ΤΟΠΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Η σιωπηλή σύγκρουση πίσω από τους τοίχους της Εκκλησίας σε ακριτικό νησί της ζώνης ευθύνης της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Ρόδου

Δαμιανός Αθανασίου 4 λεπτά ανάγνωση
ΕΚΚΛΗΣΙΑ

• Ένα πολυ­ε­τές εκκλη­σια­στικό παρα­σκή­νιο με καταγ­γε­λίες για σφε­τε­ρι­σμό περιου­σίας, παρα­τυ­πίες στις μισθώ­σεις και συγκρού­σεις εξου­σίας μεταξύ  τοπικών παρα­γό­ντων, απειλεί τη συνοχή και το κύρος της τοπικής Εκκλη­σίας

Μία υπόθεση που εξε­λίσ­σε­ται σιωπηλά εδώ και του­λά­χι­στον μία δεκα­ε­τία έχει φέρει στην επι­φά­νεια ένα σύνθετο πλέγμα θεσμι­κών, διοι­κη­τι­κών και ηθικών προ­βλη­μά­των γύρω από την ιδιο­κτη­σία, τη δια­χεί­ριση και τη λει­τουρ­γία ενός εξω­κλη­σιού ιδιαί­τε­ρης ιστο­ρι­κής, πνευ­μα­τι­κής και οικο­νο­μι­κής αξίας για τον τόπο. Η υπόθεση αυτή δεν αφορά απλώς την εκκλη­σια­στική γρα­φειο­κρα­τία ή εσω­τε­ρι­κές ιεραρ­χι­κές τριβές, αλλά έχει οδη­γή­σει σε εξό­φθαλ­μες παρα­βιά­σεις της νομι­μό­τη­τας, δημιουρ­γία παρά­νο­μων νομικών μορ­φω­μά­των, αδια­φα­νείς παρα­χω­ρή­σεις ακι­νή­των και προ­σπά­θειες παρα­πλά­νη­σης τόσο των αρμό­διων υπη­ρε­σιών όσο και του ίδιου του Κτη­μα­το­λο­γίου.

Τα στοι­χεία που ακο­λου­θούν βασί­ζο­νται σε πολυ­σέ­λιδη, λεπτο­με­ρέ­στατη αναφορά κατα­τε­θει­μένη στις αρμό­διες εισαγ­γε­λι­κές αρχές από το αρμόδιο εκκλη­σια­στικό νομικό πρόσωπο, το οποίο διεκ­δι­κεί την ιδιο­κτη­σία και τον έλεγχο του επί­μα­χου εξω­κλη­σιού και των γύρω ακι­νή­των. Από την άλλη πλευρά, φυσικά πρόσωπα – κλη­ρι­κοί και λαϊκοί – φέρο­νται να έχουν δημιουρ­γή­σει παρα­νό­μως νομικό πρόσωπο, να έχουν συνάψει μακρο­χρό­νιες μισθώ­σεις, να έχουν υπο­βάλ­λει δηλώ­σεις στο Κτη­μα­το­λό­γιο και να έχουν επι­χει­ρή­σει, μέσω ακόμη και οικο­γε­νεια­κών αγωγών, να «νομι­μο­ποι­ή­σουν» κατα­χρη­στι­κές ιδιο­κτη­σια­κές απαι­τή­σεις.

Ιστο­ρικό και θεσμικό πλαίσιο

Το εξω­κλήσι που βρί­σκε­ται στο επί­κε­ντρο της δια­μά­χης ανήκει διοι­κη­τικά σε μία παλαιά ενορία της τοπικής Εκκλη­σίας, με κατα­γε­γραμ­μένη ιστο­ρική παρου­σία από πριν το 1600. Σύμφωνα με την πλέον πρό­σφατη Αρχιε­ρα­τική Πράξη, το εξω­κλήσι απο­τε­λεί τμήμα της ενορίας και η ακίνητη περιου­σία του εντάσ­σε­ται σε αυτή. Κατά τα λεγό­μενα της Εκκλη­σια­στι­κής Επι­τρο­πής, ουδέ­ποτε το εξω­κλήσι λει­τούρ­γησε ως ανε­ξάρ­τητη Ιερά Μονή. Δεν δια­θέ­τει μονα­χούς, ηγου­μέ­νους ή κανενός είδους μονα­στική ζωή. Ήταν πάντοτε υπό τη διοί­κηση της τοπικής ενορίας.

Ωστόσο, το 2014 κατα­γρά­φηκε μια καίρια αλλαγή. Φυσικό πρόσωπο, το οποίο υπη­ρε­τούσε ως εφη­μέ­ριος ενορίας γει­το­νι­κού χωριού και είχε ανα­λά­βει πρό­ε­δρος της επι­τρο­πής δια­χεί­ρι­σης του εξω­κλη­σιού, φαί­νε­ται να προ­χώ­ρησε μονο­με­ρώς στη δημιουρ­γία νομικής προ­σω­πι­κό­τη­τας με την ονο­μα­σία «Ιερά Μονή» και να απέ­σπασε από την αρμόδια ΔΟΥ Αριθμό Φορο­λο­γι­κού Μητρώου (ΑΦΜ), εμφα­νί­ζο­ντας ψευδή βεβαί­ωση – κατά τους καταγ­γέλ­λο­ντες – του Μητρο­πο­λίτη.

Η κίνηση αυτή δεν έτυχε ούτε της έγκρι­σης της Ιεράς Μητρό­πο­λης ούτε της ανα­γνώ­ρι­σης από την Πολι­τεία, καθώς ουδέ­ποτε δημο­σιεύ­θηκε ΦΕΚ ανα­γνώ­ρι­σης της υπο­τι­θέ­με­νης Μονής. Παρά ταύτα, η ύπαρξη ΑΦΜ επέ­τρεψε στο εν λόγω σχήμα να λει­τουρ­γή­σει de facto ως νομικό πρόσωπο, προ­χω­ρώ­ντας ακόμα και σε εκμι­σθώ­σεις εκκλη­σια­στι­κής περιου­σίας.

Η εκμί­σθωση – κλειδί

Το 2014, η ψευ­δο­ε­πι­τροπή – κατά την καταγ­γε­λία – προ­χώ­ρησε στη σύναψη ιδιω­τι­κού συμ­φω­νη­τι­κού με φυσικό πρόσωπο για την εκμί­σθωση εκκλη­σια­στι­κής έκτασης 1.906,33 τ.μ. για διά­στημα 15 ετών. Το ακίνητο περι­λάμ­βανε κτίσμα 77,6 τ.μ., το οποίο μισθώ­θηκε έναντι 200 ευρώ μηνιαίως – ποσό που κρίθηκε από την Εκκλη­σια­στική Επι­τροπή ως εξευ­τε­λι­στικό, καθώς όμορες εκτά­σεις ενοι­κιά­ζο­νται του­λά­χι­στον 10 φορές ακρι­βό­τερα.

Ακόμη πιο προ­κλη­τικό θεω­ρή­θηκε το γεγονός ότι για 9 μήνες δεν απαι­τή­θηκε καν η κατα­βολή μισθώ­μα­τος. Επι­πλέον, δεν ακο­λου­θή­θηκε καμία από τις τυπικές και νομικά υπο­χρε­ω­τι­κές δια­δι­κα­σίες: δεν προη­γή­θηκε δια­κή­ρυξη, δεν ζητή­θηκε έγκριση από τον Μητρο­πο­λίτη, ούτε φυσικά από το Οικου­με­νικό Πατριαρ­χείο, όπως απαι­τεί­ται στις εκκλη­σίες των Δωδε­κα­νή­σων.

Τα ευρή­ματα προ­κα­λούν υποψίες για συμπαι­γνία ή ακόμη και συγκά­λυψη, καθώς η διάρ­κεια της μίσθω­σης ανα­φέ­ρε­ται ως 15 έτη στο συμ­φω­νη­τικό, παρότι η σχετική απόφαση της επι­τρο­πής κάνει λόγο για 12.

Παρά­δοξα  στο Κτη­μα­το­λό­γιο

Το θεσμικά αμφι­σβη­τή­σιμο σημείο της υπό­θε­σης εντο­πί­ζε­ται όταν επι­χει­ρεί­ται να κατο­χυ­ρω­θεί ιδιο­κτη­σιακό δικαί­ωμα στο όνομα της νεο­πα­γούς “Μονής”. Το 2019, ο τότε πρό­ε­δρος της επι­τρο­πής κατέ­θεσε αγωγή χρη­σι­κτη­σίας κατά της… ίδιας του της μητέρας, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι εκείνη εγείρει αξιώ­σεις για τα ακίνητα. Η υπόθεση φέρεται να κατέ­ληξε σε συμ­βι­βα­σμό, με τη μητέρα να «ανα­γνω­ρί­ζει» την ιδιο­κτη­σία στο μόρφωμα που εκπρο­σω­πούσε ο ίδιος ο υιός της. Η Εκκλη­σια­στική Επι­τροπή κάνει λόγο για κατα­φανή συμπαι­γνία, καθώς υπάρ­χουν ενδεί­ξεις ότι η ηλι­κιω­μένη μητέρα πάσχει από άνοια και δεν μπο­ρούσε να συναι­νέ­σει σε τέτοιας φύσης συμ­βά­σεις.

Αυτό το «συμ­βι­βα­στικό συμ­φω­νη­τικό» φέρεται να χρη­σι­μο­ποι­ή­θηκε ως τίτλος ιδιο­κτη­σίας στο Κτη­μα­το­λό­γιο, με απο­τέ­λε­σμα αρχικά το ακίνητο να εμφα­νι­στεί ως ιδιο­κτη­σία της «Ιεράς Μονής». Μόνο μετά από εμπε­ρι­στα­τω­μένη ένσταση, πλήρη φάκελο και την παρέμ­βαση της Μητρό­πο­λης, το Κτη­μα­το­λό­γιο ανα­γνώ­ρισε την Ενορία ως τον πραγ­μα­τικό κύριο του ακι­νή­του.

Η εκκλη­σια­στική διά­σταση

Το ζήτημα δεν έχει μόνο νομική και περιου­σιακή διά­σταση, αλλά και εκκλη­σια­στική. Ο κλη­ρι­κός που φέρεται να πρω­τα­γω­νί­στησε σε αυτή τη δια­δι­κα­σία κατείχε για χρόνια υψηλό αξίωμα στη Μητρό­πολη. Η παραί­τησή του ήρθε μόλις το 2022 και συνο­δεύ­τηκε από νέα δημόσια ανάρ­τηση στα μέσα κοι­νω­νι­κής δικτύ­ω­σης, όπου κατήγ­γειλε «πόλεμο λάσπης» από εκκλη­σια­στι­κούς επι­τρό­πους. Η στάση αυτή οδήγησε εκ νέου σε κλι­μά­κωση και τελικά σε πλήρη ρήξη με την Εκκλη­σια­στική Επι­τροπή του Μητρο­πο­λι­τι­κού Ναού.

Η απο­κα­τά­σταση

Το 2022 ο Μητρο­πο­λί­της εξέδωσε Αρχιε­ρα­τική Πράξη, με την οποία δια­κή­ρυξε ρητώς ότι τα ακίνητα και οι χώροι του εξω­κλη­σιού ανήκουν στον Μητρο­πο­λι­τικό Ναό και όχι σε κάποια Μονή. Διο­ρί­στηκε νέα επι­τροπή δια­χεί­ρι­σης, με σκοπό την εφαρ­μογή της από­φα­σης αυτής και την απο­κα­τά­σταση της κανο­νι­κό­τη­τας. Ωστόσο, σύμφωνα με τα καταγ­γελ­λό­μενα, ο πρώην πρό­ε­δρος της επι­τρο­πής αρνή­θηκε να συν­δρά­μει, δεν υπέ­γραψε τα πρα­κτικά, δεν συνερ­γά­στηκε με τα υπό­λοιπα μέλη και συνέ­χισε να φέρει αντιρ­ρή­σεις, ακόμη και στο Κτη­μα­το­λό­γιο, όπου υπέβαλε ένσταση κατά των τελικών εγγρα­φών, παρότι αυτές ενσω­μά­τω­σαν πλήρως την Αρχιε­ρα­τική Απόφαση.

Η υπόθεση παρα­μέ­νει ανοιχτή στα χέρια της Δικαιο­σύ­νης.

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.