Κόλπα δύσκολα

Στη Γερ­μα­νία, τρία κόμματα συζη­τού­σαν επί δυόμισι μήνες για τις λεπτο­μέ­ρειες  συνερ­γα­σίας, για την οποία είχαν εξ΄ αρχής συμ­φω­νή­σει, χωρίς καμιά διάθεση να κερ­δί­σει ο ένας κάτι περισ­σό­τερο σε βάρος του άλλου. Στην Ελλάδα μια κυβέρ­νηση συνερ­γα­σίας κλει­δώ­νει, μόλις οι αρχηγοί των κομ­μά­των τελειώ­σουν με την μοι­ρα­σιά των υπουρ­γείων, κατ’ ανα­λο­γία της εκλο­γι­κής τους δύναμης. Αξέ­χα­στη η ποσό­στωση 4-2-1 στους διο­ρι­σμούς στε­λε­χών στις κρα­τι­κές θέσεις, στην συνερ­γα­σία της Νέας Δημο­κρα­τίας, του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜ.ΑΡ, τα οποία δεν μπό­ρε­σαν να συνεν­νοη­θούν  ούτε στην κορυ­φαία επιλογή του Προ­έ­δρου της Δημο­κρα­τίας. Στη Γερ­μα­νία, η επι­κε­φα­λής των Πρα­σί­νων, δήλωσε προ ημερών ότι «σε ένα αστε­ρι­σμό τριών κατευ­θύν­σεων, κανένα κόμμα δεν μπορεί να επι­βλη­θεί. Πρέπει να είσαι έτοιμος να απο­δε­χθείς την άποψη του άλλου.» Άντε να το πεις αυτό στην Ελλάδα, σε ένα πολι­τικό αρχηγό που η εκλο­γική του δύναμη είναι διπλά­σια από του συμ­μά­χου του…