ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Άρθρο Μητσοτάκη στο Bloomberg: Γιατί επιμένουμε για πλαφόν στο αέριο

news room 5 λεπτά ανάγνωση
ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ

Τους λόγους που επι­μέ­νει στην επιβολή πλαφόν στην τιμή του φυσικού αερίου που εισά­γε­ται στην Ευρω­παϊκή Ένωση εξηγεί ο πρω­θυ­πουρ­γός Κυριά­κος Μητσο­τά­κης, σε άρθρο του στη στήλη Bloomberg Opinion, που φιλο­ξε­νεί τα άρθρα γνώμης και ανά­λυ­σης του πρα­κτο­ρείου Bloomberg.

Ο κ. Μητσο­τά­κης κάνει λόγο για πλαφόν σε επίπεδο που να επι­τρέ­πει στην αγορά να λει­τουρ­γεί, αλλά ταυ­τό­χρονα να μην επι­τρέ­πει στη Ρωσία να χρη­σι­μο­ποιεί τον συγκε­κρι­μένο ενερ­γειακό πόρο ως όπλο, στο πλαίσιο της αντι­πα­ρά­θε­σής της με τη Δύση.

Ανα­λυ­τικά στο άρθρο του ο Πρω­θυ­πουρ­γός ανα­φέ­ρει:

Μετά από μήνες δια­βού­λευ­σης και απο­κλί­σεων, είναι καιρός η Ευρώπη να θέσει ανώτατο όριο στις τιμές του φυσικού αερίου. Η Ρωσία έχει εργα­λειο­ποι­ή­σει ως όπλο την ενέρ­γεια, με σαφή στόχο της να απο­στα­θε­ρο­ποι­ή­σει τις κοι­νω­νίες μας. Δεκα­πέ­ντε κράτη μέλη έχουν εκφρά­σει ξεκά­θαρα την υπο­στή­ριξή τους για την επιβολή πλαφόν στις τιμές. Η Ευρώπη πρέπει να ανα­κτή­σει τον έλεγχο της αγοράς φυσικού αερίου της.

Σε φυσιο­λο­γι­κές εποχές, οι κυβερ­νή­σεις πρέπει να αφήνουν τις αγορές να λει­τουρ­γούν. Δεν ζούμε όμως σε φυσιο­λο­γι­κές εποχές. Η Ρωσία αθετεί τα συμ­βό­λαια που έχει υπο­γρά­ψει και περιο­ρί­ζει σκόπιμα την προ­σφορά. Όταν ένας παίκτης μπορεί να μετα­κι­νεί σκόπιμα τις τιμές, δεν έχει νόημα η έννοια “αφή­νουμε τις αγορές να λει­τουρ­γή­σουν”. Οι κυβερ­νή­σεις οφεί­λουν να παρέ­χουν το πλαίσιο και να επο­πτεύ­ουν τις αγορές. Αντι­μέ­τωπη με μια εμφα­νέ­στατη χει­ρα­γώ­γηση της αγοράς, η κρατική παρέμ­βαση δεν δικαιο­λο­γεί­ται απλώς, αλλά επι­βάλ­λε­ται.

Καθώς οι τιμές αυξά­νο­νται σε πρω­το­φανή επίπεδα, η αγορά έχει πάψει να λει­τουρ­γεί. Η ρευ­στό­τητα έχει στε­ρέ­ψει και η αστά­θεια έχει εκτο­ξευ­θεί, δημιουρ­γώ­ντας τερά­στιες ευκαι­ρίες για προ­μη­θευ­τές και κερ­δο­σκό­πους ώστε να επω­φε­λη­θούν από τις από­το­μες κινή­σεις των τιμών. Οι μεγάλες εται­ρείες του κλάδου της ενέρ­γειας υφί­στα­νται πιέσεις, ζητώ­ντας κρατική ενί­σχυση. Κανένα νοι­κο­κυ­ριό, εται­ρεία ή κυβέρ­νηση δεν μπορεί να σχε­διά­σει ή να δια­χει­ρι­στεί μια αγορά όπου οι τιμές αυξο­μειώ­νο­νται χωρίς όριο.

Το πρώτο τρίμηνο του 2022, σύμφωνα με επί­ση­μες εκτι­μή­σεις, η Ευρω­παϊκή Ένωση πλήρωσε επι­πλέον 62 δισε­κα­τομ­μύ­ρια ευρώ για την εισα­γωγή φυσικού αερίου σε σχέση με το προη­γού­μενο έτος. Ο τελικός απο­λο­γι­σμός για το 2022 θα ανέλθει σε εκα­το­ντά­δες δισε­κα­τομ­μύ­ρια, τρι­σε­κα­τομ­μύ­ρια εάν συνυ­πο­λο­γι­στούν οι αρνη­τι­κές επι­πτώ­σεις στην αγορά ηλε­κτρι­κής ενέρ­γειας και γενι­κό­τερα στην οικο­νο­μία. Εν τω μεταξύ, το πλε­ό­να­σμα τρε­χου­σών συναλ­λα­γών της Ρωσίας τρι­πλα­σιά­στηκε σε πάνω από 180 δισε­κα­τομ­μύ­ρια δολάρια μέχρι και τον Αύγου­στο του 2022.

Αυτές οι τιμές συνέ­βα­λαν στην προ­σέλ­κυση προ­σφο­ράς στην Ευρώπη αλλά με υπερ­βο­λικό κόστος — εξα­σφα­λί­σαμε την προ­σφορά αλλά παρα­με­λή­σαμε το κόστος. Η Ευρώπη πλη­ρώ­νει δύο έως τρεις φορές περισ­σό­τερα για το φυσικό αέριο από τα ασια­τικά έθνη. Μια ορι­σμένη αύξηση της τιμής ήταν ανα­πό­φευ­κτη, αλλά η επι­τυ­χία της Ευρώπης στην από­κτηση φυσικού αερίου οφεί­λε­ται εν μέρει στην οικο­νο­μική επι­βρά­δυνση στην Κίνα. Σε ένα τυπικό έτος, οι εισα­γω­γές υγρο­ποι­η­μέ­νου φυσικού αερίου της Κίνας αυξά­νο­νται κατά 25 τοις εκατό. μέχρι στιγμής φέτος, έχουν μειωθεί κατά 20 τοις εκατό. Αυτή η μετα­τό­πιση, πέρα ​​από τις υψηλές τιμές, επέ­τρεψε στην Ευρώπη να εισάγει το φυσικό αέριο που χρειά­ζε­ται.

Η Ευρώπη αντι­με­τω­πί­ζει μια ανι­σορ­ρο­πία την οποία οι τιμές – από μόνες τους – δεν μπορούν να διορ­θώ­σουν. Οι εισα­γω­γές LNG στην Ευρώπη είναι στα­θε­ρές από τις αρχές του 2022, παρά τη συνεχή άνοδο των τιμών. Η ικα­νό­τητα της Ευρώπης να αντι­κα­τα­στή­σει το ρωσικό αέριο είναι συνάρ­τηση τόσο φυσικών δυνα­το­τή­των όσο και της οικο­νο­μίας: ανε­ξάρ­τητα από το πόσο υψηλές είναι οι τιμές, η Ευρώπη στο σύνολό της δεν μπορεί, βρα­χυ­πρό­θε­σμα, να αντι­κα­τα­στή­σει πλήρως τους όγκους που έχασε από τη Ρωσία. Όταν η προ­σφορά δεν μπορεί να αντα­πο­κρι­θεί στις τιμές, το να αφή­νουμε τις τιμές να αυξά­νο­νται ατε­λεί­ωτα απο­τε­λεί πράξη παρα­μέ­λη­σης και όχι σύνεσης.

Αντι­μέ­τω­ποι με τερά­στιο κόστος, οι επι­χει­ρή­σεις και τα νοι­κο­κυ­ριά πρέπει να εξοι­κο­νο­μή­σουν ενέρ­γεια και να στρα­φούν σε εναλ­λα­κτικά καύσιμα. Όλα αυτά είναι απα­ραί­τητα. Πρέπει ωστόσο να κάνουμε διά­κριση μεταξύ της “εξοι­κο­νό­μη­σης” και της κατα­στρο­φής, μεταξύ των λογικών μειώ­σεων στην κατα­νά­λωση ενέρ­γειας και των ανε­ξέ­λεγ­κτων τιμών που κλεί­νουν τις βιο­μη­χα­νίες μας και χρε­ο­κο­πούν νοι­κο­κυ­ριά και μικρές επι­χει­ρή­σεις.

Αργά ή γρήγορα, οι αγορές θα ισορ­ρο­πή­σουν – χωρίς όμως περιο­ρι­σμό στις τιμές, το κόστος αυτής της εξι­σορ­ρό­πη­σης θα μετριέ­ται σε ζωές οι οποίες θα έχουν κατα­στρα­φεί και σε θέσεις εργα­σίας που θα έχουν χαθεί. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο πρό­τεινα τον Ιούλιο ένα πανευ­ρω­παϊκό σύστημα για την απο­ζη­μί­ωση των μεγάλων χρηστών ενέρ­γειας για τη μείωση της κατα­νά­λω­σής τους, φέρ­νο­ντας την αγορά σε ισορ­ρο­πία, χωρίς να κατα­φεύ­γουμε σε ακραίες τιμές.

Η συναί­νεση η οποία φαί­νε­ται να δημιουρ­γεί­ται συγκλί­νει προς ένα μικρό σύνολο επι­λο­γών. Ο κύριος παρα­νο­μα­στής είναι η επι­θυ­μία να επι­βλη­θεί πλαφόν σε όλο το φυσικό αέριο και όχι μόνο στις μικρές ποσό­τη­τες οι οποίες εξα­κο­λου­θούν να έρχο­νται από τη Ρωσία. Το ανώτατο όριο τιμής θα πρέπει να είναι αρκετά υψηλό για να λει­τουρ­γή­σει ως “δια­κό­πτης κυκλώ­μα­τος”, αλλά να επι­τρέ­πει ταυ­τό­χρονα τη συνέ­χιση της δρα­στη­ριό­τη­τας της αγοράς σε λογικά επίπεδα.

Έχω στο μυαλό μου ένα συγκε­κρι­μένο πλαφόν, ωστόσο το ποσό αυτό απο­τε­λεί αντι­κεί­μενο εμπι­στευ­τι­κών δια­πραγ­μα­τεύ­σεων με τα κράτη-μέλη τις οποίες θέλω να σεβαστώ – επο­μέ­νως δεν θα το απο­κα­λύψω εδώ. Και πάλι, με αρκετά υψηλές τιμές, οι προ­μη­θευ­τές θα συνε­χί­σουν να στέλ­νουν το αέριό τους στην Ευρώπη και οι κατα­να­λω­τές θα έχουν και πάλι λόγους να μειώ­σουν τη ζήτησή τους. Ένα πλαφόν θα πρέπει να απο­τε­λεί ένα ανώτατο όριο για το πόσο υψηλά μπορούν να ανέλ­θουν οι τιμές, όχι ένα τεχνητά χαμηλό ποσό το οποίο θα απο­στα­θε­ρο­ποι­ή­σει τις αγορές.

Το ανώτατο όριο στις τιμές εγκυ­μο­νεί ασφαλώς κιν­δύ­νους Ωστόσο, καθώς προ­χω­ρούμε προς τον χειμώνα, οι κίν­δυ­νοι μιας αδρά­νειας εντεί­νο­νται. Δεν έχουμε την πολυ­τέ­λεια απλώς να καθό­μα­στε και να παρα­κο­λου­θούμε τη Ρωσία να χρη­σι­μο­ποιεί τους μηχα­νι­σμούς της αγοράς ενα­ντίον μας. Είναι μια πράξη κοινής λογικής και κυριαρ­χίας να παρέμ­βουμε και να σχε­διά­σουμε κανόνες που να αντα­πο­κρί­νο­νται στην πρω­το­φανή πρό­κληση που αντι­με­τω­πί­ζουμε. Η επιβολή ανώ­τα­του ορίου στις τιμές του φυσικού αερίου είναι ένα ανα­πό­φευ­κτο βήμα σε αυτή τη δια­δι­κα­σία.

Πηγή: Reporter.gr

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.