Γρ. Τάσιος: «Η Ελλάδα “φορέθηκε” πολύ ως τουριστικός προορισμός»

Οι ανα­κοι­νώ­σεις περί των νέων –κάθε φορά– ρεκόρ αφίξεων του­ρι­στών στη χώρα μας απο­τέ­λε­σαν τη μόνιμο επωδό της ηγεσίας του υπουρ­γείου Του­ρι­σμού την τελευ­ταία 4ετία. Ευνοη­μένη από την ανα­τα­ραχή στην ευρύ­τερη περιοχή της Μεσο­γείου, με πρώτη εστία, φυσικά, αυτήν της Τουρ­κίας, η Ελλάδα απο­τέ­λεσε βασικό προ­ο­ρι­σμό ξένων του­ρι­στών, δίνο­ντας ρευ­στό­τητα στους επαγ­γελ­μα­τίες του κλάδου και, βεβαίως, έσοδα στο κράτος, που έσπευσε να υπερ­φο­ρο­λο­γή­σει και αυτόν τον κλάδο.

Η εποχή της αβί­α­στης ανόδου μοιάζει να φθάνει στο τέλος της και, πλέον, άπαντες θα πρέπει να προ­ε­τοι­μά­ζο­νται για μια νέα φάση. «Το ότι το 2019 θα είχαμε στα­θε­ρο­ποί­ηση είναι κάτι που το είχαμε συζη­τή­σει μεταξύ μας αλλά και με την ηγεσία του υπουρ­γείου Του­ρι­σμού εδώ και πολλούς μήνες», επι­ση­μαί­νει στις «Σαβ­βα­τιά­τι­κες Συνα­ντή­σεις» ο Γρη­γό­ρης Τάσιος, ήδη από το 1992 ιδιο­κτή­της ξενο­δο­χείου στη Χαλ­κι­δική και πρό­ε­δρος της Πανελ­λή­νιας Ομο­σπον­δίας Ξενο­δό­χων. «Το καλύ­τερο δυνατό για εμάς θα ήταν να είχαμε ό,τι και το 2018», προ­σθέ­τει, εκφρά­ζο­ντας, ωστόσο, την απαι­σιό­δοξη εκτί­μηση πως «ίσως τελικά κινη­θούμε και σε μεγέθη χαμη­λό­τερα του 2018».

Βασική αιτία της ασθε­νούς φετινής δυνα­μι­κής είναι και η επα­να­φορά της Τουρ­κίας στο προ­σκή­νιο. Επειτα από μακρά περίοδο ανα­τα­ρα­χών, η γει­το­νική χώρα επι­στρέ­φει. «Το δυστυ­χές είναι να σκέ­φτε­σαι “να καεί το σπίτι του γείτονα” για να πάρεις εσύ την υπε­ρα­ξία», σημειώ­νει ο 46χρονος Γρη­γό­ρης Τάσιος, εξη­γώ­ντας πως «η Ελλάδα “φορέ­θηκε” πολύ ως χώρα-προορισμός και πλέον επι­στρέ­φουμε σε μια ισορ­ρο­πία. Η Τουρκία επα­νέρ­χε­ται, όχι μόνο λόγω της υπο­τί­μη­σης της λίρας και της δυνα­τό­τη­τας να επι­δο­τού­νται οι αερο­πο­ρι­κές θέσεις (σ.σ. κάτι που δεν μπορεί να κάνει ευρω­παϊκή χώρα), αλλά και λόγω του γεγο­νό­τος ότι οι μεγάλες του­ρι­στι­κές επεν­δύ­σεις στα παράλια της Τουρ­κίας προ­έρ­χο­νται από τη Γερ­μα­νία, τη Βρε­τα­νία και άλλες μεγάλες χώρες. Ολοι αυτοί, αφού πλέον έχει εξι­σορ­ρο­πη­θεί το ζήτημα της ασφά­λειας, κατευ­θύ­νουν εκεί τους πελάτες τους, προ­κει­μέ­νου να απο­σβέ­σουν επεν­δύ­σεις και να κατα­γρά­ψουν κέρδη».

Επιλέγω η συζή­τηση με τον Γρηγόρη Τάσιο, επί μακρόν συν­δι­κα­λι­στή του κλάδου, να μην περιο­ρι­στεί στα συνήθη, όπως η υπερ­φο­ρο­λό­γηση του κλάδου ή η «απειλή» της Airbnb. Αλλά, να επι­κε­ντρω­θεί στις χρόνιες ασθέ­νειες του ελλη­νι­κού του­ρι­σμού και στις λύσεις που υπάρ­χουν για τη θερα­πεία τους.

«Φτάσαμε στο 2019 και ακόμη συζη­τάμε ότι δεν πάει καλά ο Μάιος. Τι άλλη από­δειξη θέλετε ότι έχουμε απο­τύ­χει;» ανα­ρω­τιέ­ται, σχο­λιά­ζο­ντας «το υπουρ­γείο έλεγε 365 ημέρες τον χρόνο… ωραίος τίτλος. Ναι, το θέλει η χώρα, το έχει ανάγκη. Μόνον που, πρα­κτι­κώς, αυτό δεν υπάρχει πουθενά, πλην Airbnb». Οπως μου εξηγεί, υπήρξε μια προ­σπά­θεια –με επί­κε­ντρο την Κρήτη και τη Ρόδο– να παρα­μεί­νουν οι μονάδες ανοι­κτές και τον χειμώνα με πρό­γραμμα απευ­θυ­νό­μενο κυρίως σε επι­σκέ­πτες τρίτης ηλικίας και έσοδο μόλις 20 ευρώ ανά άτομο: «Επε­κτεί­νουμε μεν τη σεζόν, αλλά πάλι στη λογική “ήλιος και θάλασσα” και με οριακά οικο­νο­μικά απο­τε­λέ­σματα, ίσα ίσα να μην μπαίνει μέσα το ξενο­δο­χείο. Ε, δεν είναι αυτός ο στόχος».

Ο κ. Τάσιος υπε­ρα­μύ­νε­ται ενός σχεδίου που ναι μεν μπορεί να έχει χαρα­κτη­ρι­στικά all inclusive, αλλά μακριά από το μαζικό μοντέλο των τελευ­ταίων ετών. Περι­γρά­φει ένα πολυ­ε­πί­πεδο του­ρι­στικό προϊόν, με πόλο ένα αερο­δρό­μιο και περιο­χές που συν­δυά­ζουν βουνό και θάλασσα, στο οποίο αθροί­ζο­νται η «ξενο­δο­χία», τα τοπικά κατα­στή­ματα εστί­α­σης και οι παρα­γω­γοί ντόπιων προ­ϊ­ό­ντων, οι αρχαιο­λο­γι­κοί χώροι. «Αρκεί ο κύκλος αυτός των συμ­με­τε­χό­ντων να είναι ανοι­κτός στην πρό­κληση, να συμπα­ρα­στέ­κε­ται στο πρό­γραμμα με τη λογική να μη στο­χεύ­σει στο κέρδος από την αρχή. Να συμ­φω­νή­σουμε όλοι ότι θα λει­τουρ­γή­σουμε χωρίς κέρδος στην αρχή, για να κερ­δί­σουμε πολ­λα­πλά στη συνέ­χεια», σημειώ­νει.

Βεβαίως, κάπου εδώ αρχί­ζουν τα δύσκολα. Διότι, πέρα από την εμπλοκή των «μικρών», απαι­τεί­ται –κατά τον συνο­μι­λητή μου– και η κινη­το­ποί­ηση της ίδιας της πολι­τείας, τόσο σε επίπεδο κυβέρ­νη­σης όσο, βεβαίως, και σε επίπεδο Τοπικής Αυτο­διοί­κη­σης. «Κάθε χρόνο δίνουμε χρήματα στους μεγά­λους tour operators για να προ­βλη­θεί η Ελλάδα και μένουμε κυρίως στο “ήλιος και θάλασσα”. Θα πρέπει να πάμε και να τους πούμε: “Θα τα πάρεις, φίλε, αλλά θα τοπο­θε­τη­θούμε σε δύο περιοχές-πιλότους για τα επόμενα τρία χρόνια, επί 365 ημέρες. Ετσι, θα αλλά­ξουν η νοο­τρο­πία και το μοντέλο και στις μικρές ντόπιες επι­χει­ρή­σεις, που δεν έχουν εξοι­κειω­θεί στα νέα δεδο­μένα και σου λένε “δεν μπορώ να αντε­πε­ξέλθω, δεν ανοίγω». Προ­κει­μέ­νου να εντα­χθούν και οι μικροί επαγ­γελ­μα­τίες στην αλυσίδα, ο κ. Τάσιος προ­τεί­νει να δοθεί κίνητρο έκπτω­σης ή μηδε­νι­σμού των ασφα­λι­στι­κών τους εισφο­ρών για τις, μέχρι σήμερα, μη του­ρι­στι­κές περιό­δους που θα λει­τουρ­γή­σουν.

Του επι­ση­μαίνω ότι όλα αυτά ακού­γο­νται εξαι­ρε­τικά, αλλά δεν κρύβω την αμφι­βο­λία μου για τη δυνα­τό­τητα του… κράτους, σε όλα τα επίπεδα, να τα υλο­ποι­ή­σει. Ειδικά όταν υπάρ­χουν οι εικόνες από τη ρυπαρή Αθήνα, τους τόνους απορ­ριμ­μά­των σε νησιά του Ιουνίου ή από την πολύωρη ταλαι­πω­ρία στο λιμάνι της Ηγου­με­νί­τσας. «Δεν μπορείς να πουλάς ακριβά και να έχεις πόλεις βρώ­μι­κες, λιμάνια και συνο­ρια­κούς σταθ­μούς σε εγκα­τά­λειψη», σημειώ­νει, προ­τεί­νο­ντας το τέλος δια­νυ­κτέ­ρευ­σης, το οποίο ανήλθε σε 140 εκατ. ευρώ το 2018, να γίνει αντα­πο­δο­τικό, επι­στρέ­φο­ντας στις ίδιες τις περι­φέ­ρειες από τις ξενο­δο­χεια­κές μονάδες των οποίων εισπρά­χθηκε για τη βελ­τί­ωση των υπο­δο­μών. Μάλιστα, την πρόταση κατέ­θεσε κατά την πρό­σφατη συνά­ντηση της ομο­σπον­δίας με τον πρόεδρο της Ν.Δ. Κυριάκο Μητσο­τάκη, με τον τελευ­ταίο να δεσμεύ­ε­ται να την εξε­τά­σει.

Κλεί­νο­ντας τη συζή­τηση περί του­ρι­σμού, ρωτάω τον Γρηγόρη Τάσιο εάν το προ­ε­κλο­γικό κλίμα επη­ρε­ά­ζει την του­ρι­στική αγορά. Η απά­ντησή του μάλλον απρό­βλε­πτη: «Ναι! Ειδικά η κίνηση το Πάσχα επη­ρε­ά­στηκε, καθώς οι μισοί Ελληνες είναι υπο­ψή­φιοι στις αυτο­διοι­κη­τι­κές εκλογές!» λέει και γελάει. Σε ό,τι αφορά το ενδε­χό­μενο εθνικών εκλογών μέσα στο καλο­καίρι, ο κ. Τάσιος δεν κρύβει την προ­τί­μησή του. Αν και σημειώ­νει πως περισ­σό­τερο επη­ρε­ά­ζουν οι και­ρι­κές συν­θή­κες παρά οι εκλο­γι­κές ανα­με­τρή­σεις τέτοιου είδους, κατα­λή­γει: «Απλώς, εάν με ρωτού­σαν εμένα ως άνθρωπο του του­ρι­σμού, θα έλεγα ότι θέλω τις εκλογές τον Οκτώ­βριο. Προτιμώ ένα καθαρό καλο­καίρι για πολλούς λόγους».

πηγή kathimerini.gr