Γιάννης Χατζής (ΠΟΞ): Πληγή για την Ελλάδα το έλλειμμα θεσμικού διαλόγου

Η ελ­λη­νι­κή οι­κο­νο­μία τα τε­λευ­ταία χρό­νια κα­τέ­γρα­ψε ρυθ­μούς ανά­πτυ­ξης υψη­λό­τε­ρους από τον ευ­ρω­παϊ­κό μέσο όρο. Πρό­κει­ται για μια θε­τι­κή και ση­μα­ντι­κή εξέ­λι­ξη, που απο­τυ­πώ­νει αν­θε­κτι­κό­τη­τα και δυ­να­μι­κή. Ταυ­τό­χρο­να όμως, είναι σαφές ότι το μείγ­μα των πα­ρα­γω­γι­κών επεν­δύ­σε­ων δεν είχε την έντα­ση και την ποιό­τη­τα που απαι­τεί­ται για να δια­σφα­λί­σει μα­κρο­χρό­νια ανά­πτυ­ξη και ου­σια­στι­κή σύ­γκλι­ση.

Του Γιάν­νη Χατζή

Το 2026 απο­τε­λεί κομ­βι­κό έτος. Το Τα­μείο Ανά­καμ­ψης ολο­κλη­ρώ­νε­ται και μαζί του κλεί­νει ένα μο­να­δι­κό πα­ρά­θυ­ρο φθη­νού χρή­μα­τος και συν­δυα­στι­κών με­ταρ­ρυθ­μί­σε­ων. Αυτό κα­θι­στά ανα­γκαίο να ανα­γνω­ρί­σου­με, με ει­λι­κρί­νεια, πού ακρι­βώς βρι­σκό­μα­στε σή­με­ρα, ποια είναι τα ου­σια­στι­κά αντα­γω­νι­στι­κά μας πλε­ο­νε­κτή­μα­τα και πώς, από αυτή τη βάση, δια­μορ­φώ­νε­ται το πα­ρα­γω­γι­κό μο­ντέ­λο της χώρας την επό­με­νη ημέρα.

Ένα από τα προ­βλή­μα­τα που δια­χρο­νι­κά αντι­με­τω­πί­ζει η χώρα μας, είναι το έλ­λει­μα θε­σμι­κού δια­λό­γου. Τα θε­σμι­κά κα­νά­λια συ­νεν­νό­η­σης δεν λει­τουρ­γούν στο επί­πε­δο που θα έπρε­πε. Και αυτό έχει ως απο­τέ­λε­σμα η πο­λι­τεία εκ των υστέ­ρων να έρ­χε­ται να επι­λύ­σει ζη­τή­μα­τα που θα μπο­ρού­σαν να μην είχαν ποτέ ανα­κύ­ψει και η κοι­νω­νία και η οι­κο­νο­μία να έρ­χο­νται αντι­μέ­τω­πες με προ­βλή­μα­τα που μπο­ρού­σαν να είχαν απο­φευ­χθεί.

Ωστό­σο ο θε­σμο­θε­τη­μέ­νος διά­λο­γος δεν μπο­ρεί να υπο­κα­θί­στα­ται από πρα­κτι­κές πί­ε­σης που δια­κό­πτουν την οι­κο­νο­μι­κή και κοι­νω­νι­κή ζωή, καθώς στην πε­ρί­πτω­ση αυτή το απο­τέ­λε­σμα δεν είναι η επί­λυ­ση προ­βλη­μά­των, αλλά η με­τα­φο­ρά κό­στους σε άλ­λους πα­ρα­γω­γι­κούς κλά­δους και στην ίδια τη χώρα και τους πο­λί­τες της. Δη­μιουρ­γεί­ται ένας φαύ­λος κύ­κλος αβε­βαιό­τη­τας, στον οποίο πλήτ­το­νται επι­χει­ρή­σεις, ερ­γα­ζό­με­νοι και κοι­νω­νι­κές ομά­δες που δεν ευ­θύ­νο­νται για τη δια­μά­χη.

Η πραγ­μα­τι­κό­τη­τα αυτή συν­δέ­ε­ται με συ­γκε­κρι­μέ­να προ­βλή­μα­τα στη δη­μό­σια λει­τουρ­γία που τα­λα­νί­ζουν τη χώρα εδώ και δε­κα­ε­τί­ες. Κα­νέ­να πα­ρα­γω­γι­κό σύ­στη­μα δεν μπο­ρεί να λει­τουρ­γή­σει απο­τε­λε­σμα­τι­κά χωρίς θε­σμι­κή συ­νέ­πεια. Απαι­τεί­ται ασφά­λεια δι­καί­ου, στα­θε­ρό και προ­βλέ­ψι­μο νο­μο­θε­τι­κό πλαί­σιο, μεί­ω­ση των έμ­με­σων φόρων που επι­βα­ρύ­νουν δυ­σα­νά­λο­γα την πραγ­μα­τι­κή πα­ρα­γω­γή, αυ­στη­ρο­ποί­η­ση των κα­νό­νων απέ­να­ντι στη δια­φθο­ρά και μια ει­λι­κρι­νής, τεκ­μη­ριω­μέ­νη συ­ζή­τη­ση με όλους τους πα­ρα­γω­γι­κούς κλά­δους, μέσα από δια­δι­κα­σί­ες που ενώ­νουν και δεν δια­κό­πτουν την οι­κο­νο­μι­κή και κοι­νω­νι­κή ζωή.

Η πο­λι­τι­κή στα­θε­ρό­τη­τα και η δη­μο­σιο­νο­μι­κή ισορ­ρο­πία απο­τε­λούν προ­ϋ­πο­θέ­σεις ανά­πτυ­ξης. Κάθε πε­ρί­ο­δος αβε­βαιό­τη­τας έχει με­τρή­σι­μο οι­κο­νο­μι­κό κό­στος, το οποίο συχνά δεν κα­τα­γρά­φε­ται άμεσα, αλλά απο­τυ­πώ­νε­ται σε χα­μέ­νες επεν­δύ­σεις, κα­θυ­στε­ρη­μέ­νες απο­φά­σεις και υπο­νό­μευ­ση της διε­θνούς αξιο­πι­στί­ας της χώρας. Η στα­θε­ρό­τη­τα, όμως, απο­κτά ουσία μόνο όταν με­τα­φρά­ζε­ται σε βελ­τί­ω­ση της κα­θη­με­ρι­νό­τη­τας, λει­τουρ­γι­κές υπο­δο­μές, πιο απο­τε­λε­σμα­τι­κές δια­δι­κα­σί­ες και συν­θή­κες που επι­τρέ­πουν σε επι­χει­ρή­σεις και ερ­γα­ζό­με­νους να σχε­διά­ζουν με προ­ο­πτι­κή.

Σε αυτό το πλαί­σιο, ο του­ρι­σμός υπερ­βαί­νει τα όρια ενός με­μο­νω­μέ­νου κλά­δου και λει­τουρ­γεί ως στρα­τη­γι­κός πυ­λώ­νας της ελ­λη­νι­κής οι­κο­νο­μί­ας. Συμ­βάλ­λει κα­θο­ρι­στι­κά στο ισο­ζύ­γιο εξα­γω­γών, στη­ρί­ζει την απα­σχό­λη­ση σε όλη τη χώρα, ενι­σχύ­ει την πε­ρι­φέ­ρεια και συν­δέ­ει στην πράξη τον πρω­το­γε­νή τομέα, τη με­τα­ποί­η­ση και τις υπη­ρε­σί­ες. Κυ­ρί­ως όμως, τα­ξι­δεύ­ει την Ελ­λά­δα στον κόσμο, ενι­σχύ­ο­ντας την ει­κό­να, την αξιο­πι­στία και τη διε­θνή της πα­ρου­σία σε μια πε­ρί­ο­δο έντο­νου αντα­γω­νι­σμού.

Για να με­γι­στο­ποι­η­θεί αυτό το απο­τύ­πω­μα, απαι­τεί­ται ένα γεν­ναίο και στο­χευ­μέ­νο πρό­γραμ­μα δη­μο­σί­ων επεν­δύ­σε­ων που θα βελ­τιώ­νει απτά την κα­θη­με­ρι­νό­τη­τα των πο­λι­τών και θα ανα­βαθ­μί­ζει τις βα­σι­κές υπο­δο­μές της χώρας. Βή­μα­τα προς αυτή την κα­τεύ­θυν­ση γί­νο­νται και είναι ση­μα­ντι­κό να ανα­γνω­ρί­ζο­νται αλλά ο χρό­νος δεν είναι με το μέρος μας.

Από αυτή τη βάση μπο­ρούν να ωφε­λη­θούν όλοι οι πα­ρα­γω­γι­κοί κλά­δοι, να απο­κα­τα­στα­θεί στα­δια­κά η εμπι­στο­σύ­νη και να οι­κο­δο­μη­θεί ένα ανα­πτυ­ξια­κό μο­ντέ­λο με αντο­χή, συ­νέ­πεια και διε­θνή αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τα, αντά­ξιο των δυ­να­το­τή­των της χώρας.

* Πρό­ε­δρος της Πα­νελ­λή­νιας Ομο­σπον­δί­ας Ξε­νο­δό­χων

Πηγή: euro2day.gr