‘Μετά την απόφαση της Συνόδου Κορυφής της Ε.Ε διερευνητικός διάλογος; Και με ποια αξιοπιστία;”

Του Κοσμά Σφυρίου

Η επίσημη ανα­κοί­νωση, τόσο από την ελλη­νική κυβέρ­νηση, όσο και από την τουρ­κική, ότι «προ­σε­χώς» (;) αρχί­ζουν «διε­ρευ­νη­τικό διάλογο», ήταν το «καρότο», για να απο­φύ­γει η Τουρκία την επιβολή οικο­νο­μι­κών κυρώ­σεων από την Ε.Ε.

Έτσι και έγινε. Ενώ ο έλληνας κυβερ­νη­τι­κός εκπρό­σω­πος μιλούσε για «κυρώ­σεις που δαγκώ­νουν», στην απόφαση της Συνόδου Κορυφής της Ε.Ε, δεν ανα­φέ­ρε­ται καν η λέξη κυρώ­σεις.

Και αυτή την φορά, η «αποδοχή» από την Τουρκία της έναρξης «διε­ρευ­νη­τι­κού δια­λό­γου», απο­δεί­χθηκε τακτι­κός ελιγμός, για να πάρει – σ’ αυτή την συγκυ­ρία – αυτά που ήθελε. Δε με εκπλήσ­σει, γιατί αυτό έκανε πάντα η Τουρκία. Π.χ :

– Το 1999, απο­δέ­χθηκε την Συμ­φω­νία του Ελσίνκι (τάχα μου προ­σφυγή στο Διεθνές Δικα­στή­ριο της Χάγης, μέχρι 31/12/2004), για να πάρει τον ιδιό­τητα της υπο­ψή­φιας προς ένταξη στην Ε.Ε χώρας.

– Το 2016, απο­δέ­χθηκε την έναρξη «διε­ρευ­νη­τι­κού δια­λό­γου», για να πάρει την επι­και­ρο­ποί­ηση της «τελω­νεια­κής ένωσης με την Ε.Ε».

– Και τώρα, απο­δέ­χθηκε, για 61η φορά, την ένερξη «διε­ρευ­νη­τι­κού δια­λό­γου» και πήρε : * την μη επιβολή οικο­νο­μι­κών κυρώ­σεων από την Ε.Ε και

· την πρω­το­κόλ­ληση του «μνη­μο­νίου Άγκυρας – Τρί­πο­λης» στον Ο.Η.Ε με την καθο­ρι­στική συνέρ­γεια των Η.Π.Α.

Άραγε, αυτή η εξέλιξη δικαιο­λο­γεί, το να δηλώνει ο κ. Μητσο­τά­κης ικα­νο­ποι­η­μέ­νος ;

Αντί­θετα :

Η Ελλάδα το μόνο που πήρε, είναι η αναφορά στην απόφαση των 27, ότι ο «διε­ρευ­νη­τι­κός διά­λο­γος» θα γίνει για οριο­θέ­τηση υφα­λο­κρη­πί­δας, Α.Ο.Ζ, θαλάσ­σιες ζώνες. Δηλαδή το αυτο­νό­ητο, αφού αυτά είναι τα επίδικα, στην κρίση της Ανα­το­λι­κής Μεσο­γείου.

Ενώ στην Α.Ο.Ζ της Κύπρου, εξα­κο­λου­θούν να κάνουν έρευνες και γεω­τρή­σεις, τα πλωτά γεω­τρύ­πανα της Τουρ­κίας. Ο πρω­θυ­πουρ­γός είναι ικα­νο­ποι­η­μέ­νος με αυτό ;

Ή μήπως αυτα­πα­τά­ται, ότι η Τουρκία θα σεβα­στεί την αναφορά της Ε.Ε, για μονα­δικό θέμα του «διε­ρευ­νη­τι­κού δια­λό­γου» την οριο­θέ­τηση ;

Μα ήδη : – ο εκπρό­σω­πος του προ­έ­δρου Ερντο­γάν μιλά για διάλογο σε «τρία τρα­πέ­ζια»,

όπου – εκτός της οριο­θέ­τη­σης – να «συζη­τη­θούν» απο­στρα­τι­κο­κοί­ηση νησιών,

«γκρίζες ζώνες», «τουρ­κι­κές μειο­νό­τη­τες» και άλλα πολλλά…

– και πριν στε­γνώ­σει το μελάνι της από­φα­σης της Συνόδου Κορυφής της Ε.Ε και αφού η Τουρκία «παρά­καμψε τον ύφαλο» των οικο­νο­μι­κών κυρώ­σεων, εξέδωσε ήδη δύο navtex, για την επίμαχη περιοχή.

Άρα, ποιά αξιο­πι­στία θα έχει και ο νέος – 61ος – γύρος «διε­ρευ­νη­τι­κού δια­λό­γου» ;

Απλού­στατα, θα έχει την τύχη των 60 προη­γου­μέ­νων. Θα οδη­γη­θεί σε ναυάγιο, γιατί η στρα­τη­γική της Τουρ­κίας δεν είναι να δια­βου­λεύ­ε­ται και να προ­σφεύ­γει σε διεθνή δικαιο­δο­τικά όργανα. Η στρα­τη­γική της είναι, να προ­σπα­θεί – όσα χρόνια κι αν χρεια­στούν – να επι­βά­λει τα συμ­φέ­ρο­ντα της, με «πολι­τι­κές κανο­νιο­φό­ρου», και­ρο­φυ­λα­κτώ­ντας, για να το πράξει στην κατάλ­ληλη, για εκείνη, συγκυ­ρία.

Τώρα μάλιστα που ο Ο.Η.Ε πρω­το­κόλ­λησε το «μνη­μό­νιο Άγκυρας – Τρί­πο­λης», θα καμώ­νε­ται, ότι τάχα αυτό δημιουρ­γεί «δίκαιο». Και θα συνε­χί­σει τις ενέρ­γειες, για να κατο­χυ­ρώ­σει στην πράξη, ότι είναι ισχυρό, όχι παρά­νομο, το «μνη­μό­νιο» και ότι αυτό της εξα­σφα­λί­ζει το δικαί­ωμα, να ισχυ­ρί­ζε­ται ότι τα ερευ­νη­τικά πλοία της ενερ­γούν «εντός τουρ­κι­κής Α.Ο.Ζ».

Ειδικά μάλιστα σε νερά (ανα­το­λικά του 28ου μεσημ­βρι­νού), που δεν καλύ­πτο­νται από την μερική συμ­φω­νία Ελλάδας – Αιγύ­πτου και άρα δεν είναι οριο­θε­τη­μένα, ώστε να επι­τρέ­πουν στην χώρα μας να λέει, αυτά είναι μέσα σε ελλη­νική Α.Ο.Ζ.

Δυστυ­χώς, η Τουρκία πιστεύει, ότι η συγκυ­ρία – με την εκκρε­μό­τητα κυριαρ­χίας στην Λιβύη και όσο είναι διεθνώς ανα­γνω­ρι­σμένη η κυβέρ­νηση της Τρί­πο­λης – την ευνοεί και θα κάνει το παν (με ειρη­νικά ή πολε­μικά μέσα), για να επι­βά­λει τα τεχνητά θαλάσ­σια σύνορα Τουρ­κίας – Λιβύης, που εκείνη επι­νό­ησε (ενώ, με βάση το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασ­σας, δεν υπάρ­χουν), για να έχει δεσπό­ζουσα θέση στην Ανα­το­λική Μεσό­γειο.

Στην βάση αυτής της στρα­τη­γι­κής, η Τουρκία θα προ­σπα­θεί – με δελε­α­στι­κές προ­τά­σεις – να προ­σεγ­γί­σει και την Αίγυπτο. Γι’ αυτό είναι απόλυτη επι­τα­κτική ανάγκη, να τελε­σφο­ρή­σουν – το ταχύ­τερο δυνατό – οι συνο­μι­λίες Ελλάδας – Αιγύ­πτου, για συμ­φω­νία και ανα­το­λικά του 28ου μεσημ­βρι­νού (δηλαδή ανα­το­λικά της Ρόδου), ώστε να ολο­κλη­ρω­θεί η οριο­θέ­τηση, τόσο με την Αίγυπτο, όσο και με την Κύπρο.

Να απο­στα­λούν και αυτές οι συντε­ταγ­μέ­νες στον Ο.Η.Ε και έτσι να «βαπτι­στεί» επίσημα ελλη­νική υφα­λο­κρη­πίδα και η Α.Ο.Ζ στην Ανα­το­λική Μεσό­γειο.

 

Ρόδος 3 / 10 / 2020

 

Κοσμάς Σφυρίου.