Αλέξανδρος Μυρίσης: «Η εικόνα του κόμματος ήταν απογοητευτική»

Κύριε Μυρίση, θα ήθελα να ξεκι­νή­σουμε με ένα σχόλιο για το συνέ­δριο του ΣΥΡΙΖΑ και τα κύρια συμπε­ρά­σματα…

Γενι­κό­τερα η εικόνα του συνε­δρίου ήταν απο­γοη­τευ­τική. Δείχνει ένα ΣΥΡΙΖΑ που δεν έχει μάθει από τα λάθη του παρελ­θό­ντος. Ενώ θα έπρεπε να αξιο­ποι­ή­σει την εμπει­ρία των τελευ­ταίων ετών για να προ­ε­τοι­μα­στεί και να απο­δεί­ξει στην κοι­νω­νία ότι μπορεί να λύσει τα προ­βλή­ματά της, ο ΣΥΡΙΖΑ εμφα­νί­ζε­ται απρο­ε­τοί­μα­στος, παλεύ­ο­ντας να λύσει τα δικά του προ­βλή­ματα. Ανα­δεί­χθηκε ξεκά­θαρα, ότι δεν έχουν λυθεί τα εσω­τε­ρικά προ­βλή­ματα και ότι υπάρ­χουν ομάδες που αντι­πο­λι­τεύ­ο­νται τον πρόεδρο του κόμ­μα­τος.

Ο ΣΥΡΙΖΑ λοιπόν παρου­σιά­ζε­ται ανα­ξιό­πι­στος την ώρα που η κυβέρ­νηση του Κυριά­κου Μητσο­τάκη φαί­νε­ται να προ­ε­λαύ­νει χωρίς να έχει αντί­παλο. Χρέος του ΣΥΡΙΖΑ και των προ­ο­δευ­τι­κών δυνά­μεων του τόπου, είναι να δώσουν λύσεις στα προ­βλή­ματα της κοι­νω­νίας αλλά και να αντι­με­τω­πί­σουν τον κίνδυνο της ανόδου της άκρας Δεξιάς.

Ανα­δεί­χθηκε τελικά ζήτημα ηγεσίας μέσα από το συνέ­δριο;

Η περί­ο­δος χάριτος του Στέ­φα­νου Κασ­σε­λάκη σιγά-σιγά τελειώ­νει. Αυτό είναι γεγονός. Ωστόσο δεν θα έλεγα ότι δεν ανα­δεί­χθηκε μέσα από το Συνέ­δριο ζήτημα ηγεσίας. Δε νομίζω άλλωστε, ότι αυτή τη στιγμή η αλλαγή ηγεσίας είναι το ζητού­μενο. Μάλλον θα δημιουρ­γούσε περισ­σό­τερα προ­βλή­ματα. Το συνέ­δριο δεν έγινε προ­κει­μέ­νου να κατα­λά­βει ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ ή η κοι­νω­νία ότι υπάρχει ανάγκη αλλαγής προ­έ­δρου. Το συνέ­δριο έγινε για να προ­ε­τοι­μα­στεί ο πολι­τι­κός χώρος του ΣΥΡΙΖΑ μέχρι τις Ευρω­ε­κλο­γές.

Πόσο κρί­σι­μες είναι οι Ευρω­ε­κλο­γές για τον ΣΥΡΙΖΑ;

Οι Ευρω­ε­κλο­γές θα είναι ένα κρας τεστ για όλες τις προ­ο­δευ­τι­κές δυνά­μεις του τόπου. Ο κίν­δυ­νος της ανόδου της Δεξιάς είναι πολύ κοντά.

Πώς σχο­λιά­ζετε τη …δημο­σκο­πική καθή­λωση του ΣΥΡΙΖΑ στην τρίτη θέση;

Απο­τυ­πώ­νε­ται δημο­σκο­πικά η ανευ­θυ­νό­τητα του ΣΥΡΙΖΑ να συμ­μα­ζέ­ψει τα εσω­τε­ρικά του. Θεωρώ ότι ο μέσος πολίτης δεν πιστεύει ότι ο Κυριά­κος Μητσο­τά­κης είναι ένας επι­τυ­χη­μέ­νος πρω­θυ­πουρ­γός. Απλώς οι υπό­λοι­πες δυνά­μεις δεί­χνουν να είναι χει­ρό­τε­ρες του Κυριά­κου Μητσο­τάκη.

Το πρό­βλημα του ΣΥΡΙΖΑ όπως είπαμε, είναι η εικόνα ανα­ξιο­πι­στίας που παρου­σιά­ζει. Δεν είναι σε θέση να πείσει τον πολίτη ότι μπορεί να λύσει τα προ­βλή­ματά του. Όταν όμως έχουμε μία κυβέρ­νηση με ένα ακραίο νεο­φι­λε­λεύ­θερο πρόσημο και όταν το Ευρω­παϊκό Κοι­νο­βού­λιο μας «κατα­δι­κά­ζει» ανα­φο­ρικά με τη λει­τουρ­γία του κράτους δικαίου και ο ΣΥΡΙΖΑ, το ίδιο με τις υπό­λοι­πες προ­ο­δευ­τι­κές δυνά­μεις, συνε­χί­ζει να μην πείθει, τότε δια­πι­στώ­νουμε ότι υπάρχει ευρύ­τερο πρό­βλημα στη χώρα.

Η νέα διά­σπαση και η δημιουρ­γία του νέου πολι­τι­κού φορέα, απο­τε­λούν κίνδυνο για την επι­βί­ωση του ΣΥΡΙΖΑ;

Οι παροι­κού­ντες την Ιερου­σα­λήμ…, γνώ­ρι­ζαν πολύ καλά ποιες ομάδες υπήρχαν προη­γου­μέ­νως. Ο χώρος ανέ­κα­θεν επέ­τρεπε τις τάσεις ώστε η εσω­κομ­μα­τική συζή­τηση και η δια­φω­νία να παρά­γουν πολι­τική. Όσοι όμως βρι­σκό­μα­στε στον ΣΥΡΙΖΑ, ξέρουμε πολύ καλά ότι οι συγκε­κρι­μέ­νες ομάδες δεν βοη­θού­σαν στην προ­α­γωγή πολι­τι­κών ιδεών αλλά αντι­πο­λι­τεύ­ο­νταν κυρίως τον πρόεδρο Αλέξη Τσίπρα, τον οποίο δεν ήθελαν ως επι­κε­φα­λής του κόμ­μα­τος.

Κατά το παρελ­θόν, ο ΣΥΡΙΖΑ είχε βιώσει και άλλες δια­σπά­σεις που δεν απέ­βη­σαν κατα­στρο­φι­κές. Αυτή τη φορά το κόμμα δείχνει να έχει πάρει εντελώς δια­φο­ρε­τική κατεύ­θυνση. Ναι μεν επι­βιώ­νουν οι ιδέες του, όμως αν δεν έχει σκοπό ή δυνα­μική για να κυβερ­νή­σει, τότε δεν ξέρω αν υπάρχει λόγος ύπαρξής του. Εάν ένας πολι­τι­κός φορέας δεν έχει σκοπό να κυβερ­νή­σει, είναι ανούσια, η όποια προ­σπά­θεια γίνεται, διότι δεν θα φέρει τις επι­θυ­μη­τές αλλαγές. Οι Ευρω­ε­κλο­γές, όπως προ­α­νέ­φερα, είναι ένα κρίσιμο κρας τεστ, διότι μέχρι τότε θα πρέπει ο ΣΥΡΙΖΑ να απο­φα­σί­σει τι θα κάνει με το πολι­τικό του προ­σω­πικό.

Υπάρχει περι­θώ­ριο επι­στρο­φής του Αλέξη Τσίπρα στην ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ; Θα ήταν ένα πιθανό σενάριο αυτό; Έχουν βάση οι όποιες φημο­λο­γίες…;

Δυστυ­χώς, δεν μπορώ να το γνωρίζω αυτό. Αν με ρωτάτε αν θα ήταν καλή η συγκυ­ρία να επι­στρέ­ψει, απαντώ όχι. Δεν θα ήταν καλό να επι­στρέ­ψει.

Πώς θα πρέπει να πορευ­τεί ο ΣΥΡΙΖΑ στο εξής προ­κει­μέ­νου να αυξήσει τη δυνα­μική του;

Ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να παρου­σιά­σει ένα σαφές πρό­γραμμα. Πρέπει να αξιο­ποι­ή­σει ανθρώ­πους που είναι άριστοι γνώστες του αντι­κει­μέ­νου ευθύνης τους, προ­κει­μέ­νου να εργα­στούν για να δοθούν οι λύσεις στις δυσκο­λίες που αντι­με­τω­πί­ζει η Ελλάδα. Το ό,τι δεν έχει κατα­φέ­ρει να λύσει τα εσω­τε­ρικά του προ­βλή­ματα, σημαί­νει ότι δεν μπορεί να κατα­φέ­ρει να λύσει τα προ­βλή­ματα των πολιτών.

Θα ήθελα το σχόλιό σας για την απώλεια της έδρας του ΣΥΡΙΖΑ στα Δωδε­κά­νησα στις τελευ­ταίες εκλογές…

Ο τοπικός ΣΥΡΙΖΑ απο­τε­λεί­ται από ανθρώ­πους, οι οποίοι έχουν δώσει τις μάχες τους για τον πολι­τικό χώρο και την Αρι­στερά. Το ό,τι οι πολίτες έδειξαν μία δια­φο­ρε­τική προ­τί­μηση, δείχνει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ και σε τοπικό επίπεδο, πρέπει να ανα­συ­ντά­ξει τις δυνά­μεις του. Ας μη ξεχνάμε ότι στις τελευ­ταίες εκλογές ο ΣΥΡΙΖΑ βίωσε ένα τραγικό γεγονός μία μεγάλη απώλεια, αυτή του Νεκτά­ριου Σαντο­ρι­νιού που ήταν ένα ισχυρό όπλο στη φαρέτρα του. Η απώλειά του, στοί­χισε πάρα πολύ, τόσο σε συλ­λο­γικό όσο και σε προ­σω­πικό επίπεδο.

Με αφορμή την επέτειο της τρα­γω­δίας των Τεμπών, ο ΣΥΡΙΖΑ ανάρ­τησε ένα μαύρο πανό στα κεντρικά του γραφεία… Πιστεύ­ετε ότι ένα χρόνο μετά, βρι­σκό­μα­στε στο σωστό δρόμο για την απόδοση ευθυνών και δικαιο­σύ­νης;

Είναι έκδηλη η αγα­νά­κτηση του κόσμου, όπως και η απαί­τηση ότι το έγκλημα αυτό να μην συγκα­λυ­φθεί. Το αίσθημα αυτό, πηγάζει, κυρίως, από το γεγονός ότι ο κρα­τι­κός μηχα­νι­σμός είναι ανύ­παρ­κτος όταν πρό­κει­ται για την προ­στα­σία ανθρώ­πι­νων ζωών και εν προ­κει­μένω των 57 ανθρώ­πων που έχασαν τη ζωή τους στα Τέμπη με τους οποίους το μεγα­λύ­τερο μέρος της κοι­νω­νίας ταυ­τί­στηκε, αλλά λει­τουρ­γεί με ταχύ­τα­τους ρυθμούς όταν πρό­κει­ται για τη συγκά­λυψη του συγκε­κρι­μέ­νου ζητή­μα­τος. Θεωρώ επίσης κρίσιμο το γεγονός ότι η εξε­τα­στική επι­τροπή δεν έχει λάβει τη δημο­σιό­τητα που θα έπρεπε.

Κλεί­νο­ντας, θα λέγατε ότι είναι πιθανή η ανά­καμψη Προ­ο­δευ­τι­κών και Αρι­στε­ρών Δυνά­μεων; Τι προ­ϋ­πο­θέ­τει μία τέτοια προ­ο­πτική;

Θεωρώ βαθύ­τατα ότι πρέπει να ανα­συ­ντα­χθούν οι προ­ο­δευ­τι­κές δυνά­μεις του τόπου στην ολότητά τους, και με τον όρο αυτό εννοώ, όλες τις δυνά­μεις που καλύ­πτουν το δημο­κρα­τικό τόξο από την ανα­νε­ω­τική Αρι­στερά μέχρι το προ­ο­δευ­τικό κέντρο, όπως ο ΣΥΡΙΖΑ, η Νέα Αρι­στερά και το ΠΑΣΟΚ.

Οφεί­λουν να καθί­σουν στο τραπέζι και να αντι­με­τω­πί­σουν την νεο­φι­λε­λεύ­θερη κυβέρ­νηση του Κυριά­κου Μητσο­τάκη και τους κιν­δύ­νους που κρύ­βο­νται πίσω από την αγα­νά­κτηση του κόσμου που ευνοεί την άνοδο της Ακρο­δε­ξιάς. Αν δεν δείξουν την ανα­γκαία ωρι­μό­τητα οι δυνά­μεις της προόδου, τότε είναι κατα­δι­κα­σμέ­νες τα επόμενα χρόνια να βιώνουν συνε­χείς ήττες που δεν κοστί­ζουν στα κόμματα τόσο πολύ, όσο στους πολίτες και τη χώρα.