Επιστολή 300 ακαδημαϊκών από όλο τον κόσμο: «Είμαστε με την Ελλάδα και την Ευρώπη»

Υπέρ της Ελ­λά­δας και της Ευ­ρώ­πης, 300 δια­νο­ού­με­νοι από όλες τις χώρες του κό­σμου, συ­νυ­πο­γρά­φουν επι­στο­λή που δη­μο­σιεύ­ει ο γνω­στός ιστό­το­πος «Με­ντια­πάρτ» (Mediapart), του οποί­ου ιδρυ­τής είναι ο πρώην διευ­θυ­ντής της «Μοντ» Εντι Πλε­νέλ.

Με την επι­στο­λή κα­λού­νται οι ευ­ρω­παϊ­κές κυ­βερ­νή­σεις, η Ευ­ρω­παϊ­κή Επι­τρο­πή, η ΕΚΤ και το ΔΝΤ «να σε­βα­σθούν την από­φα­ση του ελ­λη­νι­κού λαού και να ξε­κι­νή­σουν με καλή πίστη τις δια­πραγ­μα­τεύ­σεις με τη νέα ελ­λη­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση για την επί­λυ­ση του θέ­μα­τος του χρέ­ους».

Με υπέρ­τι­τλο στον πρό­λο­γο της ιστο­σε­λί­δας: «Και ζήτω η Ελ­λά­δα… Εί­μα­στε όλοι μαζί με την Ελ­λά­δα και την Ευ­ρώ­πη» υπο­γραμ­μί­ζε­ται ότι οι υπο­γρά­φο­ντες είναι οι­κο­νο­μο­λό­γοι και πα­νε­πι­στη­μια­κοί από όλον τον κόσμο, ονό­μα­τα διά­ση­μα όπως οι: Τζέι­μις Γκαλ­μπρέιθ, Στέ­φα­νι Γκρί­φιθ Τζό­ουνς, Ζακ Σαπίρ, Ντο­μι­νίκ Μεντά κ.α.

Στην επι­στο­λή υπο­γραμ­μί­ζε­ται ότι:

«Δι­καί­ως η ελ­λη­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση υπο­στη­ρί­ζει ότι είναι ανα­γκαί­ος ένας εκ βά­θρων επα­να­προ­σα­να­το­λι­σμός, διότι οι πο­λι­τι­κές που εφαρ­μό­σθη­καν έως τα τώρα απο­δεί­χθη­καν ένα από­λυ­το φιά­σκο. Δεν προ­σέ­φε­ραν ούτε την οι­κο­νο­μι­κή ανά­καμ­ψη, ούτε τη χρη­μα­το­πι­στω­τι­κή στα­θε­ρό­τη­τα, ούτε την απα­σχό­λη­ση, αλλά ούτε καν τις εξω­τε­ρι­κές επεν­δύ­σεις. Αντί­θε­τα απο­δεί­χθη­καν επι­ζή­μιες για την ελ­λη­νι­κή κοι­νω­νία και απο­δυ­νά­μω­σαν τους θε­σμούς. Η προ­σέγ­γι­ση που ακο­λου­θή­θη­κε απο­δεί­χθη­κε ξε­κά­θα­ρα κα­τα­στρο­φι­κή και δεν επέ­τρε­ψε καμία πρό­ο­δο, για την οποία προ­ο­ρι­ζό­ταν.

Ζη­τού­με από τους ευ­ρω­παϊ­κούς εταί­ρους να λά­βουν υπ’ όψιν τους αυτήν την πραγ­μα­τι­κό­τη­τα, στην οποία άλ­λω­στε οφεί­λε­ται και η εκλο­γή της νέας ελ­λη­νι­κής κυ­βέρ­νη­σης. Η Ελ­λά­δα έχει ανά­γκη από άμεσα αν­θρω­πι­στι­κά μέτρα, έναν με­γα­λύ­τε­ρο κα­τώ­τα­το μισθό, τη δη­μιουρ­γία θέ­σε­ων απα­σχό­λη­σης, επεν­δύ­σε­ων και μέ­τρων για τη διόρ­θω­ση και κα­λυ­τέ­ρευ­ση των βα­σι­κών υπη­ρε­σιών όπως αυτών της υγεί­ας και της παι­δεί­ας».

Οι υπο­γρά­φο­ντες ανα­φέ­ρο­νται στη συ­νέ­χεια στην πά­τα­ξη της δια­φθο­ράς και σε ένα πιο απο­τε­λε­σμα­τι­κό φο­ρο­λο­γι­κό σύ­στη­μα που να βα­σί­ζε­ται λι­γό­τε­ρο στον ΦΠΑ. Για να εφαρ­μο­σθούν οι πο­λι­τι­κές αυτές και να τους δοθεί ο χρό­νος να απο­δεί­ξουν την απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τά τους, απαι­τού­νται κά­ποια δη­μο­σιο­νο­μι­κά πε­ρι­θώ­ρια. Στο εν τω με­τα­ξύ, (έως ότου επι­τευ­χθούν τα πε­ρι­θώ­ρια αυτά), η χώρα έχει ανά­γκη να χρη­μα­το­δο­τη­θεί από την ΕΚΤ για να στα­θε­ρο­ποι­ή­σει το τρα­πε­ζι­κό της σύ­στη­μα. «Ζη­τού­με από τις ευ­ρω­παϊ­κές αρχές και από τις κυ­βερ­νή­σεις, να δο­θούν στην Ελ­λά­δα αυτά τα δη­μο­σιο­νο­μι­κά πε­ρι­θώ­ρια και να δια­σφα­λι­σθεί αυτή η χρη­μα­το­δό­τη­ση» υπο­γραμ­μί­ζουν.

Στη συ­νέ­χεια, υπο­στη­ρί­ζουν ότι δι­καί­ως η ελ­λη­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση ζητά μια δια­γρα­φή χρέ­ους απέ­να­ντι στους Ευ­ρω­παί­ους εταί­ρους, διότι δεν είναι βιώ­σι­μο και όπως και να έλ­θουν τα πράγ­μα­τα δεν πρό­κει­ται ποτέ να απο­πλη­ρω­θεί. Επο­μέ­νως, δεν υπάρ­χει οι­κο­νο­μι­κή απώ­λεια για τις άλλες χώρες και τους φο­ρο­λο­γού­με­νούς τους. Αντί­θε­τα μια νέα εκ­κί­νη­ση για την Ελ­λά­δα θα το­νώ­σει τη δρα­στη­ριό­τη­τα, θα αυ­ξή­σει τα ει­σο­δή­μα­τα, θα δη­μιουρ­γή­σει απα­σχό­λη­ση και θα επω­φε­λη­θούν συγ­χρό­νως και οι γει­το­νι­κές χώρες. «Κα­λού­με επει­γό­ντως τους πι­στω­τές της Ελ­λά­δας να αδρά­ξουν την ευ­και­ρία αυτή και να πα­ρου­σιά­σουν με σα­φή­νεια και τι­μιό­τη­τα αυτά τα δε­δο­μέ­να στους λαούς τους» επι­ση­μαί­νουν.

Αυτό που δια­κυ­βεύ­ε­ται, εξη­γούν, δεν είναι μόνο η τύχη της Ελ­λά­δας, αλλά επί­σης το μέλ­λον της Ευ­ρώ­πης στο σύ­νο­λό της. Μια πο­λι­τι­κή των απει­λών, των τε­λε­σι­γρά­φων, της ισχυ­ρο­γνω­μο­σύ­νης και των εκ­βια­σμών, θα ερ­μη­νευό­ταν στα μάτια όλων ως μια απο­τυ­χία, ηθική, πο­λι­τι­κή και οι­κο­νο­μι­κή του ευ­ρω­παϊ­κού ορά­μα­τος.

Και κα­τα­λή­γουν:

«Ζη­τού­με επει­γό­ντως από τους Ευ­ρω­παί­ους ηγέ­τες να απορ­ρί­ψουν και να κα­τα­δι­κά­σουν όλες τις από­πει­ρες εκ­φο­βι­σμού και εξα­να­να­γκα­σμού της κυ­βέρ­νη­σης και του λαού της Ελ­λά­δας. Απε­να­ντί­ας, η επι­τυ­χία της Ελ­λά­δας μπο­ρεί να υπο­δεί­ξει το δρόμο για την ευ­η­με­ρία και τη στα­θε­ρό­τη­τα στην Ευ­ρώ­πη.

Θα επέ­τρε­πε μια ανα­πτέ­ρω­ση της δη­μο­κρα­τί­ας και θα άνοι­γε το εκλο­γι­κό παι­γνί­δι σε άλλες εποι­κο­δο­μη­τι­κές αλ­λα­γές.

Εί­μα­στε μαζί με την Ελ­λά­δα και την Ευ­ρώ­πη για τη δη­μο­κρα­τία και την αλ­λα­γή. Οι Ευ­ρω­παί­οι ηγέ­τες πρέ­πει να ανα­γνω­ρί­σουν την απο­φα­σι­στι­κή δη­μο­κρα­τι­κή επι­λο­γή του ελ­λη­νι­κού λαού μέσα σε αυτές τις εξαι­ρε­τι­κά δύ­σκο­λες συν­θή­κες, πρέ­πει να προ­χω­ρή­σουν σε μια ρε­α­λι­στι­κή αξιο­λό­γη­ση της κα­τά­στα­σης και να δε­σμευ­θούν χωρίς κα­θυ­στέ­ρη­ση στην πο­ρεία για μια λο­γι­κή δια­πραγ­μά­τευ­ση».

Με­ρι­κά από τα πρώτα ονό­μα­τα των 300 που υπέ­γρα­ψαν την επι­στο­λή :

Elmar Altvater (FU, Allemagne)

Philippe Askenazy (CNRS, France),

Clair Brown (University of California, Berkley, Etats-Unis)

Dorothee Bohle (Central European University, Hongrie)

Giovanni Dosi, (Pisa Institute of Economics, Italie)

Cédric Durand (Université Paris 13, France)

Gerald Epstein (UMASS, Etats-Unis)

Trevor Evans (Berlin School of Economics and Law, Allemagne)

James Galbraith (University of Texas at Austin, Etats-Unis)

Gaël Giraud (CNRS, France)

Stephany Griffith-Jones (Columbia University, Etats-Unis)

Laura Horn (Roskilde University, Danemark)

Robert Jessop (University of Lancaster, Royaume-Uni)

Steve Keen (Kingston University, Royaume-Uni)

Marc Lavoie (Ottawa University, Canada)

Tony Lawson (Cambridge, Royaume-Uni)

Dimitris Milonakis (University of Crete, Grèce)

Andreas Nölke (Goethe University Frankfurt/Main, Allemagne)

Dominique Meda (Paris Dauphine, France),

El Mouhoub Mouhoud (Paris Dauphine, France)

André Orléan (EHESS, France),

Henk Overbeek (VU University Amsterdam, Pays-Bas)

Mario Pianta (University of Urbino, Italie)

Alfonso Palacio Vera (Computense University of Madrid, Espagne)

Anwar Shaikh (New School for Social Research, Etats-Unis)

Jacques Sapir (EHESS, France)

Robert Wade (LSE, Royaume-Uni)