Πρώην προϊστάμενος της Διεύθυνσης Υπηρεσίας Δόμησης κατηγορείται για παράβαση καθήκοντος

Για παρά­βαση καθή­κο­ντος κατη­γο­ρεί­ται επι­τε­λικό στέ­λε­χος του Δήμου Ρόδου, που υπη­ρέ­τησε επί σειράν ετών ως προϊ­στά­με­νος της Διεύ­θυν­σης Υπη­ρε­σίας Δόμησης, που καταγ­γέλ­θηκε ότι δεν ενήρ­γησε τα νόμιμα για τον διοι­κη­τικό έλεγχο οικο­γε­νεια­κής επι­χεί­ρη­σης δημο­τι­κού συμ­βού­λου σε θέση ευθύνης.

Η δίκη για την υπόθεση έχει προ­γραμ­μα­τι­στεί για την 20η Απρι­λίου 2018 ενώπιον του Τρι­με­λούς Πλημ­με­λειο­δι­κείου Ρόδου και ο δημό­σιος λει­τουρ­γός φέρεται ότι κατά το χρονικό διά­στημα από 18.11.2013 έως 31.3.2015, με την ιδιό­τητα του προϊ­στα­μέ­νου της Διεύ­θυν­σης Υπη­ρε­σίας Δόμησης του Δήμου Ρόδου, παρέ­λειψε να προβεί σε έλεγχο νομι­μό­τη­τας με την διε­νέρ­γεια αυτο­ψίας προ­κει­μέ­νου να εκδοθεί πρω­τό­κολλο αυθαι­ρέ­του και να ανα­κλη­θεί η άδεια λει­τουρ­γίας κατα­στή­μα­τος υγειο­νο­μι­κού ενδια­φέ­ρο­ντος ανω­νύ­μου εται­ρείας, το οποίο λει­τουρ­γεί στο Κιοτάρι Ρόδου, παρά το γεγονός ότι στις 18.11.2013, 17.1.2014, 25.11.2014,14.1.2015 είχε καταγ­γελ­θεί στην Υπη­ρε­σία Δόμησης του Δήμου Ρόδου από δύο συνι­διο­κτή­τες όμορων ορι­ζο­ντίων ιδιο­κτη­σιών με το ανωτέρω κατά­στημα, οι οποίες ευρί­σκο­ντο στο αυτό οικο­δο­μικό συγκρό­τημα, ότι υπήρχαν πλεί­στες όσες αυθαί­ρε­τες κατα­σκευές και προ­σθή­κες (επέ­κταση κατα­στη­μά­των, λυό­με­νες απο­θή­κες, παρά­νομη συνέ­νωση κατα­στη­μά­των με κατα­σκευές σε κοι­νό­χρη­στους χώρους) στον εν λόγω συγκρό­τημα.

Στις 31.7.2014 είχε ενη­με­ρω­θεί η Υπη­ρε­σία Δόμησης Ρόδου από την Διεύ­θυνση Δημό­σιας Υγείας της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου, υπάλ­λη­λοι της οποίας διε­νήρ­γη­σαν αυτοψία στις 16.7.2014 στην ανωτέρω επι­χεί­ρηση, ότι το κατά­στημα κατα­λαμ­βά­νει πλέον διπλά­σιο χώρο από αυτόν που εμφα­νί­ζε­ται στα θεω­ρη­μένα σχε­δια­γράμ­ματα που συνο­δεύ­ουν την άδεια λει­τουρ­γίας του και ειδι­κό­τερα ότι έχει γίνει επέ­κταση (80 τ.μ. περ.) στην πίσω πλευρά αυτού όπου στε­γά­ζε­ται αποθήκη τρο­φί­μων της επι­χεί­ρη­σης και αρι­στερά της πρό­σο­ψής του (250 τ.μ. περ) όπου λει­τουρ­γούν τμήματα κρε­ο­πω­λείου.

Κατη­γο­ρεί­ται ότι προέβη στην ανωτέρω πράξη με σκοπό να προ­σπο­ρί­σει στο νόμιμο εκπρό­σωπο της ανω­νύ­μου εται­ρείας, δημο­τικό σύμ­βουλο της πλειο­ψη­φίας στο Δήμο Ρόδου, παρά­νομο όφελος, της ωφέ­λειας του συνι­στα­μέ­νης στην παρά­λειψη ενερ­γειών νομι­μο­ποί­η­σης των αυθαί­ρε­των κατα­σκευών ή καθαί­ρε­σης ή με άλλο τρόπο μορ­φο­λο­γι­κής απο­κα­τά­στα­σης τους και στην μη ανά­κληση της άδειας λει­τουρ­γίας του κατα­στή­μα­τος υγειο­νο­μι­κού ενδια­φέ­ρο­ντος της ανω­νύ­μου εται­ρείας, καίτοι δεν συνέ­τρε­χαν οι απαι­τού­με­νες νόμιμες προ­ϋ­πο­θέ­σεις.

Οι δύο μηνυτές ισχυ­ρί­στη­καν, μεταξύ άλλων, ότι η καταγ­γελ­λό­μενη επι­χεί­ρηση έχει κατα­λά­βει μεγάλα τμήματα κοι­νό­χρη­στων χώρων εμπο­ρι­κού κέντρου του οποίου είναι συνι­διο­κτή­τες και έχει κατα­στρα­τη­γή­σει και κατα­πα­τή­σει τον κανο­νι­σμό λει­τουρ­γίας του, κάτι το οποίο είχε ως συνέ­πεια την απα­ξί­ωση των ακι­νή­των τους για τα οποία επέν­δυ­σαν τους κόπους μιας ζωής.

Τμήμα της επι­χεί­ρη­σης, σύμφωνα με τους ισχυ­ρι­σμούς τους, βρί­σκε­ται και λει­τουρ­γεί σε κτί­σματα τα οποία ανε­γέρ­θη­καν αυθαί­ρετα άνευ οικο­δο­μι­κής άδειας στον κοι­νό­χρη­στο ακά­λυ­πτο χώρο, κατα­σκευά­στη­καν δε μετά την αδειο­δό­τηση του κατα­στή­μα­τος.

Δια­τεί­νο­νται ότι ουδεμία τακτο­ποί­ηση ή νομι­μο­ποί­ηση αυθαι­ρέ­των κτι­σμά­των, ήταν δυνατή, για τον απλού­στατο λόγο ότι αφενός το μεγα­λύ­τερο μέρος αυτών είχε κατα­σκευα­σθεί μετά τον Ιούλιο του 2011, κατά τα έτη 2012 και 2013, – συνεπώς οποια­δή­ποτε τακτο­ποί­ηση, υπό οποιο­δή­ποτε νομο­θε­τικό καθε­στώς, ήταν σε κάθε περί­πτωση αδύνατη – αφε­τέ­ρου διότι ουδέ­ποτε ούτε οι ίδιοι ούτε οι άλλοι συνι­διο­κτή­τες των ορι­ζο­ντίων ιδιο­κτη­σιών είχαν συναι­νέ­σει στην τακτο­ποί­ηση των αυθαι­ρέ­των.

Στο πλαίσιο της ίδιας έρευνας προ­σκό­μι­σαν και πιστο­ποι­η­τικό ιδιο­κτη­σίας βαρών και μη διεκ­δι­κή­σεως του Κτη­μα­το­λο­γίου Ρόδου, από το οποίο προ­κύ­πτει ότι η σύζυγος του δημο­τι­κού συμ­βού­λου απέ­κτησε με πρα­κτικό εξω­δι­κα­στι­κής επί­λυ­σης της δια­φο­ράς του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου, ακίνητα ιδιο­κτη­σίας του συζύγου της, μετά από άσκηση αγωγής χρη­σι­κτη­σίας εις βάρος του, κάτι, που όπως υπο­στη­ρί­ζουν δεν ήταν δυνατόν να γίνει, αφού ούτε η οικο­δομή υφί­στατο από δεκα­πε­ντα­ε­τίας ούτε ο δημο­τι­κός σύμ­βου­λος είχε την κυριό­τητα των διη­ρη­μέ­νων ορι­ζο­ντίων ιδιο­κτη­σιών του, για χρονικό διά­στημα άνω των δεκα­πέ­ντε ετών.

Ο κατη­γο­ρού­με­νος αρνεί­ται κατη­γο­ρη­μα­τικά τα όσα του απο­δί­δο­νται τονί­ζο­ντας ότι με το που έλαβε την πρώτη δια­μαρ­τυ­ρία την χρέωσε σε αρμόδιο υπάλ­ληλο και στην πορεία δια­πι­στώ­θηκε ότι το ακίνητο δεν βρι­σκό­ταν στον τομέα δικαιο­δο­σίας της υπη­ρε­σίας πριν την εφαρ­μογή του Καλ­λι­κράτη και έπρεπε να βρεθούν τα σχετικά αρχεία για να διε­νερ­γη­θεί η σχετική αυτοψία.

Ζητή­θηκε όπως είπε από την καταγ­γελ­λό­μενη εται­ρεία να προ­σκο­μί­σει τον φάκελο και εκείνη απά­ντησε υπο­βάλ­λο­ντας έγγραφα για την υπαγωγή των αυθαι­ρε­σιών της στο νόμο περί τακτο­ποί­η­σης αυθαι­ρέ­των.

Στην πορεία συμπλη­ρώ­θηκε ο φάκελος και δια­πι­στώ­θη­καν εκτε­τα­μέ­νες παρα­νο­μίες τόσο από τον καταγ­γελ­λό­μενο όσο και από τους καταγ­γέλ­λο­ντες.

Μεταξύ άλλων βρέθηκε στον φάκελο της οικο­δο­μής και υπαγωγή της καταγ­γελ­λό­με­νης εται­ρείας σε νόμο περί τακτο­ποί­η­σης αυθαι­ρέ­των του 2010 και δια­πι­στώ­θηκε ότι δεν είχε εισπρα­χθεί το βεβαιω­θέν ποσό.

Τονίζει ότι το ζήτημα είχε διε­ρευ­νη­θεί ενδε­λε­χώς και διε­νερ­γή­θη­καν τα νόμιμα ενώ τονίζει ότι στο διά­στημα που ακο­λού­θησε ο ίδιος τοπο­θε­τή­θηκε σε άλλη υπη­ρε­σία.

Την υπόθεση χει­ρί­ζε­ται ο δικη­γό­ρος κ. Γ. Μαυ­ρο­μά­της.