Βρέθηκαν στην Αστυπάλαια αρχαίες επιγραφές ερωτικού περιεχομένου

Ο έρω­τας στα χρό­νια των Αρ­χαί­ων Ελ­λή­νων δεν αλ­λά­ζει και τόσο σε σχέση με την εποχή μας. Το μόνο που δια­φο­ρο­ποιεί­ται -λο­γι­κό και επό­με­νο- είναι η έκ­φρα­ση των συ­ναι­σθη­μά­των. Αντί για τα ση­με­ρι­νά γκρά­φι­τι που ο ερω­τευ­μέ­νος κάνει γνω­στό το πάθος του για ένα πρό­σω­πο, οι αρ­χαί­οι χά­ρα­ζαν σε πέ­τρες τα ερω­τι­κά τους μη­νύ­μα­τα.

Μια τέ­τοια ανα­κά­λυ­ψη έγινε πρό­σφα­τα στην Αστυ­πά­λαια όπου βρέ­θη­καν αρ­χαί­ες, ερω­τι­κές επι­γρα­φές που χρο­νο­λο­γού­νται κατά τον πρώ­ι­μο 6ο και τον ύστε­ρο 5ο αι. π.Χ.

Οπως ση­μειώ­νει και το «Έθνος», σπεί­ρες, χα­ράγ­μα­τα πλοί­ων, τρι­γω­νι­κά εγ­χει­ρί­δια ήταν τα σχή­μα­τα που επέ­λε­γαν για τις βρα­χο­γρα­φί­ες τους οι νε­ο­λι­θι­κοί κά­τοι­κοι της Αστυ­πά­λαιας.

Ενα από τα πρώτα ευ­ρή­μα­τα του επί­κου­ρου κα­θη­γη­τή Προϊ­στο­ρι­κής Αρ­χαιο­λο­γί­ας Αν­δρέα Βλα­χό­που­λου στο Βαθύ, στη χερ­σό­νη­σο του Πύρ­γου, ήταν βρα­χο­γρα­φί­ες της 4ης- 3ης χι­λιε­τί­ας π.Χ.

Το 2013 έφερε και άλλα, απρό­σμε­να ευ­ρή­μα­τα, τα οποία δί­νουν μια διά­στα­ση «ιδιω­τι­κού βίου» των αρ­χαί­ων κα­τοί­κων κατά τον πρώ­ι­μο 6ο και τον ύστε­ρο 5ο αι. π.Χ. Πρό­κει­ται για δύο ερω­τι­κές επι­γρα­φές, στις οποί­ες ανα­φέρ­θη­κε πρό­σφα­τα ο γε­νι­κός γραμ­μα­τέ­ας της Αρ­χαιο­λο­γι­κής Εται­ρεί­ας, ακα­δη­μαϊ­κός Βα­σί­λειος Πε­τρά­κος.

«Εντο­πί­στη­κε στην επί­πε­δη επι­φά­νεια με­γά­λου βρα­χό­λι­θου αδρό, αλλά βαθύ χά­ραγ­μα δύο φαλ­λών, δια­τε­ταγ­μέ­νων κατ’ ορθή γωνία και με κυ­κλι­κό “κρίκο” ανά­με­σά τους, που έφερε στιγ­μή στο κέ­ντρο», είπε ο κ. Βλα­χό­που­λος.

Στην πλαϊ­νή, δυ­τι­κή πλευ­ρά του βρά­χου έχει λα­ξευ­τεί ανά­στρο­φα και με γράμ­μα­τα λοξά, που μειώ­νο­νται σε μέ­γε­θος στα­δια­κά, η επι­γρα­φή ΔΙΩΝ. Η υπο­ψία Ι στο τέλος της επι­γρα­φής κα­θι­στά το όνομα στη δο­τι­κή, οπότε και «η σύν­δε­σή του με τα αμέ­σως υπερ­κεί­με­να αν­δρι­κά μόρια εν στύ­σει κα­θί­στα­ται ευ­λο­γό­τε­ρη», όπως ση­μειώ­νει ο γνώ­στης των γρα­φών του Αι­γαί­ου Αγ­γε­λος Ματ­θαί­ου.

Η επί­πε­δη «έδρα» του βρά­χου, όπου έχουν απο­δο­θεί οι φαλ­λοί, και η ανά­στρο­φη χά­ρα­ξη της επι­γρα­φής δεί­χνουν κατά τον ανα­σκα­φέα ότι ο απο­λα­ξευ­μέ­νος ρι­ζι­μιός βρα­χό­λι­θος «υπήρ­ξε ο ευ­ρύ­χω­ρος τόπος των συ­να­να­στρο­φών του Δί­ω­νος».

Νι­κα­σί­τι­μος και Τι­μί­ο­νας

Σε άλλο ση­μείο της χερ­σο­νή­σου «σε υψό­με­τρο 52 μ. επάνω από τη θά­λασ­σα, βρέ­θη­κε η δεύ­τε­ρη επι­γρα­φή. Είναι χα­ραγ­μέ­νη βου­στρο­φη­δόν με με­γά­λα γράμ­μα­τα πλά­τους 10 εκατ. Τον πρώτο στίχο κα­τα­λαμ­βά­νει το όνομα του ερα­στή (Νι­κα­σί­τι­μος). Στον δεύ­τε­ρο στίχο είναι χα­ραγ­μέ­να το ρήμα οιφε (συ­νου­σιά­ζε­ται) και το όνομα τού ερω­μέ­νου Τι­μί­ο­να = Τι­μί­ω­να» Νι­κα­σί­τι­μος οιφε Τι­μί­ω­να».

Η πε­ρί­ο­πτη θέση όπου ση­μαί­νε­ται «το ερω­τι­κό πάθος των δύο νέων της αρ­χαϊ­κής πε­ριό­δου και η πυ­κνό­τη­τα αν­θρω­πο­γε­νών εγκα­τα­στά­σε­ων πέριξ αυτής θα μπο­ρού­σαν να τη συν­δέ­ουν με κά­ποιο κτι­ρια­κό συ­γκρό­τη­μα (φρου­ρά ή γυ­μνά­σιο), που να δι­καιο­λο­γεί το “εγ­γράμ­μα­το” επί­πε­δο του­λά­χι­στον του ενός ερα­στή».

Ο κ. Βλα­χό­που­λος ση­μεί­ω­σε πως η δρα­στη­ριό­τη­τα ήταν πι­θα­νώς εφη­βι­κή και στα πρό­τυ­πα των παι­δευ­τι­κών και μυ­η­τι­κών θε­σμών που οι δω­ρι­κές πό­λεις εξα­σφά­λι­ζαν στην ύπαι­θρο για τους νέους τους (η Αστυ­πά­λαια υπήρ­ξε αποι­κία των Λα­κε­δαι­μο­νί­ων). Το γε­γο­νός ότι γειτ­νί­α­ζαν με νε­ο­λι­θι­κές βρα­χο­γρα­φί­ες, μάλ­λον δεί­χνει την πηγή έμπνευ­σής τους.

Την ανα­σκα­φή ενι­σχύ­ει η γε­νι­κή γραμ­μα­τεία Αι­γαί­ου του υπουρ­γεί­ου Ναυ­τι­λί­ας και Αι­γαί­ου.