Πτωχευτικό δίκαιο για κράτη;

Τη δημιουρ­γία πτω­χευ­τι­κού δικαίου για χώρες προ­τεί­νει το Ινστι­τούτο Γερ­μα­νι­κής Οικο­νο­μίας (IW) για κράτη που αδυ­να­τούν να αντα­πο­κρι­θούν στις ληξι­πρό­θε­σμες χρη­μα­τι­κές τους υπο­χρε­ώ­σεις, σύμφωνα με δημο­σί­ευμα της Deutsche Welle.

Πιο συγκε­κρι­μένα, ο Γιούρ­γκεν Μάτες από το Ινστι­τούτο σχο­λιά­ζει ότι «χρεια­ζό­μα­στε ένα πτω­χευ­τικό δίκαιο ειδικά για κράτη, επειδή η περί­πτωση της Ελλάδας έδειξε ότι δεν υπάρχει μια αξιό­πι­στη δια­δι­κα­σία», ενώ υπο­γράμ­μισε τη σημασία μιας τέτοιας δια­δι­κα­σίας:

«Η κατά­σταση στην Ελλάδα δεν θα έπρεπε να φθάσει εκεί όπου βρί­σκε­ται σήμερα. Το μεγα­λύ­τερο μέρος του χρέους βρί­σκε­ται πλέον στα κράτη-μέλη και αυτό πρέπει να απο­φευ­χθεί στο μέλλον». Το γερ­μα­νικό δίκαιο προ­βλέ­πει δια­δι­κα­σία πτώ­χευ­σης τόσο για επι­χει­ρή­σεις, όσο και για φυσικά και νομικά πρόσωπα. Τι γίνεται όμως με τα κράτη; Ποιος για παρά­δειγμα θα δια­πι­στώ­σει την αδυ­να­μία πλη­ρω­μών ενός κράτους; Ο Γιούρ­γκεν Μάτες περι­γρά­φει ως εξής τη δια­δι­κα­σία:

«Η χώρα κατα­θέ­τει σχετική αίτηση στον Ευρω­παϊκό Μηχα­νι­σμό Στή­ρι­ξης (ESM), ο οποίος εξε­τά­ζει την βιω­σι­μό­τητα του χρέους. Αυτή είναι η δια­δι­κα­σία που προ­βλέ­πε­ται σήμερα», λέει ο Γερ­μα­νός οικο­νο­μο­λό­γος προ­σθέ­το­ντας: «Τα επόμενα βήματα ωστόσο δεν καθο­ρί­ζο­νται. Τι θα γίνει αν δια­πι­στω­θεί ότι το χρέος δεν είναι βιώσιμο; Χρεια­ζό­μα­στε λοιπόν εδώ ένα σαφή κανόνα που να προ­βλέ­πει την κήρυξη πτώ­χευ­σης και την έναρξη της σχε­τι­κής δια­δι­κα­σίας. Στην κήρυξη πτώ­χευ­σης δεν θα έχει το δικαί­ωμα να προχωρά μόνο η εν λόγω χώρα, αλλά και ένας θεσμός, όπως ο ESM, υπό την προ­ϋ­πό­θεση βέβαια ότι θα υπάρχει μεγάλη πλειο­ψη­φία των υπουρ­γών Οικο­νο­μι­κών της ευρω­ζώ­νης», προ­τεί­νει ο γερ­μα­νός οικο­νο­μο­λό­γος.

Η απώλεια κυριαρ­χι­κών δικαιω­μά­των έχει πολι­τικό κόστος

Σύμφωνα με το Ινστι­τούτο Γερ­μα­νι­κής Οικο­νο­μίας η δια­δι­κα­σία θα πρέπει να προ­βλέ­πει μεταρ­ρυθ­μί­σεις για μια τριετία, με στόχο την απο­κα­τά­σταση της αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τας της οικο­νο­μίας, έτσι ώστε να αυξη­θούν τα έσοδα και να μειω­θούν οι δαπάνες, στην εν λόγω χώρα.

Οι ειδικοί του Ινστι­τού­του Γερ­μα­νι­κής Οικο­νο­μίας δεν θεωρούν ότι υπάρχει κίν­δυ­νος για τις χώρες που τείνουν στην…. υπερ­χρέ­ωση να εξα­κο­λου­θή­σουν τη σπατάλη, γνω­ρί­ζο­ντας ότι ακόμα και στη χει­ρό­τερη περί­πτωση υπάρχει λύση. Ο Γιούρ­γκεν Μάτες εκτιμά ότι οι όροι θα αρκούν από μόνοι τους για να πεισθεί η οποια­δή­ποτε κυβέρ­νηση να αλλάξει πορεία αυτο­βού­λως. Διότι η επιβολή τους θα σήμαινε σημα­ντική απώλεια των κυριαρ­χι­κών της δικαιω­μά­των. «Και η απώλεια αυτή έχει πάντα πολι­τικό κόστος, το οποίο οι κυβερ­νή­σεις θα προ­σπα­θή­σουν να απο­φύ­γουν», κατα­λή­γει ο Γερ­μα­νός οικο­νο­μο­λό­γος.

Πηγή dw.de