Απορρίφθηκε η ανακοπή που άσκησε η Ε.Α.Σ.Δ. για την ακύρωση κατάσχεσης της Α.Α.Δ.Ε.

Mε από­φα­ση του 1ου Μο­νο­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου απορ­ρί­φθη­κε η ανα­κο­πή που άσκη­σε το νο­μι­κό πρό­σω­πο ιδιω­τι­κού δι­καί­ου με την επω­νυ­μία «ΕΝΩΣΗ ΑΓΡΟ­ΤΙ­ΚΟΥ ΣΥ­ΝΕ­ΤΑΙ­ΡΙ­ΣΜΟΥ ΔΩ­ΔΕ­ΚΑ­ΝΗ­ΣΟΥ» και ήδη με την επω­νυ­μία «ΕΛΑΙΟΥΡ­ΓΙ­ΚΟΣ ΚΑΙ ΑΜΠΕ­ΛΟΥΡ­ΓΙ­ΚΟΣ ΣΥ­ΝΕ­ΤΑΙ­ΡΙ­ΣΜΟΣ ΔΩ­ΔΕ­ΚΑ­ΝΗ­ΣΟΥ, Η ΕΝΩΣΗ» κατά του Ελ­λη­νι­κού Δη­μο­σί­ου, που εκ­προ­σω­πεί­ται νό­μι­μα από τον διοι­κη­τή της εδρεύ­ου­σας στην Αθήνα Ανε­ξάρ­τη­της Αρχής Δη­μο­σί­ων Εσό­δων (Α.Α.Δ.Ε.) και εν προ­κει­μέ­νω από τον προϊ­στά­με­νο της Δη­μό­σιας Οι­κο­νο­μι­κής Υπη­ρε­σί­ας (Δ.Ο.Υ.) Ρόδου.

Πιο συ­γκε­κρι­μέ­να, με τη με αριθ­μό 183Β/04.03.2022 έκ­θε­ση ανα­γκα­στι­κής κα­τά­σχε­σης ακί­νη­της πε­ριου­σί­ας η οποία εκ­δό­θη­κε κα­τό­πιν της με αριθ­μό πρωτ. 17987/14/27.04.2018 έγ­γρα­φης πα­ραγ­γε­λί­ας του υπο­διευ­θυ­ντή της Δ.Ο.Υ. Ρόδου, επι­βλή­θη­κε ανα­γκα­στι­κή κα­τά­σχε­ση σε ακί­νη­τη πε­ριου­σία κυ­ριό­τη­τας του ανα­κό­πτο­ντος και, ει­δι­κό­τε­ρα σε τμήμα αγρού εκτά­σε­ως 8.165 τ.μ. στη θέση «Βου­νά­ρι» στα Κα­λα­βάρ­δα.

Εντός του ανω­τέ­ρω αγρού υφί­στα­νται ένα διώ­ρο­φο βιο­τε­χνι­κό με­ταλ­λι­κό κτή­ριο (απο­θή­κες, εμπο­ρι­κό κα­τά­στη­μα) με πάνελ επι­φα­νεί­ας πε­ρί­που 400 τ.μ. με έτος κα­τα­σκευ­ής πριν το 2012, μικρό κτή­ριο επι­φά­νειας πε­ρί­που 9 τ.μ. για την υπο­στή­ρι­ξη του ζυγού και ζυγός πε­ρί­που 33 τ.μ. για φορ­τη­γά και εγκα­τα­στά­σεις τεσ­σά­ρων (4) σιλό, που το κάθε ένα έχει διά­με­τρο 13,5 μ. κα ύψος 10 μ. με έτος κα­τα­σκευ­ής πριν το 2002.

Η αξία του ανω­τέ­ρω ακι­νή­του εκτι­μή­θη­κε στις 405.000 ευρώ. Πε­ραι­τέ­ρω, όπως προ­κύ­πτει από το συ­νημ­μέ­νο στην ως άνω έκ­θε­ση κα­τά­σχε­σης πί­να­κα χρεών, η έν­δι­κη κα­τά­σχε­ση επι­βλή­θη­κε σε βάρος της ανω­τέ­ρω ακί­νη­της πε­ριου­σί­ας του ανα­κό­πτο­ντος για την ικα­νο­ποί­η­ση οφει­λών του προς το Ελ­λη­νι­κό Δη­μό­σιο, συ­νο­λι­κού ύψους 4.949.899,33 ευρώ (κε­φά­λαιο 2.839.753,43 ευρώ και προ­σαυ­ξή­σεις 2.110.145,90 ευρώ) που είχαν βε­βαιω­θεί. Ο ανα­κό­πτων συ­νε­ται­ρι­σμός προ­βάλ­λει ότι ο τρό­πος με τον οποίο προσ­διο­ρί­ζε­ται η οφει­λή του στον πί­να­κα χρεών, στε­ρεί­ται της ανα­γκαί­ας αι­τιο­λο­γί­ας. Το δι­κα­στή­ριο απέρ­ρι­ψε τον ισχυ­ρι­σμό ως αβά­σι­μο.

Πε­ραι­τέ­ρω ο συ­νε­ται­ρι­σμός ισχυ­ρί­ζε­ται ότι πρέ­πει να ακυ­ρω­θεί η έν­δι­κη κα­τά­σχε­ση διότι, όσον αφορά στις προ­σαυ­ξή­σεις και στα επι­βαλ­λό­με­να πρό­στι­μα, ου­δέ­πο­τε του κοι­νο­ποι­ή­θη­καν οι αντί­στοι­χες πρά­ξεις επι­βο­λής, ώστε να μπο­ρεί να προ­σφύ­γει κατ’ αυτών αυ­το­τε­λώς. Το δι­κα­στή­ριο απέρ­ρι­ψε και αυτόν τον ισχυ­ρι­σμό προ­ε­χό­ντως ως απα­ρά­δε­κτο, κα­θό­σον δεν προ­σά­πτει πλημ­μέ­λεια στην προ­σβαλ­λό­με­νη εν προ­κει­μέ­νω ανα­γκα­στι­κή κα­τά­σχε­ση, αλλά άπτε­ται της κατά νόμο συ­γκρό­τη­σης των νο­μί­μων τί­τλων βάσει των οποί­ων διε­νερ­γή­θη­καν οι τα­μεια­κές βε­βαιώ­σεις των χρεών προς ικα­νο­ποί­η­ση των οποί­ων επι­βλή­θη­κε η κα­τά­σχε­ση.

Τέλος, απορ­ρί­φθη­κε και ο ισχυ­ρι­σμός ότι το καθ’ ου κα­τα­χρη­στι­κά προ­χώ­ρη­σε στην επι­βο­λή της έν­δι­κης κα­τά­σχε­σης, διότι ήδη από τις 22.04.2018 ο ανα­κό­πτων συ­νε­ται­ρι­σμός υπέ­βα­λε την 113560/22.04.2018 ηλε­κτρο­νι­κή αί­τη­σή του προ­κει­μέ­νου να υπα­χθεί στις δια­τά­ξεις του ν. 4469/2017, που είχαν γεν­νη­θεί μέχρι τις 31.12.2016 προς ΕΦΚΑ- ΚΕΑΟ, Ελ­λη­νι­κό Δη­μό­σιο, Πει­ραιώς Leasing χρη­μα­το­δο­τι­κές μι­σθώ­σεις Α.Ε. και Τρά­πε­ζα Πει­ραιώς, οι οποί­ες κατά το χρόνο υπο­βο­λής της ανέρ­χο­νταν στο συ­νο­λι­κό ποσό των 22.266.750,70 ευρώ.

Ήδη, όπως ανα­φέ­ρε­ται στο υπό­μνη­μα του ανα­κό­πτο­ντος, ολο­κλη­ρώ­θη­κε η δια­δι­κα­σία εξω­δι­κα­στι­κής ρύθ­μι­σης, συ­ντά­χθη­κε το πρα­κτι­κό πε­ραί­ω­σης και έχει ήδη κα­τα­τε­θεί ενώ­πιον του Πο­λυ­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου η από 20.08.2022 και με αριθμ. έκ­θε­σης κα­τά­θε­σης 9/2022 αί­τη­ση επι­κύ­ρω­σης, με την οποία ζη­τεί­ται η επι­κύ­ρω­ση της σύμ­βα­σης ανα­διάρ­θρω­σης οφει­λών και η τρο­πο­ποί­η­ση των όρων της σύμ­βα­σης, οι οποί­οι ορί­ζουν ότι η κα­τα­βο­λή της δόσης προς το Δη­μό­σιο και τους ασφα­λι­στι­κούς φο­ρείς θα πραγ­μα­το­ποι­η­θεί ως την τε­λευ­ταία ερ­γά­σι­μη ημέρα του επό­με­νου μήνα από την ημε­ρο­μη­νία υπο­γρα­φής της σύμ­βα­σης, προ­κει­μέ­νου η κα­τα­βο­λή των εν λόγω δό­σε­ων να πραγ­μα­το­ποι­η­θεί ως την τε­λευ­ταία ερ­γά­σι­μη ημέρα του επό­με­νου μήνα από την ημε­ρο­μη­νία δι­κα­στι­κής επι­κύ­ρω­σης της σύμ­βα­σης.

Το δι­κα­στή­ριο απέρ­ρι­ψε και τον ισχυ­ρι­σμό αυτό δε­δο­μέ­νου ότι η διά­τα­ξη αυτή αφορά στην άσκη­ση ιδιω­τι­κών δι­καιω­μά­των και δεν εφαρ­μό­ζε­ται στο δη­μό­σιο δί­καιο.