Νομπελίστες κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για την κατάσταση του πλανήτη

Πολ­λοί νο­μπε­λί­στες θα επω­φε­λη­θούν από την εβδο­μά­δα της ανα­κοί­νω­σης των διά­ση­μων βρα­βεί­ων για να κρού­σουν τον κώ­δω­να του κιν­δύ­νου για την κα­τά­στα­ση της Γης, απευ­θύ­νο­ντας έκ­κλη­ση για να υπάρ­ξει μια επα­νά­στα­ση στις αν­θρώ­πι­νες συ­μπε­ρι­φο­ρές.

Μόνο μια πιο ευ­φυ­ής και λο­γι­κή χρήση των φυ­σι­κών πόρων θα επι­τρέ­ψει να σω­θούν τα οι­κο­συ­στή­μα­τα από τα οποία εξαρ­τά­ται η αν­θρω­πό­τη­τα, θέ­λουν να υπεν­θυ­μί­σουν αυτές οι έν­δε­κα προ­σω­πι­κό­τη­τες, κυ­ρί­ως επι­στή­μο­νες, που θα συ­νε­δριά­σουν στο Χονγκ Κόνγκ από την Τε­τάρ­τη.

Η κα­τά­στα­ση είναι “κα­τα­στρο­φι­κή”, υπο­γραμ­μί­ζει ο Πίτερ Ντό­χερ­τι, ένας από τους τι­μη­θέ­ντες το 1996 με το Νό­μπελ Ια­τρι­κής, ο οποί­ος θα συμ­με­τά­σχει σ’ αυτή την τε­τρα­ή­με­ρη διά­σκε­ψη, την 4η μιας σει­ράς που άρ­χι­σαν οι νο­μπε­λί­στες και η οποία είναι αφιε­ρω­μέ­νη στην κα­τά­στα­ση του πλα­νή­τη.

Άνο­δος της θερ­μο­κρα­σί­ας του κλί­μα­τος, κα­τα­στρο­φή των δασών, υπο­βάθ­μι­ση των εδα­φών και των υδά­τι­νων φυ­σι­κών πόρων, οξί­νι­ση των ωκε­α­νών, χη­μι­κές μο­λύν­σεις, ασθέ­νειες που συν­δέ­ο­νται με το πε­ρι­βάλ­λον, ο κα­τά­λο­γος των πλη­γών του πλα­νή­τη είναι μα­κρύς και δεν στα­μα­τά­ει να με­γα­λώ­νει, προ­σθέ­τει.

Αυτό ση­μαί­νει πως οι κα­τα­να­λω­τές, οι επι­χει­ρή­σεις και οι πο­λι­τι­κοί πρέ­πει πλέον να σταθ­μί­ζουν όλες τις δρά­σεις τους, εξη­γεί ο Ντό­χερ­τι.

Στο Χονγκ Κονγκ, οι νο­μπε­λί­στες θα εξε­τά­σουν την πρό­κλη­ση που συ­νι­στά η εν­δε­χό­με­νη άνο­δος της θερ­μο­κρα­σί­ας κατά 4 βαθ­μούς Κελ­σί­ου, δη­λα­δή το δι­πλά­σιο του ορίου των 2 βαθ­μών που έχει θέσει η διε­θνής κοι­νό­τη­τα.

Πίσω από τις ανη­συ­χί­ες τους, βρί­σκε­ται η δια­πί­στω­ση, η οποία δεν παύει να επι­βε­βαιώ­νε­ται και με αριθ­μη­τι­κά στοι­χεία, πως η αν­θρω­πό­τη­τα ζει πάνω από τα μέσα τα οποία δια­θέ­τει.

Έτσι η έκ­θε­ση Ζω­ντα­νός Πλα­νή­της 2014 του Πα­γκό­σμου Τα­μεί­ου για τη Φύση (WWF) που δη­μο­σιο­ποι­ή­θη­κε την Τρίτη υπεν­θυ­μί­ζει πως σή­με­ρα ο άν­θρω­πος κα­τα­βρο­χθί­ζει κάθε χρόνο μιά­μι­ση Γη. Με άλλα λόγια, κα­τα­να­λώ­νου­με 50% πε­ρισ­σό­τε­ρους φυ­σι­κούς πό­ρους απ’ όσους μπο­ρεί να ανα­πλά­σει ο πλα­νή­της.

“Ο κίν­δυ­νος είναι επι­κεί­με­νος”, δια­πι­στώ­νει ο αυ­στρα­λο­α­με­ρι­κα­νός φυ­σι­κός Μπράιν Σμιτ, ο οποί­ος κέρ­δι­σε μαζί με άλ­λους το Νό­μπελ Φυ­σι­κής 2011 για την έρευ­νά του σχε­τι­κά με την επι­τά­χυν­ση της επέ­κτα­σης του Σύ­μπα­ντος.

“Η κα­τα­νά­λω­ση των φυ­σι­κών πόρων εκ μέ­ρους μας αυ­ξά­νε­ται με εκ­θε­τι­κό τρόπο για να εξυ­πη­ρε­τη­θούν οι 9 δισεκ. άν­θρω­ποι που θα βρί­σκο­νται στη Γη ως το 2050 και οι οποί­οι θέ­λουν να ζή­σουν τη ζωή που ζούμε στη Δύση”, υπο­γραμ­μί­ζει. “Εί­μα­στε έτοι­μοι να προ­κα­λέ­σου­με πε­ρισ­σό­τε­ρες ζη­μιές στη διάρ­κεια των 35 επό­με­νων ετών απ’ όσες στη διάρ­κεια των 1.000 προη­γου­μέ­νων”.

Ημε­ρη­σία