ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Εποικισμός ελληνικών νησιών. Υπάρχουν οφέλη;

news room 5 λεπτά ανάγνωση
Φαρμακονήσι

Πριν από λίγους μήνες ενη­με­ρω­θή­καμε ότι ο αρμό­διος υφυ­πουρ­γός Ναυ­τι­λίας της παρού­σας κυβέρ­νη­σης Νεκτά­ριος Σαντο­ρι­νιός, δια­βί­βασε στη Βουλή ένα έγγραφο, σύμφωνα με το οποίο η Γενική Γραμ­μα­τεία Αιγαίου και Νησιω­τι­κής Πολι­τι­κής «δείχνει ιδιαί­τερο ενδια­φέ­ρον και κατα­βάλ­λει σοβαρές προ­σπά­θειες για την προ­ο­πτική κατοί­κη­σης 28 μικρών νησιών του Αιγαίου, με στόχο τα νησιά αυτά να απο­κτή­σουν οικο­νο­μική δρα­στη­ριό­τητα και να κατοι­κη­θούν κάποια από αυτά για εθνι­κούς κυρίως λόγους».

Ευθύς αμέσως η Τουρκία έμαθε για τα σχέδιά μας, ξεκί­νησε τις προ­σφι­λείς τακτι­κές της, των απειλών και της θεωρίας των «γκρίζων ζωνών», με απο­τέ­λε­σμα άλλη μια ελλη­νική κυβέρ­νηση, να απο­δει­χθεί κατώ­τερη των περι­στά­σεων στα εθνικά μας θέματα και να απο­σύ­ρει άρον-άρον το εν λόγω σχέδιο (;;).

Η αρχική σύλληψη του ανωτέρω σχεδίου ανά­γε­ται στο 1994, όταν επί κυβερ­νή­σεως ΠΑΣΟΚ, ξεκί­νησε μια προ­σπά­θεια αξιο­ποί­η­σης μικρών ως επί το πλεί­στον ακα­τοί­κη­των νησιών (18 νησιών τότε), στο Αιγαίο, με κατα­σκευή έργων μικρής κλί­μα­κας, με την επι­δί­ωξη προ­στα­σίας του φυσικού περι­βάλ­λο­ντος και με στόχο κάποια εξ αυτών να κατοι­κη­θούν. Δυστυ­χώς όμως η κρίση στα Ίμια τον Ιανουά­ριο του 1996 είναι πιθανόν να παρέ­πεμψε στις καλέν­δες το εν λόγω σχέδιο, το οποίο εκείνη την περίοδο είχε λάβει πολύ μεγάλη δημο­σιό­τητα και ήδη κάποιοι Έλληνες είχαν εκδη­λώ­σει ενδια­φέ­ρον να εγκα­τα­στα­θούν στα νησιά αυτά.

Τα 28 νησιά που φαί­νε­ται ότι θέλησε η σημε­ρινή ελλη­νική κυβέρ­νηση να κατοι­κη­θούν ουδέ­ποτε ανα­κοι­νώ­θη­καν, άλλα σίγουρα κάποια εξ αυτών είναι τα κάτωθι (στον παρα­κάτω πίνακα περιέ­χο­νται στοι­χεία από την απο­γραφή πλη­θυ­σμού του 2011 και του 1951, ώστε να γίνει σύγκριση πλη­θυ­σμού των δυο περιό­δων):

photo

Εάν και εφ’ όσον τα νησιά αυτά κατοι­κη­θούν, το κέρδος για την Ελλάδα φαί­νε­ται ότι είναι μεγάλο καθώς σύμφωνα με το άρθρο 121 παρ. 3 του Δικαίου της Θάλασ­σας «Οι βράχοι οι οποίοι δεν μπορούν να συντη­ρή­σουν ανθρώ­πινη δια­βί­ωση ή δική τους οικο­νο­μική ζωή, δεν θα έχουν απο­κλει­στική οικο­νο­μική ζώνη ή υφα­λο­κρη­πίδα». Κατά αυτόν τον τρόπο, ήτοι του εποι­κι­σμού των νησιών μας, θα ικα­νο­ποιείτο ο όρος σχετικά με την συντή­ρηση ανθρώ­πι­νης δια­βί­ω­σης. Επο­μέ­νως τα νησιά μας αυτά θα ήταν σε θέση να διεκ­δι­κή­σουν υφα­λο­κρη­πίδα και ΑΟΖ.

Αυτό βέβαια σημαί­νει ότι η Ελλάδα θα πρέπει να ξεπε­ρά­σει το φοβικό σύν­δρομο που τη δια­κα­τέ­χει έναντι της Τουρ­κίας. Χαρα­κτη­ρι­στικό παρά­δειγμα και φωτει­νός φάρος γεν­ναίας πολι­τι­κής είναι η πολι­τική που άσκησε ο αεί­μνη­στος πρώην πρό­ε­δρος της Κύπρου Τάσος Παπα­δό­που­λος, ο οποίος κατά­φερε το 2004 να ανα­κη­ρύ­ξει την ΑΟΖ της Κύπρου, κόντρα σε φωνές και επι­θέ­σεις που δεχόταν από τους ταγούς της ελλη­νι­κής πολι­τι­κής σκηνής. Και βέβαια σήμερα η Κύπρος απο­κο­μί­ζει τα οφέλη αυτής της πολι­τι­κής με το γεω­τρύ­πανο West Capella το οποίο αυτές τις ημέρες επι­χει­ρεί στο οικό­πεδο υπ’ αριθμόν 11 της Κυπρια­κής ΑΟΖ (που μετά την ανα­κά­λυψη του γιγα­ντιαίου κοι­τά­σμα­τος Zor στην Αίγυπτο, υπάρ­χουν πολλές ελπίδες να είναι και αυτό πλούσιο σε υδρο­γο­νάν­θρα­κες).

Ανα­φο­ρικά με τα νησιά μας, τα οποία βρί­σκο­νται σε ιδιαί­τερα ευαί­σθητη γεω­γρα­φική θέση και τα οποία έχουν πολύ λίγους κατοί­κους θα ήθελα να ανα­φερθώ στο παρά­δειγμα των Αντι­κυ­θή­ρων. Προ δυο μηνών περίπου ο Δήμαρ­χος των Κυθήρων δήλωσε ότι λόγω του διαρ­κούς συρ­ρι­κνού­με­νου πλη­θυ­σμού των Αντι­κυ­θή­ρων, εξε­τά­ζε­ται μία πρόταση εποι­κι­σμού του νησιού από χρι­στια­νι­κές οικο­γέ­νειες του Λιβάνου και της Συρίας. Ο πλη­θυ­σμός στο νησί των Αντι­κυ­θή­ρων ανέρ­χε­ται πλέον στα 20 άτομα, όταν το 1950 κατοι­κού­σαν το νησί 200 άτομα. Θέλω να πιστεύω ότι ο Δήμαρ­χος των Κυθήρων θα έχει ήδη απευ­θύ­νει γενικό κάλεσμα και σε ελλη­νι­κές οικο­γέ­νειες, άπορες, χωρίς εργασία, που θα επι­θυ­μού­σαν να ασχο­λη­θούν ενεργά με την ανα­βάθ­μιση του νησιού. Και αυτό θα μπο­ρούσε να είναι μια λύση για τα μικρά νησιά μας, να δώσουμε κίνητρα σε ελλη­νι­κές οικο­γέ­νειες, να τους βοη­θή­σουμε να οργα­νώ­σουν την πρω­το­γενή παρα­γωγή, να δημιουρ­γή­σουμε νέες θέσεις εργα­σίας και να τους προ­σφέ­ρουμε φορο­α­παλ­λα­γές. Θα πρέπει να δοθούν κίνητρα για μόνιμο γιατρό στα νησιά αυτά και μια επαρκή συγκοι­νω­νία για να μπορεί το οποιο­δή­ποτε μικρό νησί να έχει καλή δια­σύν­δεση. Και φυσικά όλα αυτά και για λόγους εθνικού συμ­φέ­ρο­ντος.

Θα ήταν ευχής έργον εκτός από την αρωγή της κεντρι­κής πολι­τι­κής σκηνής, να συν­δρά­μουν στην προ­σπά­θεια αυτή πεφω­τι­σμέ­νοι δήμαρ­χοι και να μπο­ρέ­σουν να δώσουν στα μικρά νησιά μας την αίγλη που τους αξίζει. Χαρα­κτη­ρι­στικό παρά­δειγμα είναι η νήσος Τήλος, που πρό­σφατα (προ μηνός) ανα­κη­ρύ­χθηκε ως το πρώτο ενερ­γειακό αυτό­νομο νησί της Μεσο­γείου. Ένα νησί που έχει τρι­πλα­σιά­σει σχεδόν τον πλη­θυ­σμό του τα τελευ­ταία είκοσι πέντε χρόνια, δείγμα ότι κάτι γίνεται σωστά εκεί (829 κάτοι­κοι το 2011). Όπως επίσης και στη νήσο Χάλκη (702 κάτοι­κοι το 2011).

Πώς μπορούν όμως να υλο­ποι­η­θούν όλες αυτές οι ιδέες και να απο­κτή­σουμε μια πιο σταθερή εξω­τε­ρική πολι­τική; Καταρ­χήν θεωρώ ότι πρέπει στην Ελλάδα να υπάρχει ένα σταθερό επι­τε­λείο με αξιό­λο­γους διπλω­μά­τες (π.χ. πρε­σβευ­τές, διε­θνο­λό­γους, από­στρα­τους αξιω­μα­τι­κούς ενόπλων δυνά­μεων με σχετικά προ­σό­ντα κλπ ως βαθείς γνώστες της εξω­τε­ρι­κής πολι­τι­κής) οι οποίοι θα χαράσ­σουν την εξω­τε­ρική πολι­τική όχι μόνο βρα­χυ­πρό­θε­σμα, αλλά και μακρο­πρό­θε­σμα. Θα μελε­τούν τα γεγο­νότα στη διεθνή σκα­κιέρα, θα ανα­κα­λύ­πτουν ευκαι­ρίες, αλλά και θα επι­ση­μαί­νουν τις απειλές και γενικώς θα βοηθούν την εκά­στοτε κυβέρ­νηση να χαράσ­σει την εξω­τε­ρική της πολι­τική. Δεν μπορεί η εξω­τε­ρική μας πολι­τική να αλλάζει ανάλογα με τις κυβερ­νή­σεις που ανε­βαί­νουν στην εξουσία. Χαρα­κτη­ρι­στικό παρά­δειγμα σε αυτό είναι η Τουρκία, η οποία έχει σταθερή εξω­τε­ρική πολι­τική τα τελευ­ταία χρόνια και βήμα – βήμα προ­χω­ράει στα σχέδια τα οποία έχει καταρ­τί­σει χρόνια τώρα (π.χ. προ­σπά­θεια για δημιουρ­γία γκρίζων ζωνών κλπ).

Θέλουμε μια πολυ­διά­στατη εξω­τε­ρική πολι­τική, που θα έρχεται σε επαφή με όλα τα κράτη, θα εξυ­πη­ρε­τεί το εθνικό σχέδιο που θα έχει δημιουρ­γη­θεί σύμφωνα με τα παρα­πάνω από ένα αξιό­λογο επι­τε­λείο, θα παίζει σωστά και έξυπνα το χαρτί της γεω­στρα­τη­γι­κής μας θέσης, θα πουλάει ακριβά το κάθε τι, θα θέτει τα όριά της και τις κόκ­κι­νες γραμμές της, θα διεκ­δι­κεί και δεν θα εκλι­πα­ρεί, θα είναι πρω­το­πό­ρος και όχι ο παρίας της ευρω­παϊ­κής ένωσης και του κόσμου γενικά… Μόνο τότε η χώρα μας η Ελλάδα, θα απο­κτή­σει μεγα­λύ­τερη αυτο­πε­ποί­θηση και θα μπορεί να διεκ­δι­κή­σει τη θέση που πραγ­μα­τικά της αξίζει στο διεθνές στε­ρέ­ωμα!

huffingtonpost.gr

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.