αν δεν επι­τευ­χθεί συμ­φω­νία για οριο­θέ­τηση να παρα­πεμ­φθεί με κοινό συμ­φω­νη­τικό η επίλυση της οριο­θέ­τη­σης ΑΟΖ στο Διεθνές Δικα­στή­ριο της Χάγης.

Στο διά­στημα της δια­κυ­βέρ­νη­σης της Νέας Δημο­κρα­τίας η Ελλάδα προ­χώ­ρησε σε σημα­ντι­κές αμυ­ντι­κές συμ­φω­νίες με τη Γαλλία, τις Ηνω­μέ­νες Πολι­τείες της Αμε­ρι­κής και το Ισραήλ που προ­α­σπί­ζουν την χώρα μας και θωρα­κί­ζουν τις Ένοπλες Δυνά­μεις μας. Ενώ στο διπλω­μα­τικό πεδίο έχουμε επι­τύ­χει οι ελλη­νο­τουρ­κι­κές δια­φο­ρές να θεω­ρού­νται πλέον ευρω­τουρ­κι­κές δια­φο­ρές. Τα ελλη­νικά σύνορα να λογί­ζο­νται ως ευρω­παϊκά. Σας θυμίζω μόνο την συμ­βο­λική επί­σκεψη στον Έβρο των πρό­ε­δρων των ευρω­παϊ­κών θεσμών μαζί με τον Έλληνα πρω­θυ­πουργό και τη στήριξη στη χώρα μας όταν η Τουρκία προ­σπά­θησε να εργα­λειο­ποι­ή­σει το μετα­να­στευ­τικό στέλ­νο­ντας χιλιά­δες μετα­νά­στες το Φεβρουά­ριο του 2020 που επι­χεί­ρη­σαν να περά­σουν στην Ευρώπη.

Ενδει­κτικό, της στάσης της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης απέ­να­ντι στην Τουρκία. Μην ξεχνάμε ότι ανε­ξαρ­τή­τως αν οι εντα­ξια­κές δια­πραγ­μα­τεύ­σεις της στην Ευρω­παϊκή Ένωση έχουν «παγώσει» παρα­μέ­νει μία υπό ένταξη χώρα. Σε πρό­σφατη ερώτησή μου ο αντι­πρό­ε­δρος της Κομι­σιόν και Ύπατος Εκπρό­σω­πος Εξω­τε­ρι­κών της Ένωσης δήλωσε κατη­γο­ρη­μα­τικά ότι βασική προ­ϋ­πό­θεση ένταξης της Τουρ­κίας στην ΕΕ απο­τε­λεί η, από μέρους της, υπο­γραφή και κύρωση της Σύμ­βα­σης του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασ­σας.

Μία Σύμβαση που απο­τε­λεί πλέον εθιμικό δίκαιο –δηλαδή όλοι οφεί­λουν να την εφαρμόσουν- καθώς έχει κυρωθεί από τη συντρι­πτική πλειο­ψη­φία των χωρών του ΟΗΕ, ενώ απο­τε­λεί και κοι­νο­τικό κεκτη­μένο καθώς έχει υπο­γρα­φεί και κυρωθεί από όλες τις χώρες της ΕΕ αλλά και από την ίδια την Ευρω­παϊκή Ένωση ως διεθνής οργα­νι­σμός.

Με την ιδιό­τητά σας, ως πρό­ε­δρος της Κοι­νο­βου­λευ­τι­κής Επι­τρο­πής του Ευρω­παϊ­κού Κοι­νο­βου­λίου Ευρω­παϊ­κής Ένωσης – Αλβα­νίας για τη Σύνδεση και τη Στα­θε­ρό­τητα, θα ήθελα ένα σχόλιο για την εντα­ξιακή πορεία της Αλβα­νίας. Κατά την εκτί­μησή σας, πόσος καιρός απαι­τεί­ται για να επι­τευ­χθεί ο στόχος;

Η Αλβανία είναι μία υπό ένταξη χώρα στην ΕΕ. Το Συμ­βού­λιο Κορυφής της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης πρό­σφατα υιο­θέ­τησε την έναρξη των εντα­ξια­κών δια­πραγ­μα­τεύ­σεων με την Αλβανία. Σε αυτή τη μακρά περίοδο των δια­πραγ­μα­τεύ­σεων η γει­το­νική χώρα θα πρέπει να υλο­ποι­ή­σει ένα μεγάλο κατά­λογο μεταρ­ρυθ­μί­σεων σε θέματα ανε­ξαρ­τη­σίας της Δικαιο­σύ­νης, θέματα διοί­κη­σης και άλλα. Θα πρέπει να απο­δεί­ξει έμπρα­κτα ότι σέβεται πραγ­μα­τικά τις σχέσεις καλής γει­το­νίας. Απα­λεί­φο­ντας κάθε αλυ­τρω­τική διάθεση από τα σχολικά της βιβλία. Που εμφα­νί­ζουν σε γεω­γρα­φι­κούς χάρτες περιο­χές της Ελλάδας ως δήθεν αλβα­νι­κές. Θα πρέπει να απο­φύ­γει οποιεσ­δή­ποτε δηλώ­σεις ή ενέρ­γειες που δεν συνά­δουν με τις Αρχές και τις Αξίες της Ευρώπης όπως οι πρό­σφα­τες δηλώ­σεις του Αλβανού πρω­θυ­πουρ­γού που σε σχετική ερώτηση απά­ντησε ότι θα ψηφίσει υπέρ της ενο­ποί­η­σης Αλβανίας-Κοσόβου στο ενδε­χό­μενο διε­ξα­γω­γής σχε­τι­κού δημο­ψη­φί­σμα­τος. Θα πρέπει να προ­χω­ρή­σει στη διε­νέρ­γεια απο­γρα­φής χωρίς τα θλιβερά χαρα­κτη­ρι­στικά της προη­γού­με­νης του 2011 όπου δεν είχε επι­τρα­πεί στους απο­γρα­φό­με­νους να δηλώ­σουν την εθνική τους ταυ­τό­τητα ή τον θρη­σκευ­τικό τους αυτο­προσ­διο­ρι­σμό.

Θα πρέπει να σεβα­στεί απο­λύ­τως τα δικαιώ­ματα των μειο­νο­τή­των. Και ιδίως της Ελλη­νι­κής Εθνικής Μειο­νό­τη­τας. Και η προ­σπά­θεια υιο­θέ­τη­σης νόμων από αλβα­νι­κής πλευράς που επι­χει­ρούν να στε­ρή­σουν από Έλληνες ομο­γε­νείς, ιδίως στην περιοχή της Χει­μά­ρας, τη από­λαυση των περιου­σιών τους κάτι που συν­δέ­ε­ται άρρηκτα με τη δυνα­τό­τητα παρα­μο­νής τους στις πατρο­γο­νι­κές τους εστίες ή τη σύνδεσή τους με αυτές σε περί­πτωση που κατοι­κούν εκτός Αλβα­νίας ασφαλώς δεν συνι­στούν σεβασμό στα δικαιώ­ματα των μειο­νο­τή­των.

Η Ευρω­παϊκή Ένωση έχει ανοίξει το δρόμο της Αλβα­νίας προς την ευρω­παϊκή της ολο­κλή­ρωση. Τα κλειδιά της ένταξης, όμως, τα κρατάει η αλβα­νική πλευρά και η θετική και εποι­κο­δο­μη­τική της στάση με απτές ενέρ­γειες σε όσα σας ανέφερα.

Ακο­λού­θως, θα ήθελα και το σχόλιό σας για την εντα­ξιακή πορεία της Βόρειας Μακε­δο­νίας. Πώς βλέπετε τις εξε­λί­ξεις και με γνώμονα τις σχέσεις με την Ελλάδα;

Η χώρα μας, δια χειρός ΣΥΡΙΖΑ υπέ­γραψε το 2018 με τη γει­το­νική χώρα τη Συμ­φω­νία των Πρεσπών. Μία συμ­φω­νία που πόρρω απέχει από αυτό που προ­σπα­θεί να παρου­σιά­σει η σημε­ρινή αξιω­μα­τική αντι­πο­λί­τευση που την χαρα­κτή­ριζε και την χαρα­κτη­ρί­ζει «ιστο­ρική».

Μία Συμ­φω­νία που εκχώ­ρησε, ανι­στό­ρητα και χωρίς να λάβει υπόψη την τερά­στια και δίκαιη αντί­δραση της συντρι­πτι­κής πλειο­ψη­φίας του ελλη­νι­κού λαού, στα Σκόπια «μακε­δο­νική» ταυ­τό­τητα, εθνό­τητα και γλώσσα. Το κόμμα της Νέας Δημο­κρα­τίας είχε εκφρά­σει από τότε την κάθετη δια­φω­νία μας. Και είχαμε ζητήσει σε όλους τους τόνους από την τότε κυβέρ­νηση να μην προ­χω­ρή­σει στην υπο­γραφή της γιατί δεσμεύει διεθνώς τη χώρα μας. Καθώς απο­τε­λεί μία συμ­φω­νία που δεν θα δέσμευε την, με ημε­ρο­μη­νία λήξης, κυβερ­νη­τική θητεία του ΣΥΡΙΖΑ αλλά τη χώρα στο διη­νε­κές.

Εις μάτην. Δυστυ­χώς δεν εισα­κού­στηκε ούτε η Νέα Δημο­κρα­τία, ούτε ο ελλη­νι­κός λαός. Πρό­σφατο παρά­δειγμα η παρου­σία της εθνικής τους ομάδας στο Παγκό­σμιο Κύπελλο ποδο­σφαί­ρου που εμφα­νί­στηκε ως σκέτη «Μακε­δο­νία». Η πιστή τήρηση από πλευράς τους της Συμ­φω­νίας –κάτι που δυστυ­χώς δεν βλέπουμε- θα απο­τε­λέ­σει βασική πυξίδα για την εντα­ξιακή τους πορεία.

Στην εσω­τε­ρική επι­και­ρό­τητα, πώς βλέπετε τις εξε­λί­ξεις στο πολι­τικό σκηνικό της χώρας; Η εκλογή νέου προ­έ­δρου στο Κινάλ / Πασόκ δρο­μο­λό­γησε μια σειρά από αλυ­σι­δω­τές αντι­δρά­σεις -κυρίως στον Σύριζα που πέφτει συνεχώς και ανη­συ­χεί. Τι σημα­το­δο­τούν αυτά;

Η δημο­σκο­πική δυνα­μική που έχει ανα­πτύ­ξει το κόμμα του ΚΙΝΑΛ μετά την εκλογή νέου αρχηγού του τρο­μο­κρα­τεί τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Αλέξη Τσίπρα. Το αν θα κατα­φέ­ρει να ταυ­το­ποι­ή­σει τη δημο­σκο­πική του άνοδο το ΚΙΝΑΛ με εκλο­γική άνοδο θα φανεί στις ερχό­με­νες εκλογές. Σε κάθε περί­πτωση, οι δημο­σκο­πή­σεις είναι «φωτο­γρα­φίες της στιγμής».

Αυτό που με ανη­συ­χεί και με προ­βλη­μα­τί­ζει είναι η επι­στροφή του ΣΥΡΙΖΑ σε διχα­στι­κές αντι­πο­λι­τευ­τι­κές τακτι­κές. Στην επέν­δυση στον ακραίο λόγο. Στους χαρα­κτη­ρι­σμούς, στις στο­χο­ποι­ή­σεις.

Σε ένα αντι­πο­λι­τευ­τικό παρελ­θόν «αγα­να­κτι­σμέ­νων και γερ­μα­νο­τσο­λιά­δων». Δεν περί­μενα ασφαλώς να συμ­φω­νεί ή να υπερ­ψη­φί­ζει τα νομο­σχέ­δια που φέρνει η κυβέρ­νηση στη Βουλή. Ήλπιζα ότι η κυβερ­νη­τική εμπει­ρία του ΣΥΡΙΖΑ θα αντι­κα­το­πτρι­ζό­ταν σε μία υπεύ­θυνη αντι­πο­λί­τευση. Ανέμενα να υπερ­ψη­φί­ζει, όμως, αυτά που έχουν είτε κοι­νω­νικό είτε εθνικό θετικό πρόσημο. Δυστυ­χώς, ο ΣΥΡΙΖΑ ουδέν εδι­δά­χθη.

Την απά­ντηση, όμως, στο ΣΥΡΙΖΑ και στον αρχηγό του που επι­μέ­νουν ακόμη και σήμερα σε έναν ακραίο διχα­στικό αρνη­τι­σμό θα την δώσει ο ελλη­νι­κός λαός στις επό­με­νες εκλογές.