ΔΩ.ΠΡΩ.ΜΗ.: Αυτόνομη πλέον η πορεία μας σύμπραξη μόνο με όρους προγραμματικής σύγκλισης

Ιδιαί­τερα επι­κρι­τική η  ανα­κοί­νωση που έδωσε στη δημο­σιό­τητα  από την  παρά­ταξη ΔΩ.ΠΡΩ.ΜΗ  ο κ. Γερά­σι­μος Παρα­σκευάς με αφορμή όχι μόνο τις εκλογές αλλά και τις συνερ­γα­σίες .

«Η στάση μας απέ­να­ντι σε παρελ­κυ­στι­κές και δια­λυ­τι­κές συμπε­ρι­φο­ρές από τη μία, και ιδε­ο­λο­γικά ανε­μο­δού­ρια από την άλλη, δεν μπορεί να είναι άλλη από την αυτό­νομη πορεία και τη σύμπραξη μόνο με όρους προ­γραμ­μα­τι­κής σύγκλι­σης και ιδε­ο­λο­γι­κής συνά­φειας με συνα­δέλ­φους που αντι­με­τω­πί­ζουν το φορέα ως ένα πεδίο «να κάνουν» και όχι ως ένα μέσο «να γίνουν», τιμώ­ντας όσους εμπι­στευ­τή­καν τον καθαρό μας λόγο, τη συνέ­πεια και την αξιο­πρέ­πεια. Θα είμαστε παρό­ντες με γνώμονα το συμ­φέ­ρον της κοι­νω­νίας και των μηχα­νι­κών», κατα­λή­γει.

Η ανα­κοί­νωση του ανα­λυ­τικά:

Ετε­ρο­ντροπή. Ένας νεο­λο­γι­σμός που ανα­δεί­χθηκε και καθιε­ρώ­θηκε στα μέσα κοι­νω­νι­κής δικτύ­ω­σης. Σε όρους της σημε­ρι­νής νεο­λαίας «cringe». Στις ερμη­νείες των ειδικών περι­γρά­φε­ται ως «second hand embarrassment». Κι όπως έλεγαν οι για­γιά­δες μας, «ντρέ­πο­μαι για λογα­ρια­σμό σου».

Είναι αυτό το αμήχανο συναί­σθημα της ντροπής που νοιώ­θεις για λογα­ρια­σμό του άλλου. Η στιγμή που θέλεις να ανοίξει η γη να σε κατα­πιεί γιατί δεν αντέ­χεις τη δυσφο­ρία που σου προ­κα­λεί η ταπεί­νωσή του. Κυρί­αρχο συναί­σθημα τις τελευ­ταίες μέρες μετά την ολο­κλή­ρωση των διερ­γα­σιών για την εκλογή νέων οργάνων διοί­κη­σης του ΤΕΕ Δωδε­κα­νή­σου.

Μετά τη σύμπραξη των παρα­τά­ξεων της ΔΚΜ και της «Ανε­ξάρ­τη­της Κίνησης Μηχα­νι­κών Δωδε­κα­νή­σου» δυστυ­χώς επα­να­λαμ­βά­νε­ται σε τοπικό επίπεδο μια ιδε­ο­λο­γικά δυστο­πική συνερ­γα­σία που έχει προη­γού­μενα στη χώρα μας. Μια ιδε­ο­λο­γική δυστο­πία που προ­φα­νώς καθο­δη­γεί­ται από τον και­ρο­σκο­πι­σμό και τη νομή της όποιας εξου­σίας.

Είναι απορίας άξιο πως κατα­φέρ­νουν οι συντε­λε­στές να δια­γρά­φουν από τη μνήμη τους τα δικά τους λόγια. Τόσο στις δημό­σιες τοπο­θε­τή­σεις τους όσο και στα ίδια τα όργανα του ΤΕΕ. Ωστόσο ακόμα πιο παρά­ξενο είναι πώς θεωρούν ότι και όλα τα υπό­λοιπα μέλη του φορέα δια­θέ­τουν «μνήμη χρυ­σό­ψα­ρου».

Ο κ. Γρύλλης δήλωνε δημόσια προ μερικών ετών : «Η επιλογή αυτή, του μοι­ρά­σμα­τος της θητείας της θέσης του προ­έ­δρου, είναι πρα­κτική πρω­τό­γνωρη από τη σύσταση του ΤΕΕ Δωδε­κα­νή­σου το 1974 μέχρι το σημείο αυτό. Μπορεί μεν, με τον τρόπο αυτό να ικα­νο­ποιού­νται προ­σω­πι­κές στο­χεύ­σεις, αλλά ταυ­τό­χρονα η εναλ­λαγή στη θεσμική εκπρο­σώ­πηση πλήττει το κύρος και την αξιο­πι­στία του φορέα μας, δεδο­μέ­νης και της βαρύ­τη­τας που έχει η θέση του προ­έ­δρου σύμφωνα με το ισχύον θεσμικό πλαίσιο.»

Ο ίδιος άνθρω­πος προ μερικών ημερών στη συνά­ντηση μεταξύ της ΔΩ.ΠΡΩ.ΜΗ και της παρά­τα­ξής του, πρό­τεινε στη ΔΩ.ΠΡΩ.ΜΗ ακριβώς αυτό το δια­μοι­ρα­σμό που παλαιό­τερα «έπληττε το κύρος και την αξιο­πι­στία του φορέα». Στην ίδια συνά­ντηση διαρ­ρή­γνυε τα ιμάτιά του σχετικά με το ενδε­χό­μενο συνερ­γα­σίας μεταξύ αυτών και της ΔΚΜ και υπερ­θε­μά­τιζε περί της ιδε­ο­λο­γι­κής αβύσσου που τους χωρίζει. Τελικά πριν «αλέ­κτορα φωνήσαι», υπα­να­χώ­ρησε και στα δύο αυτά θέματα. Το κίνητρο αφή­νε­ται να αξιο­λο­γη­θεί από τον καθένα.

Στη συνέ­ντευξή του στην εφη­με­ρίδα «Η Ροδιακή» στις 12 Μαΐου του τρέ­χο­ντος έτους σχετικά με τη συνε­δρί­αση της αντι­προ­σω­πείας με θέμα τη Μαρίνα της Ρόδου ανέφερε μεταξύ άλλων:

«Ειδικά για τη Δημο­κρα­τική Κίνηση Μηχα­νι­κών (ΔΚΜ) που «προ­βάλ­λει» με κάθε τρόπο την άρνησή της για την υποβολή προ­σφυ­γής, ακο­λου­θούν τρία δημόσια ερω­τή­ματα, ευελ­πι­στούμε σε απά­ντηση.

1. Πώς κρίνει η ΔΚΜ Δωδε­κα­νή­σου, ότι ο σημε­ρι­νός πρό­ε­δρος του ΤΕΕ και επι­κε­φα­λής του πανελ­λα­δι­κού ψηφο­δελ­τίου της ΔΚΜ Στα­σι­νός Γιώργος κατά την επί­σκεψή του το Φεβρουά­ριο στη Ρόδο, αφενός απέφυγε να συνα­ντη­θεί με τον πρόεδρο και τη Διοι­κούσα Επι­τροπή του ΤΕΕ Δωδε­κα­νή­σου, αφε­τέ­ρου εξέ­φρασε δημόσια για ένα έργο τοπικού ενδια­φέ­ρο­ντος, όπως η Μαρίνα της Ρόδου, αντι­δια­με­τρι­κές θέσεις με τις ήδη εκφρα­σμέ­νες απόψεις του ΤΕΕ Δωδε­κα­νή­σου, δημιουρ­γώ­ντας με αυτόν τον τρόπο εξαι­ρε­τικά δυσμενή εντύ­πωση και σχόλια ως προς τη συνο­λική λει­τουρ­γία του ΤΕΕ. Είναι απο­δε­κτές άραγε αντί­στοι­χες πρα­κτι­κές από τον εκά­στοτε πρόεδρο του ΤΕΕ;

2. Κατά τη συνε­δρί­αση της 35μελούς Αντι­προ­σω­πείας του ΤΕΕ Δωδε­κα­νή­σου στις 19.02.2024 ο πρό­ε­δρος της Αντι­προ­σω­πείας και μέλος της ΔΚΜ σε πλήρη ταύτιση με τον επι­κε­φα­λής της ΔΚΜ προ­σπά­θησε να εμπο­δί­σει με μεθο­δεύ­σεις την ψηφο­φο­ρία του Σώματος για το θέμα της Μαρίνας, ακο­λου­θώ­ντας παρελ­κυ­στική και αντι­κα­τα­στα­τική πρα­κτική.

Η αγα­νά­κτηση για τους χει­ρι­σμούς αυτούς, είχε ως απο­τέ­λε­σμα την κατά­θεση μομφής ενα­ντίον του από την παρά­ταξη «Μηχα­νι­κών Ένωσις». Η μομφή στη­ρί­χθηκε και από τις 4 παρα­τά­ξεις (πλην δηλαδή ΔΚΜ) με απο­τέ­λε­σμα την καθαί­ρεση του προ­έ­δρου από τη θέση του για το υπό­λοιπο της συνε­δρί­α­σης, γεγονός που συνέβη για πρώτη φορά στα χρονικά του ΤΕΕ Δωδε­κα­νή­σου. Θα ζητηθεί, έστω εκ των υστέρων, συγ­γνώμη για τους χει­ρι­σμούς του θέματος προς τους συνα­δέλ­φους που μετεί­χαν στη συνε­δρί­αση;

3. Κατά τη διάρ­κεια της ίδιας συνε­δρί­α­σης ενη­με­ρω­θή­καμε από τον επι­κε­φα­λής της ΔΚΜ, ότι πριν τη συνε­δρί­αση πραγ­μα­το­ποί­ησε συνά­ντηση «ως πολίτης» με τον εκπρό­σωπο της εται­ρείας που δια­χει­ρί­ζε­ται τη Μαρίνα, προ­κει­μέ­νου να ενη­με­ρω­θεί για τις θέσεις του επί του θέματος.»

Ανα­ρω­τιό­μα­στε, έθεσε άραγε τα ίδια ερω­τή­ματα κατά τη δια­πραγ­μά­τευση για τη σύναψη της συμ­φω­νίας για τη στρα­τη­γική συνερ­γα­σία μεταξύ των «ιδε­ο­λο­γι­κών αντι­πά­λων»; Θα ήταν μια πρώτης τάξεως ευκαι­ρία αν ανα­λο­γι­στούμε ότι τα πρόσωπα στα οποία ανα­φέ­ρε­ται συνε­χί­ζουν να βρί­σκο­νται στις ίδιες θέσεις και με αυτά ακριβώς τα πρόσωπα διε­ξή­χθη αυτός ο παρα­γω­γι­κός διά­λο­γος που «δείχνει το δρόμο για ένα καλύ­τερο μέλλον» όπως ανα­φέ­ρουν.

Οι διά­λο­γοι μεταξύ των επι­κε­φα­λής αυτής της στρα­τη­γι­κής σύμπρα­ξης, ειδικά σε αυτήν τη συνε­δρί­αση με το καυτό θέμα της Μαρίνας της Ρόδου, μπορούν να χαρα­κτη­ρι­στούν ως «ιστο­ρικό χαμηλό» σχετικά με το επίπεδο δια­λό­γου εντός των συνε­δριά­σεων των οργάνων του ΤΕΕ Δωδε­κα­νή­σου. Όπως επίσης και η κοινή εμπει­ρία όλων των μελών της αντι­προ­σω­πείας σχετικά με τη συμπε­ρι­φορά των θεσμι­κών εκπρο­σώ­πων της ΔΚΜ στην προ­σπά­θειά τους να δια­λύ­σουν τη δια­δι­κα­σία (και αφού δεν τα κατά­φε­ραν στην από­πειρά τους να την παρα­κω­λύ­σουν), ώστε να μην ληφθεί απόφαση περί διε­ρεύ­νη­σης της δυνα­τό­τη­τας προ­σφυ­γής του φορέα στο ΣτΕ.

Οι συνά­δελ­φοι και γενικά η κοι­νω­νία του τόπου αυτού, πρέπει να ανα­ρω­τη­θούν, και να προ­βλη­μα­τι­στούν, υπο ποιές συν­θή­κες και υπό ποιές συμ­φω­νίες, κατέστη δυνατή  αυτή η γεφύ­ρωση των χαο­τι­κών δια­φο­ρών των δύο συνερ­γα­ζό­με­νων παρα­τά­ξεων, οι οποίες υπό­σχο­νται μια εύρυθμη λει­τουρ­γία του φορέα μας. Οι δύο παρα­τά­ξεις αυτές, οι οποίες δίχασαν το ΤΕΕ Δωδ/σου με τη στάση τους και τις δημό­σιες δηλώ­σεις τους, εκμε­ταλ­λευό­με­νες αυτήν την πόλωση κατά τη διάρ­κεια της προ­ε­κλο­γι­κής και μετε­κλο­γι­κής περιό­δου του Μαΐου, τελικά κατά­φε­ραν, μπροστά στον κοινό κίνδυνο απώ­λειας της όποιας θέσης εξου­σίας, να παρα­με­ρί­σουν όλα όσα τους χωρί­ζουν και να επι­κε­ντρω­θούν στην εύρεση διε­ξό­δου στο αδιέ­ξοδο με κάθε κόστος ηθικής και αξιο­πρέ­πειας.

Η στάση μας απέ­να­ντι σε παρελ­κυ­στι­κές και δια­λυ­τι­κές συμπε­ρι­φο­ρές από τη μία, και ιδε­ο­λο­γικά ανε­μο­δού­ρια από την άλλη, δεν μπορεί να είναι άλλη από την αυτό­νομη πορεία και τη σύμπραξη μόνο με όρους προ­γραμ­μα­τι­κής σύγκλι­σης και ιδε­ο­λο­γι­κής συνά­φειας με συνα­δέλ­φους που αντι­με­τω­πί­ζουν το φορέα ως ένα πεδίο «να κάνουν» και όχι ως ένα μέσο «να γίνουν», τιμώ­ντας όσους εμπι­στευ­τή­καν τον καθαρό μας λόγο, τη συνέ­πεια και την αξιο­πρέ­πεια.

Θα είμαστε παρό­ντες με γνώμονα το συμ­φέ­ρον της κοι­νω­νίας και των μηχα­νι­κών.

Για την Παρά­ταξη του ΤΕΕ Δωδ/σου

ΔΩ.ΠΡΩ.ΜΗ

Γερά­σι­μος Παρα­σκευάς