Ιδωτικά σκάφη διασώζουν πλέον πρόσφυγες – Μετακυλίουν το κόστος σε ιδιώτες, ΕΕ και Ιταλία;

Ιδιο­κτή­τες σκα­φών ανα­λαμ­βά­νουν ολο­έ­να συ­χνό­τε­ρα το δύ­σκο­λο έργο της διά­σω­σης προ­σφύ­γων και οι­κο­νο­μι­κών με­τα­να­στών που κιν­δυ­νεύ­ουν στα ανοι­χτά της Ιτα­λί­ας. Το βάρος της επι­χεί­ρη­σης «Τρί­των» που δια­δέ­χθη­κε πρό­σφα­τα την επι­χεί­ρη­ση «Mare Nostrum», πέ­φτει σχε­δόν εξ ολο­κλή­ρου στη φύ­λα­ξη των ακτών και όχι των προ­σφύ­γων στα ανοι­χτά. Το πεδίο δρά­σης της επι­χεί­ρη­σης «Τρί­των» είναι πολύ συ­γκε­κρι­μέ­νο, δή­λω­σε ο ιτα­λός υπουρ­γός Εσω­τε­ρι­κών Αν­τζε­λί­νο Αλ­φά­νο:«30 ναυ­τι­κά μίλια από τις ιτα­λι­κές ακτές τε­λειώ­νουν τα σύ­νο­ρα της Ευ­ρώ­πης. Μέχρι εκεί βοη­θά­με. Από εκεί και πέρα ξε­κι­νούν τα διε­θνή χω­ρι­κά ύδατα και ισχύ­ει το δί­καιο της θά­λασ­σας».

Από το δί­καιο της θά­λασ­σας απορ­ρέ­ουν υπο­χρε­ώ­σεις και για τα ιδιω­τι­κά σκάφη ή πλοία, λέει η υπουρ­γός Άμυ­νας Ρε­νά­τα Πο­λέ­τι και το­νί­ζει ότι «κάθε σκά­φος στα ανοι­χτά που λαμ­βά­νει σήμα κιν­δύ­νου θα πρέ­πει να βοηθά. Κατά συ­νέ­πεια αλ­λά­ζουν οι κα­νό­νες της επι­χεί­ρη­σης «Τρί­των». Σκάφη κοντά στο ση­μείο όπου υπάρ­χει ανά­γκη είναι υπο­χρε­ω­μέ­να να βοη­θούν, χωρίς εξαί­ρε­ση».

«ΕΕ και Ιτα­λία εξοι­κο­νο­μούν το 60% του κό­στους διά­σω­σης»

Οι κα­νό­νες ισχύ­ουν για όλα τα πλοία, φέρι μποτ και τάν­κερ, αλλά και ιδιω­τι­κά ρυ­μουλ­κά, που πολύ συχνά πλέον επω­μί­ζο­νται την ευ­θύ­νη να βοη­θή­σουν κάθε λογής σα­πιο­κά­ρα­βα που φθά­νουν ακυ­βέρ­νη­τα ή σε κακή κα­τά­στα­ση στα ανοι­χτά των ιτα­λι­κών ακτών. Ο Βι­τό­ριο Αλε­σά­ντρο Σε­κό­ντο, ιδιο­κτή­της ρυ­μουλ­κού, το οποίο στα μέσα Δε­κεμ­βρί­ου βο­ή­θη­σε στη διά­σω­ση του πλοί­ου «Sandy» στις ακτές της Κα­λα­βρί­ας, θε­ω­ρεί ότι ΕΕ και Ιτα­λία εξοι­κο­νο­μούν το 60% του κό­στους διά­σω­σης και το με­τα­κυ­λί­ουν σε άλ­λους: «Μόνο για την επι­χεί­ρη­ση διά­σω­σης του “Sandy“ έδωσα 600 ευρώ για πε­τρέ­λαιο. Συν τις υπε­ρω­ρί­ες του πλη­ρώ­μα­τος. Εμένα ποιος θα με απο­ζη­μιώ­σει;»

Δυ­στυ­χώς κά­ποιες φορές το τί­μη­μα για τα πλη­ρώ­μα­τα των ρυ­μουλ­κών είναι πολύ με­γα­λύ­τε­ρο. Στην προ­σπά­θεια ρυ­μούλ­κη­σης του οχη­μα­τα­γω­γού Norman Atlantic δύο Aλβα­νοί ναυ­τι­κοί έχα­σαν τη ζωή τους όταν έσπα­σαν οι κάβοι. Ευ­τυ­χώς, που την επι­χεί­ρη­ση διά­σω­σης του Ezadeen, ανέ­λα­βε ισλαν­δι­κό πλοίο που συμ­με­τεί­χε στην επι­χεί­ρη­ση «Τρί­των». Όταν το πλοίο όμως έφθα­σε στην Κα­λα­βρία πάλι ο Βι­τό­ριο Αλε­σά­ντρο Σε­κό­ντο και οι συ­νά­δελ­φοί του ήταν εκεί για να κα­τευ­θύ­νουν το πλοίο μέσα στο λι­μά­νι, χωρίς φυ­σι­κά να πλη­ρω­θούν. «Ούτως ή άλλως η διά­σω­ση μιας αν­θρώ­πι­νης ζωής δεν απο­τι­μά­ται σε χρήμα», λέει στω­ι­κά ο Iταλός ναυ­τι­κός.

Πηγή: Dw.de