Βόμβα Γκαλμπρέιθ για το Σχέδιο Β του Βαρουφάκη: Επιστροφή στη δραχμή, εθνικοποίηση ΤτΕ

Κήρυξη κατά­στα­σης έκτα­κτης ανάγκης, άμεση εθνι­κο­ποί­ηση της Τρά­πε­ζας της Ελλάδος, επα­να­προσ­διο­ρι­σμός των κατα­θέ­σεων σε Νέα Δραχμή, μέτρα για την εγγύηση της δημό­σιας τάξης και ασφά­λειας, επι­στρά­τευση δημο­σίων υπαλ­λή­λων. Σχέδιο Β: ένα άλμα προς το άγνωστο που θα βύθιζε τη χώρα σε λατι­νο­α­με­ρι­κα­νικό χάος το καλο­καίρι του 2015 αν κατέρ­ρεαν πλήρως οι δια­πραγ­μα­τεύ­σεις της κυβέρ­νη­σης με τους δανει­στές.

Οι παρα­πάνω ενέρ­γειες απο­τε­λού­σαν το βασικό περί­γραμμα του Σχεδίου Β ή «Σχεδίου Χ» που προ­ε­τοί­μαζε από τον Μάρτιο του 2015 με εντολή του Γιάνη Βαρου­φάκη και υπό συν­θή­κες άκρας μυστι­κό­τη­τας –που περιε­λάμ­βανε ασφα­λείς επι­κοι­νω­νίες, ακόμη και τοπο­θέ­τηση κινητών τηλε­φώ­νων σε ψυγεία ξενο­δο­χείων!– το «πολε­μικό συμ­βού­λιο» του τότε υπουρ­γού Οικο­νο­μι­κών με βασικό συντο­νι­στή τον Τζέιμς Γκάλ­μπρεϊθ. Τις περι­γρά­φει λεπτο­με­ρώς ο Αμε­ρι­κα­νός καθη­γη­τής στο βιβλίο του «Καλώς όρισες στη μαρ­τυ­ρική αρένα» (εκδ. Πατάκη).

Ο Τζ. Γκάλ­μπρεϊθ υπο­στη­ρί­ζει μάλιστα ότι αυτοί που κλή­θη­καν να ανα­πτύ­ξουν το σχέδιο, μεγα­λο­ποιού­σαν τις δυσκο­λίες και παρέ­βλε­παν «κάποιες ευοί­ω­νες προ­ο­πτι­κές». Αυτές, πάντως, σίγουρα δεν περιε­λάμ­βα­ναν την κήρυξη κατά­στα­σης έκτα­κτης ανάγκης, την οποία είχαν προ­βλέ­ψει οι εμπνευ­στές του σχεδίου. Κατά το διά­στημα της έκτα­κτης ανάγκης, η Τράπεζα της Ελλάδος θα έπρεπε να εθνι­κο­ποι­η­θεί είτε μέσω προ­ε­δρι­κού δια­τάγ­μα­τος, είτε μέσω Γενικής Συνέ­λευ­σης. Για την εισα­γωγή νέου νομί­σμα­τος, όμως, θα έπρεπε να τρο­πο­ποι­η­θεί και το κατα­στα­τικό της ΤτΕ. Με βάση το σενάριο του Σχεδίου Β, για την απο­τροπή συμ­ψη­φι­σμού των κατα­θέ­σεων με τον ELA, οι τρά­πε­ζες θα εθνι­κο­ποιού­νταν αμέσως, θα ανα­κε­φα­λαιο­ποιού­νταν σε Νέα Δραχμή και θα έμεναν κλει­στές για απροσ­διό­ρι­στο χρονικό διά­στημα, μέχρι τη μετα­τροπή του νομί­σμα­τος. Για την κάλυψη μισθών και συντά­ξεων θα έπρεπε να εκτυ­πω­θούν άμεσα υπο­σχε­τι­κές.

Κατά τη δια­δι­κα­σία μετά­βα­σης στο νέο νόμισμα, υπεύ­θυ­νοι για τη δημόσια τάξη, την ασφά­λεια και τις προ­μή­θειες θα ήταν οι υπουρ­γοί Aμυνας και Εσω­τε­ρι­κών. Θα ήταν ανα­γκαίο να υπάρξει έλεγχος και εξοι­κο­νό­μηση στις προ­μή­θειες καυ­σί­μων, γράφει ο Γκάλ­μπρεϊθ, ενώ οι υπάλ­λη­λοι που στε­λε­χώ­νουν σημα­ντι­κούς δημό­σιους οργα­νι­σμούς (σχολεία, νοσο­κο­μεία, αστυ­νο­μία), θα έπρεπε να επι­στρα­τευ­θούν. Κατόπιν θα έπρεπε να ακο­λου­θή­σει διάγ­γελμα του πρω­θυ­πουρ­γού που θα ανα­κοί­νωνε τη μετά­βαση στο νέο νόμισμα και εντολή για εκτύ­πωση νέων χαρ­το­νο­μι­σμά­των.

Ο καθη­γη­τής στο Πανε­πι­στή­μιο του Τέξας δεν κρύβει την απο­γο­ή­τευσή του για το γεγονός ότι το Σχέδιο δεν εφαρ­μό­στηκε. «Πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε μια συνά­ντηση υψηλού επι­πέ­δου για το ζήτημα, ο πρω­θυ­πουρ­γός δεν ζήτησε ενη­μέ­ρωση από μας και η εργασία επί του θέματος τερ­μα­τί­στηκε με την υποβολή ενός εκτε­νούς υπο­μνή­μα­τος στις αρχές Μαΐου», σημειώ­νει.

Κατά τα λοιπά, στο αφιε­ρω­μένο στον Γιάνη Βαρου­φάκη και στη Δανάη Στράτου βιβλίο, ο Γκάλ­μπρεϊθ δεν απο­φεύ­γει την αγιο­γρά­φηση του πρώην υπουρ­γού Οικο­νο­μι­κών – τον περι­γρά­φει ως μια «πρω­τεϊκή φωνή που μιλούσε με μονα­δική δύναμη και σαφή­νεια γι’ αυτά που συνέ­βαι­ναν στην πατρίδα του».

Ενδια­φέ­ρου­σες είναι οι πλη­ρο­φο­ρίες που παρου­σιά­ζει ο Γκάλ­μπρεϊθ για την επι­κοι­νω­νία της κυβέρ­νη­σης με τις ΗΠΑ, καθώς εμφα­νί­ζε­ται ως βασικός δίαυλος της κυβέρ­νη­σης με Αμε­ρι­κα­νούς αξιω­μα­τού­χους. «Υπάρχει η αίσθηση εδώ ότι οι ΗΠΑ είναι οι πολυ­τι­μό­τε­ροι σύμ­μα­χοι της Ελλάδας λόγω σύγκλι­σης συμ­φε­ρό­ντων και ότι το ΔΝΤ είναι ενδε­χο­μέ­νως ο δεύ­τε­ρος πολυ­τι­μό­τε­ρος σύμ­μα­χος εν μέρει λόγω της επιρ­ροής που ασκούν σ’ αυτό η κυβέρ­νηση των ΗΠΑ και το Κογκρέσο», έγραφε σε e-mail του προς την ανα­πλη­ρώ­τρια υπουργό Οικο­νο­μι­κών των ΗΠΑ Σάρα Ράσκιν στις 8 Φεβρουα­ρίου του 2015. Στο ίδιο μήνυμα, ο συγ­γρα­φέας εμφα­νι­ζό­ταν δυσα­ρε­στη­μέ­νος από την απο­στολή του αμε­ρι­κα­νι­κού υπουρ­γείου Οικο­νο­μι­κών στην Αθήνα, ενώ δια­μαρ­τυ­ρό­ταν για τη συνερ­γα­σία του πρε­σβευτή των ΗΠΑ στην Αθήνα, επι­κρί­νο­ντάς τον ως «εχθρικό και τελείως εκτός γραμμής σε σχέση με τη δήλωση του προ­έ­δρου Ομπάμα».