Δ. Κουτσούμπας: «Η δίκαιη ανάπτυξη του ΣΥΡΙΖΑ είναι ένα ακόμα παραμύθι»

Κύριε Κου­τσού­μπα, να ξεκι­νή­σουμε από την συζή­τηση στη Βουλή για τον νέο ανα­πτυ­ξιακό Νόμο. Εξα­πο­λύ­σατε επίθεση στην κυβέρ­νηση ΣΥΡΙΖΑ και κατά του ιδίου του Αλέξη Τσίπρα, ότι εξυ­πη­ρε­τεί πολ­λα­πλά συμ­φέ­ρο­ντα και όχι του λαού. Τελικώς, αυτή η κυβέρ­νηση με όλα τα δυσβά­στα­κτα μέτρα που λαμ­βά­νει (φορο­λο­γικά, ασφα­λι­στικά, αντερ­γα­τικά) είναι Αρι­στερή; Εκπρο­σω­πεί τις Αρι­στε­ρές θέσεις;

Σημασία δεν έχει πως αυτο­χα­ρα­κτη­ρί­ζε­ται μια κυβέρ­νηση, αλλά ποια πολι­τική υλο­ποιεί. Και δεν φαντά­ζο­μαι να υπάρχει κανείς που να θεωρεί ότι είναι «αρι­στερό» να βάζεις ταφό­πλακα στην κοι­νω­νική ασφά­λιση, να φορ­τώ­νεις φόρους τις λαϊκές οικο­γέ­νειες και να ετοι­μά­ζε­σαι να βάλεις χέρι και στο δικαί­ωμα της απερ­γίας. Και μάλιστα την ίδια ώρα να ψηφί­ζεις τον ανα­πτυ­ξιακό νόμο, που εκτός από ζεστό χρήμα δίνει και νέα προ­νό­μια στους μεγα­λο­ε­πι­χει­ρη­μα­τίες για τις επεν­δύ­σεις και την κερ­δο­φο­ρία τους. Το αρι­στερό περι­τύ­λιγμα δεν μπορεί να κρύψει το ταξικό περιε­χό­μενο αυτής της πολι­τι­κής που υπη­ρε­τεί το κεφά­λαιο και την εξουσία του.

Τόσο οι προη­γού­με­νες όσο και η σημε­ρινή κυβέρ­νηση μιλούν και κόπτο­νται για ανά­πτυξη. Πώς μπορεί να έλθει ανά­πτυξη στην χώρα μας μέσα σε καθε­στώς συνε­χι­ζό­με­νων μνη­μο­νίων;

Η ανά­πτυξη για την οποία κόπτο­νται όλοι αυτοί, σημαί­νει κυρίως ανά­καμψη των επι­χει­ρη­μα­τι­κών κερδών. Και γι’ αυτό το έδαφος έχει στρωθεί, τόσο από τις προη­γού­με­νες κυβερ­νή­σεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, όσο και από την σημε­ρινή κυβέρ­νηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, με εκα­το­ντά­δες αντι­λαϊ­κούς νόμους. Εργα­σια­κές συν­θή­κες ζού­γκλας, μισθοί και συντά­ξεις πείνας, διάλυση του κοι­νω­νι­κο­α­σφα­λι­στι­κού συστή­μα­τος, τσα­κι­σμένα εργα­τικά δικαιώ­ματα. Και έπεται συνέ­χεια, αφού απε­λευ­θέ­ρωση απο­λύ­σεων και συν­δι­κα­λι­στι­κός νόμος είναι το μενού της επό­με­νης αξιο­λό­γη­σης το φθι­νό­πωρο. Δεν χρειά­ζε­ται να προ­σθέ­σουμε τίποτα άλλο για να φανεί ότι η «δίκαιη ανά­πτυξη» του ΣΥΡΙΖΑ είναι ένα ακόμα παρα­μύθι.

Συμ­φω­νείτε με την απλή ανα­λο­γική; Σε τι θα βοη­θή­σει το υπάρχον πολι­τικό σύστημα και συνεπώς τα μικρό­τερα κόμματα;

Δια­χρο­νικά η πρόταση του ΚΚΕ είναι η απλή ανα­λο­γική χωρίς κανένα μπόνους και χωρίς κανένα πλαφόν, γιατί είναι το μόνο εκλο­γικό σύστημα που μπορεί να εκφρά­σει και να απο­τυ­πώ­σει τη λαϊκή ψήφο. Έτσι ακριβώς έχει κατα­γρα­φεί χρόνια τώρα στη λαϊκή συνεί­δηση η απλή ανα­λο­γική και έτσι ακριβώς περι­γρά­φε­ται και στην πρόταση νόμου που είχε κατα­θέ­σει ο ΣΥΡΙΖΑ το 2012. Όλα τα άλλα που ακούμε από τα κυβερ­νη­τικά στελέχη για «απλή ανα­λο­γική με πλαφόν», είναι η γνωστή τακτική του ΣΥΡΙΖΑ να βαφτί­ζει το κρέας – ψάρι. Έλεος πια!

Με τα ποσοστά που λαμ­βά­νουν ακόμη και τα δύο πρώτα κόμματα στις εκλο­γι­κές ανα­με­τρή­σεις, μπορούν να συνε­χί­σουν να ελπί­ζουν σε αυτο­δύ­να­μες κυβερ­νή­σεις;

Βρι­σκό­μα­στε ήδη στον έκτο χρόνο που η χώρα πορεύ­ε­ται απο­κλει­στικά με διά­φο­ρες κυβερ­νή­σεις συνερ­γα­σίας. Το γεγονός ότι σε όλα τα κρίσιμα ζητή­ματα έχουν κοινό πλαίσιο και βασική στρα­τη­γική όλα τα αστικά κόμματα, απο­τε­λεί τη βάση για τη συγκρό­τηση τέτοιων κυβερ­νή­σεων συνερ­γα­σίας. Σας θυμί­ζουμε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ, η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και το ΠΟΤΑΜΙ ψήφισαν όλοι μαζί το 3ο μνη­μό­νιο. Άρα αντι­κει­με­νικά μπορούν και παρα­μπο­ρούν να συμ­με­τέ­χουν ή να στη­ρί­ξουν μια κυβέρ­νηση από κοινού που θα εφαρ­μό­ζει τις αντι­λαϊ­κές μεταρ­ρυθ­μί­σεις που είναι και η βασική απαί­τηση του κεφα­λαίου στη χώρα μας.

Σας βρίσκει σύμφωνο η πρόταση για εκλογή Προ­έ­δρου της Δημο­κρα­τίας από τον λαό; Μήπως ανοίγει την «πόρτα» σε «δυαρχία» ή μελ­λο­ντική Προ­ε­δρική Δημο­κρα­τία;

Στην ουσία, με αυτόν τον τρόπο, αλλάζει το αστικό πολι­τειακό σύστημα, γίνεται προ­ε­δρική από προ­ε­δρευό­μενη δημο­κρα­τία. Θα δοθούν περισ­σό­τε­ρες εξου­σίες, υπε­ρε­ξου­σίες, στον Πρόεδρο της Δημο­κρα­τίας, σε ένα θεσμικό παρά­γο­ντα που υλο­ποιεί βέβαια τις αντι­λαϊ­κές πολι­τι­κές των κυβερ­νή­σεων που δια­χει­ρί­ζο­νται αυτό το εκμε­ταλ­λευ­τικό σύστημα. Δεν πρό­κει­ται για διεύ­ρυνση δημο­κρα­τίας, αλλά για επίφαση δημο­κρα­τίας, μια άλλη όψη της ίδιας αστικής δημο­κρα­τίας, η οποία είναι δημο­κρα­τία για τους λίγους, γι’ αυτούς που έχουν τη μεγάλη ιδιο­κτη­σία και την πραγ­μα­τική εξουσία. Η εκλογή ΠτΔ από το λαό δεν πρό­κει­ται ν’ αλλάξει σε τίποτε την ήδη άσχημη κατά­σταση που ζει η εργα­τική τάξη, τα λαϊκά στρώ­ματα.

Δια­πι­στώ­νουμε ότι οι θέσεις που εξέ­φραζε εδώ και πολλά χρόνια το ΚΚΕ όπως ο κίν­δυ­νος συν­δια­χεί­ρι­σης στο Αιγαίο, ο εργα­σια­κός μεσαί­ω­νας και το ξεπού­λημα της δημό­σιας περιου­σίας, επι­βε­βαιώ­νο­νται συνεχώς. Πώς το σχο­λιά­ζετε;

Αυτό που κυρίως επι­βε­βαιώ­νε­ται και ισχύει για όλες τις κυβερ­νή­σεις, ανε­ξαρ­τή­τως προ­θέ­σεων, είναι ότι δεν μπορεί να βαδί­ζεις στον καπι­τα­λι­στικό δρόμο ανά­πτυ­ξης, να υλο­ποιείς τις κατευ­θύν­σεις της ΕΕ και τους σκοπούς του ΝΑΤΟ και την ίδια στιγμή να ευη­με­ρεί ο λαός και η χώρα. Δεν γίνεται να πασχί­ζεις να ανε­βά­σεις την κερ­δο­φο­ρία του μεγάλου κεφα­λαίου και την ίδια στιγμή οι εργα­ζό­με­νοι να έχουν σταθερή δουλειά, αξιο­πρε­πείς μισθούς και εργα­σιακά δικαιώ­ματα. Δεν μπορεί, με πρό­σχημα το προ­σφυ­γικό, να καλείς το ΝΑΤΟ στο Αιγαίο, το οποίο μάλιστα δεν ανα­γνω­ρί­ζει σύνορα ανάμεσα στα κράτη-μέλη του και να μην κατα­λα­βαί­νεις ότι δίνεις πάτημα στην Τουρκία να προ­βάλ­λει την επι­θε­τι­κό­τητα, τις διεκ­δι­κή­σεις της σε βάρος της Ελλάδας και άλλων λαών της περιο­χής, την συνεχώς αυξα­νό­μενη προ­κλη­τι­κό­τητά της.

Η Ελλάδα θα μπο­ρούσε να αντέξει μια έξοδο από την Ευρω­παϊκή Ένωση ή περαι­τέρω από την Ευρω­ζώνη; Ο κίν­δυ­νος για ενδε­χό­μενη απώλεια πόρων μέσω των ευρω­παϊ­κών προ­γραμ­μά­των τι θα σήμαινε για την χώρα;

Η Ελλάδα δεν είναι ψωρο­κώ­σταινα έχει βιο­μη­χα­νική παρα­γωγή, πλου­το­πα­ρα­γω­γι­κές πηγές, ορυκτό πλούτο, έχει έμπειρο και ικανό εργα­τικό και επι­στη­μο­νικό δυνα­μικό και μια μεγάλη δυνα­τό­τητα να λύσει το δια­τρο­φικό της πρό­βλημα και να κάνει και εξα­γω­γές. Αν όλα αυτά γίνουν κοι­νω­νική ιδιο­κτη­σία και εντα­χθούν στον επι­στη­μο­νικό κεντρικό σχε­δια­σμό ,τότε μπορεί να ανα­πτύ­ξει προς όφελος του λαού της αυτές τις παρα­γω­γι­κές δυνα­τό­τη­τες και φυσικά να ανα­πτύ­ξει ισό­τι­μες και αμοι­βαίες σχέσεις με άλλες χώρες. Στα πλαίσια αυτά και σε σύνδεση με αυτό το στόχο πρέπει και μπορεί να εντάξει και ο ελλη­νι­κός λαός και οι άλλοι λαοί της Ευρώπης, την πάλη τους για ορι­στική απο­δέ­σμευση από τις λυκο­συμ­μα­χίες, από τις αλυ­σί­δες της ΕΕ και της ευρω­ζώ­νης.

Ο ελλη­νι­κός λαός έχει περι­θώ­ρια ανα­τρο­πής του πολι­τι­κού και κοι­νω­νι­κού κατε­στη­μέ­νου;

Ο ελλη­νι­κός λαός έχει πρώτα απ’ όλα τη δύναμη, την οποία δεν έχει ακόμα απο­φα­σί­σει να τη δοκι­μά­σει, να ανα­τρέ­ψει το πολι­τικό και κοι­νω­νικό κατε­στη­μένο, όπως λέτε. Δηλαδή, να ανα­τρέ­ψει το σάπιο εκμε­ταλ­λευ­τικό σύστημα και να πάρει στα χέρια του όλο τον πλούτο που ο ίδιος παράγει και σήμερα του τον κλέβουν μια χούφτα παρά­σιτα. Και μπορεί να το κάνει αυτό ξεκι­νώ­ντας από σήμερα, με την ανα­σύ­νταξη του εργα­τι­κού κινή­μα­τος, την ενί­σχυση της κοι­νω­νι­κής συμ­μα­χίας, η οποία θα παλεύει για την από­κρουση των μέτρων, για όλα τα προ­βλή­ματα, για την αλλη­λεγ­γύη και ταυ­τό­χρονα θα βάζει στο στό­χα­στρο τις πραγ­μα­τι­κές αιτίες των λαϊκών προ­βλη­μά­των: Την καπι­τα­λι­στική εξουσία κι ιδιο­κτη­σία, την ΕΕ, τις κυβερ­νή­σεις και τα κόμματα που τους υπη­ρε­τούν.

Πώς κρίνετε τους χει­ρι­σμούς της κυβέρ­νη­σης στο μετα­να­στευ­τικό – προ­σφυ­γικό;

Οι χει­ρι­σμοί της κυβέρ­νη­σης -πλήρως ευθυ­γραμ­μι­σμέ­νοι με τις απο­φά­σεις της ΕΕ- οδή­γη­σαν στον εγκλω­βι­σμό δεκάδων χιλιά­δων προ­σφύ­γων στη χώρα μας και στην κατα­πά­τηση των δικαιω­μά­των τους ως προ­σφύ­γων. Και τέλος πάντων πάει πολύ η κυβέρ­νηση να πουλάει ανθρω­πι­σμό στους πρό­σφυ­γες και την ίδια στιγμή να απο­δέ­χε­ται τις ιμπε­ρια­λι­στι­κές επεμ­βά­σεις της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, οι οποίες ευθύ­νο­νται για τα κύματα των προ­σφύ­γων–μετα­να­στών, να προ­ε­τοι­μά­ζει μάλιστα τη συμ­με­τοχή της χώρας σ’ αυτές, δια­φη­μί­ζο­ντας στους ιμπε­ρια­λι­στές τη βάση της Σούδας, που σύμφωνα με τον υπουργό Άμυνας είναι το γιγα­ντιαίο αβύ­θι­στο αερο­πλα­νο­φόρο, από το οποίο ελεύ­θερα μπορούν να εφορ­μούν κατά των λαών! Αλλη­λεγ­γύη στους πρό­σφυ­γες σημαί­νει πρώτα απ’ όλα ανα­γνω­ρίζω στους πρό­σφυ­γες τα δικαιώ­ματά τους, όπως ορίζουν οι διε­θνείς συν­θή­κες, τους παρέχω προ­σω­ρινή αξιο­πρεπή διαμονή και δια­βί­ωση, σημαί­νει κλείνω τις βάσεις, δεν εμπλέ­κο­μαι σε επεμ­βά­σεις και δεν τους οδηγώ σε εγκλω­βι­σμό τους εδώ.

Οι νησιώ­τες καλού­νται να πλη­ρώ­νουν συνεχώς νέους φόρους, στο πλαίσιο της λήψης των μέτρων της κυβέρ­νη­σης, όπως η κατάρ­γηση οικο­νο­μι­κών κινή­τρων. Τι θα λέγατε σήμερα στους Δωδε­κα­νή­σιους που έφεραν πρώτο τον ΣΥΡΙΖΑ δίνο­ντάς του αρκετά υψηλά ποσοστά στις εκλογές;

Εμείς απευ­θυ­νό­μα­στε σε όλους και όλες ανε­ξάρ­τητα τι ψήφισαν, ανε­ξάρ­τητα από το γεγονός ότι εμπι­στεύ­τη­καν σήμερα το ΣΥΡΙΖΑ και παλιό­τερα τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ. Η πείρα από τις πολι­τι­κές εξε­λί­ξεις, αλλά και τους αγώνες των τελευ­ταίων χρόνων είναι πολύ­τιμη και πρέπει να συζη­τη­θεί και να αξιο­ποι­η­θεί. Γιατί μπορεί και πρέπει να απο­τε­λέ­σει ισχυρό πλε­ο­νέ­κτημα για να βγουν ουσια­στικά συμπε­ρά­σματα μέσα στους τόπους δου­λειάς, στις συνε­λεύ­σεις, στις συσκέ­ψεις, στις συγκε­ντρώ­σεις, μέσα στο κίνημα, παντού. Για να μπο­ρέ­σει ο λαός να απο­φύ­γει τις παγίδες, να προ­σπε­ρά­σει τις τρι­κλο­πο­διές που το ίδιο το σύστημα έχει τη δυνα­τό­τητα να βάλει με το να εναλ­λάσ­σει κυβερ­νή­σεις, δια­χει­ρι­στές, να στήνει νέα κάλπικα δίπολα. Για να πάρει τη θέση του στο κίνημα με γραμμή πάλης όχι την αλλαγή μόνο κάποιων προ­σώ­πων και κομ­μά­των, εντός των ίδιων πλαι­σίων του σάπιου καπι­τα­λι­στι­κού συστή­μα­τος, του διε­φθαρ­μέ­νου αστικού κράτους και των διεθνών λυκο­συμ­μα­χιών τους, αλλά με γραμμή σύγκρου­σης και τελικής αλλαγής- ανα­τρο­πής τους. Στο δρόμο αυτό και μόνο, μπο­ρούμε σήμερα να απο­τρέ­ψουμε χει­ρό­τερα, να διεκ­δι­κή­σουμε ανάσες ανα­κού­φι­σης, βελ­τί­ωση της ζωής του λαού. Να καταρ­γή­σουμε τη φορο­λη­στεία, τα χαρά­τσια, τον ΕΝΦΙΑ, τον σκληρό ΦΠΑ, να διεκ­δι­κή­σουμε ανά­κτηση οικο­νο­μι­κών και κοι­νω­νι­κών απω­λειών από τα χρόνια της κρίσης που την πλή­ρω­σαν και οι νησιώ­τες και οι Δωδε­κα­νή­σιοι σκληρά, ματώ­νο­ντας, όπως και ο υπό­λοι­πος ο ελλη­νι­κός λαός. Σ’ αυτό το δρόμο, σε συμπό­ρευση με το ΚΚΕ υπάρχει ελπίδα, υπάρχει λύση προς όφελος του λαού.

Θα ήθελα το σχόλιό σας για το Brexit …

Η επιλογή του βρε­τα­νι­κού λαού στο δημο­ψή­φι­σμα εκφρά­ζει σε μεγάλο βαθμό την αυξη­μένη δυσα­ρέ­σκεια του απέ­να­ντι στην ΕΕ και τις αντι­λαϊ­κές πολι­τι­κές της, η οποία όμως πρέπει να απε­γκλω­βι­στεί από τις επι­λο­γές τμη­μά­των και πολι­τι­κών δυνά­μεων της αστικής τάξης, συντη­ρη­τι­κών και αντι­δρα­στι­κών επι­κίν­δυ­νων δυνά­μεων και να απο­κτή­σει πραγ­μα­τικά ριζοσπαστικά-αντικαπιταλιστικά χαρα­κτη­ρι­στικά. Γιατί το συμ­φέ­ρον του βρε­τα­νι­κού λαού, όλων των λαών της Ευρώπης, δεν πρέπει να μπαίνει «κάτω από ξένες σημαίες», που καθο­ρί­ζουν τις επι­λο­γές και τις διε­θνείς τους συμ­μα­χίες, με κρι­τή­ριο τα συμ­φέ­ρο­ντά τους και τη μεγα­λύ­τερη δυνατή εκμε­τάλ­λευση των εργα­ζο­μέ­νων.

Και για τις εκλογές στην Ισπανία…

Το πρό­βλημα είναι ότι και στην Ισπανία, όπως και σε άλλες χώρες της Ευρώπης, δεν υπάρχει ακόμα ένα ισχυρό εργα­τικό λαϊκό κίνημα, επίσης ισχυρά Κομ­μου­νι­στικά Κόμματα, που θα πρω­το­στα­τή­σουν σε έναν συνο­λικό αγώνα για να ανα­με­τρη­θούν με το κεφά­λαιο και την εξουσία του. Στην Ισπανία για παρά­δειγμα το κόμμα των Podemos, επι­χεί­ρησε -όπως και στην Ελλάδα ο ΣΥΡΙΖΑ- να εξα­πα­τή­σει το λαό ότι είναι δυνατόν στο πλαίσιο της ΕΕ και με το κεφά­λαιο κυρί­αρχο στην οικο­νο­μία και την εξουσία, να υπάρ­ξουν φιλο­λαϊ­κές λύσεις, κάτι που δεν ισχύει και το ζούμε στην Ελλάδα. Το απο­τέ­λε­σμα των ισπα­νι­κών εκλογών είναι μια από τα ίδια με τις προη­γού­με­νες εκλογές, ενώ σήμερα πλέον έχει αρχίσει να φθεί­ρε­ται και στην Ελλάδα και στην Ευρώπη το ιλλου­στρα­σιόν περι­τύ­λιγμα της «αρι­στε­ρής αλα- Τσίπρα και ΣΥΡΙΖΑ δια­κυ­βέρ­νη­σης» που «θα άλλαζε» την Ευρώπη, που «θα έσκιζε τα μνη­μό­νια», και άλλα πολλά «θα»… Οι λαοί αργά ή γρήγορα θα βγάλουν σωστά συμπε­ρά­σματα. Εμείς παλεύ­ουμε με συνέ­πεια για να συντο­μεύ­σουμε αυτή την μέρα.