Αδυναμία κατανόησης

Είναι πράγ­ματι κάπως περί­εργο να εκφρά­ζεις την απαξία σου για κάποιον που  μόλις πέθανε, εάν του­λά­χι­στον αυτός ο κάποιος δεν έχει προ­κα­λέ­σει με τον βίο του. Ο Βασίλης Καρράς δεν ανήκε σε αυτή την κατη­γο­ρία και μου προ­κα­λεί απορία γιατί κάποιοι έσπευ­σαν να εκφρά­σουν βια­στικά την απέ­χθειά τους για τα τρα­γού­δια του. Υπάρ­χουν άνθρω­ποι που στις δύσκο­λες στιγμές προ­σφεύ­γουν, στο Nocturnes, Op. 9 του Σοπέν, και οι οποίοι σε πείσμα των προ­κα­τα­λή­ψεών δεν ερω­τεύ­ο­νται ούτε παθιά­ζο­νται επί της αρχής λιγό­τερο ή περισ­σό­τερο από όσους προ­σφεύ­γουν στα βαριά λαϊκά. Στην πραγ­μα­τι­κό­τητα πρό­κει­ται για αδυ­να­μία να κατα­νο­ή­σεις ότι ο άλλος δεν κάνει το ίδιο πράγμα με εσένα. Μπο­ρείτε να προ­σφεύ­γετε όπου θέλετε στις δύσκο­λες στιγμές σας, χωρίς να απαι­τείτε την ομο­λο­γία όλων ότι κάνουν σώνει και ντε το ίδιο. Μπο­ρούμε να ζήσουμε ειρη­νικά μεταξύ μας, ο καθένας με τα δικά του «απο­κού­μπια», όταν μας κατα­τρέ­χει η θλίψη, με ή χωρίς Καρρά, χωρίς να χρειά­ζε­ται (και γι’ αυτό) να ανταλ­λάσ­σουμε πυρά ημέρες τώρα.