Λαφαζάνης: Βατερλώ για κυβέρνηση και τόπο η υποχώρηση σε εκβιασμούς

Τη θέση ότι «η υπο­χώ­ρηση στους άθλιους εκβια­σμούς των θεσμών και του γερ­μα­νι­κού κατε­στη­μέ­νου θα ισο­δυ­να­μούσε με Βατερλώ για την κυβέρ­νηση και τον τόπο εκφρά­ζει ο υπουρ­γός Παρα­γω­γι­κής Ανα­συ­γκρό­τη­σης Πανα­γιώ­της Λαφα­ζά­νης. Ο ίδιος τονίζει ότι «καμία συμ­φω­νία δεν πρέπει να ακυ­ρώ­σει τις πιο ριζο­σπα­στι­κές δεσμεύ­σεις μας».

Συγκε­κρι­μένα, στη συνέ­ντευξη που παρα­χώ­ρησε στην εφη­με­ρίδα Αγορά, ο Πανα­γιώ­της Λαφα­ζά­νης σημειώ­νει: «Η κυβέρ­νηση μας, ή θα είναι μια κυβέρ­νηση των μεγάλων τομών και προ­ο­δευ­τι­κών ανα­τρο­πών, ή δεν θα έχει μέλλον».

Σε ό,τι αφορά το δίλημμα «ρήξη, ή συμ­βι­βα­σμός» απαντά ότι καμία συμ­φω­νία και κανένας συμ­βι­βα­σμός δεν πρέπει να ακυ­ρώ­σει, να αλλοιώ­σει και να βάλει στο «ψυγείο» τις πιο ριζο­σπα­στι­κές δεσμεύ­σεις της κυβέρ­νη­σης, η οποία τώρα οφείλει να προ­χω­ρή­σει με πολύ ταχύ­τε­ρους ρυθμούς στην υλο­ποί­ηση των προ­γραμ­μα­τι­κών δηλώ­σεων της.

Ο υπουρ­γός Παρα­γω­γι­κής Ανα­συ­γκρό­τη­σης επι­ση­μαί­νει ότι η κυβέρ­νηση δεν πρό­κει­ται να υπο­χω­ρή­σει από τις δεσμεύ­σεις της, όχι για λόγους ενδο­κομ­μα­τι­κής πίεσης -όπως λέει- αλλά γιατί μια τέτοια υπο­χώ­ρηση θα αντι­προ­σώ­πευε ένα πραγ­μα­τικό «Βατερλώ» για την ίδια και κυρίως για τον τόπο.

Ο Πανα­γιώ­της Λαφα­ζά­νης υπο­γραμ­μί­ζει ότι οι «θεσμοί» και κυρίως το γερ­μα­νικό κατε­στη­μένο αντι­με­τω­πί­ζουν με δογ­μα­τική προ­κα­τά­ληψη την κυβέρ­νηση και ως μισο-αποικία τη χώρα. «Δεν τους ενδια­φέ­ρει τόσο το περιε­χό­μενο των προ­τά­σεών μας, αλλά ότι προ­έρ­χο­νται από μια κυβέρ­νηση με κορμό τη ριζο­σπα­στική Αρι­στερά, που επι­διώ­κει την ανε­ξάρ­τητη και προ­ο­δευ­τική πορεία της χώρας. Αυτό τους ενοχλεί μέχρι υστε­ρίας» τονίζει και προει­δο­ποιεί ότι αν η βαθιά συντη­ρη­τική, νεο­φι­λε­λεύ­θερη Ευρώπη συνε­χί­σει την ίδια πορεία και δεν αλλάξει εκ βάθρων, αντι­με­τω­πί­ζει την παρακμή και τη διάλυση.

Στο ερώτημα αν πρέπει να γίνουν εκλογές ή δημο­ψή­φι­σμα εάν δεν επι­τευ­χθεί ένας «έντιμος συμ­βι­βα­σμός», τονίζει ότι το εκλο­γικό σώμα έδωσε πρό­σφατα σαφή εντολή ριζο­σπα­στι­κής ανα­τρο­πής και αυτή η λαϊκή πλειο­ψη­φία διευ­ρύ­νε­ται συνεχώς.

Επι­πλέον, ανα­φε­ρό­με­νος στον ΣΥΡΙΖΑ, τονίζει ότι δεν πρέπει να μεταλ­λα­χθεί «χάριν κάποιων άχαρων και εφή­με­ρων κυβερ­νη­τι­κών θώκων», ούτε να «χωνευ­τεί» από την κρατική γρα­φειο­κρα­τία και συντή­ρηση, αλλά χρειά­ζε­ται και θα προ­χω­ρή­σει σε ένα «δεύτερο κύμα ριζο­σπα­στι­κο­ποί­η­σής του».

Σε ό,τι αφορά τον τομέα των ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σεων, επα­να­λαμ­βά­νει ότι ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σεις στην Ελλάδα και πολύ περισ­σό­τερο στρα­τη­γι­κών επι­χει­ρή­σεων και ακι­νή­των «φιλέτων» δεν πρό­κει­ται να γίνουν.

Ανα­φε­ρό­με­νος στο πρό­σφατο ταξίδι του στη Μόσχα, επι­ση­μαί­νει ότι μπορεί να ανοίξει ένα νέο ιστο­ρικό κεφά­λαιο όχι μόνο στις ενερ­γεια­κές, αλλά και τις οικο­νο­μι­κές και πολι­τι­κές σχέσεις Ελλάδας – Ρωσίας, το οποίο είναι δυνατόν να επι­σφρα­γι­στεί κατά τη συνά­ντηση Τρίπρα – Πούτιν, στις 8 Απρι­λίου.

Ταυ­τό­χρονα, τονίζει ότι είναι αδια­πραγ­μά­τευτη πολι­τική επιλογή της κυβέρ­νη­σης η διεύ­ρυνση των διεθνών ερει­σμά­των και η πολυ­ε­πί­πεδη και ανε­ξάρ­τητη εξω­τε­ρική πολι­τική, με γνώμονα το εθνικό συμ­φέ­ρον.

in.gr