Πανήγυρις Αγίου Νικολάου στην Παστίδα

Πανη­γυ­ρί­ζει ο Ιερός Ναός Αγίου Νικο­λάου Παστί­δας Ρόδου και για ακόμη μία χρονιά δίνεται η ευκαι­ρία στους πιστούς να τιμή­σουν τη μνήμη του Αγίου, μέσα από τις λατρευ­τι­κές ακο­λου­θίες που έχουν προ­γραμ­μα­τι­στεί για την παρα­μονή και την ημέρα του εορ­τα­σμού της μνήμης του Αγίου Νικο­λάου.

Σας προ­σκα­λούμε να παρευ­ρε­θείτε στις λατρευ­τι­κές εκδη­λώ­σεις σύμφωνα με το ακό­λουθο Πρό­γραμμα:

Τετάρτη 5 Δεκεμ­βρίου

Ώρα 18:00 : Μέγας Πανη­γυ­ρι­κός Αρχιε­ρα­τι­κός Εσπε­ρι­νός, χορο­στα­τού­ντος του Σεβα­σμιω­τά­του Μητρο­πο­λί­του μας κ.κ. ΚΥΡΙΛΛΟΥ.

Περι­φορά της θαυ­μα­τουρ­γής εικόνας και των Ιερών λει­ψά­νων του Αγίου Νικο­λάου.

Θα τηρηθεί το έθιμο με τους παρα­δο­σια­κούς λου­κου­μά­δες που θα προ­σφερ­θούν στους πιστούς.

Πέμπτη 6 Δεκεμ­βρίου

Ώρα 7:00 π.μ.: Όρθρος και Πανη­γυ­ρική Θεία Λει­τουρ­γία.

Μετά το τέλος της Θείας Λει­τουρ­γίας θα προ­σφερ­θούν παρα­δο­σιακά εδέ­σματα από τον Πολι­τι­στικό Σύλλογο Παστί­δας «Καμάρι» και από τον Σύλλογο Γυναι­κών Παστί­δας.

Βιο­γρα­φία

Ο Άγιος Νικό­λαος γεν­νή­θηκε τον 3ο αιώνα μ.Χ. στα Πάταρα της Λυκίας, από γονείς ευσε­βείς και πλου­σί­ους και έδρασε την εποχή των αυτο­κρα­τό­ρων Διο­κλη­τια­νού (284 – 304 μ.Χ.), Μαξι­μια­νού (286 – 305 μ.Χ.) και Μεγάλου Κων­στα­ντί­νου.

Σε νεαρή ηλικία έμεινε ορφανός και κλη­ρο­νό­μος μιας μεγάλης περιου­σίας. Αλλά ο Νικό­λαος, εμπνε­ό­με­νος από φιλάν­θρωπα συναι­σθή­ματα, διέθετε την περιου­σία του για να ανα­κου­φί­ζει άπορα, ορφανά, φτωχούς, χήρες, στε­νο­χω­ρη­μέ­νους οικο­γε­νειάρ­χες. Ένας μάλιστα, θα διέ­φθειρε τις τρεις κόρες του, προ­κει­μέ­νου να εξα­σφα­λί­σει χρήματα. Όταν το έμαθε αυτό ο Νικό­λαος, μυστικά σε τρεις νύκτες εξα­σφά­λισε την προίκα των τριών κορι­τσιών, αφή­νο­ντας 100 χρυσά φλουριά στην κάθε μία. Έτσι, οι τρεις κόρες απο­κα­τα­στά­θη­καν και γλί­τω­σαν από βέβαιη δια­φθορά.

Στην συνέ­χεια αφιε­ρώ­θηκε στον ασκη­τικό βίο, λόγω όμως της ξεχω­ρι­στής αρετής του τιμή­θηκε, χωρίς να το επι­διώ­ξει, αρχικά με το αξίωμα του Ιερέα στα Πάταρα και συνέ­χεια με το αξίωμα του αρχιε­πι­σκό­που Μύρων. Από τη θέση αυτή καθο­δη­γούσε με αγάπη το ποίμνιό του και ομο­λο­γούσε με παρ­ρη­σία την αλήθεια. Για το λόγο αυτό συνε­λή­φθη από τους τοπι­κούς άρχο­ντες και ρίχτηκε στη φυλακή.

Όταν όμως ανήλθε στον αυτο­κρα­το­ρικό θρόνο ο Μέγας Κων­στα­ντί­νος ελευ­θε­ρώ­θη­καν όλοι οι χρι­στια­νοί και έτσι ο Νικό­λαος επα­νήλθε στο αρχιε­πι­σκο­πικό θρόνο. Μάλιστα έλαβε μέρος στην Α’ Οικου­με­νική Σύνοδο, όπου ξεχώ­ρισε για τη σοφία και την ηθική του τελειό­τητα.

Ο Άγιος Νικό­λαος ήταν προι­κι­σμέ­νος και με το χάρισμα της θαυ­μα­τουρ­γίας με το οποίο έσωσε πολλούς ανθρώ­πους και όσο ήταν εν ζωή αλλά και μετά την κοίμησή του το 330 μ.Χ. Για παρά­δειγμα όταν κάποτε κιν­δύ­νευσε κάποιος στη θάλασσα – λόγω σφοδρών ανέμων – και επι­κα­λέ­στηκε το όνομα του αγίου σώθηκε και μάλιστα ενώ βρι­σκό­ταν στη μέση του πελά­γους βρέθηκε αβλαβής στο σπίτι του. Το θαύμα έγινε αμέσως γνωστό στην Πόλη και ο λαός προ­σήλθε αμέσως σε λιτα­νεία και αγρυ­πνία προ­κει­μέ­νου να τιμήσει το θαυ­μα­τουργό Άγιο.

Απο­λυ­τί­κιον Αγίου Νικο­λάου

Κανόνα πίστεως καὶ εἰκόνα πρα­ό­τη­τος, ἐγκρα­τείας Διδά­σκα­λον, ἀνέ­δειξέ σε τῇ ποίμνῃ σου, ἡ τῶν πραγ­μά­των ἀλήθεια· διὰ τοῦτο ἐκτήσω τῇ ταπει­νώ­σει τὰ ὑψηλά, τῇ πτωχείᾳ τὰ πλούσια. Πάτερ Ἱεράρχα Νικόλαε, πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ, σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.

Εκ της Εκκλη­σια­στι­κής Επι­τρο­πής

Ο Πρό­ε­δρος

Αιδε­σι­μό­τα­τος Πρε­σβύ­τε­ρος Μακά­ριος Σκόνης