Αφέθηκε ελεύθερος με όρους για τα απομιμητικά προϊόντα

Ελεύ­θε­ρος με τους πε­ριο­ρι­στι­κούς όρους της απα­γό­ρευ­σης εξό­δου από τη χώρα, της εμ­φά­νι­σής του μια φορά κάθε μήνα στο αστυ­νο­μι­κό τμήμα του τόπου κα­τοι­κί­ας του και της κα­τα­βο­λής χρη­μα­τι­κής εγ­γύ­η­σης ύψους 5.000 ευρώ, αφέ­θη­κε χθες, μετά την απο­λο­γία του, με ομό­φω­νη από­φα­ση του Ανα­κρι­τή και της Ει­σαγ­γε­λέ­ως Υπη­ρε­σί­ας, ένας 47χρο­νος Ρο­δί­της, κα­τη­γο­ρού­με­νος για πλα­στο­γρα­φία και για χρήση πλα­στού από κοι­νού κατ’ επάγ­γελ­μα με όφε­λος που ξε­περ­νά τα 120.000 ευρώ, για απάτη από κοι­νού κατ’ επάγ­γελ­μα με όφε­λος που ξε­περ­νά τα 120.000 ευρώ, για πα­ρά­βα­ση του νόμου περί ση­μά­των, για λα­θρε­μπο­ρία με χρήση ιδιαι­τέ­ρων τε­χνα­σμά­των από­κρυ­ψης και για απο­δο­χή και διά­θε­ση προ­ϊ­ό­ντων εγκλή­μα­τος.

Στην ίδια υπό­θε­ση κα­τη­γο­ρού­με­νη είναι η 47χρονη σύ­ζυ­γός του, ένας 40χρο­νος κά­τοι­κος Αθη­νών και ένας Τούρ­κος, αγνώ­στων λοι­πών στοι­χεί­ων.

Οι κα­τη­γο­ρού­με­νοι ενε­πλά­κη­σαν σε υπό­θε­ση «μα­μούθ» δια­κί­νη­σης απο­μι­μη­τι­κών προ­ϊ­ό­ντων.

Την 28η Ιου­λί­ου 2017, το πρωί, κλι­μά­κιο υπαλ­λή­λων του ΣΔΟΕ Ατ­τι­κής με την συν­δρο­μή τε­λω­νεια­κών υπαλ­λή­λων από την Ρόδο, με­τέ­βη σε επι­χεί­ρη­ση – απο­θή­κη, λια­νι­κού εμπο­ρί­ου έτοι­μων εν­δυ­μά­των, στην οδό Γε­ωρ­γί­ου Σε­φέ­ρη, στην «Μή­δεια».

Πα­ρου­σία εκ­προ­σώ­που της δι­κα­στι­κής αρχής η απο­θή­κη ανοί­χτη­κε από κλει­δα­ρά και ακο­λού­θη­σε έρευ­να κατά τη διάρ­κεια της οποί­ας εντο­πί­στη­κε πλή­θος εν­δυ­μά­των και υπο­δη­μά­των, που έφε­ραν ομοιώ­μα­τα ση­μά­των δια­φό­ρων εται­ρειών, ενώ δια­πι­στώ­θη­κε ότι πέραν του συ­γκε­κρι­μέ­νου αρ­χι­κού χώρου, υπήρ­χαν και άλλες εί­σο­δοι επι­με­λώς κα­λυμ­μέ­νες, που οδη­γού­σαν σε άλ­λους απο­θη­κευ­τι­κούς χώ­ρους – δω­μά­τια απο­μι­μη­τι­κών προ­ϊ­ό­ντων.

Σε έναν από αυ­τούς βρέ­θη­καν 600 πε­ρί­που σή­μα­τα της εται­ρεί­ας “Michael Kors” ξε­χω­ρι­στά, με προ­φα­νή σκοπό να το­πο­θε­τη­θούν σε απο­μι­μη­τι­κά προ­ϊ­ό­ντα, ενώ συ­νο­λι­κά κα­τα­σχέ­θη­καν 71.761 απο­μι­μη­τι­κά είδη δια­φό­ρων ειδών και επω­νυ­μιών.

Οι επι­θε­ω­ρη­τές ανα­ζή­τη­σαν τε­λω­νεια­κά πα­ρα­στα­τι­κά ει­σα­γω­γής εμπο­ρευ­μά­των και κα­τα­βο­λής των φόρων και δα­σμών τους, ενώ κα­τά­σχε­σαν 6 τι­μο­λό­για ει­σα­γω­γής τους από την Τουρ­κία.

Απο­λο­γού­με­νος ενώ­πιον του Ανα­κρι­τή Υπη­ρε­σί­ας ο κα­τη­γο­ρού­με­νος τό­νι­σε ότι η εμπο­ρι­κή δρα­στη­ριό­τη­τα με την οποία ασχο­λή­θη­κε, αφο­ρού­σε την χον­δρι­κή πώ­λη­ση ετοί­μων εν­δυ­μά­των, τα οποία προ­μη­θευό­ταν απο­κλει­στι­κά από ανώ­νυ­μη εται­ρεία, που εδρεύ­ει στο Μο­σχά­το Ατ­τι­κής, επί της οδού Θεσ­σα­λο­νί­κης.

Ισχυ­ρί­στη­κε ότι ο τε­λευ­ταί­ος πα­ρε­λάμ­βα­νε τα εν­δύ­μα­τα από πα­ρα­γω­γούς που του τα έστελ­ναν από την Τουρ­κία και ήταν εκεί­νος που δια­κα­νό­νι­ζε όλες τις δια­δι­κα­σί­ες εκτε­λω­νι­σμού και διέ­λευ­σης των εμπο­ρευ­μά­των από τα ελ­λη­νι­κά σύ­νο­ρα.

Καθ’ όλη την διάρ­κεια της άσκη­σης εκ μέ­ρους του της εμπο­ρι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας, τη­ρού­σε, όπως τό­νι­σε ο κα­τη­γο­ρού­με­νος, στο έπα­κρο την φο­ρο­λο­γι­κή νο­μο­θε­σία, αγο­ρά­ζο­ντας το σύ­νο­λο των προ­ϊ­ό­ντων του με νό­μι­μα πα­ρα­στα­τι­κά και φυ­σι­κά πω­λώ­ντας αυτά σε το­πι­κούς εμπό­ρους, ομοί­ως με νό­μι­μα πα­ρα­στα­τι­κά.

Πρό­σθε­σε εξάλ­λου ότι τε­λού­σε σε πλήρη γνώση ότι η εκ μέ­ρους του άσκη­ση της εμπο­ρί­ας με αυτό τον τρόπο πα­ρα­βί­α­ζε εν γένει το νόμο περί ση­μά­των και ει­δι­κό­τε­ρα υπέ­πι­πτε στην πλημ­με­λη­μα­τι­κή πα­ρά­βα­ση του άρ­θρου 156 ν. 4072/2012, αλλά σε καμία πε­ρί­πτω­ση δεν πί­στευε ότι θα μπο­ρού­σε να στοι­χειο­θε­τή­σει τη νο­μο­τυ­πι­κή υπό­στα­ση των λοι­πών απο­δι­δό­με­νων αδι­κη­μά­των και μά­λι­στα στον κα­κουρ­γη­μα­τι­κό βαθμό που αυτά ανα­φέ­ρο­νται.

Στις 28 Ιου­λί­ου 2017 και ενώ η απο­θή­κη από την οποία εμπο­ρευό­ταν τα απο­μι­μη­τι­κά προ­ϊ­ό­ντα ήταν κλει­στή, δέ­χθη­κε τη­λε­φώ­νη­μα στο κι­νη­τό τη­λέ­φω­νο της συ­ζύ­γου του από τον επι­κε­φα­λής του ελεγ­κτι­κού κλι­μα­κί­ου. Στο εν λόγω τη­λε­φώ­νη­μα απά­ντη­σε ο ίδιος και αφού τον ενη­μέ­ρω­σε ότι ο ίδιος κατ’ ουσία είναι ο ιδιο­κτή­της και δια­χει­ρι­στής της επι­χεί­ρη­σης, του ανέ­φε­ρε ότι γί­νε­ται εκτε­τα­μέ­νος έλεγ­χος στην απο­θή­κη, για την ανα­ζή­τη­ση απο­μι­μη­τι­κών προ­ϊ­ό­ντων. Όντας σί­γου­ρος ότι το κα­τά­στη­μά του είναι φο­ρο­λο­γι­κά και δα­σμο­λο­γι­κά πλή­ρως ενή­με­ρο, με­τέ­βη, όπως είπε, αμέ­σως στην επι­χεί­ρη­ση και πα­ρα­στά­θη­κε σε όλους τους ελέγ­χους, δη­λώ­νο­ντας την ιδιό­τη­τά του ως υπευ­θύ­νου της επι­χεί­ρη­σης και συ­νερ­γα­ζό­με­νος πλή­ρως με τις αρχές.

Κατά τον έλεγ­χο πα­ρέ­δω­σε εξάλ­λου όλα τα τι­μο­λό­για που του ζη­τή­θη­καν και ανα­φέ­ρο­ντας όλα τα ονό­μα­τα των συ­νερ­γα­τών του.

Επε­σή­μα­νε εξαλ­λου ότι η λει­τουρ­γία της απο­θή­κης, πε­ριο­ρι­ζό­ταν απο­κλει­στι­κά και μόνο στην τρο­φο­δο­σία των το­πι­κών του­ρι­στι­κών κα­τα­στη­μά­των του νη­σιού, με προ­ϊ­ό­ντα που έφε­ραν απο­μι­μη­τι­κά σή­μα­τα με απο­κλει­στι­κό και μόνο σκοπό τη διά­θε­ση αυτών σε του­ρί­στες που φυ­σι­κά γνώ­ρι­ζαν την προ­έ­λευ­ση των ρού­χων που αγό­ρα­ζαν.

Κάθε δε συμ­βα­τι­κή του σχέση, είτε αυτή αφο­ρού­σε προ­μή­θεια των εν­δυ­μά­των, είτε πώ­λη­ση αυτών, κα­λυ­πτό­ταν πλή­ρως από την έκ­δο­ση των προ­βλε­πό­με­νων φο­ρο­λο­γι­κών πα­ρα­στα­τι­κών και απο­δί­δο­νταν στο δη­μό­σιο οι ανα­λο­γού­ντες φόροι όπως επί­σης και ο φόρος προ­στι­θέ­με­νης αξίας.

Ως συ­νή­γο­ροι υπε­ρά­σπι­σής του πα­ρέ­στη­σαν οι δι­κη­γό­ροι κ.κ. Δήμος Μου­τά­φης, Μηνάς Τσέρ­κης και Να­τάσ­σα Χρι­στο­δού­λου.