Θα αποζημιωθεί γιατί εξαπατήθηκε

Χρη­μα­τική απο­ζη­μί­ωση συνο­λι­κού ύψους 15.500 ευρώ επε­δί­κασε το Μονο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου σε έναν κάτοικο της Ρόδου, που φέρεται να εξα­πα­τή­θηκε στην κατα­βολή χρη­μά­των για την ανέ­γερση προκάτ κατοι­κίας στο νησί από άτομο που είχε δια­κό­ψει τη λει­τουρ­γία της κατα­σκευα­στι­κής του επι­χεί­ρη­σης.

Το ιστο­ρικό της υπό­θε­σης σύμφωνα με την απόφαση έχει ως εξής:

Ο ενάγων είναι ιδιο­κτή­της ενός οικο­πέ­δου που βρί­σκε­ται στην Ιξιά. Τον Φεβρουά­ριο του έτους 2009 απο­φά­σισε την ανοι­κο­δό­μηση οικίας στο ακίνητο και για τον σκοπό αυτό ήλθε σε επαφή με τον ενα­γό­μενο, ο οποίος του συστή­θηκε ως επι­χει­ρη­μα­τίας που δρα­στη­ριο­ποιεί­ται στον κλάδο των κατα­σκευών.

Οι διά­δι­κοι συμ­φώ­νη­σαν την ανέ­γερση στο οικό­πεδο του ενά­γο­ντος προ­κα­τα­σκευα­σμέ­νης (προκατ) οικίας και για το σκοπό αυτό ο ενάγων του κατέ­βαλε στις 02/02/2009 το ποσό των 10.000 ευρώ και στις 04/02/2009 το ποσό των 5.000 ευρώ.

Ο ενα­γό­με­νος, κατά την κρίση του Δικα­στη­ρίου παρέ­στησε ψευδώς αφ’ ενός ότι εκπρο­σω­πούσε την επι­χεί­ρηση της συζύγου του, αφ’ ετέρου ότι ήταν σε θέση να φέρει εις πέρας το έργο που ανέλαβε να εκτε­λέ­σει.

Ειδι­κό­τερα με σύμβαση ο ενα­γό­με­νος ανέλαβε να κατα­σκευά­σει στο ανωτέρω οικό­πεδο του ενά­γο­ντος μια προ­κα­τα­σκευα­σμένη κατοι­κία, ενώ συγ­χρό­νως ανέλαβε και την υπο­χρέ­ωση να μερι­μνή­σει με πολι­τικό μηχα­νικό για την έκδοση της απαι­τού­με­νης κατά νόμο για την εγκα­τά­σταση της οικίας οικο­δο­μι­κής άδειας.

Όμως κατα το χρόνο καταρ­τί­σεως της παρα­πάνω σύμ­βα­σης, ο ενα­γό­με­νος δεν είχε τη δυνα­τό­τητα να κατα­σκευά­σει και να παρα­δώ­σει στον ενά­γο­ντα την οικία και να αντα­πο­κρι­θεί στις παρα­πάνω υπο­χρε­ώ­σεις του, αφού στην πραγ­μα­τι­κό­τητα είχε προ ετών δια­κό­ψει τη λει­τουρ­γία της επι­χεί­ρη­σής του.

Την αδυ­να­μία αυτή να αντα­πο­κρι­θεί στις υπο­χρε­ώ­σεις του όχι μόνο απέ­κρυψε ο ενα­γό­με­νος από τον ενά­γο­ντα, αλλά αντι­θέ­τως παρέ­στησε σ’ αυτόν εν γνώσει του ψευδώς, ότι είχε μεγάλη οικο­νο­μική επι­φά­νεια και ότι η επι­χεί­ρησή του δρα­στη­ριο­ποιείτο στην Αθήνα και τη Ρόδο.

Ο ενάγων ενη­μέ­ρωσε τον ενα­γό­μενο ότι ήταν προ­σω­ρινά αδύνατο να ξεκι­νή­σουν οι εργα­σίες κατα­σκευής του έργου διότι υπήρχε πρό­βλημα με τη μετα­γραφή του συμ­βο­λαίου δια­νο­μής στο Κτη­μα­το­λο­γικό Γραφείο Ρόδου, ζητώ­ντας του την επι­στροφή της προ­κα­τα­βο­λής, ο δε ενα­γό­με­νος δεν επέ­στρεψε την προ­κα­τα­βολή που έλαβε.

Το Δικα­στή­ριο κατέ­ληξε στο συμπέ­ρα­σμα ότι σκοπός του ενα­γο­μέ­νου ήταν εξ’ αρχής η εξα­πά­τηση του ενά­γο­ντος με την παρά­σταση σε αυτόν ψευδώς ότι δια­τη­ρούσε επι­χεί­ρηση κατα­σκευής κατοι­κιών, ενώ η πραγ­μα­τι­κό­τητα είναι ότι η επι­χεί­ρηση του ενα­γο­μέ­νου είχε προ ετών δια­κό­ψει τη λει­τουρ­γία της.