FT: Κάποιοι δεν θέλουν Grexit γιατί φοβούνται μήπως στεφθεί με επιτυχία

Με μια σχέση που μοιάζει ολοένα και περισ­σό­τερο με έναν κακό γάμο, παρο­μοιά­ζει αρθρο­γρά­φος των Financial Times την σχέση μεταξύ της ελλη­νι­κής κυβέρ­νη­σης και της υπό­λοι­πης ευρω­ζώ­νης, προ­τεί­νο­ντας ως λύση ένα «δια­ζύ­γιο» δηλαδή μια έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ, αφού απ’ ότι φαί­νε­ται το ενιαίο νόμισμα απέτυχε- σύμφωνα με το δημοσίευμα- να εκπλη­ρώ­σει τον στόχο του: την προ­ώ­θηση της ευρω­παϊ­κής ενό­τη­τας. Εν τέλει αυτό που φοβού­νται ορι­σμέ­νοι είναι ότι ένα Grexit μπορεί να απο­δει­χθεί επι­τυ­χη­μένο και να απο­τε­λέ­σει προη­γού­μενο, υπο­στη­ρί­ζουν οι FT.

«Οι δυο πλευρές (ελλη­νική κυβέρ­νηση και λοιπή ευρω­ζώνη) έχουν βαρεθεί να βλέπουν ο ένας τον άλλο. Η αμοι­βαία εμπι­στο­σύνη έχει υπο­νο­μευ­θεί. Οι προ­σπά­θειες να μπα­λω­θεί η κατά­σταση συνε­χί­ζο­νται, αλλά τίποτα δεν φαί­νε­ται να λει­τουρ­γεί.

Η συμ­βα­τική λύση σε τέτοιο δίλημμα όταν πρό­κει­ται για έναν πραγ­μα­τικό γάμο είναι γνωστή: το δια­ζύ­γιο. Πρό­κει­ται για μια δια­δι­κα­σία που συνήθως σημαί­νει ότι και οι δυο πλευρές θα υπο­φέ­ρουν οικο­νο­μικά. Ωστόσο οι δυο πλευρές κάνουν το βήμα, γιατί είναι πρό­θυ­μες να κατα­βά­λουν βαρύ τίμημα προ­κει­μέ­νου να βγουν από μια κακή σχέση. Τώρα έχουμε φτάσει σε αυτό το σημείο με την Ελλάδα και την ευρω­ζώνη. Η σχέση έχει δια­λυ­θεί και οι δυο πλευρές θα πρέπει να κάνουν μια νέα αρχή», επι­ση­μαί­νει ο αρθρο­γρά­φος των FT, Gideon Rachman, προ­σθέ­το­ντας ότι ναι μεν για την διάλυση ενός γάμου υπάρ­χουν πολύ συγκε­κρι­μέ­νοι κανόνες, αλλά αυτό δεν ισχύει και για την διάλυση της νομι­σμα­τι­κής ένωσης.

«Υπάρχει ρίσκο, ωστόσο τόσο Γερ­μα­νοί δια­πραγ­μα­τευ­τές, όσο και κάποιοι στους κόλπους της ελλη­νι­κής κυβέρ­νη­σης δίνουν την εντύ­πωση ότι ο κίν­δυ­νος μιας εξόδου είναι δια­χει­ρί­σι­μος. Αν το πιστεύ­ουν όντως αυτό, θα πρέπει να πάρουν βαθιά ανάσα και να το κάνουν. Σε αυτό το στάδιο θα ήταν καλό και για τις δυο πλευρές».

Στην συνέ­χεια ο Rachman αναλύει τους λόγους για τους οποίους ένα Grexit μπορεί να ήταν εν τέλει ωφέλιμο:

«Για την Ελλάδα η έξοδος από το ευρώ θα άνοιγε νέες οικο­νο­μι­κές και πολι­τι­κές δυνα­τό­τη­τες. Θα επέ­τρεπε μια χρε­ο­κο­πία (ή ανα­διάρ­θρωση για να το θέσουμε ευγε­νικά) αλλά και μια υπο­τί­μηση του νομί­σμα­τος και από­δραση από το σύστημα φιξ ισο­τι­μίας που κατέ­στρεψε την ελλη­νική αντα­γω­νι­στι­κό­τητα.

Φυσικά θα υπήρχαν άσχημες βρα­χυ­πρό­θε­σμες οικο­νο­μι­κές επι­πτώ­σεις. Η εμπει­ρία της Αργε­ντι­νής δείχνει ότι θα υπάρξει κύμα μαζικών ανα­λή­ψεων από τις τρά­πε­ζες (bank-run) και επιβολή ελέγχων στην κίνηση κεφα­λαίων για ένα διά­στημα. Θα αυξη­θούν επίσης οι τιμές βασικών εισα­γό­με­νων αγαθών, όπως των τρο­φί­μων και της ενέρ­γειας. Αυτό μπορεί να οδη­γή­σει σε ακόμη μεγα­λύ­τερη στροφή προς τα πολι­τικά άκρα. Ωστόσο, μακρο­πρό­θε­σμα θα μπο­ρού­σαν να υπάξ­ρουν πολι­τικά πλε­ο­νε­κτή­ματα για την Ελλάδα. Μεταξύ αυτών η ψυχο­λο­γική ανα­κού­φιση, αφού η χώρα θα νιώθει ότι είναι ξανά σε θέση να λάβει απο­φά­σεις, όσο δύσκο­λες κι αν είναι οι συν­θή­κες. Αυτή η νέα αίσθηση ευθύνης ενδε­χο­μέ­νως να συνέ­δραμε στο να διορ­θω­θούν τα κακά του ελλη­νι­κού κράτους ιδιαί­τερα η δια­φθορά και η φορο­δια­φυγή που τόσο έχουν εξα­γριώ­σει την υπό­λοιπη ευρω­ζώνη. Η τελευ­ταία θα μπο­ρούσε επίσης να ωφε­λη­θεί με την σειρά της αφού μια έξοδος θα μετρί­αζε τον θυμό και τον κυνισμό που έχει προ­κλη­θεί από τα συνεχή πακέτα διά­σω­σης που έδωσαν τροφή στον ευρω­σκε­πτι­κι­σμό, ενώ ταυ­τό­χρονα θα φαι­νό­ταν ότι υπάρ­χουν κανόνες (στην νομι­σμα­τική ένωση) που κάτι σημαί­νουν και πρέπει να τηρού­νται».

Εξάλλου, «ορι­σμέ­νοι εξ αυτών που αντι­τί­θε­νται σε ένα Grexit το κάνουν επειδή φοβού­νται ότι μπορεί να πετύχει…» υπο­στη­ρί­ζει ο αρθρο­γρά­φος.

«Ανη­συ­χούν μήπως η Ελλάδα επι­λέ­γο­ντας να πορευ­τεί μόνη της το κάνει με επι­τυ­χία και την ακο­λου­θή­σουν και άλλοι, ιδιαί­τερα η Ιταλία…Το ευρώ θα πρέπει να θεω­ρη­θεί όργανο για την επί­τευξη μεγα­λύ­τε­ρων στόχων, μια Ευρώπη ειρη­νική, με μεγα­λύ­τερη ευη­με­ρία. Στην περί­πτωση της Ελλάδας, το ευρώ έχει σαφώς απο­τύ­χει στον τομέα της ευη­με­ρίας. Γενι­κό­τερα, το ενιαίο νόμισμα δεν εξυ­πη­ρέ­τησε τον ευρύ­τερο πολι­τικό του στόχο που ήταν η προ­ώ­θηση της ευρω­παϊ­κής ενό­τη­τας. Αντι­θέ­τως, χώρες που παλιά τα πήγαι­ναν καλά μεταξύ τους, όπως η Γερ­μα­νία και η Ελλάδα, τώρα απε­χθά­νο­νται η μια την άλλη. Το να μπα­λώ­νεις απλώς το γάμο Ελλάδας- ευρω­ζώ­νης για μερι­κούς ακόμη μήνες δεν θα διορ­θώ­σει αυτά τα προ­βλή­ματα. Αλλά αν η Ελλάδα δείξει ότι υπάρχει βιώ­σι­μος τρόπος για έξοδο από το ευρώ, θα γίνει μοντέλο για την διάλυση μιας νομι­σμα­τι­κής ένωσης, η σύλληψη της οποίας έγινε με λάθος τρόπο ή (εναλ­λα­κτικά) θα την συρ­ρι­κνώ­σει σε ένα πιο δια­χει­ρί­σιμο μέγεθος. Αυτό είναι ένα προη­γού­μενο που η ΕΕ θα πρέπει να καλω­σο­ρί­σει και όχι να φοβάται» συμπε­ραί­νει ο Rachman.