“Το προσφυγικό είναι πρόβλημα του κόσμου – Σας παρακαλώ, ας σταματήσουμε αυτό το ναυάγιο πολιτισμού!”, το μήνυμα του Πάπα Φραγκίσκου από τη Λέσβο

«Είμαι εδώ για να σας πω από καρδιάς ότι είμαι δίπλα σας», είπε ο Πάπας Φρα­γκί­σκος με εμφανή συγκί­νηση, στην ομιλία του, από το ΚΥΤ Μαυ­ρο­βου­νίου όπου λίγο πριν τις 11, το πρωί.

«Όποιος σας φοβάται, δεν σας έχει δει στα μάτια. Δεν έχει δει τα μάτια των παιδιών σας», σημεί­ωσε απευ­θυ­νό­με­νος στους πρό­σφυ­γες και μετα­νά­στες, ενώ τόνισε ότι το προ­σφυ­γικό είναι πρό­βλημα του κόσμου.

«Αυτή η χώρα», συνέ­χισε, ανα­φε­ρό­με­νος στην  Ελλάδα, «βρί­σκε­ται σε δυσκο­λία».

«Ανα­γνω­ρίζω τη δέσμευση να χρη­μα­το­δο­τη­θούν και να οικο­δο­μη­θούν αντά­ξιες δομές υπο­δο­χής, και ευχα­ρι­στώ από καρδιάς τον τοπικό πλη­θυ­σμό για το πολύ καλό που έκανε και για τις πολλές θυσίες που έζησε», είπε χαρα­κτη­ρι­στικά και συμπλή­ρωσε ότι  «ειναι τραγικό που κάποιοι στην Ευρώπη κάνουν σαν να μην τους αφορά το προ­σφυ­γικό».

Είναι θλιβερό

«Και πόσες συν­θή­κες ανάξιες ανθρώ­πων! Πόσα hotspot όπου μετα­νά­στες και πρό­σφυ­γες ζουν σε συν­θή­κες ακραίες, χωρίς να βλέπουν λύσεις στον ορί­ζο­ντα! Και όμως ο σεβα­σμός των ανθρώ­πων και των ανθρω­πί­νων δικαιω­μά­των, ιδιαί­τερα στην ήπειρο που δεν παύει να τις προωθεί μέσα στον κόσμο, θα έπρεπε να δια­φυ­λάσ­σε­ται πάντα, και η αξιο­πρέ­πεια του καθενός θα έπρεπε να τίθεται πριν από όλα! Είναι θλιβερό να ακούς να προ­τεί­νε­ται, ως λύση, η δέσμευση κοινών πόρων για την ανοι­κο­δό­μηση τοίχων», συμπλή­ρωσε.

Ο ίδιος επι­σή­μανε ότι «τα μεγάλα ζητή­ματα πρέπει να αντι­με­τω­πί­ζο­νται από κοινού, διότι στον σημε­ρινό κόσμο οι απο­σπα­σμα­τι­κές λύσεις είναι ανε­παρ­κείς. Ενώ όμως προ­ω­θού­νται με κόπο οι εμβο­λια­σμοί σε παγκό­σμιο επίπεδο, και φαί­νε­ται κάτι να κινεί­ται, παρά τις πολλές καθυ­στε­ρή­σεις και αβε­βαιό­τη­τες, στον αγώνα για τις κλι­μα­τι­κές αλλαγές, όλα δεί­χνουν μια τρομερή φυγο­δι­κία σε ό,τι αφορά τις μετα­να­στεύ­σεις. Και όμως εδώ πρό­κει­ται για ανθρώ­πους, για ανθρώ­πι­νες ζωές! Εδώ πρό­κει­ται για το μέλλον όλων, που θα είναι γαλήνιο μόνο εάν εντα­χθεί. Μόνο εάν συμ­φι­λιω­θεί με τους πιο αδύ­να­μους το μέλλον θα είναι αίσιο. Διότι όταν απω­θού­νται οι φτωχοί, απω­θεί­ται η ειρήνη».

Ο πάπας, επέ­μεινε στην ομιλία του στην ανάγκη συντο­νι­σμέ­νων ενερ­γειών για την αντι­με­τώ­πιση του προ­σφυ­γι­κού, λέγο­ντας ότι «δεν χρη­σι­μεύ­ουν οι μονο­με­ρείς ενέρ­γειες, αλλά πολι­τι­κές ευρείας πνοής. Η ιστορία, το επα­να­λαμ­βάνω, μας το διδά­σκει, αλλά ακόμη δεν το μάθαμε. Ας μη γυρί­σουν οι πλάτες προς την πραγ­μα­τι­κό­τητα, ας στα­μα­τή­σει η συνεχής μετα­πή­δηση ευθυνών, ας μη μετα­βι­βά­ζε­ται πάντοτε σε άλλους το μετα­να­στευ­τικό ζήτημα, σαν να μην ενδιέ­φερε κανέναν και να ήταν μόνο ένα άχρηστο βάρος που κάποιος είναι υπο­χρε­ω­μέ­νος να επω­μι­στεί».

«Αδελφοί ας μην απαρ­νη­θούμε την ανθρω­πιά που μας συνδέει. Τούτη την Κυριακή παρα­καλώ το Θεό να μας αφυ­πνί­σει. Να αφυ­πνί­σει τις κωφές μας καρδιές. Ευχα­ρι­στώ τους κατοί­κους του νησιού αυτού και της χώρας  για όλα όσα κάνουν», ανέφερε χαρα­κτη­ρι­στικά.

«Ας βρούμε το θάρρος να ντρα­πούμε μπροστά στα παιδιά»

Και συνέ­χισε: «Ας κοι­τά­ξουμε τα πρόσωπα των παιδιών. Ας βρούμε το θάρρος να ντρα­πούμε μπροστά σ’ αυτά που είναι αθώα και είναι το μέλλον. Απευ­θύ­νο­νται στις συνει­δή­σεις μας και μας ρωτούν: «Τι κόσμο θέλετε να μας δώσετε;». Ας μην ξεφύ­γουμε βια­στικά από τις ωμές εικόνες των μικρο­σκο­πι­κών τους σωμάτων που κεί­το­νται ακίνητα στις αμμου­διές. Η Μεσό­γειος, που για χιλιε­τίες ένωσε λαούς δια­φο­ρε­τι­κούς και χώρες μακρι­νές, γίνεται ένα κρύο κοι­μη­τή­ριο δίχως επι­γρα­φές. Αυτός ο μεγάλος ταμιευ­τή­ρας, κοιτίδα τόσων πολι­τι­σμών, φαί­νε­ται σήμερα σαν καθρέ­πτης θανάτου. Ας μην αφή­σουμε η θάλασσά μας να μετα­τρα­πεί σε μια θάλασσα νεκρών, αυτός ο χώρος συνά­ντη­σης να γίνει θέατρο σύγκρου­σης! Ας μην επι­τρέ­ψουμε αυτή η «θάλασσα ανα­μνή­σεων» να μετα­μορ­φω­θεί σε «θάλασσα λησμο­νιάς». Σας παρα­καλώ, ας στα­μα­τή­σουμε αυτό το ναυάγιο πολι­τι­σμού!», υπο­γράμ­μισε εμφανώς συγκι­νη­μέ­νος.

Συγκι­νη­τική υποδοχή

Ο πάπας Φρα­γκί­σκος έφρασε στο Κέντρο Υπο­δο­χής και Ταυ­το­ποί­η­σης στη Λέσβο λίγο πριν τις 11 το πρωί, με τους πρό­σφυ­γες και μετα­νά­στες να του επι­φυ­λάσ­σουν θερμή υποδοχή.

Άλλοι του φώναζαν “σε αγαπάμε” και άλλοι φιλού­σαν το χέρι του με σεβασμό. Μικρά παιδιά του προ­σέ­φε­ραν λου­λού­δια και έψαλαν έναν ύμνο.

Ο Πάπας Φρα­γκί­σκος κατά την άφιξή του χαι­ρέ­τησε όλα τα παιδιά που δια­μέ­νουν στο ΚΥΤ. Κάποιοι μάλιστα ζητω­κραύ­γα­ζαν ενώ άλλοι σήκωσαν τα κινητά τους για να απα­θα­να­τί­σουν την επί­σκεψη του Ποντί­φικα. Ιδιαί­τερη ήταν η στιγμή που ένα από τα παιδιά του ΚΥΤ έπεσε στην αγκαλιά του.