ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Βαρθολομαίος – Ο «πράσινος Πατριάρχης»

news room 5 λεπτά ανάγνωση
ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ

Ο τίτλος του «πρά­σι­νου Πατριάρχη», αρχικά του απο­δό­θηκε από τα ΜΜΕ το 1996, ωστόσο επι­ση­μο­ποι­ή­θηκε με τελε­τουρ­γικό τρόπο στον Λευκό Οίκο, το 1997, από τον Al Gore, Αντι­πρό­ε­δρο των ΗΠΑ

Της Μαρίνας Ζιώζιου

Αν και έχει χαρα­κτη­ρι­στεί διεθνώς ως «πρά­σι­νος Πατριάρ­χης», όπως έχει δηλώσει σε συνέ­ντευξή του, σε προ­σω­πικό επίπεδο προ­σπα­θεί να είναι «πρά­σι­νος άνθρω­πος», καθώς μεγά­λωσε σε ένα μικρό και πολύ όμορφο χωριό της Ίμβρου, στους Αγίους Θεο­δώ­ρους, μέσα σε ένα υπέροχο φυσικό περι­βάλ­λον. Εκεί ο Δημή­τρης Αρχο­ντώ­νης ονει­ρεύ­ε­ται και συγκε­ντρώ­νει χωρίς να το ξέρει το «λίπασμα» της μελ­λο­ντι­κής του εξέ­λι­ξης.

Ο μικρός Δημή­τρης είναι το τρίτο από τα τέσσερα παιδιά του Χρήστου και της Μερώπης. Η πρω­τό­τοκη είναι η Ζαχάρω, ο Νικό­λαος και ο «βιε­να­μίν» ο Αντώ­νιος. Οικο­γέ­νεια βιο­πα­λαι­στών που κόντρα στις δυσκο­λίες και τις κακου­χίες της εποχής προ­σπά­θησε να του προ­σφέ­ρει απλό­χερα ό,τι καλύ­τερο μπο­ρούσε. Τον έμαθε να αγαπά με ανι­διο­τέ­λεια, να συμπονά και να αναζητά διαρκώς τρόπους για να πραγ­μα­το­ποι­ή­σει τα όνειρά του.

Ο τίτλος του «πρά­σι­νου Πατριάρχη», αρχικά του απο­δό­θηκε από τα ΜΜΕ το 1996, ωστόσο επι­ση­μο­ποι­ή­θηκε με τελε­τουρ­γικό τρόπο στον Λευκό Οίκο, το 1997, από τον Al Gore, Αντι­πρό­ε­δρο των ΗΠΑ. Ακριβώς γι’ αυτή τη θαρ­ρα­λέα ηγετική του δράση «προς υπε­ρά­σπιση του περι­βαλ­λο­ντι­σμού ως πνευ­μα­τι­κής ευθύνης», το περιο­δικό Time τον κατέ­ταξε ανάμεσα στους «100 ανθρώ­πους με την πιο μεγάλη επιρροή», το 2008.

Η εμπλοκή του Οικου­με­νι­κού Πατριάρχη Βαρ­θο­λο­μαίου με το περι­βάλ­λον ξεκί­νησε χρόνια πριν την ενθρό­νισή του το 1991, όταν μικρό παιδί ακόμη περι­πλα­νιό­ταν στις πλαγιές της γενέ­τει­ράς του, έψαχνε λου­λού­δια για την αγα­πη­μένη του μητέρα και την αδερφή του.

Ως «παπα­δάκι» ο νεαρός- τότε- Βαρ­θο­λο­μαίος διέ­σχιζε τους λόφους και τα λαγκά­δια μαζί με τον ιερέα του χωριού του, για να βοηθάει στη θεία Λει­τουρ­γία των κοντι­νών παρεκ­κλη­σίων. Η φύση ήταν ένα κατα­φύ­γιο και μια ανα­κού­φιση στα νιάτα του στην Ίμβρο (και αργό­τερα στη Χάλκη). Αυτές οι πρώτες εικόνες, οι μυρω­διές και τα συναι­σθή­ματα προ­ε­τοί­μα­σαν την καρδιά και το νου του για ό,τι ακο­λού­θησε μετά.

Ένα μήνα μόλις μετά την εκλογή του, το 1991, ο Οικου­με­νι­κός Πατριάρ­χης Βαρ­θο­λο­μαίος συγκά­λεσε οικο­λο­γικό συνέ­δριο στην Κρήτη. Το συνέ­δριο είχε τον τίτλο «Ζώντας μέσα στη Δημιουρ­γία του Κυρίου» και την έναρξη των εργα­σιών του κήρυξε ο Πρί­γκι­πας Φίλιπ­πος, Δούκας του Εδιμ­βούρ­γου και διεθνής πρό­ε­δρος του World Wildlife Fund.

Οι δεσμοί του Πρί­γκιπα με την Ορθο­δο­ξία έχουν βαθιές ρίζες: ο παππούς του ήταν ο Βασι­λιάς Γεώρ­γιος Α’ της Ελλάδας, η γιαγιά του κατα­γό­ταν από τη ρωσική δυνα­στεία των Ρομανώφ και η μητέρα του έγινε ορθό­δοξη μοναχή.

Στις αρχές του 1992, ο Βαρ­θο­λο­μαίος συγκά­λεσε μια σύναξη όλων των Πατριαρ­χών και των Προ­κα­θη­μέ­νων στο Φανάρι, εγκαι­νιά­ζο­ντας μια ιστο­ρική σειρά τέτοιων συνα­ντή­σεων, ως έκφραση ενό­τη­τας, καλώ­ντας όλους τους ορθό­δο­ξους ηγέτες να ενη­με­ρώ­σουν τις Εκκλη­σίες τους για το πόσο κομ­βι­κής σημα­σίας για την εποχή μας είναι το περι­βαλ­λο­ντικό ζήτημα.

Ο Πατριάρ­χης συνέ­χισε και συνε­χί­ζει να διορ­γα­νώ­νει συνέ­δρια και συμπό­σια εν πλω, μέχρι και πριν από λίγες ημέρες στη Θεο­λο­γική Σχολή της Χάλκης, με απώτερο σκοπό να μας αφυ­πνί­σει και η οικο­λο­γική ευαι­σθη­το­ποί­ηση να εντα­χθεί στα προ­γράμ­ματα σπουδών των Θεο­λο­γι­κών Σχολών και όχι μόνο.

Ο Προ­κα­θή­με­νος της Ορθο­δο­ξίας δεν είναι τυχαίο ότι εστίασε την προσοχή του στα νερά. Ο κεντρι­κός ρόλος του Βαπτί­σμα­τος, ως μυστη­ρίου εισόδου όλων των χρι­στια­νών στην Εκκλη­σία και η πνευ­μα­τική σημασία του Αγια­σμού στην καθη­με­ρινή ζωή των ορθό­δο­ξων πιστών, του υπεν­θύ­μι­ζαν ότι τα ύδατα του κόσμου είναι μια δωρεά της αγάπης του Θεού προς εμάς.

Απευ­θυ­νό­με­νος σε ένα διεθνές συνέ­δριο στη Χάγη, ο Πατριάρ­χης ανέφερε: «Το νερό δεν μπορεί ποτέ να αντι­με­τω­πί­ζει ή να γίνεται αντι­κεί­μενο μετα­χεί­ρι­σης ως ιδιω­τική περιου­σία ή να γίνεται μέσο ή σκοπός ιδιω­τι­κού συμ­φέ­ρο­ντος… Η απί­σχνανση των υδά­τι­νων πόρων θα επη­ρε­ά­σει ανα­πό­φευ­κτα τα πάντα, από την παγκό­σμια τρο­φο­δο­σία μέχρι την ανά­πτυξη των πόλεων, την εύρεση εργα­σίας και την τοπο­θε­σία των βιο­μη­χα­νιών, ακόμα και τις προ­ο­πτι­κές της ειρή­νευ­σης στη Μέση Ανατολή».

Για τον Οικου­με­νικό Πατριάρχη Βαρ­θο­λο­μαίο είναι ξεκά­θαρο ότι η θρη­σκεία δεν μπορεί να επι­λύ­σει την οικο­λο­γική κρίση δίχως την επι­στήμη, αλλά και η επι­στήμη δεν δια­θέ­τει την απαι­τού­μενη ικα­νό­τητα να μετα­μορ­φώ­νει τις καρδιές και να διορ­θώ­νει τις συνή­θειες των ανθρώ­πων.

Είναι εντυ­πω­σιακό, αλλά τα φυτά για τον Οικου­με­νικό Πατριάρχη Βαρ­θο­λο­μαίο είναι οι σοφό­τε­ροι δάσκα­λοι και τα καλύ­τερα παρα­δείγ­ματα για την πνευ­μα­τική ζωή.

«Στρέ­φο­νται προς το φως» έγραψε το 2010 για το ρωμαιο­κα­θο­λικό περιο­δικό Seminarium, και «οι ρίζες τους πάνε βαθιά». Επι­πλέον, λαχτα­ράνε για καθαρό νερό και αγαπάνε τον καθαρό αέρα.

«Προ­σαρ­μό­ζο­νται αυθόρ­μητα και παρά­γουν άφθονα, είτε για να θρέψουν τους άλλους είτε για να τους κάνουν να θαυ­μά­σουν. Απο­λαμ­βά­νουν ένα δικό τους μικρό­κο­σμο, την ίδια ώρα που συμ­βάλ­λουν εξίσου στον μακρό­κο­σμο τριγύρω τους».

Το ίδιο μπορεί να ειπωθεί και τα για τα ζώα. Τις τελευ­ταίες ημέρες της δημιουρ­γίας, ο Θεός έπλασε μια ποι­κι­λία ζώων, όπως επίσης έπλασε και τον άνδρα και τη γυναίκα «κατ’ εικόνα» και «καθ’ ομοί­ω­σίν» Του.

Στην γνωστή ομιλία του στη Σάντα Μπάρ­μπαρα το 1997, ο Βαρ­θο­λο­μαίος υπεν­θύ­μισε στο ακρο­α­τή­ριό του τη σχέση του ανθρώ­που με το περι­βάλ­λον.

«Οι άνθρω­ποι και το περι­βάλ­λον σχη­μα­τί­ζουμε από κοινού έναν άρραφο χιτώνα ύπαρξης, ένα σύνθετο υφαντό που πιστεύ­ουμε ότι έχει τεχνουρ­γη­θεί από τον Θεό… Το πώς μετα­χει­ρι­ζό­μα­στε τη γη κι ολό­κληρη την κτίση καθο­ρί­ζει συνάμα και τη σχέση που έχει ο καθένας μας με τον Θεό. Κι είναι, επίσης, ένα βαρό­με­τρο του πώς βλέ­πουμε ο ένας τον άλλο…

Μειώ­νο­ντας τη δική μας κατα­νά­λωση, εξα­σφα­λί­ζουμε ότι απο­μέ­νουν πόροι και για τους άλλους ανθρώ­πους στον κόσμο».

Για τον Οικου­με­νικό Πατριάρχη Βαρ­θο­λο­μαίο το περι­βάλ­λον δεν είναι απλά άλλο ένα ζήτημα ανάμεσα στα άλλα, στα οποία η Εκκλη­σία πρέπει να αντα­πο­κρι­θεί. Για πολλούς λόγους, είναι το πλέον καίριο ζήτημα, είναι το μονα­δικό ζήτημα που καθο­ρί­ζει όλες τις άλλες πτυχές της πίστης μας.

Αξίζει να σημειω­θεί ότι την ευαι­σθη­σία και τις περι­βαλ­λο­ντι­κές πρω­το­βου­λίες της Πρω­τό­θρο­νης Εκκλη­σίας της Ορθο­δο­ξίας υιο­θέ­τησε και ο Πάπας Φρα­γκί­σκος. Όπως έχει δηλώσει και ο Οικου­με­νι­κός Πατριάρ­χης Βαρ­θο­λο­μαίος «η συνερ­γα­σία των δύο Εκκλη­σιών στον αγώνα για την προ­στα­σία της φύσης απο­τε­λεί ένα παρά­δειγμα προς όλους ότι οτι­δή­ποτε καλό για την ανθρω­πό­τητα μπο­ρούμε να το πετύ­χουμε μόνο μαζί, μόνο με κοινή προ­σπά­θεια».

Βιβλιο­γρα­φία

«Βαρ­θο­λο­μαίος – Απο­στολή και Όραμα», του καθη­γητή π. Ιωάννη Χρυ­σαυγή, εκδό­σεις AΘens Bookstore Publications

Φωτο­γρα­φίες του αεί­μνη­στου Νικο­λάου Μαγγίνα, Οικου­με­νικό Πατριαρ­χείο

Πηγή: skai.gr

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.