“Η Ελλάδα είναι το θύμα, για το οποίο δεν νομιμοποιείται να ηθικολογεί η Β.Ευρώπη”

Τη θέση πως ο Βορ­ράς της Ευ­ρώ­πης δεν δι­καιο­λο­γεί­ται σε καμιά πε­ρί­πτω­ση να εκ­φρά­ζει «ηθική αγα­νά­κτη­ση» και να κουνά το δά­κτυ­λο για την Ελ­λά­δα, η οποία υπερ­φορ­τώ­θη­κε με χρέη πολύ πέραν της πραγ­μα­τι­κής οι­κο­νο­μι­κής της δύ­να­μης και στην οποία δεν έφθα­σε ούτε το ένα δέ­κα­το του «πα­κέ­του διά­σω­σης» δια­τυ­πώ­νει η οι­κο­νο­μι­κή ανα­λύ­τρια και συ­νι­δρύ­τρια του «Centre for New Empowerment Concepts» της Βιέν­νης, Κλα­ού­ντια Μιού­λερ-Έλ­ζι­γκαν, σε σχό­λιο της που δη­μο­σιεύ­ε­ται στη ση­με­ρι­νή «Βίνερ Τσάι­τουνγκ».

Κα­τα­δι­κά­ζο­ντας ποι­κι­λό­τρο­πα τις κερ­δο­σκο­πι­κές με­θό­δους, η κ. Μιού­λερ-Έλ­ζι­γκαν επι­ση­μαί­νει ότι το ισχύ­ον χρη­μα­το­πι­στω­τι­κό σύ­στη­μα δεν είναι ούτε αριθ­μη­τι­κό μέ­γε­θος, ούτε μέσο συ­ναλ­λα­γής, αλλά «ερ­γα­λείο εξου­σί­ας, η οποία προ­έ­κυ­ψε δια μέσου του χρό­νου ως διε­φθαρ­μέ­νη συμ­βί­ω­ση του συχνά απο­κα­λού­με­νου “ένα τοις εκατό” της οι­κο­νο­μι­κής ολι­γαρ­χί­ας, με την ελέγ­χου­σα τα κρα­τι­κά απο­θέ­μα­τα εξου­σί­ας, πο­λι­τι­κή κάστα, μια συμ­βί­ω­ση, που, δυ­στυ­χώς, κα­θί­στα­ται δυ­να­τή με την κατά βάση τι­μιό­τη­τα και την κα­λο­προ­αί­ρε­τη ευ­πι­στία των μαζών».

Όπως το­νί­ζει, μόνον με αυτό τον τρόπο μπο­ρεί αυτό το «ένα τοις εκατό» και με­τα­το­πί­ζει τα κερ­δο­σκο­πι­κά κα­τα­σκευά­σμα­τά του στην πραγ­μα­τι­κή οι­κο­νο­μία, μόνον έτσι μπο­ρεί και εξα­σφα­λί­ζει τα bail-outs και τα bail-ins της πραγ­μα­τι­κής οι­κο­νο­μί­ας για τα απο­τυ­χη­μέ­να κερ­δο­σκο­πι­κά κα­τα­σκευά­σμα­τά του, και μόνον έτσι πι­στεύ­ει αυτό το «ένα τοις εκατό» ότι μπο­ρεί να εξα­να­γκά­σει το «99 τοις εκατό» στη δου­λεία συμ­φω­νιών που διαρ­κούν ολό­κλη­ρες γε­νιές.

Η ίδια ανα­φέ­ρει ότι «για να δια­τη­ρη­θεί η πλα­σμα­τι­κή κα­τα­σκευή του “έχειν” για το “ένα τοις εκατό”, πρέ­πει το “99 τοις εκατό” να υπερ­φορ­τω­θεί με “πρέ­πει”, κάτι που συ­νέ­βη στην Ελ­λά­δα, η οποία υπερ­φορ­τώ­θη­κε με χρέη πολύ πέραν της οι­κο­νο­μι­κής της δύ­να­μης και η οποία είναι πε­ρισ­σό­τε­ρο θύμα παρά θύτης».

Η κ. Μιού­λερ-Έλ­ζι­γκαν κα­ταγ­γέλ­λει πως λι­γό­τε­ρο από 10% του προ­βλε­πό­με­νου «πα­κέ­του διά­σω­σης» με δά­νεια για την Ελ­λά­δα έφθα­σε πραγ­μα­τι­κά στη χώρα, αλλά αυτά χρη­σι­μο­ποι­ή­θη­καν κυ­ρί­ως για να εξυ­γιαν­θούν τα ισο­ζύ­για γερ­μα­νι­κών και γαλ­λι­κών τρα­πε­ζών.

Ακο­λού­θως, η ανα­λύ­τρια θέτει σειρά βα­σι­κών ερω­τη­μά­των για το κατά πόσο είναι νό­μι­μο να απο­πλη­ρώ­νο­νται δά­νεια, τα οποία δεν δό­θη­καν στην πραγ­μα­τι­κή οι­κο­νο­μία, με κε­φά­λαια και τό­κους από την πραγ­μα­τι­κή οι­κο­νο­μία, για το έως πού φθά­νει η εντο­λή στην αντι­προ­σω­πευ­τι­κή δη­μο­κρα­τία και επί­σης για το κατά πόσον ευ­θύ­νε­ται πραγ­μα­τι­κά ο λαός για τα χρέη του «πρί­γκη­πά» του.

Η ίδια εκτι­μά πως δεν υπάρ­χει λύση μέσα στο υπάρ­χων σύ­στη­μα και πως μόνον ένα απο­φα­σι­στι­κό, επα­να­στα­τι­κό βήμα από αυτό το «99 τοις εκατό» μπο­ρεί ίσως να σώσει την Ελ­λά­δα, δη­λα­δή δια­κο­πή όλων των πλη­ρω­μών τόκων, πε­ριο­ρι­σμός της απο­πλη­ρω­μής κε­φα­λαί­ων μόνον στο επί­πε­δο των κε­φα­λαί­ων που πραγ­μα­τι­κά ει­σέρ­ρευ­σαν στην ελ­λη­νι­κή οι­κο­νο­μία και ει­σα­γω­γή μιας νέας δραχ­μής ως κυ­ρί­αρ­χου νο­μί­σμα­τος, ελεύ­θε­ρου από χρέη και τό­κους, ακόμη και αν γι αυτό απαι­τεί­ται μια έξο­δος από την Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ