Η Δημοτική Επιτροπή αποφασίζει αν θα ασκήσει έφεση για το τροχαίο που στοίχειωσε το Ροδίνι

• Η από­φα­ση του Διοι­κη­τι­κού Πρω­το­δι­κεί­ου, η τρα­γω­δία που στοί­χι­σε τη ζωή στη 32χρονη Στα­μα­τία Δη­μη­τρά και η κρί­σι­μη συ­νε­δρί­α­ση

Eνα τρο­χαίο δυ­στύ­χη­μα που συ­νέ­βη το πρω­ι­νό της 4ης Σε­πτεμ­βρί­ου 2014, αφή­νο­ντας πίσω του έναν τρα­γι­κό θά­να­το και μία δια­λυ­μέ­νη οι­κο­γέ­νεια, εξα­κο­λου­θεί, έντε­κα χρό­νια μετά να τα­λα­νί­ζει το νησί, τη Δι­καιο­σύ­νη και τη Δη­μο­τι­κή Αρχή.

Την Τρίτη 6 Μαΐου 2025, η Δη­μο­τι­κή Επι­τρο­πή Ρόδου κα­λεί­ται να απο­φα­σί­σει αν θα ασκή­σει έφεση κατά της υπ’ αριθ­μόν Α153/2025 από­φα­σης του 1ου Τρι­με­λούς Διοι­κη­τι­κού Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου, το οποίο έκρι­νε τον Δήμο συ­νυ­παί­τιο για το δυ­στύ­χη­μα σε πο­σο­στό 60% και επι­δί­κα­σε απο­ζη­μιώ­σεις άνω των 130.000 ευρώ στους συγ­γε­νείς του θύ­μα­τος.

Η τρα­γι­κή μέρα του δυ­στυ­χή­μα­τος

Ήταν 9:25 το πρωί, όταν η 32χρονη Στα­μα­τία Δη­μη­τρά οδη­γού­σε το αυ­το­κί­νη­τό της, ένα SMART με αριθ­μό ΙΜΙ-8811, στην οδό Κων­στα­ντι­νου­πό­λε­ως, στην πε­ριο­χή Ρο­δί­νι της Ρόδου, κα­τευ­θυ­νό­με­νη προς το κέ­ντρο της πόλης. Κάτω από αδιευ­κρί­νι­στες ακόμα συν­θή­κες, το όχημα εξε­τρά­πη της πο­ρεί­ας του, προ­σέ­κρου­σε σε με­ταλ­λι­κό σω­λή­να σή­μαν­σης εντός του οδο­στρώ­μα­τος, στη συ­νέ­χεια χτύ­πη­σε στο κρά­σπε­δο και κα­τέ­λη­ξε στο κενό, πέ­φτο­ντας σε χα­ντά­κι βά­θους 3,1 μέ­τρων.

Το αυ­το­κί­νη­το ανα­τρά­πη­κε, κα­τα­πλα­κώ­νο­ντάς την. Ο θά­να­τός της ήταν ακα­ριαί­ος. Η αιτία: κρα­νιο­ε­γκε­φα­λι­κές κα­κώ­σεις.

Στο ση­μείο του δυ­στυ­χή­μα­τος δεν υπήρ­χε ούτε στη­θαίο ασφα­λεί­ας, ούτε καν ου­σια­στι­κή πρό­βλε­ψη για ανα­χαί­τι­ση οχη­μά­των — παρά μόνο ένα χα­μη­λό, τσι­με­ντέ­νιο διά­ζω­μα ύψους 15-20 εκα­το­στών.

Ένα ση­μείο-πα­γί­δα που, σύμ­φω­να με τους συγ­γε­νείς, δεν θα έπρε­πε να υφί­στα­ται σε αστι­κό δρόμο του 21ου αιώνα.

Δι­κα­στι­κές εξε­λί­ξεις –  Ένας Δήμος στο εδώ­λιο

Η οι­κο­γέ­νεια της Στα­μα­τί­ας Δη­μη­τρά, η μη­τέ­ρα της Καλ­λιό­πη και οι δύο αδελ­φές της Άννα και Εμ­μα­νου­έ­λα, προ­σέ­φυ­γαν στη Δι­καιο­σύ­νη, ζη­τώ­ντας απο­ζη­μί­ω­ση 299.950 ευρώ η κάθε μία. Η υπό­θε­ση συ­ζη­τή­θη­κε εκτε­νώς ενώ­πιον του 1ου Τρι­με­λούς Διοι­κη­τι­κού Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου. Στις 7 Απρι­λί­ου 2025 εκ­δό­θη­κε η από­φα­ση, η οποία έκρι­νε ότι ο Δήμος φέρει το 60% της ευ­θύ­νης για τον θά­να­το της 32χρο­νης λόγω «πα­ρα­λεί­ψε­ων που συν­δέ­ο­νται με τη μη ύπαρ­ξη στη­θαί­ου ασφα­λεί­ας ή άλλων κα­τάλ­λη­λων μέ­τρων ανα­χαί­τι­σης».

Η από­φα­ση βα­σί­στη­κε σε πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νη και κα­τα­λό­γι­σε στον Δήμο υπο­χρέ­ω­ση κα­τα­βο­λής 50.000 ευρώ στην Καλ­λιό­πη Δη­μη­τρά και από 40.000 ευρώ σε κα­θε­μία από τις δύο κόρες της. Ο Δήμος επι­βα­ρύν­θη­κε και με τη μισή αμοι­βή του πραγ­μα­το­γνώ­μο­να.

Ο νο­μι­κός σύμ­βου­λος του Δήμου κ. Εμ­μα­νου­ήλ Στά­γκας, ει­ση­γή­θη­κε ήδη την άσκη­ση έφε­σης, κά­νο­ντας λόγο για ανά­γκη «απο­φυ­γής τε­λε­σι­δι­κί­ας» και «αμ­φι­σβή­τη­ση του πο­σο­στού συ­νυ­παι­τιό­τη­τας» που κα­τα­λο­γί­στη­κε στον Δήμο, ενώ υπο­γράμ­μι­σε ότι η έν­στα­ση δε­δι­κα­σμέ­νου απορ­ρί­φθη­κε, παρά την ύπαρ­ξη τε­λε­σί­δι­κης ποι­νι­κής αθώ­ω­σης.

Η ποι­νι­κή διά­στα­ση: Κα­τη­γο­ρού­με­νος και τε­λι­κά αθώος

Ο κ. Θε­ο­δό­σιος Κο­λιά­δης, τότε προϊ­στά­με­νος των Τε­χνι­κών Υπη­ρε­σιών του Δήμου, βρέ­θη­κε στο στό­χα­στρο της ποι­νι­κής Δι­καιο­σύ­νης. Πρω­το­δί­κως κα­τα­δι­κά­στη­κε σε 18 μήνες φυ­λά­κι­ση με 3ετή ανα­στο­λή για αν­θρω­πο­κτο­νία από αμέ­λεια από υπό­χρεο. Ακο­λού­θη­σε έφεση, μεί­ω­ση της ποι­νής, και τε­λι­κά —μετά από αναί­ρε­ση που έκανε δεκτή ο Άρειος Πάγος— αθώ­ω­ση.

Το Τρι­με­λές Εφε­τείο Δω­δε­κα­νή­σου το 2022 έκρι­νε πως ο κ. Κο­λιά­δης δεν έφερε ευ­θύ­νη, καθώς η με­λέ­τη του έργου είχε εκ­πο­νη­θεί σε χρόνο προ­γε­νέ­στε­ρο της θη­τεί­ας του και μά­λι­στα σε εποχή που δεν υπήρ­χε νο­μι­κή υπο­χρέ­ω­ση για στη­θαία σε δρό­μους με όριο τα­χύ­τη­τας 30 χλμ./ώρα.

Η υπε­ρά­σπι­ση υπο­στή­ρι­ξε ότι το θύμα πα­ρα­βί­α­σε το όριο τα­χύ­τη­τας και πως δεν υπήρ­χε αι­τιώ­δης σύν­δε­σμος με­τα­ξύ των πα­ρα­λεί­ψε­ων του Δήμου και του δυ­στυ­χή­μα­τος.

Πέρα από τα δι­κα­στή­ρια: Το ζή­τη­μα της ευ­θύ­νης

Το πραγ­μα­τι­κό ερώ­τη­μα όμως ξε­περ­νά τις αί­θου­σες των δι­κα­στη­ρί­ων: ποιος έχει την ευ­θύ­νη για την ασφά­λεια στους δρό­μους της Ρόδου;

Η υπό­θε­ση Δη­μη­τρά άνοι­ξε το κουτί της Παν­δώ­ρας για την κα­τά­στα­ση σε πολ­λούς δρό­μους του νη­σιού. Μη­δε­νι­κή σή­μαν­ση, έλ­λει­ψη προ­δια­γρα­φών, μη ύπαρ­ξη ανα­χαί­τι­σης οχη­μά­των, πα­ρα­λεί­ψεις στην κα­τα­γρα­φή επι­κίν­δυ­νων ση­μεί­ων — όλα αυτά ήρθαν στην επι­φά­νεια, και έθε­σαν ευ­θέ­ως την Το­πι­κή Αυ­το­διοί­κη­ση απέ­να­ντι στις ευ­θύ­νες της.

Η από­φα­ση της Δη­μο­τι­κής Επι­τρο­πής για το αν θα ασκή­σει έφεση ή όχι, δεν είναι μόνο νο­μι­κή. Είναι συμ­βο­λι­κή. Θα δεί­ξει αν ο Δήμος Ρόδου στέ­κε­ται απέ­να­ντι στο πα­ρελ­θόν με διά­θε­ση ανά­λη­ψης ευ­θύ­νης, ή αν θα ανα­λω­θεί σε νο­μι­κι­σμούς για να απο­φύ­γει μια από­φα­ση που έχει ήδη συ­γκι­νή­σει βαθιά την κοι­νω­νία του νη­σιού.