Άρειος Πάγος: Οι μοτοσικλετιστές που κινούνται ανάμεσα στις λωρίδες φέρουν την ευθύνη στην περίπτωση ατυχήματος

Απέρ­ριψε ο Άρειος Πάγος αγωγή γυναί­κας οδηγού μηχανής, που σφη­νώ­θηκε μεταξύ ΙΧ αυτο­κι­νή­του και ντα­λί­κας 18,5 μέτρων.

Μόνο οι οδηγοί των δικύ­κλων (μοτο­σι­κλε­τών) που κινού­νται μεταξύ των δια­κε­κομ­μέ­νων δια­χω­ρι­στι­κών λωρίδων κυκλο­φο­ρίας (μια πρα­κτική που στη γλώσσα των μοτο­σι­κλε­τι­στών απο­κα­λεί­ται «διήθηση»), ευθύ­νο­νται για πιθανό τροχαίο ατύχημα και όχι τα αυτο­κί­νητα που κινού­νται στον χώρο των λωρίδων κυκλο­φο­ρίας, έκρινε ο Άρειος Πάγος και απέρ­ριψε αγωγή γυναί­κας οδηγού μηχανής, που σφη­νώ­θηκε μεταξύ ΙΧ αυτο­κι­νή­του και ντα­λί­κας 18,5 μέτρων.

Η γυναίκα οδηγός μηχανής είχε πέσει σε μεγάλη κίνηση πάνω σε αερο­γέ­φυρα (μονής κυκλο­φο­ρίας) και ήταν στο σημείο της κατω­φέ­ρειας, δηλαδή προς το τέλος της αερο­γέ­φυ­ρας. Όλα τα αυτο­κί­νητα, λόγω της πυκνής κυκλο­φο­ρίας, κινού­ντο με πολύ μικρή ταχύ­τητα.

Μετά από λίγο τα αυτο­κί­νητα σχεδόν ακι­νη­το­ποι­ή­θη­καν λόγω του μπο­τι­λια­ρί­σμα­τος και ενώ μπροστά της υπήρχε ένα ΙΧ αυτο­κί­νητο και στην αρι­στερή λωρίδας κυκλο­φο­ρίας ήταν μια νταλίκα μήκους περίπου 18,5 μέτρων, η οδηγός της μηχανής επι­χεί­ρησε, «ανε­πί­τρε­πτα, παρά­νομα και αντι­κα­νο­νικά εν όψει του ότι στο σημείο εκείνο της οδού η κυκλο­φο­ρία των οχη­μά­των διε­ξά­γε­ται μόνο σε στοί­χους», όπως ανα­φέ­ρει η αρε­ο­πα­γι­τική απόφαση, να περάσει ανάμεσα στα δύο αυτά οχήματα, προ­κει­μέ­νου «να προ­πο­ρευ­θεί και εν τέλει να δια­νύ­σει όσο μεγα­λύ­τερη από­σταση μπο­ρούσε επί της οδού».

Όμως, λόγω «του ελα­χί­στου δια­θε­σί­μου χώρου μεταξύ των δύο οχη­μά­των, αλλά και λόγω αδέξιου χει­ρι­σμού της, η μοτο­σι­κλέτα προ­σέ­κρουσε αρχικά στην πίσω αρι­στερή πλευρά του ΙΧ αυτο­κι­νή­του και στη συνέ­χεια παρε­ξέ­κλινε ελαφρώς αρι­στερά, λόγω της αντί­στα­σης που συνά­ντησε κατά την πρό­σκρουσή της στο αυτο­κί­νητο, προς το ευρι­σκό­μενο εντός της λωρίδας κυκλο­φο­ρίας του φορτηγό, που εν τω μεταξύ ξεκι­νούσε, ύστερα από προ­σω­ρινή (λόγω πυκνής κίνησης) ακι­νη­το­ποί­ησή του. Απο­τέ­λε­σμα ήταν, κυριο­λε­κτικά να εγκλωβιστεί- σφη­νώ­σει η μοτο­σι­κλέτα μεταξύ των δύο αυτών οχη­μά­των (φορ­τη­γού και ΙΧ αυτο­κι­νή­του)».

Αυτό είχε ως απο­τέ­λε­σμα, η οδηγός της μηχανής να πέσει στο οδό­στρωμα μεταξύ των δύο λωρίδων κυκλο­φο­ρίας και να τραυ­μα­τι­στεί σοβαρά στο αρι­στερό της χέρι «λόγω της διέ­λευ­σης από πάνω, του πίσω δεξιού τροχού της με χαμηλή ταχύ­τητα, κινου­μέ­νης ντα­λί­κας» και να προ­κλη­θούν υλικές ζημιές στη μοτο­σι­κλέτα.

Στην συνέ­χεια η οδηγός προ­σέ­φυγε δικα­στικά κατά του ιδιο­κτήτη της ντα­λί­κας για την απο­κα­τά­σταση της ζημιάς που έπαθε η ίδια και η μηχανή της. Στο Εφετείο Πειραιά έχασε την δικα­στική μάχη και άσκησε αναί­ρεση κατά της απόφαση αυτής στον Άρειο Πάγο, όπου και εκεί την έχασε και πάλι, ενώ της επι­δι­κά­στη­καν δικα­στικά έξοδα 2.700 ευρώ.

Ο Άρειος Πάγος, απέρ­ριψε ως αβάσιμη την αίτηση αναί­ρε­σής της, καθώς θεω­ρή­θηκε «απο­κλει­στικά υπαίτια του ατυ­χή­μα­τος και της πρό­κλη­σης του σοβαρού τραυ­μα­τι­σμού της και των υλικών ζημιών της μοτο­σι­κλέ­τας που οδη­γούσε», γιατί:

α) ως μέσος συνετός οδηγός όφειλε και μπο­ρούσε να συμ­μορ­φω­θεί με την υπάρ­χουσα επί του οδο­στρώ­μα­τος δια­γράμ­μιση που υπε­δεί­κνυε κίνηση οχη­μά­των σε στοί­χους, πλην όμως εκείνη δεν ασκούσε τον έλεγχο και την επο­πτεία του οχή­μα­τός της, ώστε να δύναται σε κάθε στιγμή να εκτε­λέ­σει τους απαι­τού­με­νους χει­ρι­σμούς (άρθρο 19 ΚΟΚ),

β) επι­χεί­ρησε να διε­νερ­γή­σει παρά­νομα, αντι­κα­νο­νικά και ανέ­λεγ­κτα προ­σπέ­ραση επί της δια­κε­κομ­μέ­νης δια­χω­ρι­στι­κής γραμμής των λωρίδων κυκλο­φο­ρίας, δεν εκι­νείτο μέσα στα όρια μιας λωρίδας κυκλο­φο­ρίας (άρθρο 16 παρ. 3 ΚΟΚ) και γ) εν γένει δεν οδη­γούσε με σύνεση και με διαρκώς τετα­μένη την προσοχή της, δημιουρ­γώ­ντας έτσι κιν­δύ­νους ως προς την κυκλο­φο­ρία των οχη­μά­των και εν γένει των λοιπών χρηστών της οδού (άρθρο 12 ΚΟΚ)».

Ακόμη, οι αρε­ο­πα­γί­τες ανα­φέ­ρουν ότι «η οδική συμπε­ρι­φορά της, που απο­κλει­στικά είχε ως απο­τέ­λε­σμα την πρό­κληση του τρο­χαίου ατυ­χή­μα­τος και τον απο­τό­κων αυτού συνε­πειών, του οδηγού του φορ­τη­γού μη βαρυ­νο­μέ­νου με συνυ­παι­τιό­τητα, αφού αυτός εκι­νείτο σταθερά εντός της λωρίδας κυκλο­φο­ρίας του και μάλιστα, ανα­γκα­στικά λόγω της πυκνής κυκλο­φο­ρίας, με ελα­χί­στη ταχύ­τητα».

Τέλος, στην αρε­ο­πα­γι­τική απόφαση σημειώ­νε­ται ότι το γεγονός ότι η νταλίκα ήταν στην αρι­στερή αντί της δεξιάς λωρίδας του οδο­στρώ­μα­τος (παρά­βαση άρθρου 17 του ΚΟΚ) «δεν θεμε­λιώ­νει αυτή καθε­αυτή υπαι­τιό­τητα του οδηγού αυτής».

(με πλη­ρο­φο­ρίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ)