Ο “κατώτερος”, ο “αποστάτης” και το…stratego

Κατώ­τερο των περι­στά­σεων χαρα­κτή­ρισε τον κ. Απο­στο­λάκη η κυβέρ­νηση («δεν θα έπρεπε να έχει γίνει ούτε καφε­τζής όχι αξιω­μα­τι­κός» όπως είπε λαλί­στα­τος υπουρ­γός) Ωστόσο της διέφυγε η μικρή λεπτο­μέ­ρεια ότι αυτή πρό­τεινε υπουρ­γική θέση σε κάποιον κατώ­τερο των περι­στά­σεων ΚΑΙ επο­μέ­νως κάποιος κατα­λή­γει στο συμπέ­ρα­σμα πως  μάλλον η κυβέρ­νηση δεν ξέρει να επι­λέ­γει κατάλ­ληλα άτομα για περι­στά­σεις που η ίδια δημιουρ­γεί. Και εν πάσει περι­πτώ­σει ακόμη και οργή και αγα­νά­κτηση να υπάρχει, είτε γιατί έχεις δίκιο, είτε για έχεις υποστεί πλήγμα από όλο το σκηνικό, έχει σημασία πως αυτό το δια­χει­ρί­ζε­σαι. Μέσα σε λίγες ώρες ο κ. Απο­στο­λά­κης για τους μεν έγινε ο δειλός (και πολλά άλλα κοσμη­τικά) για τους δε  απο­στά­της που εξα­γο­ρά­στηκε. Πράματα και θάματα που απλά δεί­χνουν τον τρόπο που επι­λέ­γο­νται πρόσωπα όχι για την ουσία αλλά για να εξυ­πη­ρε­τή­σουν επι­κοι­νω­νια­κές ανάγκες. Υ.Γ. Επειδή ο Αλκι­βιά­δης Στε­φα­νής έχει  πολλά ένσημα στο στρά­τευμα και στο καθήκον, χρήσιμο θα είναι να ακούνε τι λέει για τον πατριω­τι­σμό, την εμπει­ρία, και τον χαρα­κτήρα του κ. Απο­στο­λάκη, όλοι εκείνοι που χρη­σι­μο­ποιούν χυδαί­ους χαρα­κτη­ρι­σμούς και ύβρεις και  που η μόνη επαφή που έχουν με τον στρατό και την επι­χει­ρη­σιακή εμπει­ρία είναι το stratego.