Δικαιώθηκαν 14 πρώην υπάλληλοι της Καζίνο Ρόδου ΑΕ

Με την υπ’ αρίθμ. 52/2020 από­φα­ση του Μο­νο­με­λούς Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου έγινε δεκτή η έφεση που άσκη­σαν 14 πρώην υπάλ­λη­λοι της Κα­ζί­νο Ρόδου ΑΕ για την ακύ­ρω­ση από­φα­σης του Μο­νο­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου, με την οποία απορ­ρί­φθη­κε η αγωγή που άσκη­σαν, με την δια­δι­κα­σία των ερ­γα­σια­κών δια­φο­ρών, για την ρύθ­μι­ση της ερ­γα­σια­κής τους σχέ­σης με την ερ­γο­δό­τρια.

Ενώ­πιον του ίδιου δι­κα­στη­ρί­ου εκ­κρε­μούν ακόμη δύο εφέ­σεις 130 υπαλ­λή­λων της ίδιας επι­χεί­ρη­σης.

Πα­ρεμ­βά­σεις είχαν ασκη­θεί υπέρ των ερ­γα­ζο­μέ­νων από την ΓΣΕΕ, την Ομο­σπον­δία Συλ­λό­γων Ερ­γα­ζο­μέ­νων Τυ­χε­ρών Παι­χνι­διών και το Ερ­γα­τι­κό Κέ­ντρο Ρόδου.

Το Μο­νο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου με τις απο­φά­σεις, που εξέ­δω­σε, απέρ­ρι­ψε συ­γκε­κρι­μέ­να τις αγω­γές που άσκη­σαν 134 ερ­γα­ζό­με­νοι, που εστρά­φη­σαν κατά της επι­χεί­ρη­σης, διεκ­δι­κώ­ντας απο­ζη­μιώ­σεις για την εκ πε­ρι­τρο­πής απα­σχό­λη­σή τους και ακόμη δύο αγω­γές που άσκη­σαν 14 στη μία και 4 στην άλλη ερ­γα­ζό­με­νοι με τις οποί­ες ζη­τού­σαν να υπο­χρε­ω­θεί η ερ­γο­δο­σία να απο­δέ­χε­ται τις υπη­ρε­σί­ες τους, την κα­τα­βο­λή μι­σθών υπε­ρη­με­ρί­ας και την ανα­γνώ­ρι­ση της ακυ­ρό­τη­τας του επι­βλη­θέ­ντος μέ­τρου της εκ πε­ρι­τρο­πής απα­σχό­λη­σης.

Οι 18 είχαν ζη­τή­σει ακόμη να χα­ρα­κτη­ρι­στούν πα­ρά­νο­μες οι απο­λύ­σεις τους.

Το πρω­τό­δι­κο δι­κα­στή­ριο με τις απο­φά­σεις του έκρι­νε σύν­νο­μο και επι­βε­βλη­μέ­νο για την επι­βί­ω­ση της επι­χεί­ρη­σης το μέτρο της εκ πε­ρι­τρο­πής ερ­γα­σί­ας των υπαλ­λή­λων, ενώ πα­ρα­πέ­ρα ανοί­γει τον δρόμο για την από­λυ­ση 18 υπαλ­λή­λων, που είχαν επι­στρέ­ψει στην ερ­γα­σία τους δυ­νά­μει απο­φά­σε­ων του Μο­νο­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου, με την δια­δι­κα­σία των ασφα­λι­στι­κών μέ­τρων, που τους είχε δι­καιώ­σει.

Το πρω­τό­δι­κο δι­κα­στή­ριο έκρι­νε συ­γκε­κρι­μέ­να ότι υφί­στα­ντο οι ου­σια­στι­κές και τυ­πι­κές προ­ϋ­πο­θέ­σεις επι­βο­λής μο­νο­με­ρώς από την ερ­γο­δό­τρια εται­ρεία συ­στή­μα­τος εκ πε­ρι­τρο­πής ερ­γα­σί­ας, και ει­δι­κό­τε­ρα, ση­μα­ντι­κός πε­ριο­ρι­σμός των δρα­στη­ριο­τή­των της, ενόσω ο τζί­ρος της ση­μεί­ω­σε τε­ρά­στια πτώση τα δε τε­λευ­ταία έτη έβαι­νε συ­νε­χώς μειού­με­νος και η επι­χεί­ρη­ση εμ­φά­νι­ζε ζη­μί­ες την τε­λευ­ταία τριε­τία προ της επι­βο­λής του μέ­τρου, τα δε κόστη αυ­ξά­νο­ντο όπως δια­φαί­νε­ται από τους ισο­λο­γι­σμούς της.

Εν­δει­κτι­κά ανα­φέ­ρε­ται ότι για τη χρήση 2007 με κύκλο ερ­γα­σιών 40.283.850.14 ευρώ τα έξοδα διοι­κη­τι­κής λει­τουρ­γί­ας και έξοδα λει­τουρ­γί­ας δια­θέ­σε­ως ανήρ­χο­ντο σε 7.057.388,99 ευρώ και για τη χρήση 2014 σε 7.622.811,63 ευρώ, και τα κόστη πω­λή­σε­ων για το έτος 2008 σε 23.336.094,96 ευρώ και για το έτος 2014 σε 15.272.159,49 ευρώ.

Το πρω­τό­δι­κο δι­κα­στή­ριο δέ­χτη­κε συ­γκε­κρι­μέ­να ότι ο τζί­ρος της εται­ρεί­ας στα τε­λευ­ταία χρό­νια είχε μειω­θεί σε τέ­τοιο με­γά­λο βαθμό, που κα­θι­στού­σε προ­βλη­μα­τι­κή και άκρως ζη­μιο­γό­να τη συ­νέ­χι­ση της λει­τουρ­γί­ας της, δίχως την επι­βο­λή μέ­τρων εξυ­γί­αν­σης, όπως ήταν και ο πε­ριο­ρι­σμός του πλε­ο­νά­ζο­ντος προ­σω­πι­κού και της λει­τουρ­γί­ας του κα­ζί­νου και των εξυ­πη­ρε­τού­ντων αυτήν τμη­μά­των σε πε­ριό­δους έλ­λει­ψης προ­σέ­λευ­σης επι­σκε­πτών. Εξάλ­λου, ενό­ψει των ως άνω εξα­κο­λου­θη­τι­κών ζη­μιο­γό­νων χρή­σε­ων και οι­κο­νο­μι­κών προ­βλη­μά­των της επι­χεί­ρη­σης, η εται­ρεία ζή­τη­σε με την από 29.01.2015 αί­τη­ση της την υπα­γω­γή της σε δια­δι­κα­σία εξυ­γί­αν­σης, εκ­δο­θεί­σας προς τούτο της υπ’ αριθμ. 10/2015 από­φα­σης του Πο­λυ­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου, με την οποία δια­τά­χθη­κε το άνοιγ­μα της δια­δι­κα­σί­ας εξυ­γί­αν­σης και επι­κυ­ρώ­θη­κε η συμ­φω­νία εξυ­γί­αν­σης με­τα­ξύ της ίδιας και των πι­στω­τών της.

Ενό­ψει δε της μεί­ω­σης των δρα­στη­ριο­τή­των της κατά τη χει­με­ρι­νή πε­ρί­ο­δο του έτους 2014, την μεί­ω­ση του ωρα­ρί­ου λει­τουρ­γί­ας των επι­τρα­πέ­ζιων παι­χνι­διών, ως επα­κό­λου­θο της έλ­λει­ψης οποιασ­δή­πο­τε δρα­στη­ριό­τη­τας σε αυτά τις πρω­ι­νές και με­ση­με­ρια­νές ώρες, τη μεί­ω­ση των αφί­ξε­ων πε­λα­τών από το Ισ­ρα­ήλ (μά­λι­στα έκλει­σε το γρα­φείο στο Ισ­ρα­ήλ και διέ­κο­ψε την πα­ρο­χή της υπη­ρε­σί­ας αυτής) και ακο­λού­θως των λοι­πών τμη­μά­των της επι­χεί­ρη­σης, η δρα­στη­ριό­τη­τα των οποί­ων εξαρ­τά­ται ου­σια­στι­κά από την προ­σέ­λευ­ση επι­σκε­πτών στα τμή­μα­τα ηλε­κτρο­νι­κών και επι­τρα­πέ­ζιων παι­γνί­ων, κρί­θη­κε ότι απο­δει­κνύ­ε­ται πλή­ρως ο σο­βα­ρός πε­ριο­ρι­σμός του κύ­κλου ερ­γα­σιών της, που επέ­βα­λε την επι­βο­λή του συ­στή­μα­τος εκ πε­ρι­τρο­πής ερ­γα­σί­ας προ­κει­μέ­νου να απο­φευ­χθεί η από­λυ­ση του πλε­ο­νά­ζο­ντος προ­σω­πι­κού για τους ως άνω οι­κο­νο­μο­τε­χνι­κούς λό­γους.

Στο ση­μείο αυτό, ανα­φο­ρι­κά με την ύπαρ­ξη πλε­ο­νά­ζο­ντος προ­σω­πι­κού για τη λει­τουρ­γία του κα­ζί­νο, επι­ση­μαί­νε­ται στην από­φα­ση, ότι παρά την τε­ρά­στια μεί­ω­ση του κύ­κλου ερ­γα­σιών της επι­χεί­ρη­σης από το έτος 2007 έως το έτος 2014, δεν υπήρ­ξε ση­μα­ντι­κή μεί­ω­ση του προ­σω­πι­κού, κα­θό­σον το έτος 2014 απα­σχο­λή­θη­καν στην επι­χεί­ρη­ση 354 ερ­γα­ζό­με­νοι, εκ των οποί­ων οι 260 ήταν πλή­ρους απα­σχό­λη­σης (ένα­ντι 318 ερ­γα­ζο­μέ­νων, εκ των οποί­ων 296 πλή­ρους απα­σχό­λη­σης το έτος 2007 με δι­πλά­σιο κύκλο ερ­γα­σιών).

Το Εφε­τείο Δω­δε­κα­νή­σου με την από­φα­ση που εξέ­δω­σε ανα­γνώ­ρι­σε την ακυ­ρό­τη­τα των κα­ταγ­γε­λιών των συμ­βά­σε­ων ερ­γα­σί­ας των 14 ενα­γό­ντων από την ενα­γο­μέ­νη και την υπο­χρε­ώ­νει να απο­δέ­χε­ται την ερ­γα­σία των ενα­γό­ντων, εφό­σον αυτή προ­σφέ­ρε­ται προ­ση­κό­ντως από αυ­τούς, με τις ίδιες ει­δι­κό­τη­τες και απο­λα­βές που ελάμ­βα­ναν πριν από την κα­ταγ­γε­λία των συμ­βά­σε­ων ερ­γα­σί­ας τους.

Υπο­χρε­ώ­νει δεν την Κα­ζί­νο Ρόδου να κα­τα­βά­λει στους ενά­γο­ντες μι­σθούς υπε­ρη­με­ρί­ας και δώρα.

Το δι­κα­στή­ριο έκρι­νε συ­νο­πτι­κώς ότι δεν είχε ακο­λου­θη­θεί ο τύπος για την από­λυ­ση των ερ­γα­ζο­μέ­νων και ει­δι­κό­τε­ρα ότι έγι­ναν από αναρ­μό­διο πρό­σω­πο κά­νο­ντας δεκτή σχε­τι­κή έν­στα­ση του συ­νη­γό­ρου των υπαλ­λή­λων δι­κη­γό­ρου κ. Κώστα Χαλ­κιά.