Το τίμημα

Τα τελευ­ταία δύο χρόνια λόγω της παν­δη­μίας, τα παιδιά απο­κλεί­στη­καν από το σχολείο και απο­χω­ρί­στη­καν τους φίλους τους. Το τίμημα που κλή­θη­καν να πλη­ρώ­σουν τα ανήλικα μέλη της κοι­νω­νίας φάνταζε μικρό για τη σωτηρία χιλιά­δων ζωών. Δεν ήταν όμως. Η ζημιά που έγινε στα παιδιά είναι μεγάλη. Ο Ελβετός ψυχο­λό­γος Jean Piaget εξη­γούσε ήδη χρόνια πριν τι συμ­βαί­νει όταν εμφα­νί­ζο­νται κενά στη μάθηση: «ο τρόπος που μαθαί­νουμε είναι η εναρ­μό­νιση των νέων πλη­ρο­φο­ριών με τις παλιές. Οταν οι πλη­ρο­φο­ρίες χάνο­νται ή είναι λαν­θα­σμέ­νες, δημιουρ­γού­νται παγιω­μένα λάθη ή κενά και οι μαθητές προ­σπα­θούν να «χτίσουν» τις νέες γνώσεις πάνω σε αυτά. Είναι σαν να χτί­ζε­ται ένα σπίτι χωρίς θεμέλια. Το κλεί­σιμο των σχο­λείων αυξάνει και τις ανι­σό­τη­τες στην εκπαί­δευση. Τα παιδιά που έχουν πληγεί περισ­σό­τερο από το κλεί­σιμο σχο­λείων είναι αυτά που προ­έρ­χο­νται από κοι­νω­νι­κο­οι­κο­νο­μικά υπο­βαθ­μι­σμένα περι­βάλ­λο­ντα. Την ίδια ώρα, μια μικρή ελίτ σε καλά εξο­πλι­σμένα σχολεία με πρό­σβαση σε ισχυρές τεχνο­λο­γίες και και­νο­τό­μες παι­δα­γω­γι­κές μεθό­δους υψηλών επι­δό­σεων, ωθείται ακόμη περισ­σό­τερο, με ορί­ζο­ντα τις θέσεις των μελ­λο­ντι­κών ηγετών», υπο­γραμ­μί­ζει ο Ελβετός ψυχο­λό­γος. Εκτός από τα μαθη­σιακά κενά και οι ψυχο­λο­γι­κές επι­πτώ­σεις είναι σημα­ντι­κές απ’ ότι δεί­χνουν όλες οι έρευνες: Μετά το κλεί­σιμο των σχο­λείων λόγω παν­δη­μίας αυξή­θη­καν τα περι­στα­τικά αντι­κοι­νω­νι­κής συμπε­ρι­φο­ράς, αρνη­τι­κών συναι­σθη­μά­των και υπερ­κι­νη­τι­κό­τη­τας στα παιδιά.