Μόνο επώνυμο ελαιόλαδο μιας χρήσης στα τραπέζια των εστιατορίων

Τέλος στις φιάλες αμφι­βό­λου καθα­ριό­τη­τας οι οποίες περιέ­χουν ελαιό­λαδο αμφι­βό­λου ποιό­τη­τας και βρί­σκο­νται στα τρα­πέ­ζια των εστια­το­ρίων –το γνωστό «λαδό­ξιδο»– βάζει το υπουρ­γείο Οικο­νο­μίας και Ανά­πτυ­ξης. Από την 1η Ιανουα­ρίου 2018 θα απα­γο­ρεύ­ε­ται η χρήση επα­να­χρη­σι­μο­ποιού­με­νων φιαλών με ελαιό­λαδο στον κλάδο της εστί­α­σης και θα είναι υπο­χρε­ω­τική η χρήση συσκευα­σιών μιας χρήσης με επώνυμο προϊόν.

Η παρα­πάνω ρύθμιση θα περι­λαμ­βά­νε­ται, σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες της «Κ», στις και­νούρ­γιες αγο­ρα­νο­μι­κές δια­τά­ξεις, στους κανόνες Δια­κί­νη­σης και Εμπο­ρίας Προ­ϊ­ό­ντων και Παροχής Υπη­ρε­σιών (ΔΙΕΠΠΥ), όπως έχουν μετο­νο­μα­στεί εδώ και λίγα χρόνια, που πρό­κει­ται να εκδο­θούν το προ­σε­χές διά­στημα. H σχετική δημόσια δια­βού­λευση επί των νέων ΔΙΕΠΠΥ έχει ολο­κλη­ρω­θεί από τις 24 Απρι­λίου 2017, όμως τώρα ανα­μέ­νε­ται να υπο­γρα­φεί η σχετική υπουρ­γική απόφαση.

Οι φιάλες που θα χρη­σι­μο­ποιού­νται από την 1η Ιανουα­ρίου 2018 θα φέρουν στην ετικέτα όλες τις απαι­τού­με­νες σημάν­σεις που έχουν οι συσκευα­σίες επώ­νυ­μου ελαιο­λά­δου. Η χρέωση ή μη στον κατα­να­λωτή θα επα­φί­ε­ται στη βούληση του ιδιο­κτήτη του εστια­το­ρίου. Σημειώ­νε­ται ότι για την εφαρ­μογή της ρύθ­μι­σης αυτής υπάρχει ήδη η σύμφωνη γνώμη του κλάδου των εστια­τό­ρων.

Η ρύθμιση για το ελαιό­λαδο έρχεται να ικα­νο­ποι­ή­σει με σημα­ντική καθυ­στέ­ρηση ένα πάγιο αίτημα των ελαιο­πα­ρα­γω­γών και θα πρέπει να σημειω­θεί ότι δεν είναι η πρώτη φορά που επι­χει­ρεί­ται να γίνει. Είχε εξαγ­γελ­θεί και το 2014 από τον τότε υπουργό Αγρο­τι­κής Ανά­πτυ­ξης κ. Γιώργο Καρα­σμάνη, αλλά τελικώς δεν νομο­θε­τή­θηκε ποτέ. Το χει­ρό­τερο για την Ελλάδα είναι ίσως ότι παρό­μοια μέτρα εφαρ­μό­ζο­νται ήδη σε όλα τα άλλα ελαιο­πα­ρα­γωγά ευρω­παϊκή κράτη και συγκε­κρι­μένα στην Ισπανία και στην Πορ­το­γα­λία από το 2013, στην Ιταλία από το 2014, ενώ πλέον εφαρ­μό­ζε­ται και στην Κύπρο. Γιατί δεν είχε γίνει έως τώρα; Η κουλ­τούρα που επι­κρα­τεί τόσο στους παρα­γω­γούς όσο και στους τελι­κούς κατα­να­λω­τές είναι αυτή της χύμα κατα­νά­λω­σης. Το μεγα­λύ­τερο μέρος της εγχώ­ριας παρα­γω­γής ελαιο­λά­δου εξά­γε­ται χύμα στην Ιταλία, όπου τυπο­ποιεί­ται, ενώ η πλειο­νό­τητα των ελλη­νι­κών νοι­κο­κυ­ριών χρη­σι­μο­ποιεί ελαιο­λάδο από τον γνωστό τενεκέ.

Το μέτρο ανα­μέ­νε­ται να ενι­σχύ­σει τους παρα­γω­γούς και τις εται­ρείες τυπο­ποί­η­σης ελαιο­λά­δου, ενώ ωφε­λη­μέ­νος ανα­μέ­νε­ται να είναι και ο κλάδος εστί­α­σης, καθώς αφενός, το εστια­τό­ριο μπορεί να χρεώνει τη φιάλη μιας χρήσης και αφε­τέ­ρου, ενι­σχύει το κύρος του, ειδικά εάν επι­λέ­ξει κάποια γνωστά βρα­βευ­μένα ελαιό­λαδα. Αυτο­βού­λως, άλλωστε, ήδη κάποιες επι­χει­ρή­σεις εστί­α­σης, ειδικά στην περιοχή της Κρήτης, έχουν προ­χω­ρή­σει στη χρήση μη επα­να­χρη­σι­μο­ποιού­με­νων φιαλών ελαιο­λά­δου, καθώς δεν είναι λίγοι οι του­ρί­στες που το ζητούν, με χρέωση 1,5 ευρώ (η φιάλη των 100 ml)