Ανακοίνωση της ΚΟΒ Πόλης του ΚΚΕ για την περίφραξη του Αρχαίου Σταδίου

Το τε­λευ­ταίο χρο­νι­κό διά­στη­μα η το­πι­κή κοι­νω­νία πα­ρα­κο­λου­θεί με έντο­νη ανη­συ­χία την ολο­κλή­ρω­ση της πε­ρί­φρα­ξης του Αρ­χαί­ου Στα­δί­ου, η οποία πη­γά­ζει από την πι­θα­νό­τη­τα πε­ριο­ρι­σμού της ελεύ­θε­ρης πρό­σβα­σης και της επι­βο­λής ει­σι­τη­ρί­ου για την εί­σο­δο στο χώρο.

Αντι­προ­σω­πεία της ΚΟΒ Πόλης του ΚΚΕ επι­σκέ­φθη­κε την Εφο­ρεία Αρ­χαιο­τή­των Δω­δε­κα­νή­σου για να συ­ζη­τή­σει και να ενη­με­ρω­θεί για το πα­ρα­πά­νω θέμα, αλλά και για τα προ­βλή­μα­τα που τυχόν αντι­με­τω­πί­ζει η Υπη­ρε­σία.

Έγινε ενη­μέ­ρω­ση για τις ερ­γα­σί­ες που εκτε­λού­νται στο χώρο του Αρ­χαί­ου Στα­δί­ου, οι οποί­ες αφο­ρούν τη χω­ρο­θέ­τη­ση των ει­σό­δων με κα­τα­σκευή πε­ρί­φρα­ξης (με κι­γκλι­δώ­μα­τα ή ανα­βαθ­μί­δες), τη δη­μιουρ­γία πε­ζο­δρο­μί­ου στις οδούς Δια­γο­ρι­δών και Ακρο­πό­λε­ως και τέλος την ανα­στή­λω­ση του Ναού του Απόλ­λω­να. Επι­βε­βαιώ­θη­κε πως στα σχέ­δια του έργου προ­βλέ­πε­ται η κα­τα­σκευή-δη­μιουρ­γία υπο­δο­μής για έκ­δο­ση ει­σι­τή­ριων καθώς και η δυ­να­τό­τη­τα να κλεί­νει ο χώρος κατά τις νυ­χτε­ρι­νές ώρες.

Επί­σης το­νί­στη­κε η με­γά­λη υπο­στε­λέ­χω­ση στην υπη­ρε­σία της Αρ­χαιο­λο­γί­ας με απο­τέ­λε­σμα το προ­σω­πι­κό να μην επαρ­κεί για τις ανά­γκες που υπάρ­χουν (έρευ­να, επό­πτευ­ση, συ­ντή­ρη­ση, φύ­λα­ξη χώρων κ.ά).

Ο σχε­δια­σμός της εμπο­ρευ­μα­τι­κής εκ­με­τάλ­λευ­σης του τε­ρά­στιου πο­λι­τι­στι­κού πλού­του που δια­θέ­τει η χώρα μας και εξε­λίσ­σε­ται δια­χρο­νι­κά είναι σαφής. Σ’ αυτόν εντάσ­σουν δια­δο­χι­κά οι κυ­βερ­νή­σεις όλο και πε­ρισ­σό­τε­ρους αρ­χαιο­λο­γι­κούς χώ­ρους, μου­σεία, κ.α. Άλ­λω­στε ο πρό­σφα­τος νόμος του υπουρ­γεί­ου Πο­λι­τι­σμού σύμ­φω­να με τον οποίο θα με­τα­τρα­πούν τα με­γά­λα κρα­τι­κά μου­σεία σε ΝΠΔΔ σε αυτό απο­σκο­πεί. Δε θα μπο­ρού­σαν να ξε­φύ­γουν οι αρ­χαιο­λο­γι­κοί χώροι της Ρόδου από αυτόν τον σχε­δια­σμό, όταν μά­λι­στα η υπουρ­γός Πο­λι­τι­σμού συ­νε­χώς δια­κη­ρύσ­σει πως «η μη αξιο­ποί­η­ση του Πο­λι­τι­σμού μας ως δη­μο­σί­ου κε­φα­λαί­ου» οφεί­λε­ται σε πα­ρω­χη­μέ­νες αντι­λή­ψεις, οι οποί­ες συ­νι­στούν «…εγκλη­μα­τι­κή αμέ­λεια, που στε­ρεί τη χώρα από πο­λύ­τι­μους πό­ρους…». Βέ­βαια η πο­λι­τι­κή της κυ­βέρ­νη­σης συ­ντο­νί­ζε­ται πλή­ρως με τις κα­τευ­θύν­σεις της Ε.Ε. η οποία θε­ω­ρεί ως κα­λύ­τε­ρη δια­χεί­ρι­ση της «Πο­λι­τι­στι­κής

κλη­ρο­νο­μιάς» τη μεί­ω­ση των δη­μό­σιων προ­ϋ­πο­λο­γι­σμών και τη με­γα­λύ­τε­ρη συμ­με­το­χή του ιδιω­τι­κού τομέα, δη­λα­δή της εμπο­ρευ­μα­το­ποί­η­σής της.

Είναι εξορ­γι­στι­κό να μι­λά­νε για χα­μέ­νους «πο­λύ­τι­μους πό­ρους» την ίδια στιγ­μή που χα­ρί­ζουν εκα­τομ­μύ­ρια στους επι­χει­ρη­μα­τι­κούς ομί­λους, που τόσο η νυν , αλλά και οι προη­γού­με­νες κυ­βερ­νή­σεις έχουν νο­μο­θε­τή­σεις δε­κά­δες φο­ρο­α­παλ­λα­γές για εφο­πλι­στές, ξε­νο­δό­χους κτλ.

Όμως, οι αρ­χαιο­λο­γι­κοί χώροι και γε­νι­κό­τε­ρα η πο­λι­τι­στι­κή κλη­ρο­νο­μιά έχουν ως απο­στο­λή την προ­ώ­θη­ση και τη διεύ­ρυν­ση της ιστο­ρι­κής γνώ­σης, το ανέ­βα­σμα του πο­λι­τι­στι­κού επι­πέ­δου του λαού. Η ευ­ρύ­τε­ρη έκτα­ση του Αρ­χαί­ου Στα­δί­ου απο­τε­λεί έναν ελεύ­θε­ρο χώρο πε­ρι­πά­του, με προ­σφο­ρά αι­σθη­τι­κής από­λαυ­σης, φυ­σι­κής ψυ­χι­κής εκτό­νω­σης, ενί­σχυ­σης του ανο­σο­ποι­η­τι­κού μέσω άθλη­σης και κα­τα­φύ­γιο κοι­νω­νι­κής συ­να­να­στρο­φής για τον κάθε δη­μό­τη. Είναι χα­ρα­κτη­ρι­στι­κή η με­γά­λη προ­σέ­λευ­ση του κό­σμου στο Αρ­χαίο Στά­διο αυτήν την πε­ρί­ο­δο με δε­δο­μέ­νο ότι οι ελεύ­θε­ροι χώρου που απέ­μει­ναν είναι λι­γο­στοί. Αυτό που είναι επι­βε­βλη­μέ­νο δεν είναι το κλεί­σι­μο του χώρου και η πρό­σβα­ση με ει­σι­τή­ριο, αλλά η συ­ντή­ρη­ση, η κα­θα­ριό­τη­τα και η προ­στα­σία του με μό­νι­μη φύ­λα­ξη, ώστε να αντι­με­τω­πι­στούν θέ­μα­τα πα­ρα­βα­τι­κό­τη­τας ή κα­τα­στρο­φής των μνη­μεί­ων.

Το πρό­βλη­μα της επι­βο­λής ει­σι­τη­ρί­ου και της εμπο­ρι­κής εκ­με­τάλ­λευ­σης του χώρου στο Αρ­χαίο Στά­διο, πη­γά­ζουν από το ότι κρι­τή­ριο επι­τυ­χί­ας στην πο­λι­τι­κή δια­χεί­ρι­σης της πο­λι­τι­στι­κής κλη­ρο­νο­μιάς θε­ω­ρεί­ται η συ­νει­σφο­ρά της στην κερ­δο­φο­ρία άλλων το­μέ­ων της οι­κο­νο­μί­ας, όπως στη δική μας πε­ρί­πτω­ση στο Του­ρι­σμό.

Απέ­να­ντι σε αυτήν την πο­λι­τι­κή της «αξιο­ποί­η­σης» της πο­λι­τι­στι­κής κλη­ρο­νο­μιάς προς όφε­λος των λίγων είναι η πο­λι­τι­κή που θε­ω­ρεί πως οι αρ­χαιο­λο­γι­κοί χώροι, τα μου­σεία και τα μνη­μεία απο­τε­λούν λαϊκή ιδιο­κτη­σία, με ανυ­πο­λό­γι­στη αξία για την κα­τα­νό­η­ση της εξέ­λι­ξης της αν­θρώ­πι­νης κοι­νω­νί­ας και στην οποία πρέ­πει να έχει ανε­μπό­δι­στη πρό­σβα­ση όλος ο λαός, χωρίς καμιά εμπο­ρευ­μα­το­ποί­η­ση των χρή­σε­ών τους, με ευ­θύ­νη και χρη­μα­το­δό­τη­ση του κρά­τους.

Ρόδος 3/3/2021