Μ. Πεγκλής : Επιδοτούμε τα είδη και τους διαμένοντες στα νησιά. Είναι δίκαιο;

Γράφει ο πρώην σύμ­βου­λος του Α. Σαμαρά Μιχάλης Πεγκλής

Οι συντε­λε­στές του γνωστού Φόρου Προ­στι­θέ­με­νης Αξίας (ΦΠΑ) στη χώρα μας φέρουν όλα τα χαρα­κτη­ρι­στικά της μετα­πο­λι­τευ­τι­κής Ελλάδας: στρε­βλώ­σεις, χαρι­στικά καθε­στώτα για κλάδους και περιο­χές της χώρας.

Σε συν­θή­κες παρα­τει­νό­με­νης χρε­ο­κο­πίας που βιώ­νουμε από το 2011 υπο­τί­θε­ται πως οι κυβερ­νή­σεις παρα­μέ­ρι­σαν το πολι­τικό κόστος και ασχο­λή­θη­καν για πρώτη φορά σοβαρά με το να διορ­θώ­σουν όλα τα κακώς κείμενα. Έγινε αυτό; Δυστυ­χώς όχι.

Το ζήτημα με τους συντε­λε­στές ΦΠΑ είναι η από­δειξη ότι το πολι­τικό κόστος παρα­μέ­νει ο κύριος παρά­γο­ντας χάραξης πολι­τι­κής για τις ελλη­νι­κές κυβερ­νή­σεις. Η συζή­τηση για το αν θα αλλά­ξουν οι συντε­λε­στές σε κάποιους κλάδους συνε­χί­ζε­ται, όπως πάντα στη χώρα αυτή, μέσα σε ένα κενό. Είναι δίκαιοι οι συντε­λε­στές όπως έχουν;

Ας δούμε πρα­κτικά και με απλά λόγια το σημε­ρινό καθε­στώς. Έχουμε ένα γενικό συντε­λε­στή 23% που αφορά όλα τα είδη, εκτός τρεις κατη­γο­ρίες εξαι­ρέ­σεων:

(α) τρόφιμα, ποτά (πλην αλκοόλ), ιατρι­κές υπη­ρε­σίες, υπη­ρε­σίες μετα­φο­ράς ανθρώ­πων, ΔΕΗ ΔΕΗ -3,28%, αέριο, ύδρευση και εστίαση που έχουν 13%

(β) φάρμακα, βιβλία, περιο­δικά, εφη­με­ρί­δες, ξενο­δο­χεία και θέατρα που έχουν 6,5%.

Τέλος, έχουμε (γ) καθε­στώς μείωσης κατά 30% των παρα­πάνω συντε­λε­στών στα νησιά, εκτός από την Κρήτη, την Εύβοια, τα νησιά του Ιονίου και του Αργο­σα­ρω­νι­κού.

Σήμερα η συζή­τηση για τους συντε­λε­στές ΦΠΑ γίνεται στη βάση του «τι θα αυξηθεί». Η γραμμή δια­πραγ­μά­τευ­σης προς την τρόικα είναι «να μην αλλάξει τίποτα». Πρό­κει­ται για μία ακόμη στρέ­βλωση της κατά­στα­σης, καθώς το περί­φημο μνη­μό­νιο για όσους μπήκαν στον κόπο να το μελε­τή­σουν δεν ζητάει πουθενά την αύξηση των συντε­λε­στών ΦΠΑ. Αυτό που ζητάει είναι να επα­νε­ξε­τα­στούν οι συντε­λε­στές με σκοπό ένα δικαιό­τερο σύστημα συντε­λε­στών. Το αυτο­νό­ητο δηλαδή που παρα­μέ­νει ζητού­μενο.

Θεω­ρούμε λογικό να πλη­ρώ­νουμε για τα περισ­σό­τερα είδη που κατα­να­λώ­νουμε 23% ΦΠΑ, αλλά για τη διαμονή σε ξενο­δο­χείο, που αφορά κυρίως τους του­ρί­στες 6,5% σε όλη την Ελλάδα, ενώ στα παρα­πάνω νησιά χρε­ώ­νε­ται μόλις με 4,5%. Αυτό πρα­κτικά σημαί­νει ότι όλοι μας επι­δο­τούμε, από αρκετά έως πολύ, όλα τα είδη που βρί­σκο­νται σε χαμη­λό­τερο του 23% συντε­λε­στή καθώς και τους δια­μέ­νο­ντες στα νησιά που ανα­φέ­ραμε.

Σε κάθε εισι­τή­ριο μετα­φο­ράς ανθρώ­πων, αερο­πο­ρικό, ακτο­πλοϊκό, ταξί, ΚΤΕΛ κ.λπ. ο ΦΠΑ είναι 13% και όχι 23% όπως είναι ο γενικός συντε­λε­στής. Είναι δίκαιο αυτό; Σε κάθε εισι­τή­ριο θεάτρου ο ΦΠΑ είναι μόλις 6,5%, στη συν­δρομή ίντερ­νετ ή τηλε­φώ­νου είναι 23%, το ίδιο και σε όλα τα μη φαγώ­σιμα αγαθά. Είναι δίκαιο; Το ξενο­δο­χείο στις Κυκλά­δες χρε­ώ­νε­ται με 4,5% ΦΠΑ, ενώ στην Κρήτη και στο Ιόνιο με 6,5%. Μας εξήγησε κάποιος γιατί αυτό είναι λογικό;

Τα έσοδα από τον ΦΠΑ δεν είναι ένα επι­μέ­ρους θέμα για την οικο­νο­μία μας. Στο φετινό προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό το κράτος περι­μέ­νει να εισπρά­ξει από ΦΠΑ τα 14,4 από τα 50,3 δισ. τακτι­κών εσόδων, σχεδόν το 30%. Αντί λοιπόν για την καθη­με­ρινή κοκο­ρο­μα­χία, θα βοη­θούσε το πολι­τικό σύστημα και τους φορείς να δουν προ­σε­κτικά τις αλλαγές εκείνες που θα διορ­θώ­σουν τις αδικίες και θα βελ­τιώ­σουν την απόδοση του τόσο σημα­ντι­κού αυτού φόρου.

Θα πρέπει οι αρμό­διοι του οικο­νο­μι­κού επι­τε­λείου της κυβέρ­νη­σης με τεχνο­γνω­σία και πολι­τική βούληση να μελε­τή­σουν τεχνο­κρα­τικά και υπο­μο­νε­τικά το θέμα και να προ­τεί­νουν αλλαγές που θα διορ­θώ­νουν όλες, και όχι κάποιες, από αυτές τις αδικίες.

Μία πρόταση που αξίζει να μελε­τη­θεί είναι η αντι­κα­τά­σταση των στρε­βλών εξαι­ρέ­σεων που θυμί­ζουν τη μετα­πο­λι­τευ­τική Ελλάδα από έναν κύριο συντε­λε­στή για όλα τα είδη της τάξης του 16-17% και ενός δεύ­τε­ρου γύρω στο 8-9% στο οποίο θα μετα­φερ­θεί μόνο ό,τι φέρει επάξια τον τίτλο «πρώτης ανάγκης», όπως λίγα είδη δια­τρο­φής, φάρμακα και ιατρι­κές υπη­ρε­σίες. Η μετά­βαση στους νέους συντε­λε­στές θα μπο­ρούσε να γίνει σε δύο στάδια, μέσα σε δύο χρόνια, ώστε τον πρώτο χρόνο που η μείωση θα είναι από το 23% στο π.χ. 19% να εξοι­κο­νο­μή­σει και 1 δισ. ευρώ που ήταν η δημο­σιο­νο­μική τρύπα του 2015 πριν μπούμε στο νέο κεφά­λαιο αβε­βαιό­τη­τας τον περα­σμένο Δεκέμ­βριο.

Η συνο­λική μεταρ­ρύθ­μιση των συντε­λε­στών ΦΠΑ θα έδινε στρα­τη­γικά οφέλη στη χώρα μας: ένα θετικό σοκ από τη μείωση των συντε­λε­στών για το 90% της χώρας, διόρ­θωση ιστο­ρι­κών αδικιών στα νησιά μας που σήμερα έχουν δια­φο­ρές στο ΦΠΑ, αδι­κώ­ντας τα νησιά του Αργο­σα­ρω­νι­κού, του Ιονίου, την Κρήτη και την Εύβοια. Θα προ­κα­λούσε όμως ταυ­τό­χρονα μεγάλη δυσα­ρέ­σκεια σε ένα μικρό αριθμό συμπο­λι­τών μας, καθώς θα έχαναν το ιστο­ρικό τους κεκτη­μένο. Η συντρι­πτική πλειο­νό­τητα του κόσμου θα έχει όφελος εκα­το­ντά­δες ευρώ ετησίως από τη μείωση των συντε­λε­στών, το οποίο στην πράξη δεν θα επι­βα­ρυν­θούν υπέρ­με­τρα οι υπό­λοι­ποι, που στο ισο­ζύ­γιο θίγο­νται, καθώς μεγάλο μέρος θα καλυ­φθεί από τον εισερ­χό­μενο του­ρι­σμό.

Το 2014 η άμεση συμβολή του ξένου του­ρι­σμού στην οικο­νο­μία μας ανήλθε στα 17 δισ., το μεγα­λύ­τερο μέρος του οποίου πηγαί­νει στα ξενο­δο­χεία και στην εστίαση. Η αύξηση κατά περίπου 12% στο ΦΠΑ στις δύο αυτές κατη­γο­ρίες θα έδινε πρό­σθετα έσοδα κοντά στο 1,5 δισ. ευρώ που είναι όσα περίπου μας έλλει­παν φέτος για να μην χρεια­στεί να πάρουμε κανένα μέτρο και να μην υπο­γρά­ψουμε τρίτο μνη­μό­νιο σε λίγους μήνες.

Στις μεγάλες μεταρ­ρυθ­μί­σεις υπάρ­χουν κάποιοι λίγοι που θίγο­νται και ολό­κληρη η κοι­νω­νία που ωφε­λεί­ται. Για λόγους που όλοι κατα­λα­βαί­νουμε, οι κυβερ­νή­σεις μας θεωρούν ότι το πολι­τικό κόστος της μικρής ομάδας που θίγεται θα είναι μεγα­λύ­τερο από το πολι­τικό όφελος που θα πάρει από το γενικό πλη­θυ­σμό. Αυτός ακριβώς είναι ο λόγος που στην Ελλάδα δύσκολα γίνο­νται μεταρ­ρυθ­μί­σεις και μόνο υπό συν­θή­κες εξω­τε­ρι­κής πίεσης.

Με το που έπεσε στο δημόσιο διάλογο το θέμα, ως ενδε­χό­μενο και μόνο, αμέσως βου­λευ­τές νησιω­τι­κών περιο­χών παρα­βιά­ζο­ντας τον όρκο τους, ξεσπά­θω­σαν με το γνωστό τρόπο: «Δεν θα περάσει κάτι τέτοιο». Όλο αυτό βασί­ζε­ται στην αδια­φο­ρία ή στην ελλιπή ενη­μέ­ρωση των πολιτών που επι­τρέ­πει στις κυβερ­νή­σεις να εθε­λο­τυ­φλούν μπροστά σε ένα τόσο σημα­ντικό ζήτημα. Και η χρε­ο­κο­πία συνε­χί­ζε­ται…

• Ο κ. Μιχάλης Πεγκλής διε­τέ­λεσε Σύμ­βου­λος Ευρω­παϊ­κής Ένωσης και Διεθνών Σχέσεων στο Γραφείο του Πρω­θυ­πουρ­γού επί πρω­θυ­πουρ­γίας Αντώνη Σαμαρά.

euro2day.gr