Τουριστική αποικία δεύτερης διαλογής: Τα…μπιτσόμπαρα και οι ξαπλώστρες δεν αποτελούν την …βαριά βιομηχανία της χώρας

ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΧΑΡΒΑΛΙΑ

Είχα επι­ση­μά­νει στο παρελ­θόν ότι ένας από τους «τιμω­ρη­τι­κούς» στόχους της μνη­μο­νια­κής…προ­σαρ­μο­γής, ήταν η μετα­τροπή της Ελλάδας σε ένα είδος πάμ­φθη­νης του­ρι­στι­κής αποι­κίας για τους μεσαίου και χαμηλού εισο­δή­μα­τος κεντρο­ευ­ρω­παί­ους που θέλουν να πλένουν τα πόδια τους σε πεντα­κά­θαρα, αλλά και ασφαλή ύδατα, υπη­ρε­τού­με­νοι από νεό­πτω­χους ιθα­γε­νείς σερ­βι­τό­ρους.

Η εμπει­ρία του φετινού καλο­και­ριού με έπεισε για την ακρί­βεια της πρό­βλε­ψης. Τα νησιά βού­λια­ξαν από του­ρι­στι­κές ορδές με πρώτους και καλύ­τε­ρους τους Γερ­μα­νούς που δεν λογα­ριά­ζουν από αισθή­ματα συμπά­θειας ή αντι­πά­θειας στο ντόπιο πλη­θυ­σμό αφού πιστεύ­ουν ακρά­δα­ντα ότι ένας τόσο προ­νο­μια­κός παρα­θε­ρι­στι­κός προ­ο­ρι­σμός δεν μπορεί να…χαρί­ζε­ται σε «αχά­ρι­στους και τεμπέ­λη­δες» κατώ­τε­ρης φυλε­τι­κής υπό­στα­σης.

Τα σπίτια όμως των ιθα­γε­νών, βολεύ­ουν για έναν εξαι­ρε­τικά προσιτό καλο­και­ρινό εποι­κι­σμό. Η ενοι­κί­αση παρα­θε­ρι­στι­κών κατοι­κιών μέσω της δια­δι­κτυα­κής πλατ­φόρ­μας “Airbnb” έσπασε κάθε ρεκόρ και φυσικά ρεκόρ έσπασε και η κατα­μέ­τρηση «κεφα­λιών» στις πύλες εισόδου της χώρας. Στο τέλος της ημέρας βεβαίως και πάλι πλου­σιό­τε­ροι δεν γίναμε(εκτός ελα­χί­στων εξαι­ρέ­σεων)καθώς σύντομα θα φανεί ότι ο διπλα­σια­σμός του αριθμού των επι­σκε­πτών μέσα σε πέντε μόλις χρόνια δεν σημαί­νει μεγα­λύ­τερο τζίρο γιατί δεν συνο­δεύ­ε­ται από αύξηση της κατά κεφαλήν του­ρι­στι­κής δαπάνης.Το άκρως αντί­θετο συμ­βαί­νει…

Ας μην σας κουράσω με νούμερα. Τα έχω ξανα­γρά­ψει και μπορεί να τα βρει κανείς σε επίσημα στοι­χεία που δεν επι­δέ­χο­νται της παρα­μι­κρής αμφι­σβή­τη­σης. Συνο­πτικά απλώς λέω ότι από το 2009 υπερ­δι­πλα­σιά­στηκε ο αριθμός των ξένων επι­σκε­πτών που σύντομα θα φτάσει τα 30 εκα­τομ­μύ­ρια και…γκρε­μί­στηκε η μέση κατά κεφαλήν δαπάνη κάπου στα 500 ευρώ την ώρα που στην Ισπανία (οι κάτοι­κοι της οποίας ευλόγως δια­μαρ­τύ­ρο­νται για τον του­ρι­στικό υπερ­κο­ρε­σμό) ξεπερνά τα 1100 ευρώ και στην «δική» μας Κύπρο τα 850!

Θα με ρωτή­σετε λοιπόν γιατί πανη­γυ­ρί­ζουν οι κυβερ­νη­τι­κοί παρά­γο­ντες και οι διά­φο­ροι καλο­βο­λε­μέ­νοι φαν­φα­ρό­νοι των εγχώ­ριων του­ρι­στι­κών ενώσεων. Πολύ απλά γιατί οι εκά­στοτε υπουρ­γοί έχουν συνη­θί­σει να μετρούν το μέγεθος της «επι­τυ­χίας» σε κεφάλια, ανε­ξαρ­τή­τως προ­έ­λευ­σης, ποιό­τη­τας και αγο­ρα­στι­κής δύναμης. Δεν κάθο­νται να λογα­ριά­σουν αν οι υπερ­πλή­ρεις(αλλά και…υπερ­χρε­ω­μέ­νες στις τρά­πε­ζες)ξενο­δο­χεια­κές μονάδες μαζικού του­ρι­σμού έχουν ξεπου­λή­σει τα δωμάτια από τον Φλεβάρη σε ξένους πρά­κτο­ρες, όπως η γερ­μα­νι­κών συμ­φε­ρό­ντων TUI. Oύτε τους απα­σχο­λεί το γεγονός ότι η ανε­ξέ­λεγ­κτη και συχνά «λαθραία» ενοι­κί­αση κατοι­κιών διαλύει τις μικρό­τε­ρες μονάδες των νησιών και τα ενοι­κια­ζό­μενα δωμάτια που χτί­στη­καν με ιδρώτα και αίμα.

Κάποιος βλάξ ανα­κά­λυψε κάποια στιγμή ότι «ο μαζικός του­ρι­σμός είναι η βαριά βιο­μη­χα­νία της Ελλάδας». Μεγα­λύ­τερη παρα­δοχή συλ­λο­γι­κής παραί­τη­σης δεν υπάρχει. Είναι σαν να ομο­λο­γείς ότι κλη­ρο­νό­μη­σες το οικό­πεδο φιλέτο από τον μπάρμπα σου και επειδή είσαι παντε­λώς ανί­κα­νος να το αξιο­ποι­ή­σεις, το δίνεις στο γείτονα για να παρ­κά­ρει το τρο­χό­σπιτο, να λιά­ζε­ται και να σου δίνει λίγο χαρ­τζη­λίκι. Οι Ελληνες στρά­φη­καν όλο και περισ­σό­τερο σε αυτού του είδους τις υπη­ρε­σίες «υπο­δο­χής» οι οποίες δεν μπορούν να απο­τε­λέ­σουν τον βασικό κορμό μιας παρα­γω­γι­κής μηχανής που θα ξεκολ­λή­σει τη χώρα από το τέλμα, θα οδη­γή­σει στην αυτό­νομη ανά­πτυξη και θα συγκρα­τή­σει την διαρροή εγκε­φά­λων στο εξω­τε­ρικό.

Φυσικά και ο του­ρι­σμός απο­τε­λεί μία ζωτική οικο­νο­μική παρά­με­τρο. Δεν μπορούν όμως τα…μπι­τσό­μπαρα και οι ξαπλώ­στρες να απο­τε­λούν την…βαριά βιο­μη­χα­νία μιας χώρας. Ειδι­κό­τερα μάλιστα στο επίπεδο που αυτό δημιουρ­γεί συν­θή­κες κορε­σμού και οδηγεί σε κανι­βα­λι­κές κατα­στά­σεις οι οποίες υπο­νο­μεύ­ουν το επίπεδο δια­βί­ω­σης του ντόπιου πλη­θυ­σμού.

Οι Ισπανοί το είδαν νωρίς και δικαίως σήμερα δια­μαρ­τύ­ρο­νται, απει­λώ­ντας να…πετά­ξουν τους εισβο­λείς στη θάλασσα. Στην Βενετία υπάρχει επίσης κύμα ξεση­κω­μού κατά του του­ρι­στι­κού στίφους που απειλεί να κατα­στρέ­ψει την μονα­δι­κό­τητα της μνη­μεια­κής πόλης. Στην Ελλάδα νοιώ­θουν την αηδία του μπα­τι­ρο­του­ρι­σμού στον Λαγανά, στα Μαλια, στο Φαλη­ράκι, και σε αρκετές άλλες νησιω­τι­κές τοπο­θε­σίες. Στην Μύκονο επε­τεύ­χθη επι­τέ­λους η… «Ιμπι­ζο­ποί­ηση» με τίμημα την άκρως αντιαι­σθη­τική επι­δρομή μελαψών πετρο­δολ­λα­ριά­δων… Ελά­χι­στες φωτι­σμέ­νες φωνές όπως ο δήμαρ­χος Σαντο­ρί­νης Νικό­λαος Ζώρζος απευ­θύ­νουν έκκληση στην πολι­τεία να στα­μα­τή­σει την χορή­γηση νέων αδειών για του­ρι­στικά κατα­λύ­ματα και να βάλει φρένο στην παρα­χώ­ρηση αγρο­τι­κής γης για παρα­θε­ρι­στική εκμε­τάλ­λευση. «Η Σαντο­ρίνη είναι πλέον κορε­σμέ­νος του­ρι­στι­κός προ­ο­ρι­σμός», λέει ο δήμαρ­χος και οι αριθμοί τον δικαιώ­νουν απόλυτα: Το νησί καλεί­ται να εξυ­πη­ρε­τή­σει 85 χιλιά­δες επι­σκέ­πτες ημε­ρη­σίως, δηλαδή μία πυκνό­τητα 1118 ατόμων ανά τετρα­γω­νικό χιλιό­με­τρο που συγκρί­νε­ται μόνο με αυτήν της Αττικής! Και κατά τα άλλα πανη­γυ­ρί­ζουμε…

mignatiou.com