Σαν σποτάκι του ΕΟΤ

Ενός κακού, ως γνω­στόν, μύρια έπο­νται. Ένα από αυτά που έπο­νται του προ­σφυ­γι­κού είναι ότι το δράμα των προ­σφύ­γων έχει τρα­βή­ξει όλη τη δη­μο­σιό­τη­τα. Δεν είναι οι άν­θρω­ποι που κοι­μού­νται στο πε­ζο­δρό­μιο δίχως να ξέ­ρουν πότε θα ξα­να­κοι­μη­θούν σε κρε­βά­τι, κάτω από στέγη… δίχως να ξέ­ρουν καν πότε θα ξα­να­φά­νε μια οποια­δή­πο­τε μπου­κιά… Δεν είναι οι οι­κο­γέ­νειες που ’χουν σκορ­πί­σει, άλλοι εδώ, άλλοι στις «φι­λό­ξε­νες» χώρες της Ευ­ρώ­πης, άλλοι πίσω στην πα­τρί­δα τους κι άλλοι σε ανώ­νυ­μα μνή­μα­τα στα νησιά… Υπάρ­χουν κι άλλοι που ζουν δρά­μα­τα. Όπως η υπουρ­γός Του­ρι­σμού κυρία Κου­ντου­ρά, η οποία εξέ­φρα­σε την ανη­συ­χία της για την του­ρι­στι­κή πε­ρί­ο­δο λόγω των εξε­λί­ξε­ων στο προ­σφυ­γι­κό, αλλά ούτε λίγο ούτε πολύ έριξε την ευ­θύ­νη στα μέσα ενη­μέ­ρω­σης για τις ει­κό­νες που με­τα­δί­δουν. «Υπάρ­χει εμ­μο­νή από ΜΜΕ να δεί­χνουν ει­κό­νες από την Ει­δο­μέ­νη και την Πλα­τεία Βι­κτω­ρί­ας. Θα πρέ­πει να δί­νο­νται και άλλες ει­κό­νες που δεν είναι ίδιες», είπε η υπουρ­γός Του­ρι­σμού, κατά την ομι­λία της στο υπουρ­γι­κό συμ­βού­λιο.

Δεν ξέρω εάν μπο­ρούν να κρυ­φτούν κάτω από το χαλί 12.000 άν­θρω­ποι στη Ει­δο­μέ­νη, αλλά είναι εντυ­πω­σια­κό, ότι το σκε­πτι­κό των πο­λι­τι­κών κλη­ρο­νο­μεί­ται.

Τις πε­ρα­σμέ­νες χρο­νιές η προη­γού­με­νη κυ­βέρ­νη­ση γκρί­νια­ζε γιατί τα ΜΜΕ έδει­χναν τις ουρές και τα απλω­μέ­να χέρια για μια σα­κού­λα πορ­το­κά­λια ή τους αστέ­γους των Αθη­νών. Κάπως έτσι εξη­γεί­ται και η σπου­δή των τω­ρι­νών δια­χει­ρι­στών της εξου­σί­ας, της απα­γό­ρευ­σης των ΜΜΕ σε χώ­ρους υπο­δο­χής προ­σφύ­γων. Δεν εν­δια­φέ­ρει μην και εστιά­σει η ει­κό­να πάνω σε δυ­στυ­χι­σμέ­να και απε­γνω­σμέ­να πρό­σω­πα, να δια­φυ­λά­ξει την αξιο­πρέ­πειά τους, αλλά μήπως η ει­κό­να κάνει τον γύρο του κό­σμου και αντι­με­τω­πί­σει προ­βλή­μα­τα ο του­ρι­σμός. Λες και με το να σκου­πί­σουν τα «σκου­πί­δια» κάτω από το χαλί, θα αρ­χί­σουν οι πα­τω­μέ­νες προ­κρα­τή­σεις (πολύ προ Ει­δο­μέ­νης) να παίρ­νουν τα πάνω τους. Κά­ποιος, να πει με τρόπο στην κυρία Κου­ντου­ρά, ότι έχουν πα­ρέλ­θει οι και­ροί που ήμα­σταν όλοι κάτι σαν σπο­τά­κι του ΕΟΤ.

Τα οποία, βε­βαί­ως -εκτός από ανέ­μπνευ­στα- ποτέ από μόνα τους δεν έφε­ραν του­ρί­στες. Ότι τα ΜΜΕ δεν είναι του­ρι­στι­κοί πρά­κτο­ρες, ούτε για να εξυ­πη­ρε­τούν σκο­πούς. Ακόμη κι αν οι ελ­λη­νι­κές κά­με­ρες στρέ­ψουν σε ει­δυλ­λια­κά ηλιο­βα­σι­λέ­μα­τα και δα­ντε­λω­τές ακρο­για­λιές, η πραγ­μα­τι­κό­τη­τα είναι εδώ και κάνει κρότο μέσα από τα διε­θνή ΜΜΕ που βρί­σκο­νται εδώ και την κα­τα­γρά­φουν.