“Ο Γιάννης Μαχαιρίδης, μετρ του ψεύδους και αρχιτέκτονας των χαμένων δεκαετιών”

Απά­ντηση στην ανα­κοί­νωση της παρά­τα­ξης του Γιάννη Μαχαι­ρίδη

 Ο άνθρω­πος που επί δεκα­ε­τίες, ασκώ­ντας διοί­κηση, κατά­φερνε να κρύβει την ανι­κα­νό­τητά του πίσω από τον πακτωλό των δισε­κα­τομ­μυ­ρίων που δια­χει­ρί­στηκε και σήμερα κατη­γο­ρεί άλλους για έλλειψη ορά­μα­τος,

ο μετρ του ψεύδους, που δεν διστά­ζει να παρα­ποι­ή­σει την αλήθεια, για όσα ο ψυχι­σμός του δεν μπορεί να απο­δε­χτεί και σήμερα κατη­γο­ρεί άλλους για απουσία έργου,

ο πρω­τα­θλη­τής του θεα­τρι­νι­σμού, ο άνθρω­πος που άφηνε μούσια και έστηνε το γραφείο του έξω από το Νοσο­κο­μείο και σήμερα κατη­γο­ρεί άλλους για επι­κοι­νω­νιακά παι­χνί­δια,

ο εκφρα­στής της τζάμπα ζεϊ­μπε­κο­μα­γκιάς, ως σύμβολο πολι­τι­κής, πολι­τι­σμι­κής και αισθη­τι­κής κατά­πτω­σης και παρακ­μής,

αυτός ο άνθρω­πος έχει το θράσος να εμφα­νί­ζε­ται τιμητής των πάντων, ίσως γιατί πιστεύει ότι η κοινή γνώμη έχει ξεχάσει ότι απο­τε­λεί τον βασικό εκφρα­στή του συστή­μα­τος εξου­σίας που κατα­δί­κασε τη χώρα  στην κατάρ­ρευση,

αυτός ο άνθρω­πος, ο αρχι­τέ­κτο­νας των χαμένων ευκαι­ριών, επί δεκα­ε­τίες, έχει το θράσος και την αναί­δεια να μιλά για τρία χαμένα χρόνια για το Νότιο Αιγαίο.

Ποιό ήταν άραγε το όραμα και το σχέδιο του Γιάννη Μαχαι­ρίδη για τον τόπο, όταν επί δεκα­ε­τίες περ­νούσε από καρέκλα σε καρέκλα,   πει­θή­νιο όργανο και εκλε­κτός του εκά­στοτε πολι­τι­κού συστή­μα­τος;

Είναι τρο­μα­κτικό το ύψος των κον­δυ­λίων που, όλα αυτά τα χρόνια, δια­χει­ρί­στηκε ο Γιάννης Μαχαι­ρί­δης. Και όμως, ο άνθρω­πος που διοί­κησε τον τόπο την περίοδο των παχέων αγε­λά­δων, τότε που οι κρουνοί έρεαν άφθονο χρήμα δισε­κα­τομ­μυ­ρίων, κατά­φερε να αφήσει πίσω του ένα τόπο γεμάτο πληγές, γεμάτο “ναρ­κο­πέ­δια”που συνα­ντή­σαμε από την πρώτη μέρα που ανα­λά­βαμε καθή­κο­ντα.

Είναι ο τελευ­ταίος που δικαιού­ται να μιλά για ανα­πο­τε­λε­σμα­τι­κό­τητα και κατα­σπα­τά­ληση πόρων, όταν η θηριώ­δης κατα­σπα­τά­ληση δισε­κα­τομ­μυ­ρίων ευρώ, χωρίς να κλείσει ούτε μια από τις χρόνιες πληγές των νησιών του Νοτίου Αιγαίου, είναι   το δικό του “επί­τευγμα”, είναι η δική του “προ­σφορά”, είναι η δική του πολι­τική “κλη­ρο­νο­μιά”.

Αν μια περί­ο­δος του τόπου στε­ρεί­ται παντε­λώς ορά­μα­τος και σχεδίου, είναι η περί­ο­δος της δικής του διοί­κη­σης. Εκτός κι αν ο Γιάννης Μαχαι­ρί­δης θεωρεί όραμα και σχέδιο τις δεσμεύ­σεις πόρων για έργα με ανύ­παρ­κτες μελέτες ή τις δημο­πρα­τή­σεις έργων που προη­γού­ντο των εγκρί­σεων των μελετών, όλα στο βωμό της πολι­τι­κής σκο­πι­μό­τη­τας και των εντυ­πώ­σεων, με βάση το ψεύδος και την παρα­πλά­νηση μιας κοι­νω­νίας,  που δυστυ­χώς “εκπαι­δεύ­τηκε” στο ψέμα, από εκεί­νους που στή­ρι­ξαν την πολι­τική τους επι­βί­ωση στην επι­χεί­ρηση κατα­στο­λής των αντα­να­κλα­στι­κών της.

Μιλά για διεκ­δι­κή­σεις ο Γιάννης Μαχαι­ρί­δης. Πόσο διεκ­δι­κη­τι­κός απέ­να­ντι στην εξουσία μπορεί να είναι ένα δεκα­νίκι του συστή­μα­τος; Πώς είναι δυνατόν τα προ­ϊ­ό­ντα του συστή­μα­τος να συγκρου­στούν με το σύστημα;

Ανα­λά­βαμε καθή­κο­ντα στην πιο δύσκολη συγκυ­ρία των τελευ­ταίων δεκα­ε­τιών για τη χώρα.  Δια­χει­ρι­στή­καμε κρίσεις πρω­το­φα­νείς. Ο Γιάννης Μαχαι­ρί­δης προτιμά να το αγνοεί. Είναι κατα­νοητό να απο­φεύ­γει να τονίσει τη διαφορά με τη δική του περίοδο διοί­κη­σης. Γιατί τότε, θα γίνει από όλους αντι­λη­πτό, ότι αυτοί που έχουν το θράσος να ασκούν κριτική, επι­στρα­τεύ­ο­ντας σωρεία ψευδών, κατά της  σημε­ρι­νής περι­φε­ρεια­κής αρχής, είναι αυτοί που κατά­φε­ραν να ρίξουν τον τόπο στα βράχια, την περίοδο που οι κρουνοί των χρη­μα­το­δο­τή­σεων έτρεχαν αστα­μά­τητα και ανε­ξέ­λεγ­κτα. Σίγουρα, απαι­τεί­ται πολύ μεγάλο ταλέντο για τέτοια “ανδρα­γα­θή­ματα”.

Επί της δικής μας θητείας, το Νότιο Αιγαίο απέ­κτησε για πρώτη φορά σχέδιο και στόχο. Ξέρουμε που μπορεί να φτάσει αυτός ο τόπος και πως θα πάμε ως εκεί.

Σε μια Ελλάδα στη μέγγενη των μνη­μο­νίων, με σθεναρή και τεκ­μη­ριω­μένη διεκ­δί­κηση, κατα­φέ­ραμε να ενι­σχύ­σουμε το ΠΔΕ της Περι­φέ­ρειάς μας, με δεκάδες εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ.

Σε  ολό­κληρο το Νότιο Αιγαίο υλο­ποιούμε ένα τερά­στιο τεχνικό πρό­γραμμα, χωρίς να χαθεί ούτε ένα έργο, παρά την σοβαρή υπο­στε­λέ­χωση των υπη­ρε­σιών μας.

Καθα­ρί­ζουμε τα “ναρ­κο­πέ­δια” που μας άφησαν, μετα­τρέ­πουμε τα εγκα­τα­λε­λειμ­μένα εργο­τά­ξια σε άρτια και λει­τουρ­γικά έργα. Νοι­κο­κυ­ρεύ­ουμε  και συνε­χί­ζουμε.

Προ­χω­ρή­σαμε  σε επι­τυ­χη­μέ­νες  θεσμι­κές παρεμ­βά­σεις, σε καί­ριους τομείς, όπως η υγεία και η παιδεία, χωρίς να κρυ­βό­μα­στε πίσω από την υπο­τι­θέ­μενη ανυ­παρ­ξία θεσμι­κού πλαι­σίου και αρμο­διο­τή­των, όπως έκαναν εκείνοι που επί χρόνια προ­σπα­θού­σαν με δικαιο­λο­γίες να καλύ­ψουν  τη δική τους πολι­τική ένδεια.

Με το Νότιο Αιγαίο να απο­τε­λεί την πιο υπο­χρη­μα­το­δο­τη­μένη Περι­φέ­ρεια της χώρας, αξιο­ποιούμε με ταχύ­τα­τους ρυθμούς τα κον­δύ­λια του ΕΣΠΑ. Οι ρυθμοί υλο­ποί­η­σης του Προ­γράμ­μα­τος, μας φέρνουν στην δεύτερη θέση μεταξύ όλων των περι­φε­ρειών της χώρας.  Η υλο­ποί­ησή του ουσια­στικά ξεκί­νησε το 2016. Ο συνο­λι­κός προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός των δράσεων, που έχουν εξει­δι­κευ­τεί ως σήμερα ανέρ­χε­ται σε 128,6 εκ. €, ποσό που αντι­στοι­χεί στο 76% των πόρων του Προ­γράμ­μα­τος.

Σύμφωνα με τα στοι­χεία, κατά τον πρώτο χρόνο υλο­ποί­η­σης του Προ­γράμ­μα­τος,   και μέχρι σήμερα:

• έχουν δημο­σιο­ποι­η­θεί 45 προ­σκλή­σεις για υποβολή προ­τά­σεων προς ένταξη
• έχουν εντα­χθεί 84 πράξεις με προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό 75,1 εκ. €
• οι νομικές δεσμεύ­σεις (συμ­βά­σεις που έχουν υπο­γρα­φεί) ανέρ­χο­νται σε 39,1 εκ. €
• οι πραγ­μα­το­ποι­η­θεί­σες δαπάνες ανέρ­χο­νται σε 15,1 εκ. €

Αυτή είναι η αλήθεια των αριθμών, όσο κι αν ο Γιάννης Μαχαι­ρί­δης προτιμά να την αγνοεί, για να μπορεί να επι­δο­θεί με ζήλο στη ρητο­ρική του ψεύδους και της κακε­ντρέ­χειας, στην προ­σπά­θειά του να το ακυ­ρώ­σει, να το μηδε­νί­σει.

Αν η επι­στροφή του στο πολι­τικό προ­σκή­νιο είναι ο διακαής του πόθος, αν προ­σπα­θεί να παίξει το ρόλο  “σωτήρα”,   ο κόσμος έχει κατα­νο­ή­σει ότι αυτοί που δια­μόρ­φω­σαν τις συν­θή­κες χρε­ο­κο­πίας των νησιών μας,  δεν μπορούν να τα οδη­γή­σουν στην έξοδο από αυτήν.

Η δια­χω­ρι­στική γραμμή με το νοσηρό παρελ­θόν, με το παλιό πολι­τικό προ­σω­πικό αυτού του τόπου και όσα αυτό αντι­προ­σω­πεύει, έχει τρα­βη­χτεί ορι­στικά και αμε­τά­κλητα.

Κι όσο τα νησιά του Νοτίου Αιγαίου θα προ­σπα­θούν να ανα­κτή­σουν το έδαφος και τις ευκαι­ρίες που έχασαν επί ημερών του, ο ίδιος ας ασχο­λη­θεί με τα ψέματα και το κου­τσο­μπο­λιό, τέχνη άλλωστε  του συντά­κτη ή συντά­κτριας των ανα­κοι­νώ­σεων του.