Oδηγίες της Πυροσβεστικής υπηρεσίας Ρόδου για την καύση γεωργικών υπολειμμάτων

Με τη λήξη της αντι­πυ­ρι­κής πε­ριό­δου 2014 πα­ρα­τη­ρή­θη­κε αυ­ξη­μέ­νη δρα­στη­ριό­τη­τα δια­χεί­ρι­σης γε­ωρ­γι­κών υπο­λειμ­μά­των μέσω καύ­σης στο νησί της Ρόδου.

Δε­δο­μέ­νου ότι οι και­ρι­κές συν­θή­κες που επι­κρα­τούν προς το παρόν στην πε­ριο­χή μας είναι ιδιαί­τε­ρα ήπιες και συ­νε­πώς υφί­στα­ται ακόμη αυ­ξη­μέ­νη επι­κιν­δυ­νό­τη­τα, επι­ση­μαί­νου­με τα κά­τω­θι προ­βλε­πό­με­να από την ισχύ­ου­σα νο­μο­θε­σία:

Σύμ­φω­να με το Άρθρο 1 πα­ρά­γρα­φος 2 της 4ης/2012 Πυ­ρο­σβε­στι­κής Διά­τα­ξης (ΦΕΚ Β’ 1346) απα­γο­ρεύ­ε­ται το άναμ­μα φω­τιάς από 1ης Μαΐου μέχρι 31ης Οκτω­βρί­ου κάθε έτους σε οι­κο­πε­δι­κούς και λοι­πούς ακά­λυ­πτους χώ­ρους, που βρί-σκο­νται εντός πό­λε­ων, κω­μο­πό­λε­ων και οι­κι­σμών.

Σύμ­φω­να με το Άρθρο 4 πα­ρά­γρα­φος 1 της 9ης/2000 Πυ­ρο­σβε­στι­κής Διά­τα­ξης (ΦΕΚ Β’ 1459/30-11-2000) όπως τρο­πο­ποι­ή­θη­κε με την 9Α/2005 Πυρ/κή Διά­τα­ξη (ΦΕΚ Β’ 1554) επι­τρέ­πε­ται από 1ης Νο­εμ­βρί­ου μέχρι και 30 Απρι­λί­ου του επο­μέ­νου έτους, το άναμ­μα φω­τιάς στην ύπαι­θρο χωρίς την έκ­δο­ση άδειας από την Πυ­ρο­σβε­στι­κή Υπη­ρε­σία, για την εκτέ­λε­ση γε­ωρ­γι­κών ή άλλων ερ­γα­σιών πε­ριο­ρι­σμέ­νης έκτα­σης, για τις οποί­ες δεν προ­κύ­πτουν για το πα­ρα­πά­νω χρο­νι­κό διά­στη­μα δια­φο­ρε­τι­κά μέτρα από την ανω­τέ­ρω ή άλλη διά­τα­ξη, εφό­σον λη­φθούν από τον ενερ­γού­ντα την καύση όλα τα απα­ραί­τη­τα κατά πε­ρί­πτω­ση μέτρα για την απο­φυ­γή εκ­δή­λω­σης πυρ­κα­γιάς. Εν­δει­κτι­κά ανα­φέ­ρου­με τα κά­τω­θι προ­λη­πτι­κά μέτρα:

1. Ενη­μέ­ρω­ση της αρ­μό­διας κατά τό­πους Πυ­ρο­σβε­στι­κής Υπη­ρε­σί­ας για την απο­φυ­γή άσκο­πης κι­νη­το­ποί­η­σης.

2. Επι­λο­γή κα­τάλ­λη­λου απο­ψι­λω­μέ­νου ση­μεί­ου για την καύση.

3. Εξα­σφά­λι­ση πα­ρου­σί­ας κα­τάλ­λη­λων μέσων για την αντι­με­τώ­πι­ση τυχόν επέ­κτα­σης της πυρ­κα­γιάς (πτυο­σκά­πα­να, επαρ­κής πα­ρο­χή νερού κτλ).

4. Η καύση θα διε­νερ­γεί­ται μόνο όταν οι και­ρι­κές συν­θή­κες το επι­τρέ­πουν (χα­μη­λή έντα­ση ανέ­μου, υψηλή υγρα­σία κτλ).

5. Εξα­σφά­λι­ση αδιά­λει­πτης επι­τή­ρη­σης της πυρ­κα­γιάς.

6. Να μην προ­κα­λεί­ται όχλη­ση πε­ριοί­κων ή υπο­βάθ­μι­ση του πε­ρι­βάλ­λο­ντος.

Πρέ­πει να λη­φθεί υπόψη ότι σύμ­φω­να με το Άρθρο 3 της Υπουρ­γι­κής Από­φα­σης 11535/93 (ΦΕΚ 328/Β/6-5-93) περί μέ­τρων για τις ανοι­χτές εστί­ες καύ­σης, απα­γο­ρεύ­ε­ται η καύση τόσο σε υπαί­θριους όσο και σε στε­γα­σμέ­νους χώ­ρους (ανοι­χτές εστί­ες καύ­σης):

α. πλα­στι­κών ή ελα­στι­κών υλι­κών και

β. οποιων­δή­πο­τε άλλων στε­ρε­ών υλι­κών που είναι σε θέση να προ­κα­λέ­σουν αξιο­ση­μεί­ω­τη ρύ­παν­ση του πε­ρι­βάλ­λο­ντος.

Η απα­γό­ρευ­ση αυτή δεν εφαρ­μό­ζε­ται στην πε­ρί­πτω­ση καύ­σης στε­ρε­ών φυ­τι­κών υλι­κών (ξηρών κλα­διών και χόρ­των) που προ­έρ­χο­νται από γε­ωρ­γι­κές εκ­με­ταλ­λεύ­σεις. Σύμ­φω­να με το Άρθρο 5 της ίδιας ΥΑ, οι πα­ρα­βά­τες των δια­τά­ξε­ων της από­φα­σης αυτής υπό­κει­νται στις κυ­ρώ­σεις των άρ­θρων 28, 29 και 30 του Ν. 1650/86, όπως το τε­λευ­ταίο απ’ αυτά τρο­πο­ποι­ή­θη­κε µε το άρθρο 98 (παρ. 12) του Ν. 1892/1990.