Η Ρόδος μπορεί! Εμείς μπορούμε;

Ενω­μέ­νοι και όχι δια­σπα­σμέ­νοι, οφεί­λου­με να αντι­με­τω­πί­σου­με την επό­με­νη ημέρα. Ενω­μέ­νοι ως προς τον κοινό σκοπό που είναι η επού­λω­ση των πλη­γών της Ρόδου, η ανα­γέν­νη­ση της μέσα από τα απο­κα­ΐ­δια, η απο­κα­τά­στα­ση των υπο­δο­μών που κα­τα­στρά­φη­καν και η δη­μιουρ­γία νέων σύγ­χρο­νων υπο­δο­μών. Ο προ­ο­ρι­σμός είναι κοι­νός και ας είναι δια­φο­ρε­τι­κή η πο­ρεία.

Η Ρόδος αντι­με­τώ­πι­σε μια ασύμ­με­τρη απει­λή κατά την εξέ­λι­ξη της με­γά­λης πυρ­κα­γιάς της 18ης Ιου­λί­ου 2023 δια­τρέ­χο­ντας κίν­δυ­νο ολο­σχε­ρούς κα­τα­στρο­φής. Η πύ­ρι­νη λαί­λα­πα που κα­τέ­κα­ψε για 10 ημέ­ρες το νησί, άφησε πίσω της συ­ντρι­πτι­κό πλήγ­μα στο φυ­σι­κό πε­ρι­βάλ­λον, στις πε­ριου­σί­ες των αν­θρώ­πων, στις επι­χει­ρή­σεις, στον του­ρι­σμό, στους ερ­γα­ζο­μέ­νους που έμει­ναν άνερ­γοι και στο νησί μας συ­νο­λι­κά που δεν είναι πλέον το ίδιο μετά την 27η Ιου­λί­ου.

 

Είναι εύ­λο­γη και απο­λύ­τως δι­καιο­λο­γη­μέ­νη η οργή που υπάρ­χει, η αγα­νά­κτη­ση, η δια­μαρ­τυ­ρία και το με­γά­λο γιατί που έχει πε­ρά­σει από τη ψυχή και τα χείλη των Ρο­δί­ων. Τα ερω­τή­μα­τα κάθε πο­λί­τη, η πίκρα και ο πόνος πρέ­πει να απα­ντη­θούν σε όλη την έκτα­ση και το βάθος τους. Συ­νει­δη­τά, ψύ­χραι­μα, με αντι­κει­με­νι­κή κρι­τι­κή θα απο­δο­θούν οι ευ­θύ­νες, θα ανα­ζη­τη­θούν οι πα­ρα­λή­ψεις και οι τυχόν ολι­γω­ρί­ες, όπου υπάρ­χουν, χωρίς ακρό­τη­τες, βία και νο­ο­τρο­πία εξεύ­ρε­σης απο­διο­πο­μπαί­ου τρά­γου. Ζη­τού­με­νο επί­σης, είναι ο επό­με­νος συ­να­γερ­μός και οι μάχες με τις όποιες φυ­σι­κές ή αν­θρω­πο­γε­νείς κα­τα­στρο­φές που θα μας απει­λή­σουν, να μας βρουν προ­ε­τοι­μα­σμέ­νους.

 

Όλοι μαζί από κοι­νού, τη­ρή­σα­με ενός λε­πτού σιγή μετά την κα­τα­στρο­φή που υπέ­στη το νησί μας από την πυρ­κα­γιά, στη μνήμη ενός νέου αν­θρώ­που, του ηρω­ι­κού εθε­λο­ντή Γιώρ­γου Χα­τζη­νι­κό­λα από τον Αρ­χάγ­γε­λο της Ρόδου, στη­ρί­ζο­ντας ομό­φω­να με από­φα­ση του Πε­ρι­φε­ρεια­κού Συμ­βου­λί­ου, τα παι­διά και την οι­κο­γέ­νεια όπως έπρα­ξε συ­νο­λι­κά η Το­πι­κή Αυ­το­διοί­κη­ση.

Στην επού­λω­ση των πλη­γών δεν βοη­θούν επει­σό­δια ή εκτρο­πές όπως αυτά που στιγ­μά­τι­σαν την με­γά­λη και ει­ρη­νι­κή δια­δή­λω­ση δια­μαρ­τυ­ρί­ας που πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε σύμ­φω­να με το συ­νταγ­μα­τι­κό δι­καί­ω­μα της Ρο­δια­κής κοι­νω­νί­ας να εκ­φρά­ζε­ται.

Η ενί­σχυ­ση του κι­νή­μα­τος αλ­λη­λεγ­γύ­ης που πρό­βα­λε μέσα από τα απο­κα­ΐ­δια ως φω­τει­νή ελ­πί­δα για το αύριο έχει βα­θιές ρίζες στην κοι­νω­νία και ζω­ο­δό­τη καρπό τον εθε­λο­ντι­σμό με τους χι­λιά­δες εθε­λο­ντές που με κάθε τρόπο έστει­λαν στα πέ­ρα­τα του κό­σμου την αλη­θι­νή ει­κό­να του νη­σιού μας και το μή­νυ­μα ότι όλοι μαζί εί­μα­στε εδώ, μπο­ρού­με, όχι για τον εαυτό μας, αλλά συλ­λο­γι­κά για τον τόπο και για τη Ρόδο που αγα­πά­με.

 

Βρι­σκό­μα­στε ταυ­τό­χρο­να σε προ­ε­κλο­γι­κή πε­ρί­ο­δο σε Δήμο και Πε­ρι­φέ­ρεια. Είναι αυ­το­νό­η­το ότι κάθε πο­λί­της ελευ­θέ­ρα όπως έχει το δη­μο­κρα­τι­κό δι­καί­ω­μα θα απο­φα­σί­σει για την Το­πι­κή Αυ­το­διοί­κη­ση της επό­με­νης ημέ­ρας.

 

Οι πα­ρα­τά­ξεις που θα συμ­με­τέ­χουν στις επό­με­νες εκλο­γές προ­φα­νώς πε­ρι­λαμ­βά­νουν στο πρό­γραμ­μα τους προ­τά­σεις και σχέ­δια για την άμ­βλυν­ση των συ­νε­πειών της κα­τα­στρο­φι­κής πυρ­κα­γιάς, που θα οδη­γή­σουν στην ανα­γέν­νη­ση του πρά­σι­νου νη­σιού μας και στην απο­τε­λε­σμα­τι­κή προ­στα­σία των θη­σαυ­ρών του φυ­σι­κού μας πλού­του που δια­σώ­θη­καν. Αν αυτό ισχύ­ει πρέ­πει να ανα­κοι­νώ­σουν τα σχέ­δια και τις προ­τά­σεις τους και πι­στεύω ότι από τη σύν­θε­σή τους θα προ­κύ­ψει το «master plan» που θα χρί­ζει εφαρ­μο­γής.

 

Στην το­πο­θέ­τη­ση μου στην συ­νε­δρί­α­ση του Πε­ρι­φε­ρεια­κού Συμ­βου­λί­ου, όπως έχει κα­τα­γρα­φεί στα Πρα­κτι­κά, κα­τέ­θε­σα προ­τά­σεις και ανα­φέρ­θη­κα σε βα­σι­κές πα­ρα­μέ­τρους της πο­ρεί­ας προς την απο­κα­τά­στα­ση των ζη­μιών, την πρό­λη­ψη και την θω­ρά­κι­ση του νη­σιού μας.

 

Εί­μα­στε υπο­χρε­ω­μέ­νοι να ακού­σου­με και τις προ­τά­σεις όλων των πο­λι­τών, γιατί υπάρ­χουν φορές που ο λαός κα­θο­δη­γεί την ηγε­σία και οι εκ­πρό­σω­ποι της κοι­νω­νί­ας όποια θέση και αν έχουν πρέ­πει να ενώ­νουν μαζί του τη φωνή και τα χέρια.

 

Ναι στη σύν­θε­ση δυ­νά­με­ων και τη συμ­με­το­χή.

 

Όχι στο «blame game» και στο γαϊ­τα­νά­κι των αλ­λη­λο­κα­τη­γο­ριών.

 

Όχι στα έκτρο­πα που αμαυ­ρώ­νουν τη λαϊκή έκ­φρα­ση.

 

Όχι στο λαϊ­κι­σμό. Ως συ­νή­θως όλοι οι άλλοι φταί­νε εκτός από εμάς.

 

Εί­μα­στε αυ­το­διοι­κη­τι­κοί και όχι ει­δι­κοί.

 

Ας δώ­σου­με όλοι μαζί τα χέρια.

 

Ας απαι­τή­σου­με τη δη­μιουρ­γία απο­τε­λε­σμα­τι­κών αντι­πυ­ρι­κών ζωνών στα δάση μας. Υπήρ­χαν αντι­πυ­ρι­κές ζώνες; Αν όχι γιατί; Αν ναι ήταν και είναι επαρ­κείς; Υπάρ­χει με­λέ­τη ή ορ­γα­νω­μέ­νο σχέ­διο για τις αντι­πυ­ρι­κές ζώνες και γε­νι­κά για την αντι­με­τώ­πι­ση έκτα­κτης ανά­γκης από φυ­σι­κές κα­τα­στρο­φές όπως εκ­κέ­νω­ση οι­κι­σμών, ξε­νο­δο­χεια­κών μο­νά­δων ή πε­ριο­χών;

 

Το ερώ­τη­μα είναι τι γί­νε­ται αύριο… Τε­λειώ­σα­με με τις πυρ­κα­γιές ή πρέ­πει να βρι­σκό­μα­στε σε διαρ­κή επι­φυ­λα­κή διότι ο εμπρη­στής και­ρο­φυ­λα­κτεί…

 

Έχου­με δάση και βιο­τό­πους μο­να­δι­κού κά­λους όπως οι Πε­τα­λού­δες, η Φι­λέ­ρη­μος, η ρε­μα­τιά της Ψίν­θου, η Κυ­μι­σά­λα και τόσα άλλα. Ας τα προ­φυ­λά­ξου­με μαζί ως κόρη οφθαλ­μού.

 

Κα­νείς δεν υπο­στη­ρί­ζει ότι η προ­στα­σία του τόπου ανα­τέ­θη­κε σε έναν φορέα Κυ­βερ­νη­τι­κό, Αυ­το­διοι­κη­τι­κό, Υπη­ρε­σια­κό ή άλλο. Κα­νείς όμως δεν μπο­ρεί να ισχυ­ρι­στεί ότι όλοι οι Φο­ρείς με τη δική του αρ­μο­διό­τη­τα ο κα­θέ­νας δεν είναι συ­νυ­πεύ­θυ­νοι. Κυ­βέρ­νη­ση, Πε­ρι­φέ­ρεια, Δήμος, Διεύ­θυν­ση Δασών, Πυ­ρο­σβε­στι­κή Υπη­ρε­σία, Αστυ­νο­μία, Στρα­τός, Υπη­ρε­σί­ες και Φο­ρείς, Εθε­λο­ντι­κές Ομά­δες και ενερ­γοί πο­λί­τες μπο­ρού­με και επι­βάλ­λε­ται να συ­νερ­γα­στού­με μέσα από έναν απο­τε­λε­σμα­τι­κό συ­ντο­νι­σμό που δεν είναι ανά­γκη να φέρει βα­ρύ­γδου­πους τί­τλους αλλά να συ­νει­σφέ­ρει στις δομές και στην απο­τε­λε­σμα­τι­κή λει­τουρ­γία της Πο­λι­τι­κής Προ­στα­σί­ας.

 

Τώρα που οι μνή­μες της κα­τα­στρο­φής αλλά και ο άθλος των εθε­λο­ντών είναι νωπές μπο­ρεί να ορ­γα­νω­θεί άσκη­ση ετοι­μό­τη­τας για να εί­μα­στε πιο προ­ε­τοι­μα­σμέ­νοι την επό­με­νη φορά. Οι εθε­λο­ντές μας είναι εθε­λο­ντές πυ­ρο­σβέ­στες στην προ­κει­μέ­νη πε­ρί­πτω­ση και άμεσα πρέ­πει να ζη­τη­θεί να εκ­παι­δευ­τούν, να πι­στο­ποι­η­θούν και να εξο­πλι­στούν.

 

Να πα­τα­χθεί άμεσα η ανε­ξέ­λεγ­κτη βοσκή. Θα είναι εξί­σου κα­τα­στρο­φι­κό τα αδέ­σπο­τα ζώα να αφε­θούν ελεύ­θε­ρα όταν το με­σο­γεια­κό δάσος της Ρόδου θα ξε­κι­νή­σει το προ­αιώ­νιο έργο της Ανά­στα­σης και Ανα­γέν­νη­σής του. Απα­γο­ρεύ­ε­ται εξάλ­λου να υπάρ­χουν αδέ­σπο­τα ζώα που απο­τε­λούν κίν­δυ­νο γε­νι­κά.

 

Υπήρ­χε η ιστο­ρι­κή δομή της ΕΤΑΙ­ΠΡΟ­ΦΥ­ΚΑ που απο­τε­λού­σε εμπρο­σθο­φυ­λα­κή στην μάχη κατά της φω­τιάς, την οποία δη­μιούρ­γη­σε και στή­ρι­ξε η Το­πι­κή μας Αυ­το­διοί­κη­ση αλλά όχι οι Κυ­βερ­νη­τι­κοί Φο­ρείς.

 

Ας διεκ­δι­κή­σου­με ενί­σχυ­ση της Πυ­ρο­σβε­στι­κής Υπη­ρε­σί­ας, επα­να­λει­τουρ­γία και στε­λέ­χω­ση των πυ­ρο­φυ­λα­κί­ων και σύγ­χρο­να πυ­ρο­σβε­στι­κά μέσα, πτη­τι­κά, χερ­σαία και κα­τάλ­λη­λα μη επαν­δρω­μέ­να drone για την επο­πτεία των δασών. Πε­ρι­πο­λί­ες από κλι­μά­κια της Πυ­ρο­σβε­στι­κής, του Δα­σαρ­χεί­ου και του στρα­τού σε συ­νερ­γα­σία με την Αστυ­νο­μία όπως έγινε τις μέρες της πυρ­κα­γιάς. Ας επα­νέλ­θει η Αγρο­φυ­λα­κή. Υπάρ­χουν για όλα αυτά εθνι­κά και ευ­ρω­παϊ­κά προ­γράμ­μα­τα και πόροι στα οποία μπο­ρού­με να εντα­χθού­με.

 

Μπο­ρεί ακόμα να υπάρ­ξει μεί­ω­ση των λο­γα­ρια­σμών ύδρευ­σης στις πλη­γεί­σες πε­ριο­χές.

 

Άμε­σες απο­ζη­μιώ­σεις επι­χει­ρή­σε­ων, νοι­κο­κυ­ριών, αγρο­τών και κτη­νο­τρό­φων που επλή­γη­σαν. Αξιο­ποί­η­ση των κον­δυ­λί­ων απο­κα­τά­στα­σης των πυ­ρο­πλή­κτων και διεκ­δί­κη­ση πε­ρισ­σό­τε­ρων πόρων.

 

Ανα­δά­σω­ση με μη εύ­φλε­κτα δέ­ντρα.

 

Δε­ντρο­φύ­τευ­ση πε­ρι­με­τρι­κά των οδών στις κα­μέ­νες πε­ριο­χές, πράγ­μα που ήδη έχει ξε­κι­νή­σει.

 

Αντι­πλημ­μυ­ρι­κά έργα κα­τε­πει­γό­ντως.

 

Πυ­ρο­σβε­στι­κοί κρου­νοί σε καί­ρια ση­μεία.

 

Φρο­ντί­δα της πα­νί­δας και των άγριων ζώων.

 

Πε­ραι­τέ­ρω ενί­σχυ­ση του του­ρι­σμού που επλή­γη.

 

Προ­στα­σία των πο­λι­τι­στι­κών και θρη­σκευ­τι­κών μνη­μεί­ων που επλή­γη­σαν και απο­κα­τά­στα­ση ζη­μί­ων όπως στην Πα­να­γία Υψενή. Προ­στα­σία του Αρ­τα­μί­τη και της Ιεράς Μονής Θάρρι που κιν­δύ­νευ­σαν.

 

Ας ενώ­σου­με και ας συν­θέ­σου­με λοι­πόν τις προ­τά­σεις και το πρό­γραμ­μά μας.

 

Ας υπο­χω­ρή­σου­με από τη φι­λο­δο­ξία συ­γκρό­τη­σης αρ­χη­γι­κών συν­δυα­σμών με πα­ρό­μοια προ­γράμ­μα­τα και εξαγ­γε­λί­ες χωρίς ιδιαί­τε­ρες πο­λί­τι­κες ή αυ­το­διοι­κη­τι­κές δια­φο­ρές ως προς την ουσία τους.

 

Ει­δι­κό­τε­ρα όσον αφορά τις εκλο­γές στο Δήμο Ρόδου ας ενω­θού­με.

 

Προ­χω­ρώ­ντας ένα βήμα, υπο­χω­ρώ­ντας πα­ράλ­λη­λα από τις θέ­σεις που οδη­γούν στην προ­σπά­θεια συ­γκρό­τη­σης 7 συν­δυα­σμών και πολ­λών πα­ρα­τά­ξε­ων που κάθε μια, λόγω ενός πα­ρά­λο­γου και πα­γκο­σμί­ως πρω­το­φα­νούς νόμου, οφεί­λει να συ­γκε­ντρώ­σει εκα­το­ντά­δες υπο­ψη­φί­ους συμ­βού­λους.

 

Ας σχη­μα­τί­σου­με δυο ή τρεις πα­ρα­τά­ξεις που θα συ­μπε­ρι­λά­βουν όσους φι­λο­δο­ξούν και επι­θυ­μούν να υπη­ρε­τή­σουν το νησί μας και θα ανα­με­τρη­θούν με­τα­ξύ τους, και θα κρι­θούν από αυ­τούς που ανε­βά­ζουν και κα­τε­βά­ζουν Κυ­βερ­νή­σεις. Δη­λα­δή από εσάς.

 

«Η ισχύς εν τη ενώ­σει»!

 

Ιω­άν­νης Φλε­βά­ρης

Υπο­ψή­φιος Δή­μαρ­χος Ρόδου

Ανε­ξάρ­τη­τος Πε­ρι­φε­ρεια­κός Σύμ­βου­λος

Πε­ρι­φέ­ρειας Νο­τί­ου Αι­γαί­ου