Αγωγή κατά της Ρένας Μαντικού υπέβαλε ο Αντώνης Γονιδάκης

Χρη­μα­τι­κή απο­ζη­μί­ω­ση συ­νο­λι­κού ύψους 100.000 ευρώ διεκ­δι­κεί από την κ. Ρένα Μα­ντι­κού, έναν συγ­γε­νή της και έναν φίλο της, ο δη­μο­τι­κός υπάλ­λη­λος κ. Αντώ­νης Γο­νι­δά­κης, με αγωγή που υπέ­βα­λε ενώ­πιον του Μο­νο­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου.

Η έν­δι­κη δια­φο­ρά των δύο μερών ενώ­πιον των ποι­νι­κών δι­κα­στη­ρί­ων, που εξε­τά­ζε­ται σύ­ντο­μα σε δεύ­τε­ρο βαθμό με κα­τη­γο­ρού­με­νη την κ. Μα­ντι­κού και τον συγ­γε­νή της για ξυ­λο­δαρ­μό του κ. Γο­νι­δά­κη, προ­σέ­λα­βε πλέον και διά­στα­ση ενώ­πιον των αστι­κών δι­κα­στη­ρί­ων.

Ο κ. Γο­νι­δά­κης υπο­στη­ρί­ζει στην αγωγή του ει­σα­γω­γι­κά τα εξής:

«Η οικία στην οποία δια­μέ­νω με την οι­κο­γέ­νειά μου βρί­σκε­ται πλη­σί­ον της οι­κί­ας της αδελ­φής και της μη­τρός της πρώ­της των ενα­γο­μέ­νων. Λόγω δια­φο­ρε­τι­κών πο­λι­τι­κών πε­ποι­θή­σε­ων με την πρώτη ενα­γο­μέ­νη, καθώς επί­σης και λόγω προ­βλη­μά­των γειτ­νί­α­σης με τη μη­τέ­ρα της, δέ­χο­μαι εδώ και δέκα πε­ρί­που έτη αναι­τιο­λό­γη­τες φρα­στι­κές επι­θέ­σεις και απει­λές τόσο από την πρώτη ενα­γο­μέ­νη, όσο και από την οι­κο­γέ­νειά της.

Συ­γκε­κρι­μέ­να την 23-05-2009 ημέρα Σάβ­βα­το, βρι­σκό­μουν μπρο­στά ακρι­βώς από την πόρτα της αυλής της πα­ρα­πά­νω οι­κί­ας μου, κα­θα­ρί­ζο­ντας το χώρο από τα χώ­μα­τα και τα φύλλα που είχαν πέσει. Περί την ώρα 12:00 το με­ση­μέ­ρι εμ­φα­νί­σθη­κε η πρώτη ενα­γο­μέ­νη με το αυ­το­κί­νη­τό της (χρώ­μα­τος ασημί με ένα χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό βα­θού­λω­μα στο πίσω δεξιά μέρος του) και με κοι­τού­σε επί­μο­να. Γύ­ρι­σα να την κοι­τά­ξω και τότε εκεί­νη μου είπε «Τι με κοι­τά­ζεις ρε;». Εγώ της απά­ντη­σα ότι «δε θέλω τί­πο­τα». Τότε εκεί­νη με εξύ­βρι­σε με τις φρά­σεις «Πρό­σε­χε πα­λιο­α­λή­τη και να μου πεις πώς έχτι­σες αυτό το σπίτι» προ­σβάλ­λο­ντας με τον τρόπο αυτό την τιμή και την υπό­λη­ψή μου και έχο­ντας σαφή πρό­θε­ση και δόλο για αυτό, δε­δο­μέ­νου ότι εκτός από τις ύβρεις, άφησε και υπο­νο­ού­με­να σχε­τι­κά με τη νο­μι­μό­τη­τα των εσό­δων μου. Μά­λι­στα δε­δο­μέ­νου ότι οι φωνές της ήταν έντο­νες βγή­καν στο ανοι­χτό πα­ρά­θυ­ρο της οι­κί­ας μου που βλέ­πει στο δρόμο η σύ­ζυ­γός μου και τα δύο μου τέκνα που είδαν το συμ­βάν. Εγώ της απά­ντη­σα ότι «δου­λέ­ψα­με και εγώ και η γυ­ναί­κα μου και το φτιά­ξα­με» και «πως δεν υπάρ­χει πε­ρί­πτω­ση να πέσω στο επί­πε­δό σου απα­ντώ­ντας στις βρι­σιές σου» πα­ρα­κα­λώ­ντας τη να φύγει γιατί έχουν τρο­μά­ξει τα παι­διά μου. Τότε η πρώτη ενα­γο­μέ­νη απο­χώ­ρη­σε.

Αφού αυτή απο­μα­κρύν­θη­κε μπήκα στην οικία μου προ­κει­μέ­νου να κα­θη­συ­χά­σω την οι­κο­γέ­νειά μου και τα δύο ανή­λι­κα κο­ρι­τσά­κια μου. Στο σπίτι μου κά­θι­σα πε­ρί­που δε­κα­πέ­ντε λεπτά, μετά το συμ­βάν. Στη συ­νέ­χεια αφού δια­πί­στω­σα ότι τα παι­διά μου είχαν ηρε­μή­σει, πήρα τα κλει­διά του αυ­το­κι­νή­του μου και βγήκα από το σπίτι μου με σκοπό να πάω στα πε­θε­ρι­κά μου. Έκ­πλη­κτος είδα ότι η πρώτη ενα­γο­μέ­νη βρι­σκό­ταν λίγα μέτρα από την οικία μου, έξω από την αυ­λό­πορ­τά μου, πλην όμως επει­δή δια­πί­στω­σα ότι είχε μαζί της στο αυ­το­κί­νη­τό της και το παιδί της δεν έδωσα ση­μα­σία και συ­νέ­χι­σα να κα­τευ­θύ­νο­μαι προς το όχημά μου, όπου και επι­βι­βά­σθη­κα. Ξε­κί­νη­σα την πο­ρεία μου και μόλις βγήκα από την αυ­λό­πορ­τά μου, μου έφρα­ξε το δρόμο μία δί­κυ­κλη μο­το­σι­κλέ­τα χρώ­μα­τος μαύ­ρου, χωρίς αριθ­μούς κυ­κλο­φο­ρί­ας πε­ρί­που 150 έως 250 κυ­βι­κών.

Στη μο­το­σι­κλέ­τα επέ­βαι­νε ένα άγνω­στο προς εμένα, τότε, άτομο αρ­κε­τά εύ­σω­μο (με­λα­χρι­νό), ο οποί­ος εκ των υστέ­ρων έμαθα πως λέ­γε­ται (…), και με ρώ­τη­σε εάν είμαι ο «Κα­ντι­δά­κης». Εγώ του απά­ντη­σα πως λέ­γο­μαι Γο­νι­δά­κης. Τότε εκεί­νος εντε­λώς αναί­τια και απρό­κλη­τα με έσπρω­ξε στο όχημά μου και άρ­χι­σε να με χτυ­πά­ει σε όλο μου το σώμα λέ­γο­ντάς μου «εσύ είσαι ρε (…) αυτός που τα βάζει με την Μα­ντι­κού, θα σε (…) εδώ και τώρα». Από τα χτυ­πή­μα­τα έπεσα πάνω στο αυ­το­κί­νη­το και προ­σπά­θη­σα να κα­λυ­φθώ.

Στο ση­μείο εκεί­νο εμ­φα­νί­σθη­κε και η πρώτη ενα­γο­μέ­νη, η οποία με χα­στού­κι­ζε ενώ προ­σπα­θού­σα να προ­στα­τευ­θώ, μου έσκι­σε την μπλού­ζα που φο­ρού­σα κα­τα­στρέ­φο­ντάς την ολο­σχε­ρώς και μου προ­κά­λε­σε εκ­δο­ρές στο σώμα μου με τα νύχια της. Πα­ράλ­λη­λα με απεί­λη­σε με τις φρά­σεις «εάν τη Δευ­τέ­ρα δε σε διώξω από τον Δήμο εγώ θα πα­ραι­τη­θώ από δη­μο­τι­κή σύμ­βου­λος», προ­κα­λώ­ντας μου φόβο και ανη­συ­χία δε­δο­μέ­νου ότι η πρώτη ενα­γο­μέ­νη τύγ­χα­νε δη­μο­τι­κή σύμ­βου­λος, πρό­ε­δρος της δη­μο­τι­κής επι­χεί­ρη­σης ΡΟΔΩΝ Α.Ε. και ανα­πλη­ρώ­τρια προϊ­στα­μέ­νη της διεύ­θυν­σης το­πι­κής αυ­το­διοί­κη­σης της Πε­ρι­φέ­ρειας Ν. Αι­γαί­ου. Επί­σης και με τη βο­ή­θεια του (…), ο οποί­ος με κρα­τού­σε, χτύ­πη­σε με δύ­να­μη το κε­φά­λι μου στο αυ­το­κί­νη­τό μου, προ­κα­λώ­ντας μου «επί­στα­ξη ρινός», ενώ ταυ­τό­χρο­να η ενα­γο­μέ­νη φώ­να­ζε στον δεύ­τε­ρο ενα­γο­μέ­νο, αλλά εν συ­νε­χεία και στον τρίτο, ο οποί­ος εμ­φα­νί­στη­κε στο ση­μείο «Τι κά­θε­στε εκεί; Σκο­τώ­στε τον.

Σκο­τώ­στε τον, τον (…)». Από τις φωνές μου είχαν βγει στο πα­ρά­θυ­ρο η σύ­ζυ­γός μου και τα δύο μου τέκνα, τα οποία είδαν όλο το συμ­βάν. Απε­γνω­σμέ­να προ­σπα­θού­σα να πιάσω το κι­νη­τό μου για να κα­λέ­σω την αστυ­νο­μία να με σώσει, πλην όμως δέ­χθη­κα ένα ισχυ­ρό χτύ­πη­μα στο αρι­στε­ρό μου χέρι και μου έπεσε το κι­νη­τό. Ευ­τυ­χώς η σύ­ζυ­γός μου, η οποία ήδη είχε κα­τέ­βει στην αυλή, φώ­να­ξε ότι ει­δο­ποι­ή­θη­κε η αστυ­νο­μία (όπως πράγ­μα­τι είχε πρά­ξει) με απο­τέ­λε­σμα οι ενα­γό­με­νοι να τρα­πούν σε φυγή. Πριν από τη φυγή των εγκα­λου­μέ­νων ο τρί­τος ενα­γό­με­νος με απεί­λη­σε με τις φρά­σεις «μην τολ­μή­σεις και δώ­σεις συ­νέ­χεια στο συμ­βάν, ξέ­χα­σε ό,τι έγινε γιατί αυτό ήταν η πρώτη δόση αλ­λιώς θα τε­λειώ­σε­τε όλοι εδώ», προ­κα­λώ­ντας μου έντο­να συ­ναι­σθή­μα­τα φόβου και ανη­συ­χί­ας κυ­ρί­ως για την τύχη των ανη­λί­κων τέ­κνων μου και έχο­ντας σαφή πρό­θε­ση και δόλο προς τούτο. Αφού προ­σήλ­θε η αστυ­νο­μία και ανέ­φε­ρα το συμ­βάν προ­φο­ρι­κά, με­τα­φέρ­θη­κα – με τη βο­ή­θεια ενός φίλου μου που έσπευ­σε στο χώρο μετά από ει­δο­ποί­η­ση, ήτοι του (…) – στο Γ.Ν. Νο­σο­κο­μείο Ρόδου «Αν­δρέ­ας Πα­παν­δρέ­ου», όπου και εξε­τά­σθη­κα από τους εφη­με­ρεύ­ο­ντες ια­τρούς, οι οποί­οι πι­στο­ποί­η­σαν τα τραύ­μα­τά μου».

Την υπό­θε­ση χει­ρί­ζο­νται οι δι­κη­γό­ροι κ.κ. Ακης Δη­μη­τριά­δης, Στέ­λιος Κιουρ­τζής και Να­τάσ­σα Πα­πα­νι­κο­λά­ου.