Τα μηνύματα Μητσοτάκη στους κρίσιμους «σταθμούς» του Μαΐου

Σκη­νι­κό εν­θάρ­ρυν­σης της κοι­νο­βου­λευ­τι­κής ομά­δας της Νέας Δη­μο­κρα­τί­ας να συ­ντο­νι­στεί με τα αρ­μό­δια κυ­βερ­νη­τι­κά στε­λέ­χη και να ανα­δεί­ξουν, από κοι­νού και με απο­φα­σι­στι­κό­τη­τα το κυ­βερ­νη­τι­κό έργο, δη­μιουρ­γεί το Μέ­γα­ρο Μα­ξί­μου εστιά­ζο­ντας στα επι­τεύγ­μα­τα που βελ­τιώ­νουν σε άμεσο χρόνο την κα­θη­με­ρι­νό­τη­τα των πο­λι­τών.

Τόσο κατά τη συ­νε­δρί­α­ση της κοι­νο­βου­λευ­τι­κής ομά­δας την Πέμ­πτη, όσο και στο Συ­νέ­δριο της ΝΔ μία εβδο­μά­δα αρ­γό­τε­ρα (στις 15-17 Μαΐου) η ηγε­σία της κυ­βερ­νη­τι­κής πα­ρά­τα­ξης θα διευ­ρύ­νει την προ­σπά­θεια ενί­σχυ­σης του κομ­μα­τι­κού «πα­τριω­τι­σμού» με «επι­θε­τι­κή» επι­χει­ρη­μα­το­λο­γία προς όλους, όσοι έχουν ήδη επι­λέ­ξει, προ­κει­μέ­νου να ισχυ­ρο­ποι­ή­σουν την αντι­πο­λι­τευ­τι­κή τους θέση, να απο­δο­μή­σουν ή και να «αμ­φι­σβη­τή­σουν» την πρό­ο­δο σε κρί­σι­μους το­μείς μέσα στην επτα­ε­τία. Στε­λέ­χη του Με­γά­ρου Μα­ξί­μου υπο­στη­ρί­ζουν επι­πλέ­ον ότι η κρι­τι­κή που γί­νε­ται εντός πλαι­σί­ου απο­τε­λεί στοι­χείο δυ­να­μι­κής επα­νεκ­κί­νη­σης, ωστό­σο οδη­γεί σε θε­τι­κό απο­τέ­λε­σμα –διόρ­θω­σης των αστο­χιών και των λαθών- εφό­σον δεν κα­τα­λή­γει στην απα­ξί­ω­ση της «πα­ρα­δο­τέ­ας ύλης».

Για πα­ρά­δειγ­μα ανα­φέ­ρουν ότι η κυ­βέρ­νη­ση από το 2019 μέχρι σή­με­ρα έχει κάνει στα­θε­ρά βή­μα­τα στο πεδίο της αγο­ράς ερ­γα­σί­ας, καθώς έχει προ­χω­ρή­σει με σο­βα­ρό­τη­τα στη με­γα­λύ­τε­ρη μεί­ω­ση ανερ­γί­ας στη ιστο­ρία της χώρας κατά 10 πο­σο­στιαί­ες μο­νά­δες, στη δη­μιουρ­γία 563.000 νέων θέ­σε­ων ερ­γα­σί­ας, σε αύ­ξη­ση του κα­τώ­τα­του μι­σθού κατά 41,5%, σε αύ­ξη­ση του μέσου μι­σθού ο οποί­ος σή­με­ρα για την πλήρη απα­σχό­λη­ση ξε­περ­νά τα 1.500€, στην ιστο­ρι­κή Εθνι­κή Κοι­νω­νι­κή Συμ­φω­νία για τις Συλ­λο­γι­κές Συμ­βά­σεις Ερ­γα­σί­ας, ενώ ο λόγος επεν­δύ­σε­ων προς ΑΕΠ το 2025 (16,9%) ανήλ­θε στο υψη­λό­τε­ρο επί­πε­δο των τε­λευ­ταί­ων 16 ετών. Η επι­σή­μαν­ση πα­ρα­πέ­μπει και σε στοι­χεία της Ευ­ρω­παϊ­κής Ένω­σης, όπου φαί­νε­ται ότι η συ­νο­λι­κή πα­ρα­γω­γι­κό­τη­τα της ελ­λη­νι­κής οι­κο­νο­μί­ας από το 2018 ως το 2025 έχει αυ­ξη­θεί κατά 6,4%, πο­σο­στό τρι­πλά­σιο του ευ­ρω­παϊ­κού μέσου όρου (2,1%). Είναι δε ση­μα­ντι­κό ότι η άνο­δος του μέσου μι­σθού υπερ­βαί­νει σω­ρευ­τι­κά τον πλη­θω­ρι­σμό αυτής της πε­ριό­δου, δια­σφα­λί­ζο­ντας την ενί­σχυ­ση της αγο­ρα­στι­κής δύ­να­μης χωρίς να κλο­νί­ζε­ται η αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τα των επι­χει­ρή­σε­ων.

Η φυγή προς τα εμπρός, με αφε­τη­ρία την ανοι­χτή συ­ζή­τη­ση με τους βου­λευ­τές- αρ­κε­τοί εκ των οποί­ων έχουν το τε­λευ­ταίο διά­στη­μα πυ­κνώ­σει τις «εν­στά­σεις» τους για τη λει­τουρ­γία του «επι­τε­λι­κού κρά­τους»- θα επι­χει­ρη­θεί ανοί­γο­ντας τον φά­κε­λο για το Σύ­νταγ­μα, όμως το Μέ­γα­ρο Μα­ξί­μου θε­ω­ρεί κομ­βι­κής ση­μα­σί­ας στην πα­ρού­σα φάση την απά­ντη­ση με κα­θα­ρό τρόπο στις επι­θέ­σεις της αντι­πο­λί­τευ­σης και δη για ζη­τή­μα­τα που εν­δια­φέ­ρουν συ­γκε­κρι­μέ­να εκλο­γι­κά κοινά. Γι’ αυτό και απο­φα­σί­στη­κε η άμεση απά­ντη­ση στην επι­χει­ρη­μα­το­λο­γία της αξιω­μα­τι­κής αντι­πο­λί­τευ­σης, με την κα­τη­γο­ρία ότι εάν υπήρ­χε βάση υλο­ποί­η­σης της πρό­τα­σης του ΠΑΣΟΚ για την τε­τρα­ή­με­ρη ερ­γα­σία με πι­λο­τι­κά προ­γράμ­μα­τα, μα­κριά από το νόμο Χα­τζη­δά­κη που προ­βλέ­πει προ­αι­ρε­τι­κή τε­τρα­ή­με­ρη ερ­γα­σία, κα­τό­πιν συμ­φω­νί­ας επι­χει­ρή­σε­ων και ερ­γα­ζο­μέ­νων, θα οδη­γού­σε σε λάθος δρόμο.

Κυ­βερ­νη­τι­κά στε­λέ­χη επι­μέ­νουν ότι θα οδη­γού­σε σε τρεις συ­νέ­πειες: Σε «λου­κέ­τα» των επι­χει­ρή­σε­ων, σε ανερ­γία και σε μια κα­τά­στα­ση που ακόμη κι αν μπο­ρέ­σουν οι επι­χει­ρή­σεις να απορ­ρο­φή­σουν τις δύο πρώ­τες και να μην κλεί­σουν ή να μην απο­λύ­σουν, σε πε­ραι­τέ­ρω ακρί­βεια για τους πο­λί­τες (επι­πλέ­ον της ήδη υπάρ­χου­σας ει­σα­γό­με­νης ακρί­βειας και επί­μο­νης ακρί­βειας). Τα ίδια κυ­βερ­νη­τι­κά στε­λέ­χη επι­ση­μαί­νουν με­τα­ξύ άλλων ότι είναι ση­μα­ντι­κή η δια­φο­ρά σε αυτά που έχει νο­μο­θε­τή­σει η Κυ­βέρ­νη­ση και σε αυτό που προ­τεί­νει το κόμμα της αξιω­μα­τι­κής αντι­πο­λί­τευ­σης: «Είναι άλλο πράγ­μα να δί­νεις τη δυ­να­τό­τη­τα σε μια επι­χεί­ρη­ση, αν συμ­φω­νή­σει με τους ερ­γα­ζό­με­νους να εφαρ­μό­σει και αυτό το μο­ντέ­λο απα­σχό­λη­σης με κρι­τή­ρια, με πε­ριο­ρι­σμούς, με δι­κλί­δες ασφα­λεί­ας και για τις δύο πλευ­ρές και κυ­ρί­ως για τους ερ­γα­ζό­με­νους και είναι άλλο πράγ­μα αυτό το οποίο είπε ο κ. Αν­δρου­λά­κης. Γιατί αυτό που είπε ο κ. Αν­δρου­λά­κης θα το έλεγε κά­ποιος που δεν έχει δει ποτέ πως λει­τουρ­γεί μια επι­χεί­ρη­ση όπως ένα κου­ρείο, ένα μα­νά­βι­κο της γει­το­νιάς, ένα καφέ».

Αρ­μό­διοι κυ­βερ­νη­τι­κοί πα­ρά­γο­ντες υπο­στη­ρί­ζουν ότι «το ΠΑΣΟΚ προ­σεγ­γί­ζει με απί­στευ­τη επι­πο­λαιό­τη­τα ζη­τή­μα­τα που αφο­ρούν εκα­τομ­μύ­ρια ερ­γα­ζό­με­νους, την βιω­σι­μό­τη­τα θέ­σε­ων ερ­γα­σί­ας και επι­χει­ρή­σε­ων, αλλά και συ­νο­λι­κά την δη­μο­σιο­νο­μι­κή και οι­κο­νο­μι­κή στα­θε­ρό­τη­τα» και ότι «η κα­θιέ­ρω­ση 32ωρου ή 35ωρου με τις ίδιες απο­δο­χές, όπως αυ­θαί­ρε­τα προ­τεί­νει το ΠΑΣΟΚ, ισο­δυ­να­μεί με ση­μα­ντι­κή αύ­ξη­ση του κό­στους ερ­γα­σί­ας, που θα οδη­γού­σε ευ­θέ­ως σε κλεί­σι­μο μι­κρών επι­χει­ρή­σε­ων που δεν θα μπο­ρού­σαν να αντέ­ξουν το αυ­ξη­μέ­νο κό­στος και στην από­λυ­ση ερ­γα­ζο­μέ­νων ενώ η αύ­ξη­ση της επι­βά­ρυν­σης θα με­τα­φερ­θεί στον κα­τα­να­λω­τή και στις τε­λι­κές τιμές».

Η κυ­βέρ­νη­ση υπο­γραμ­μί­ζει επ’ αυτών ότι οι πε­ρισ­σό­τε­ρες χώρες δια­τη­ρούν 40ωρο εβδο­μα­διαίο χρόνο ερ­γα­σί­ας κι ότι αν ήταν τόσο εύ­κο­λη η μεί­ω­ση του χρό­νου ερ­γα­σί­ας με τις ίδιες απο­δο­χές, θα το είχαν κάνει όλοι στην Ευ­ρώ­πη. Ακόμη και οι πιο προηγ­μέ­νες οι­κο­νο­μι­κά χώρες –λένε κυ­βερ­νη­τι­κά στε­λέ­χη- αντι­με­τω­πί­ζουν με σκε­πτι­κι­σμό την κα­θο­λι­κή νο­μο­θε­τι­κή μεί­ω­ση του ωρα­ρί­ου, προ­τι­μώ­ντας την ευ­ε­λι­ξία μέσω συλ­λο­γι­κών συμ­βά­σε­ων. Μο­να­δι­κή χώρα στην Ε.Ε που έχει κα­θιε­ρώ­σει 35ωρο από το 2000 είναι η Γαλ­λία, όπου η ανερ­γία όμως τα τε­λευ­ταία 13 χρό­νια πα­ρα­μέ­νει πάνω από τον ευ­ρω­παϊ­κό μέσο όρο. Κά­ποιες χώρες όπως η Ολ­λαν­δία δεν έχουν νο­μο­θε­τή­σει 35ωρο αλλά εφαρ­μό­ζουν πι­λο­τι­κά προ­γράμ­μα­τα μεί­ω­σης χρό­νου ερ­γα­σί­ας ή διευ­θέ­τη­σης του εβδο­μα­διαί­ου ωρα­ρί­ου. Στη Γερ­μα­νία ορι­σμέ­νοι κλά­δοι έχουν μειω­μέ­νο ωρά­ριο στα πλαί­σια συμ­φω­νί­ας συλ­λο­γι­κών συμ­βά­σε­ων ερ­γα­σί­ας.

Σε κάθε πε­ρί­πτω­ση στους «σταθ­μούς» του Μαΐου το Μέ­γα­ρο Μα­ξί­μου θα επι­λέ­ξει να αξιο­ποι­ή­σει τους ανοι­χτούς διαύ­λους επι­κοι­νω­νί­ας κα­ταρ­χάς με τους βου­λευ­τές και στη συ­νέ­χεια με τους Συ­νέ­δρους και το σύ­νο­λο της κομ­μα­τι­κής «μη­χα­νής» για να απο­δεί­ξει ότι οι με­ταρ­ρυθ­μί­σεις είναι προ­τε­ραιό­τη­τα κι ότι το επι­τε­λι­κό κρά­τος προ­ώ­θη­σε ση­μα­ντι­κές αλ­λα­γές, που ει­δι­κά σε πε­ριό­δους κρί­σης συ­νέ­βα­λαν απο­φα­σι­στι­κά στην απο­τε­λε­σμα­τι­κή αντι­με­τώ­πι­σή τους. Ο πρω­θυ­πουρ­γός υπε­ρα­μύν­θη­κε πολ­λές φορές –και όχι τυ­χαία- του επι­τε­λι­κού κρά­τους, όταν τέ­θη­κε υπό αμ­φι­σβή­τη­ση μετά από την επι­στο­λή των πέντε βου­λευ­τών της Νέας Δη­μο­κρα­τί­ας, με την οποία μπήκε στο στό­χα­στρο ο υπουρ­γός Επι­κρα­τεί­ας, Άκης Σκέρ­τσος.

Ο Κυ­ριά­κος Μη­τσο­τά­κης πι­στεύ­ει και θα το επα­να­λά­βει σε κάθε ευ­και­ρία ότι σε πο­λύ­πλο­κες κα­τα­στά­σεις ο συ­ντο­νι­σμός και η συ­νερ­γα­σία μέσα από το «όχημα» του επι­τε­λι­κού κρά­τους έφερε συ­γκε­κρι­μέ­να απο­τε­λέ­σμα­τα, χωρίς αυτό να ση­μαί­νει ότι δεν χρειά­ζο­νται και βελ­τιώ­σεις στο μο­ντέ­λο που ακο­λου­θεί­ται. Η ενί­σχυ­ση του ρόλου των βου­λευ­τών πα­ρα­μέ­νει πά­ντως στο πλάνο του και ως εκ τού­του θα κάνει ει­δι­κές ανα­φο­ρές, μέσω των οποί­ων θα ξε­κα­θα­ρί­σει επί της ου­σί­ας ότι οι στό­χοι επι­τυγ­χά­νο­νται μέσα από το συ­ντο­νι­σμό και τη συ­νερ­γα­σία της κυ­βέρ­νη­σης με την κοι­νο­βου­λευ­τι­κή ομάδα.

Πηγή: newmoney,gr